bir gün en yakın arkadaşımla taşındığımız binanın hayatımızı değiştireceğini nereden bilebilirdik ki???

Tabii ki de yazar değilim. Ama bir kere de olsa çok kötü de olsa iyisiyle ve kötüsüyle bir kitap yazmayı denemek istedim. Büyük ihtimalle zaten okunmaz ama burda durunca ben en azından rahatlarım içimde kalmamış olur. 💗💗

Lefjlkjfkdjsklgkkdsj

İtalyan bir Türk... Rüya Aycan... Kendi deyimiyle KABUS... Son okulundan da atıldığında babasının zoruyla Türkiye`de bir özel yatılı okula gönderilir. HÜRREM SULTAN KIZ LİSESİ... Burada asla güvenmediği kadar çok dost ve istediğinden fazla düşman vardır. METE HAN ERKEK LİSESİ... Kalp kapılarını herşeye karşı kilitleyip donduran Rüya`nın kalbi çözülebilecek mi? "Ben Rüya Aycan. Herkesin `Kabus` olarak bildiği ve herkesin kalbine o acıyı yaşatan o kızım..." "Ama biri bana şimdi kalp acısının ne demek olduğunu çok acı bir şekilde gösterdi..."

okumanız tavsiyedir

Hot sahneler okumak isteyenler burayaaa

Hikâyelerimizde esas oğlan ve esas kızımızın mutlu olması gerektiğinden harcanan karakterleri ele aldığım bu kitap

Geçmişte yaşananlar.. Yıllar sonra yolları kesişen aşıklar.. Kapanmamış bir hesap.. Çekim gücü yüksek bir çift..

Okumanızı tavsiye ederim arkadaşlar ❤

herşey yeni başlıyo

Şimdiye kadar hep arzulanmış olan bir kız , gerçekten sevildiğinde ne olur ?

Son haftalar kendi okuluna gitmediği için evde sıkılan Lina, annesinin öğretmenlik yaptığı okula giderek onun derslerine girer ve öğretmen masasında oturur. Lina’nın tek amacı can sıkıntısını engellemekken bir gün telefonuna anonim bir mesaj gelir.

Bir arkadaşlık, bir plan ve hiç hesapta olmayan bir aşk... Bazı hikayeler başladığı gibi devam etmez. çünkü baz? kalpler, en başından beri plan dışıdır.

Gece 17 yaşında gencecik bir kız. Yıllar önce bir karışıklık yüzünden bütün hayatı değişir. İlk defa kitap yazıyorum yanlisiklar için özür dilerim Keyifli okumalar

Bazı yollar insanı hiç bilmediği yerlere götürmez; bazı yollar insanın kendisiyle yüzleştiği yere çıkar. Asin, hayatı boyunca ait olduğu dünyanın sınırları içinde yaşamıştı. Işıklarla çevrili yüksek binalar, kusursuz görünen hayatlar ve insanların birbirini servetiyle ölçtüğü bir düzen… Ta ki babasının iflası, ailesinin parçalanışı ve geçmişten gelen büyük bir sır onu hiç tanımadığı bir dünyanın kapısına getirene kadar. Şimdi karşısında iki farklı hayat vardır. Bir tarafta geride bıraktığı zenginlik, sahte gülüşler ve yarım kalmış bir aşk… Diğer tarafta ise dar sokakların, yarım kalmış hayallerin ve kimsenin bilmediği hikâyelerin saklandığı bir mahalle.

Her aşk mutlu sonla bitmez. Ama bazı aşklar, yarım kaldıkları yerden yeniden başlamayı bilir. Başak, sevdiği adamın ardından yas tutmadı. Çünkü Ali ölmemişti. Sadece onu unutmuştu. Bir zamanlar geleceğini emanet ettiği adam, şimdi bambaşka bir hayatın içinde, başkasının yanında uyanıyordu. Hafızasından silinen birkaç yıl, yalnızca anıları değil; büyük bir aşkı da beraberinde götürmüştü. Başak ise gerçeği anlatmayı seçmedi. Çünkü sevgi, bazen hatırlatmak değil; karşındaki insanın kendi yolunu bulmasını beklemekti. Yıllar sonra aynı kader, onları bir mahkeme salonunda yeniden karşı karşıya getirdi. Bu kez ne gençliklerinin verdiği cesaret vardı ne de yarım kalan cümleleri tamamlayacak kadar kolay bir hayat... Sadece cevabı yıllardır bekleyen tek bir soru vardı: İnsan gerçekten unuttuğu kişiyi mi kaybeder, yoksa kalbin hiçbir zaman unutmadığı kişiyi mi? Solmuş Buğday Başağı, yılların solduramadığı bir sevginin, suskun fedakârlıkların ve kaderin en beklenmedik anda açtığı ikinci kapının hikâyesi. Çünkü bazı vedalar, aslında yıllar sonra söylenecek bir "hoş geldin"in başlangıcıdır.

Okuduğum satırda şöyle diyordu: "Bazen en büyük hapishane insanın, kendi evi; en büyük kurtuluş ise hiç beklemediği bir gölgedir. Ruhun üşüdüğünde, sığınacağın tek yer o gölgedir." O satırın altını çizdiğimde, neden bu kadar tanıdık geldiğini anlayamamıştım. Belki de insan, en çok kendi hayatına benzeyen cümlelerin altında durup düşünüyordu. Bazı evlerin duvarları sıcacık olur. Bazılarının duvarlarıysa ya sessizliği ya da bağırışları yankılar. Ben,seslerin en çok can acıttığı bir evde büyüdüm. Benim evim dört duvardan ibaret değildi; korkunun, sessizliğin ve kırılmış umutların adını taşıyordu. Her sabah aynı korku ve umutsuzlukla uyanıyor, her gece aynı sessizlikle uyuyordum. Gülmeyi unutmam uzun sürmedi. Ama umut etmeyi bırakmam yıllarımı aldı. İnsan zamanla acıya alıştığını sanıyor. Oysa alıştığı şey acı değil; susmak oluyor. Bir gün aynaya baktığımda,gözlerimde kendimi değil, hayata küsmüş bir yabancıyı gördüm. İşte o an anladım... En derin yaralar tene değil, ruha işliyor. Ve benim hayatımda o gölge yoktu.

Beşik kertmem kurgusu

Ayşim hayatın ona hep tokat gibi çarptığı yönüyle yüzleşmişti tâki o çıkıp gelene kadar ama nerden bilebilirdi ki asıl en büyük tokadı ona onun çarpacağını...

Gökay Alp Saltuk Yeliz Bahar Akyıldız

Mimarlık okuyan ve babasına destek olmak için pastanede çalışan Busem kendi restoranın açılışı için iki buçuk kilo elmalı kurabiye sipariş eden şefin siparişini hazırlar fakat bir sorun vardır. Busem elmalı kurabiyeye pudra şekeri eklemiştir.

taslak var kitap var ne bakıyon

Hayalimde olanlar gerçekte de olur mu? Yaşayarak göreceğiz.

SPOR ÇOK GÜZEL BİRŞEYDİR.

nebe atacağım şeyler