Farilya, Fransa`da yaşayan Türk bir kızdır. Bu yaz ise anne ve babası yüzünden Türkiye`ye anneannesi ve dedesinin yazlığına gitmek zorunda kalır. Memleketi`ne ilk defa giden kız hem heyecan hem de merak içindedir. Burda yeni tanıştığı arkadaşlarını tanır ve bu onlarla daha güçlü bağ kurmasını sağlar. Bodrum`a giden Farilya`yı ise çok güzel dostluklar ve bir aşk bekliyordur.

©Tüm hakları saklıdır©

Kendi ellerimle annemle babamı ölüme göndermek bu olsa gerek. Tarih 26 Aralık 2023 gece yarısına saatler kala bir restoranın yağmalanması sonucu 20 ölü 10 yaralı bulunmaktaydı. Aynı saatler içerisinde birçok yerlerde yağmalanmalar oluşmuştu. Oteller,marketler,mağazalar niceleri o kara günün ardından hicbirsey eskisi gibi olmadı. Birçok asker birçok polis sanki planlı bir şekilde öldürtülmüştü. Devletin elinden hicbirsey gelmiyordu, öyle bir çaresizlik içindeydik ki yabancı ülkelerin basınına çıkmıştık. Çoğu kişiler bizim için dua ederken bazıları bize acımaktan başka birşey yapmıyordu. Ben o gece bile bile annemle babamı toprağa verdim, bile bile onların ölüme gitmesine izin verdim. Birdaha ailemi bulamayacak üzere karanlığa büründüm. Ben Amare Nil Solmaz Babam Ferhat Solmaz Annem Dilek Solmaz Kardeşim Melek Solmaz Şimdi ise Solmaz ailesinden sadece iki kişi kalmıştı. Ben Amare Nil Solmaz Babam Ferhat Solmaz Annem Dilek Solmaz Kardeşim Melek Solmaz

Geçmişi yüzünden travma yaşayan genç kız ablasıyla memleketi trabzona gider ve oranın en acımasız mafyasına yanlışlıkla bulaşır...

Birlikte aynı yetimhanede büyüyen iki çocuk. Bu iki çocuk birbirilerine bağlanan kader bağının farkında değillerdir. Arel 6 yaşında iken zengin bir aile onu evlat edinir. Gamze tek kalmıştır. Bir süre sonra onu da orta gelirli bir aile evlat edinir. Gamze abisi dışında ailesini bilinmeyen bir neden den dolayı kaybetmiştir. Ona gelen bir mesajla bu işin peşine düşecektir. Bu kurgum da Gamze ve Arel in yıllar sonra ki karşılaşmasını okuyacaksınız. 🍷 🍷 🍷 Pek yazma becerim yok şimdiden okurlarım`dan özür dilerim. Umarım hatalarımı mazur görürsünüz. Teşekkürler ✨🤍

"Hadi gel döndür beni bir gülüşüne bakar hepsi"

Zorla evlendirilen bir çift birbirini zamanla canından daha çok sevmeye başlıyor

Tek suçumuz aşık olmaktı

Bitmişti değil mi artık?Onun bir görevi yoktu.Peki ben neden buna üzülüyordum?Bunun gerçekleşmesini en çok isteyen bendim neden kendimi suçlu hissediyordum?Halbuki suçlu olan oydu.Bana motoruyla çarpıp daha sonra da beni orada bırakarak gitmesi onun suçuydu.Beni mesleksiz bırakan oydu,benden bacaklarımı alan oydu…benim tertemiz içinde hiçbir kötülüğün olmadığı hayallerimi kanatmıştı be o adam! Şimdi ise bitmişti,o artık bir komando değildi.Sevinmeliydim bun ama neden üzülüyordum?Onda hoşuma gitmeyen şeyler vardı hemde hiç hoşuma gitmeyen…

Lakabı Kızıl Çember olan bir seri katilin hikayesi. Asıl mesleği Avukatlık olan Vera`nın kendiyle ve çevresindekilere verdiği savaş.

İcindeki çocuğa sarıl

Ben Süveyda bir kalp ağrısı Bir lotus çiçeği gibi çamurda bile çiçek açmak için çabalayan "yaşamak çok nadir rastlanan bir şeydir Çoğu insan sadece var olur ve ben sadece var olmak istemedim Ben herkese adaletin var olduğunu göstermek istedim Aldığım davalarla da bunu göstermeye devam edeceğim" diyen güçlü kadınım ben Ben Süveyda Devrim bu hayattaydım Ben bu hayatı yaşadım Sayısız savunma yaparken kalbimi yanlış bir adama kaptırdım Ama doğru kimin umurunda Doğru kime göre doğru ki Ben Süveyda Devrim hayatımda hiç bir pişmanlığa yer vermedim Ben hatalarımı, yanlış kişiye atan kalbimi bile kabul ettim Sizde beni kabul edip sevin olur mu Ben Alaz Kayalar Bu hayatta her savaşı kazandım Ama küçücük bir kalbe yenildim Bununla her zaman gurur duyacağım Sizde bir kalbe yenilmekten korkmayın olur mu

*Bölümler düzenlenmektedir* Yıllar sonra ilk kez bir Şahmeran doğdu. Tüm yazgıları bozacak, Şahmeran ailesine yazılan kaderi değiştirecekti ama ilk önce sistemi kökünden değiştirmesi gerekiyordu ve bunun içinde monarşiye başkaldıracaktı. Karşısında ise Azrael Vanazan duruyordu o başkaldıracağı Hükümet`in Kalbi olarak bilinen düşmanıydı. O sadece karaya, denize yada ülkesine değil tüm dünyaya hükmediyordu. Dünyanın en büyük örgütün lideri, Kraliyet yandaşlarının göz bebeğiydi. Karşısında duran her şeyi yok etmesiyle bilinirdi. Ama işler ikisi içinde beklenmedik gerçekleşiyordu. Hakikat sanılan değil, görülen hiçbir şey gerçek değildi. Yalanların arasına gömülen tehlikeli dünyaları vardı. Düşman saflarında yetişen iki insan, kendilerini ülkenin kaderini değiştirecek bir oyunun ortasında bulur. Bir yanda geçmişin kanlı hesapları, diğer yanda söz geçiremedikleri kalpleri... Bazı efsaneler ölmez. Bazı yaralar unutulmaz. Ve bazı aşklar, bir ülkenin kaderini değiştirecek kadar güçlüdür. ❝Ya düşman kalıp birbirimizle birlikte her şeyi yok edeceğiz, ya da birbirimize tutunup bu ülkeyi yeniden inşa edeceğiz.❞

Okul balosunu kaçırdığı için acele eden kızımız yerine akbil basan ege ile tanışır ve olaylar planlamadığı gibi gider....

İlk defa birisinin yanında ağladım. İlk defa birisinin omzunda ağladım. İlk defa birisine böyle sığındım. Omzunda ağlamam daha da şiddetlendi. O ise hiçbir şey söylemeden sadece sustu. Sakinleştirmek için arada sırtımı sıvazladı. ~ Bu hikaye her şeyini kaybettiği zaman her şeyini bulan bir kızın hikayesi. Bu hikaye babası hayatta olmasına rağmen baba şefkatini ve sevgisini hissedemeyen bir kızın hikayesi. ~ Annesini çok küçük yaşta kaybetmiş olmasına ve babasının ona yaptıklarına rağmen hayattan ümidini kesmeyen Efnan babasının onu kendi canını kurtarmak için tefeciye satmasından sonra hayata olan ümidini kesmişti. Ama onun ümitlerini tekrar yeşertecek birisi vardı… ‼️Bu hikayeyi daha öncesinde wattpad de yayınlıyordum. Ama wattpad e hiçbir şekilde giremediğim için buradan devam ediyorum‼️

Hissetmek yaşamak istiyorum. Benim için ne kadar imkansız olursa olsun. Ben Eftalya Kırmaz gerçek ne olursa olsun hep de öyle kalacağım. Gizemli Adam, seni bulana kadar durmayacağım. Ne kadar uzakta olursan ol.

Hayatı boyunca ailesi ve çevresi tarafından dışlanmış ve daha önce hiç aşık olmamış olan Helen Albert`in sınıfına 4 yeni kişi gelmesiyle başına neler gelebilir?

WATTPAD`DE 30.000 OKUNDU... Umutsuz olmak için kadere inanmamak gerekir, çünkü kader iyi ve kötüsüyle her zaman seninledir. Kötü ile yaşamak ve umutsuzluğa kapılmak kadere itaat etmemektir. İyiye inanmamak ve bir gün hayatın senin elinden tutacağını düşünmemek vazgeçmekten başka bir şey değildir. Ben Asel Toralı. Bana biçilen ömre itaat etmedim. Ben yaşarken ölmeye razı değilim. Kadere inandığım kadar insanın kendi kaderini kendinin yazdığına da inanıyorum. Ben 17 yaşında tüm ailesini kaybetmesiyle dünyayla savaşı başlayan Asel Toralı. Ben asla pes etmeyeceğim. Ve ne kadar güçlü olduğumu beni ateşlerinde yakmaya çalışan herkese ispatlayacağım, çünkü ben kendi yazdığım kaderime itaat ediyorum. Asel ve Ateş

25 yaşında başarılı bir mimari tasarımcı olan Parla bir gün yeni evinde çalışırken bir bağlantı hatası yüzünden çalışmaları ve verileri başka bir cihaza aktarılmiştır Parla verilerinin kime gittiğini bilmiyordur , kendisine gizemli bir e-posta gelmiştir ve hayatına Gizem dolmaya başlamıştır

Kilometrelerce ötelerden birine inanıp güvenebilir misiniz? Peki hiç tanımadığınız, yüzünü dahi canlı canlı görmediğiniz birine kalbinizi emanet eder miydiniz?

Mektup herşeyi belirlendi...

İstanbul’un bir ucunda, yokuşlarla dolu, zamanın biraz yavaş aktığı bir mahalle vardı. Günün ilk ışıkları, Boğaz’dan esen serin rüzgarlarla birlikte, asırlık çınarların gölgelerine karışarak mahalleyi uyandırırdı. Eski, cumbalı evlerin sıralandığı dar sokaklar, gün boyu hareketli ama bir o kadar da dingin bir yaşamın sahnesiydi. Bu mahallede, Tunus ve Büge’nin aşkı, cumbalı evlerin gölgesinde sessizce büyürdü. İkisinin arasında söze dökülmeyen ama derinden hissedilen bir bağ vardı; bazen bir bakış, bazen bir sessizlik tüm duyguları anlatmaya yetiyordu. Tunus, sakin ve derin düşünceli yapısıyla Büge’nin kalbinde derin izler bırakırken, Büge’nin neşeli ve hayat dolu kişiliği, Tunus’un karanlık taraflarına ışık olurdu. İlişkileri, İstanbul’un hem kadim hem de modern ruhunu soluyan bu mahallede, deniz kokusu kadar doğal, ama bir o kadar da fırtınalıydı. Öte yandan, Büge’nin arkadaş çevresi bambaşka dinamiklerle doluydu. Cihan’ın Büge’ye karşı olan gizli ve saplantılı ilgisi, zamanla huzurlu görünen bu ilişkiye gölge düşürmeye başlamıştı. Cihan’ın Büge`yi izleyen gözleri, her an bir kıvılcım çıkarmaya hazır bir tehlike taşıyordu. Bulut ve Kumsal’ın arasındaki sorunlu ilişki ise, mahallenin dedikodularında sıkça yer bulurdu. Herkes onların dışarıdan güçlü görünen, ama içinde sürekli çalkantılar yaşayan bir çift olduklarını bilirdi. Onların arasındaki gelgitler, mahalledeki diğer ilişkileri de etkiler, bazen bir fırtına gibi herkesi savururdu. Bu mahallede her aşk, her dostluk, kendi rüzgarını taşırdı. Tunus ve Büge’nin aşkı da, İstanbul’un bu tarihi sokaklarında kendi hikayesini yazıyordu; fırtınalar arasında bile sarsılmaz bir sevgiyle birbirlerine tutunarak.

Lahanalı Turşu sever misiniz? Belki sen sevmiyor olabilirsin. Amaaa içerdeki kişi çok seviyor. Hatta sevdiğine bile öyle sesleniyor. Neyse daha fazla şey yapmayın. İçerde gülmekten kırıp geçeceğiniz çoook yer var. E hadi daha ne duruyorsun. Girsene içeri🤭

Sadece eğlenmek için gece yarısı abisi ve onun arkadaşlarıyla dışarıya saye bir takım olaylarla karşı karşıya kalır...

"Zincir birleşti, acı, çaresizlik ve cesaret birbirini buldu. Adam ve kadın birbirine yeniden mahkum oldu." Yıllar geçse de içinde yanan yangın sönmezmiş Ferda Alaz`ı gördüğünde bir kez daha anlamıştı bunu. Az önce ateşlediği silah düşmanı yerine ona küçük yaşta aile olan, yuva olan Alaz`ı vurmuştu. İçinin yangınını söndürmek için çıktığı yolda büyük alevlerin içine düşmüş halde buldu kendini. Gözüyle görmeden inanmamıştı Alaz`ın düşmanın sağ kolu olduğuna. Ama artık emindi karşında Alaz değil Efran vardı. Bu demek oluyordu ki yüreğini sevgiyle yakan yangın artık nefretle yakacaktı.