Bu dünyada güven satın alınır, sadakat test edilir, ihanet ise kanla ödenirdi. O yanlış insanlara güvenmişti. Şimdi herkes aynı soruyu soruyordu: Kırılan biri mi geri döndü, yoksa yeni bir canavar mı doğdu?

Annesi cadı, babası kurt adam olan Kâinat, iki düşman ırkın kanını taşıyan tek melezdir. Sıradan bir gün dışarıda gezerken, aniden etrafını saran vahşi bir kurt sürüsünün avı haline gelir. Can havliyle ormanın derinliklerine doğru kaçarken, hem amansız kurtlara yakalanma hem de bataklıkta boğulma tehlikesiyle karşı karşıya kalır. Hayatta kalmak için içindeki gizemli büyüyü ve ruhundaki yırtıcı kurdu uyandırmak zorundadır.

Mierra daha çok küçük yaştayken babasının annesini öldürmesi ve mierranin sırf babasını öldürmek amacıyla yaptığı plan ve bu planları işlerken dostlarının yanında olaması aynı zamanda zorla evlendirilmesi üzerine aşk denilen duyguyla tanışmasını konu alır.

Fantastik severlere

‘‘Yok oluşuma gittiğim bu yolda yanımda olur musun? Ben iki mucizevi alemin olduğu bir evrende alemlerin koruyucusuyum ve hayatı zindan eden bir gerçeğin yükünü taşıyorum tek kaçışım bir anlaşma, sırlarla dolu bir anlaşma... Yanıp kül olduğum bu yolda bana yardım eder misin?’’

"Bu tımarhane kaçağı beni nereye götürüyordu"

Yüzyıllardır süren bir savaş… Karanlığın hüküm sürdüğü bir dünyada vampirler ikiye bölünmüşken, barış artık yalnızca bir efsanedir. Draven Morvane, güçlü ve soğukkanlıdır. Ta ki düşman taraftan olan, ona, bakana kadar. Bir bakış, bir an ve her şey değişir. Bu savaşta ihanet yalnızca kanla değil, kalple de yapılır. Yaklaşan bir savaş ve geri dönüşü olmayan bir kader… Vampirlerin Savaşı, karanlığın içinde filizlenmek zorunda kalan bir aşkın, kan ve sadakat arasında sıkışıp kalan iki ruhun hikâyesi.

Hikaye, her uyandığında yabancı bir bedende gözlerini açan bir ana karakterin içsel hesaplaşmasıyla başlar. Karakter, gerçek dünya ile bağlarının koptuğunu ve artık "Ben kimim?" sorusunun cevabını bir oyunun içinde aradığını fark eder. Kendi dünyasından kopup bir simülasyonun içine hapsolduğuna inanan kahraman için yaşam, giderek zorlaşan bir dizi seviyeden ibarettir. Bu dijital hapishanede belirsizlik içinde olan karakterin önünde sadece iki sert yol vardır: Ya oyunun tüm acımasız seviyelerini birer birer aşarak eski hayatına, kendi gerçekliğine dönecek; ya da bu sanal evrenin derinliklerinde, kim olduğunu bile hatırlayamadan yok olup gidecektir. ### Diğer hikayelere yeni bölüm yayınlamak için bir süre hikaye tamamlandı olarak işaretlendi bilginize !!!! Eğer yeni bölüm bekleyenleriniz varsa iletişime geçiniz. ( Platform üzerinden veya b. wolf_53 Instagram hesabından)

Sabah olmuştu. Ama bugün, yataktan kalktığım diğer sabahlardan çok farklıydı. Yataktan doğrulduğum an, göğsümün üzerinde ağır bir yük varmış gibi hissettim. İçimde anlam veremediğim bir huzursuzluk, tarif edemediğim bir dalgınlık vardı. Derin bir nefes alıp üstümdeki kasveti atmaya çalıştım ve Eleni’yi uyandırmak için odasına doğru adımladım. Yatağında mışıl mışıl uyuyan Eleni’nin yanına gidip hafifçe sarstım onu. "Eleni, hadi kalk," dedim sesimi duyurmaya çalışarak. Eleni gözlerini bile açmadan yorganı kafasına doğru çekti. "Biraz daha..." diye mırıldandı uykulu bir sesle. "Olmaz, okula geç kalacağız hadi!" diyerek yorganı üstünden çekiştirdim. En sonunda dayanamayıp sitemle bağırdı: "OFF! Tamam kalktım ya!" Hızlıca hazırlanıp evden çıktık. Yol boyunca Eleni yanımda yürüyor, bir şeyler anlatıyordu ama ben çok dalgındım. Beynimdeki o sesler bir türlü susmuyordu; sanki kafamın içinde bir savaş vardı ve ben çıldıracak gibiydim. İçimdeki bu tuhaf hisle nasıl baş edeceğimi bilemeden yürümeye devam ettim. Sonunda okul bahçesinden içeri girdik. Koridorda Eleni ile sınıflarımız ayrıldığı için vedalaştık. O kendi sınıfına doğru giderken, ben de derin bir nefes alıp 10-E sınıfının kapısını açtım. Gürültülü sınıfa göz ucuyla bakıp boş bulduğum bir sıraya geçtim ve çantamı sıraya bırakıp oturdum. Tam kafamı sıraya koyup dalgınlığıma geri dönecektim ki, yanımdaki sandalyenin çekildiğini hissettim. Biri paldır küldür yanıma oturmuştu. Huzursuzca kafamı çevirip bana sormadan yanıma kurulan o kişiye baktım. Gözlerimi kısarak yüzünü inceledim. O her zamanki sinir bozucu, ukala tavrıyla karşımda duruyordu. O, İsmail Fırtına`ydı. Okulun da, benim de başımın belası. Ona ters bir bakış fırlatarak sertçe çıkıştım: "Hoşt ula! Benim yanıma niye oturaysun?" İsmail hiç istifini bozmadı. Gözlerimin içine bakıp yüzüne o sinir bozucu alaycı gülümsemesini yerleştirdi ve omuz silkti: "Noldu, oturamaz mıyım?" İsmail’in o rahat ve alaycı tavrı, zaten sabahtan beri barut gibi olan sinirlerimi iyice tepeme çıkarmıştı. Sıranın altından sanki her an çıkarıp vuracakmışım gibi duran o hayali silahlarıma sarılmamak için kendimi zor tuttum. Gözlerimi kısıp üzerine doğru bizzat dikleştim. — Oturamazsun tabii! Koca sınıfta başka sıra mı kalmadı Furtuna? Git başka yerde fırtına kopar, benim asabımı bozma! İsmail hiç istifini bozmadı. Aksine, o kavgacı ve asi yapısıyla meydan okur gibi gözlerini gözlerime dikti. — Sınıfın tapusu senin üstüne mi Fadime? Canım buraya oturmak istedi, oturuyorum. Hem fırtınadan korkuyorsan, Karadeniz’in yanına yaklaşmayacaksın. — Sen bana bak ula... — tam yerimden kalkıp üzerine yürüyecektim ki, sınıfın kapısında sert bir ayak sesi duyuldu. Gelen, İsmail’in abisi, okulun 11. sınıflardaki en namlı kavgacısı Oruç’tu. Koridorlarda fırtınalar estiren, herkesin çekindiği Oruç, kapıdan girer girmez gözleriyle sınıftakileri şöyle bir süzdü. Ama yüzünde her zamanki o sert, asık ifade yoktu. Sanki az önce çok büyük bir mucize görmüş gibi, gözlerinin içi parlıyordu. 11-B sınıfında olması gerekiyordu ama yine kardeşini kontrol etmeye ya da birilerine laf yetiştirmeye geldiği belliydi. İsmail abisini görünce kafasını salladı: — Ne o abi? Yine birilerini mi benzettin sabah sabah? Oruç, İsmail’in lafıyla gözlerini devirdi ama sesi şaşırtıcı bir şekilde yumuşaktı. Yanımıza doğru yaklaşıp sesini sadece bizim duyacağımız bir tona getirdi. O kavgacı dev gitmiş, yerine adeta süt dökmüş bir kedi gelmişti. — Yok oğlum ne kavgası... Aşağıda bahçede Eleni’yi gördüm. Sabah sabah öyle bir "Günaydın Oruç" dedi ki... İçimdeki bütün kavga etme isteği uçtu gitti. Kız o kadar uysal, o kadar tatlı ki, onun tek bir sözüyle bütün gün süt dökmüş kediye dönüyorum resmen. İsmail abisinin bu aşık hallerine bıyık altından güldü: — Koskoca Oruç Furtuna’yı bir 9. sınıf kızı ne hale getirdi be... Desene yengem yine senin o hırçın dalgalarını durdurdu. Oruç, İsmail’in kafasına hafifçe vurur gibi yaptı: — Kes lan sesini! Eleni’nin lafının üstüne laf söylemem ben, o ne derse o. Hem sen kendine bak, yine kızı delirtmişsin sabah sabah. Tam o sırada okulun ilk zili acı acı çaldı. Oruç, Eleni’nin "Derslerine geç kalma" uyarısını hatırlamış olacak ki hemen toparlandı: — Neyse, ben sınıfıma çıkıyorum. Eleni’ye söz verdim, bu dönem devamsızlık yapmayacağım. Akıllı durun! Oruç arkasını dönüp hızla sınıftan çıkarken, İsmail tekrar bana döndü. Gözlerinde o sinir bozucu ama bir o kadar da dikkat çekici pırıltı vardı. — Evet, nerede kalmıştık Fadime? — dedi, sıraya iyice yerleşerek. Önümdeki defteri sertçe masaya fırlattım. İçimdeki o sabahki ağırlık gitmiş, yerini İsmail’e karşı duyduğum o büyük öfkeye ve nefrete bırakmıştı. Ama içten içe biliyordum ki, bu nefret lise koridorlarında çok büyük bir fırtınaya dönüşecekti...

Lanetli Su perisi olduğunu bir yaz akşamı öğrenen Nymera Alariss, VelmorA Evrenine gider ve asıl hayatıyla yüzleşir...

20 yıl önce bazı fedakarlıkların sonucu dünyaya gönderilmiş bir Whitmore`lu ya da Ateş Soluyan. Dünyada ona sahip çıkmış anne ve babasının izinde büyüyen korkuyu hiç tatmamış bir kız. Zaman ise o kadar acımasızdır ki hiçbir zaman beklemez. Elys`in dünyada onun korunması için ayrılan süre dolduğunda tekrar kendi evrenine, Velmoria`ya ışınlanır. Kendi hakkında hiçbir bilgi sahibi olmayan bu evrende herkes ondan nefret ediyordur. Nedeni ne mi? Çünkü o yıkılan bir krallığın tek varisi olarak yıllar sonra ortaya çıkmıştı. Soyundan herkes nefret ediyordu, tarih kitapları bile anlatmıyordu. Bir de ejderhalar vardı, sadece Whitmore soyu ejderhalara hükmedebiliyordu. Savaştan sonra Whitmore soyunun  yokluğunda ejderhaların topraklarından çıkamaması için büyü yapılmıştı. Peki Elys geldikten sonra da bu büyü hâlâ işe yarayacak mı? Genç Kral Kael`in Elys üzerindeki tutumu ne olacak? Elys atalarının yaptığı hataları tekrarlayacak mı yoksa kendi yolunu mu çizecek? Sanırım bunların hepsini ilerleyen bölümlerde göreceğiz.

7 elementin kontrol edildiği bi dünyada gecen garip bi kitap

Hera Nimbus, 22 yaşında bir prenses olup Aetheria Prensi ile evlendirileceğini öğrenir. Düğün günü kocası Kaan Aetheris’in ondan bir kitap sakladığını işitir. Arkadaşlarıyla birlikte kocasının gizemini çözmeye çalışan bir gözü kırmızı olan prenses, bir mektup bulur. Mektup ona her ne kadar bir fayda sağlamasa da kazara düştüğü nehir ona yanıt verir. Valeor nehrinin çağrısına kulak veren Hera istemeden arkasından Aetheria Şövalyesi Poyraz Yener’i de sürükler. Kayıp bir diyara ulaşan Hera diyarı gün yüzüne mi çıkaracaktır yoksa gerçekte kim olduğuyla mı yüzleşecektir?

Sora ve Marco... iki kardeş. Birbirlerine yakın, aynı evde büyümüş iki insan. Ama bir akşam her şey değişti. Berbat geçen bir akşam yemeğinin ardından, Sora odasında uyuyakaldı. Ve bir portal açıldı. Sora artık başka bir evrende. Kendi olmadığı hâlde, yerine geçmek zorunda olduğu biri var: O evrenin bir kraliçesi... Ve karşısında bir düşman... Bu evrenden kurtulmak için Sora`nın iki seçeneği var: Ya düşmanını öldürmek... Ya da zaman akışını bozan kişiyi bulmak. Ama sorunlar bitmiyor. Sora, güçlü bir krallığın kralıyla evlenmek zorunda kalıyor. Ne o kral Sora`yı seviyor... ne de Sora onu seçmiş. Ama halkın gözünde mutlu bir çift gibi görünmek zorundalar. Üstelik savaşlar kapıda, düşmanlar her yanda. Sora ya bu evrenden sağ çıkacak... Ya da sonsuza dek bu yabancı dünyada, başka birinin hayatında sıkışıp kalacak.

Drakhenor’un acımasız kralı Aldric, bir gece ansızın Valtheris Krallığı’na savaş açar ve bir zamanların en güçlü kraliçesi Trimophis’in hüküm sürdüğü krallığı yıkıma sürükler. Bir süre sonra Luceris Ormanı’nın ruhları, Drakhenor’da doğan bazı çocukları gizemli yara izleriyle lanetler. Bu çocuklar aslında yok olmuş Valtheris soyundan gelmektedir ve intikam için gizlice büyütülüp yetiştirilmektedir. Fakat her şey planlandığı gibi gitmez. Çünkü Trimophis’in evlatlıktan reddettiği, artık tanrıçalaşmış olan Hekate’nin nefreti son lanetlenmiş kıza yönelir. Ve baş karakter, kendisini iki krallığın kaderini değiştirecek karanlık bir oyunun içinde bulur. 🖤

Astronot Arya, uzay görevindeyken kontrolünü kaybeden kapsülüyle dev bir kara deliğe sürüklenir. Ölümü beklerken kendini bambaşka bir evrende, Dünya’ya çok benzeyen gizemli bir gezegende bulur. Bu gezegende insanlar ona yabancı ve güvensiz yaklaşır. Arya bir yandan hayatta kalmaya ve Dünya’ya geri dönmenin yolunu ararken, diğer yandan bu yeni dünyanın sırlarını keşfetmeye başlar. Bu süreçte tanıştığı Rion, başta ona şüpheyle yaklaşsa da zamanla Arya ile arasında güçlü bir bağ oluşur. Arya, evine dönme umudu ile Rion’a duyduğu aşk arasında kalır.

Kaç insan yemiştim bugüne kadar? Ya da kaç kişi kollarımda bağırırken hiç aldırış etmeden kanlarını yavaşça içmiştim? Kaç insan bana yalvarmıştı ve ben kahkahalarımla cevap vermiştim? Elli mi? Yüz? Hayır, hayır. Daha fazlaydı. Çok daha fazla. Belki de bin insandır. Bilmiyorum. Hiç bir zaman ne kadar yediğimi saymadım. Böyle bir düşüncem de olmadı zaten. Aç olduğum için mi yiyordum? Ah...hayır. Biz periler açlığımızı bu gereksiz insanlarla gidermeyiz. O zaman ne için yiyoruz? Güç. Evet, evet güç için. Bu diyarda yaşayan diğer ırklardan daha güçlü olmak için.

Elna ve lumir kötülüklere karşı gelebileceklermi?

Eren, Işıl Işık`ın kaleminden, korku polisiye türünde bir kitap olan Beyaz Ev`in baş karakteridir. Asabi bir zihin yapısına sahip olan Eren, oğlunun kitaplığını incelerken bir kitap bulur. Başta basit bir fantastik kurgu gibi duran bu kitap, kısa sürede onu içine çeker. Savcı, Maral Atmaca`nın kaleminden, fantastik türde bir kitap olan Medusa`nın Ölü Kumları`nın baş karakteridir. Sakinliği, düşünceli yapısı ve inatçılığıyla bilinen Savcı, eşinin oyununa gelerek bu kitabın büyüsüne kapılır. Her şeyin farkına vardığında oyun çoktan başlamıştır. Kurgunun geçtiği Evren olan Paradokya, Cem Gülbent`in kaleme aldığı, Gecenin Gizemli Oyunu adlı fantastik kurgunun geçtiği evrendir. Burası, her gün üç kişiyi kendine kurban seçen, geceleri rüyalarına hakim olan ve onları beklenmedik oyunlara tabi tutan bir Paradoks evrenidir. Yarışmacıların yapması gereken şey basit, ve bir o kadar da tehlikelidir. Gün doğmadan önce görevler tamamlanmalıdır. Yoksa daldıkları uykunun bir uyanışı olmayacaktır. DİKKAT! Kurgularin ikisi de, final sonrası baz alınarak yazılmıştır. Bazı yerlerde ciddi spoilerlar bulunabilir, tetikleyici unsurlar da öyle. Keyifli okumalar dilerim.

“CADIYI ÖLDÜR!” diye bağırıyorlardı köylüler. Gelen seslere kulak vermemeye çalıştı kadın. Onlara cadı olmadığını kanıtlayacak hiçbir şey vermeyecekti. Nasıl olsa annesine inanmadıkları gibi ona da inanmayacaklardı. Bari ölürken gururunu koruyarak ölsündü, değil mi? Ama korktuğu şey ölüm değildi. Çünkü asıl korkutucu olan, ölümden sonra ne olacağını bilmemekti… Küllerin arasında saklanan eski sırlar, karanlık bir miras ve unutulmuş bir güç onu bekliyordu. Köylüler bir cadıyı yaktıklarını sanıyordu. Oysa onlar, kendi sonlarını başlatıyordu. TAÇSIZ KRALİÇE Bazı kadınlar taç takmaz. Çünkü karanlık bile onların önünde eğilir.

Pomninin sirke geleli 1 yıl oldu ve arkadaşları ile yaşadığı ufacık şeyler

Özgürlük için verilen savaşta her başkaldırı zaferle sonuçlanmaz. Ancak bir 𝑳𝒊𝒃𝒆𝒓𝒕𝒂𝒔`𝒂 kimse karşı koyamaz. Savaşın içinde intikam ve aşk. İntikam alınır mı? Aşk yaşanır mı? Yaşamak isteyen yolunu bulur elbet ancak yol dikenlerle doluysa?

Luxeira Svenna hem Havanın hemde suyun prensesiydi. Annesi Amea Asen Su kraliçesi babası Lusa Svenna ise Hava kralıydı. Babası Lusa tüm gücü toplayınca diyarın kralı oldu ve onu güçlü yapan kadını yani Luxeria`nın annesi Amea`yi saraydan kovdu. Yeni birisi ile evlenen Lusa`nın Sophia adında bir kızı daha vardı. Bu yüzden Luxeria`yı evlendirecekti. Bu sırada Luxeira hiç beklemediği bir anda en yakın arkadaşlarından biri olan Ateş prensi Edward Naohna`ya aşık oldu...

Rüya, İlayda, Nazlı, Berk, Arda, Pars ve Sarp Atlas`ın klasik bir kasaba da başlayıp ortaçağa, hatta romaya kadar ilerleyen gizemli yolculuğu, aralarındaki dostluk ve aşk ilişkileri.

Noxthera’da bir piyonun hayatı, tek bir hamleyle ya kurtuluşa ya da yok oluşa dönüşür. Lyra, kendini Vex’in ölümcül planlarının ortasında bulduğunda artık hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını anlar: dost sandıkları düşman, düşman sandıkları ise tek kurtuluşudur. Tahtın gölgesinde Kayel her şeyi riske atarken, Nyx’in kıskançlığı ve Vex’in acımasız zekâsı krallığı yavaşça çöküşe sürükler. Bu oyunda sevgi bile bir zayıflık, güven ise en tehlikeli hamledir. Ve Noxthera’da her piyon, bir gün şahı devirecek kadar tehlikeli olabilir.