Genshin Au. Bu kitaba genshin karakterleriyle yazılmış bir sürü hikayeyle doldurmak istiyorum.

Annesinin ölümünden sonra Lyseria babasının intikamını almaya ve Kadim İmparatorluğu yeniden kurmak için yola çıkar.

Soylu bir krallığın ikinci prensesi olan Aluna`nın intikamı ve sevdikleri arasında seçim yapması gereken bir maceraya sürükler Bakalım Aluna intikamının sonuçlarına katlanabilecekmi....

Dünyada klanlar renklere göre ayrılmıştı. Herkes kendi klanına özel saç ve göz rengi taşırdı. Bu klanlar arasında en güçlüsü siyahlardı. İnsanları kaçırıyorlardı. Ta ki Tiana dünyaya gelene kadar. Ülkenin yönetimini pembeler sağlıyordu. Tiana ise sadece bir hizmetçi idi. Ama onsekiz yaşına girmesine iki hafta kala prensesin ona gerçeği açıklaması ile tahta oturur. Siyahlara korku salar. Ama bilmediği birşey vardır çünkü Siyahlar isyan başlatmışlardır.

Daha sonra eklenecek!

Bu kitabı nie yazıom bilmiyom ama bende çok beğenmedim diye bilirim Hey sen 🫵🏻beni destekler misin? 👉🏻👈🏻

Futbolcu kurgusu.

Bazen bir insanın hayatını anlamak için onu dinlemek yetmez, onun yerinde yaşamak gerekir. Harun, yıllardır yönettiği pidecide her gün aynı insanlarla, aynı telaşın içinde çalışırken herkesin kendi yükünü taşıdığını düşünüyordu. Fakat bir sabah gözlerini açtığında hiçbir şey eskisi gibi değildir. Herkes aynı yüzlere sahip olsa da hayatlar yer değiştirmiştir. Yalnızca o eski düzeni hatırlamaktadır. Şimdi hem gerçeği anlamaya çalışacak hem de yıllarca yönettiği insanların yaşadığı zorluklarla yüzleşecektir. Sıcacık bir pidecinin mutfağında geçen bu hikâye, emek, dayanışma, dostluk ve insanların birbirini gerçekten anlayabilmesi üzerine unutulmayacak bir yolculuğa davet ediyor.

Bulutların kızıl gökyüzünün ardına gizlediği güneş kendisini gösterirken ay hiç olmadığı kadar erken kendini belli etmişti.Gece ve gündüz kavramının birbirine girdiği bu günde herkes gökyüzüne şaşkınlıkla bakarken acılar içinde kıvrılan tek bir kişi vardı: Eva Ilgın. Sökülen ipliklerin üzeri karıncalarla kaplanmış kilimin üzerinde anne karnında gibi cenin pozisyonunu almıştı.Alnından yavaşça süzülen su damlaları şakağından akarak kilime damlıyordu.Elleri şiddetle ağrıyan karnımı korumak ve acısını almak istercesine beline dolanmıştı.Neler olduğunu anlamıyordu tek hissettiği acıydı.Gözlerini açmak için direndi fakat acı yavaşça vücudunu sardığı noktada artık dayanamadı.İçinden kuvvetlice bir çığlık atmak geldi.Sanki bu çığlıkla birlikte acısı da gidecekmiş gibi güçlükle bağırdı.Evinin dışına dökülen acı dolu iniltisi bütün sokağı kaplamıştı. Anne ve babası sesleri duyduğu anda panikleyip Eva’nın odasına doğru koştu. Kapıyı açtıklarında kızlarının yerde kıvranan bedenini gördüler.Eva’nın yüzü solmuştu, alnından akan terler kilimi epeyce ıslatmıştı.Ona doğru koştular. Karıncalar kilimin her yeri sarmıştı.Eva’ya yaklaştıkça karıncalar onlara doğru yürüdüler.Kilimin ötesine geçmelerini istemiyorlarmışçasına ayaklarına dolandılar,ısırdılar. Kimse neler olup bittiğini anlamıyordu.Babası “Sana ilaçlama ekibini aramanı söylemiştim,” diye söylendi eşine. “Sence sorun ilaçlama ekibini aramamam mı?” Diye çıkıştı kadın kocasına.Birbirlerini hiçbir zaman sevememişlerdi.Mecburi evliliklerinin yirminci senesinde dahi aralarında hiçbir yakınlık oluşamamıştı. “Bugün yirmi bir aralık,” diye mırıldandı adam kendi kendine.Bir şeyleri hatırlamışçasına gözleri saatine dönmüştü.Ayağını ısıran karıncayla birlikte bir adım sendeledi ve ayağına dolanan karıncaları sirkeleyerek uzaklaştırdı. Sonrasında daha yüksek bir sesle karısının da bir şeyi farkında varması için uyarıcı tonda “Bugün yirmi bir aralık Sedef,” dedi. Kadın hiçbir şey anlamıyordu. Kocasının ne saçmaladığıyla ilgilenmek istemiyordu. Kızına doğru adımlamaya çakıştı tekrar.Karıncalar gittikçe artıyor ve ayağını ısırmaya devam ediyorlardı.Umursamadı,ayağını sirkeleyip devam etti.Kilimin üzerine bastığında ise odanın dört bir köşesinden daha büyük karıncalar çıkmaya başladı.Sayıları o kadar çoktu ki bu bir insanın ömründe görebileceği karınca sürülerinin toplamından da fazlaydı.Korkuya kapıldı kadın ama yine de gözleri sadece acıyla kıvranan kızındaydı.Bir adım daha atmak istediğinde kocası kolundan tutup geri çekti onu. “Deli misin Sedef? Bugün yirmi bir aralık diyorum sana!” Bağırıyordu. “Ne saçmalıyorsun? Eva acı içinde görmüyor musun?” “Geldiler Sedef,” dedi adam. “Geldiler.” “Kim?” “Onu bize verenler… Yirmi bir aralık son gün olacak demişti.” “Ölüyor mu kızım?” Diye sordu gözleri dolan kadın.Aklından geçen acımasız senaryolara çoktan ikna olmuştu. “Hayır, ölmüyor. Artık dünyaya adapte olamıyor.”

Talihsiz bir bağ karanlık ruhlar yolculuk karşılaşmalar kader düğümü şifacı kız ile eski şovalye arasındaki karanlık bağ

Herşey normaldi, saatler geçiyor, insanlar doğuyor ve ölüyordu. Ama o 7 kişinin doğması çoğu şeyi değiştirmişti. 7 tanrı ölmeden önce neredeyse yüzyıllar sonra doğacak olan 7 kişiye kendi güçlerini armağan etmişti. Adalet Ateş Şafak Güneş Denizler Yıldızlar Gece Onlar doğduğu gün yağmurlar durmamış, Gök hep seslenmişti. Bazıları bunun normal olduğunu düşündü, bazıları ise tanrının son uyarısı...

Selam canlarımmm dark romance ve fantastik sevenler için.

Suan yazmıyoru yazcam sonradan

15.mühür herkesin içinde yatan bir güç vardır

Fani dünyasında vaftiz annesiyle birlikte yaşayan Katherine Wappson, kendisini normal insanlardan farkı olmayan, sıradan bir kız çocuğu sanmaktaydı, Taa ki insanların görmediği yaratıkları görmeye başlayana kadar… Bu karşılaşma, onun cadılık dünyasının en kıdemli okullarından biri olan Black Akademiye götürecek olayların başlangıcı olmuştur.

Bazı insanlar tarihten silinir. Bazılarıysa yalnızca hatırlanmayı bekler. Mihra, geçmişin tozlu sayfalarında kaybolmuş bir şehzadenin izini sürerken, kendisini hiç bilmediği bir çağın içinde buldu. O günden sonra öğrendiği en büyük gerçek, geçmişin değiştirilemeyeceği değil; bazı karşılaşmaların zamana boyun eğmediğiydi. Bir kolye onları birbirine götürdü. Bir rüya geçmişten bir kapı açtı. Bir aşk, kaderin karşısında durmaya çalıştı. Ama zamanın kendi yazdığı bir hüküm vardı. Mihra’nın geldiği çağ ile Mustafa’nın yaşadığı dünya arasında yüzyıllar vardı. Onların arasında yalnızca tarih değil, ölüm, ayrılık ve unutulmuşluk da duruyordu. Yine de bazı bağlar vardır ki bir ömrün sınırlarına sığmaz. Bir insanı unutabilirsiniz. Bir ismi tarihten silebilirsiniz. Bir hikâyeyi yüzyıllarca susturabilirsiniz. Ama kader, yarım bıraktığı hikâyeleri unutmaz. Çünkü bazı aşklar geçmişte başlamaz. Sadece geçmişte hatırlanır. Ve zaman, onları birbirinden ayırmak için ne kadar ileri giderse gitsin, bazı ruhlar birbirini bulmanın yolunu her çağda yeniden öğrenir. Mühr-ü Zaman Bir şehzadenin unutulmuş hikâyesi, bir kadının zamana karşı verdiği savaş ve yüzyılları aşan bir aşk…

foto icinnvshwjwjenjekee

Bir kızın lisede 5 arkadasın hepsinin istediği hayatları sırayla yaşadıkları birin hayalindeki dünyayı diğerlerinin gördüğü bir hikayeyi ele alır "Her kızın farklı hikayesi ve farklı kişiliği vardır"

Elara, sıradan bir lise öğrencisi olduğunu düşünüyordu. Ta ki okulun koridorunda kimsenin göremediği gizemli bir kapı keşfedene kadar. Ay sembolüyle başlayan bu gizem onu hiç bilmediği büyülü bir dünyanın içine sürükleyecekti.

bir tarafta doğanın tüm şifasını ve saflığını saklayan yeşil gözler... diğer tarafta o şifayı da, kendisini de yakmaya hazır hırçın bir kehribar.

...................

İyi düşünce, iyi söz, iyi eylem yolundan ayrılma. Sıradan bir kadın, peşinde ise karanlık. Ama unutmayın, ışık karanlıkta parlar. "Ben öğrendim ki Ahura, Tanrılar da aşık olurmuş"

Genç Hera,Ehaletin tanrıçası olağanüstü güçleri ile tanınan savaşçı, ansızın kayıp olan kocasının yasını tutamadan kucağındaki küçük kızını nasıl koruyucak? - Gizemler ve Sırlar dolu bu evrende Alice`in güçleri ne kadar uyuyacak?

Maceraperest bir ruha ve bitmek bilmez bir enerjiye sahip Nil Peri Kayalar, tek başına bir yolculuğa çıkmaya karar verir. Hayatının zor bir döneminden geçmekteyken ona yeni bir maceradan daha iyi gelecek bir şey olmadığını düşünür. Çıktığı bu yolculuğun basit bir tatil macerasından daha fazlası olduğunu anladığında ise bildiği dünyanın ötesine geçmiş, çözülmeyi bekleyen gizemlerle dolu bir hayatın içerisine düşmüştür.

"Garia’ya gidip Kanokra dolu bir saray içinde onlardan yüzlercesini öldürmemiş gibi davranacak, bana güvenmelerini sağlayacaktım. Sonra da en iyi yaptığım şeyi yapacak, Avcı olup elimin değdiği her şeyi kan kızılına boyayacaktım." Livya, hayatını mahveden tehlikeli Kanokraların kol gezdiği bir saraya varisini öldürmek için giderken adını temizlemek ve ülkesi uğruna gerekirse ölmek zorunda olduğunu biliyordu. Ancak ülkeleri ayıran amansız Sis`in ötesinde onu yıllardır sabırla ve sadakatle bekleyen şey binlerce hayatı değiştirecek türdendi. "Gözlerimi ay ışığında mücevher gibi ışıldayan gözlerine diktim. Aptal adam, bana güveniyordu. Koşarak kaçması gereken tek kişiye. Seni öldürmeliyim, diye düşündüm. Seni öldürebilirim. Seni öldüreceğim."