Karanlığın Kalbinde Bir mezarlık, bir genç ve bir sır... Kadir, hayatının en korkunç kabusunu yaşıyor. Elleri ve ayakları bağlı, gözleri kapalı bir şekilde mezarların arasında yalnız bırakılıyor. Kimliği belirsiz bir adamın intikam planının ortasında kalan Kadir, hem fiziksel hem de psikolojik olarak zorlu bir mücadeleye girişiyor. Geçmişin sırları ve babasının karanlık yüzü, Kadir`in hayatını sonsuza dek değiştirecek bir yolculuğa çıkarıyor. Korku, gerilim ve sürprizlerle dolu bu hikayede, Kadir hayatta kalabilecek mi? Yoksa mezarların ebedi sessizliğine mi karışacak? "Ben senin rakı masasındaki meze değilim Baba."

Her mühür kalpte başlar derler, benim Mührüm kalbimde son buldu.

Defnenin kuzeyden ayrılıp satranca ilgi duyması ve en büyük düşmanı olan rüzgarın da satranç kursunda olduğunu öğrenmesi finallerde eş olup buzların erimesi

“Her şeyin iyi gittiğine inanmış olmama şimdi binlerce kez lanet ediyorum. Bir anda, bütün emeklerimin ve sevgimin hunharca silindiği, zamanın suratımın ortasında tokat gibi durduğu o noktaya çakıldım. Sevgilim dediğim adamla, kanımdan canımdan ablamın o ihanet dolu görüntüsü… İçimdeki küçücük kıvılcımı bile acımasızca ezip söndüren sahne tam da buydu... Ben Hua Crown. Sende geçmişinin kötü ve ihanet dolu anılarından kurtulmaya çalışan,geleceğine ışık tutan bir genç kızın hikayesine ortak olmak ister misin?

Kalbim, sana ulaşamayan bir gemi gibi siyah okyanusta kayboldu..

Sessiz sakin ve kabuğunda yaşayan Asya, Yaralarını gürültüyle gizleyen Ezel

Yeni bir şehir, yeni bir salon ve yeni düşmanlar… Geçmişinde ihaneti taşıyan bir çocuk ve ringlerde büyümüş bir kız. Birbirlerinden nefret etmeleri gerekiyordu. Ama bazı raundlar yumrukla değil, kalple kazanılır.

Hazel ve Mahir... Bazı geceler dönüşü olmayan bir yolculuğun ilk adımıdır… Karanlık bir tutku, sırlar ve bir gecede değişen kaderler...

Disiplinle yetiştirilmiş zengin bir kız ve normal bir aile Peki anlaşabilecekler mi?

Bazı günahlar affedilmez. Bazı sessizlikler ise en büyük suçtur. Bir sır, yıllarca gömülü kalabilir. Ama vebal… toprağın altında çürümez. Geçmişin gölgesi peşindeyken kaçamazsın. Çünkü insan en çok kendi vicdanına yenilir.

Kitabın telif hakları bana aittir. Kopyalanması halinda dava açarım. Bilginize. Baştan söyliyeyim. 40.bölüme kadar texting sonra düz yazı. Bunu bilerek okuyun. Sonrasında olumsuz inceleme bırakmayın lütfen. Sıradan bir abi- kardeş ilişkisinden aşka ilerleyen bir tutku. En fazla ne olabilir ki? Sizi içeriye bekliyoruz. Alaz Kara: Giymişsin kısacık elbiseyi.(00:07) Baldırlar çırılçıplak meydanda.(00:08) Göğüsler açıkta(00:08) Sonra niye sinirlerin zıpladı diyorsun.(00:09) Al işte sana asıl nedenlerini yukarıda sıraladım.(00:10) Siz: Sen beni mi süzdün?(00:10) Alaz Kara: Ben seni niye süzeyim kızım?(00:11) Kendine gel.(00:11) Kendin çırılçıplak giyiniyorsun.(00:11) Sonra tüm suç Alazın oluyor.(00:12) Yok öyle yağma.(00:13) Böyle yaparak mahallelinin de ağzına laf verdiğinin farkında mısın?(00:14) İster istemez insanın gözü kayıyor yani.(00:15) Bilerek yaptığım bir durum değil.(00:16) Siz: Giydiğim kıyafet gayet zevkliydi bir kere.(00:17) Sen modadan ne anlarsın ki.(00:18) Ayrıca mahalle ne düşünürse düşünsün.(00:19) Alaz Kara: Dediğim dedik çaldığım düdük.(00:19) Kendi bildiğimi okumaya devam edeceğim diyorsun yani.(00:20)

Gece yalnızca karanlığı değil, istekleri de getirir. Bir anonim mesajla başlayan oyun, zamanla onu dönüştürdü: İtaatkâr bir sevgiliye, bağımlı bir kadına... Kimliği bilinmeyen bir adamla girilen erotik metinleşmeler, Duru`nun hayatını altüst ediyor. Ruhunu teslim ettiği bu adamın yüzünü hiç görmedi ama bedenine her gece sahip oluyor. Ve artık bu karanlık bağımlılıktan geri dönüş yok. Gece: Diz çöktüm... Ellerim dizlerimde, gözlerim ekranında... Senin için hazırım. Ekrandaki mesajı yazdıktan sonra bir süre bekledi. Kalbi hızla atıyor, ekrandaki üç nokta belirip kayboldukça nefesi sıklaşıyordu. Anonim: Aferin küçük oyuncağım. İtaat etmek sana yakışıyor. Şimdi... parmaklarınla en çok nerene dokunmak istiyorsun?

Yaren, Komutan Akın`ı mesleği yüzünden bırakır. Yaren bu duruma daha sonradan pişman olsa da geri dönmek ister. Ve Akın` a mesaj atar. Devamını hadi gelin birlikte okuyalım. Siz: Ayrılsak ölürüz biz. Siz: Bir bedende bütünüz biz. Siz: Ellerde ölürüz biz. Siz: Yok dokunduğun her yerim acıyor şimdi. Siz: Gidemezsin ki, gidemezsin ki. Siz: Biliyorum deli gibi sevdin. Siz: Ayrılalım artık diyemezsin ki, diyemezsin ki. 053**: Sen kendin gitmeyi tercih ettin. 053**: Ben her şeye rağmen sana kal dedim. Siz: Hatırlar mısın? Siz: Bu şarkı bizim şarkımızdı. Siz: Senden sonra bir daha bu şarkıyı dinleyemedim. Siz: Dinlemeyi geç. Siz: Şarkıyı duyduğumda seni hatırlamamak için kuytu köşe bir yere geçip ağlıyordum. 053**: Sahi, söylesene. 053**: Ağlamak unutmak için çözüm niteliğinde mi? 053**: Eğer öyleyse gittiğinde benim senin için döktüğüm gözyaşları neydi?

A şk S algın T ahliye R isk A zim

0554:Bakın Zekerya bey 1 aydır sizi uyarıyorum, kapınıza gelmekten bıktım. ŞU SESİ KIS ULAN Siz:? 0554:O soru işaretini münasıp bir yerine sokarım. Müziğin sesini kıs

Kalbimin Mahremi, kimseye açılmayan yaraların, söylenemeyen cümlelerin ve kalpte saklanan sırların hikâyesi. Bazı duygular vardır; adını koyamazsın, inkâr edemezsin ama taşımaktan da vazgeçemezsin. Bu hikâye, kalbini korumaya yemin etmiş birinin, en savunmasız yerinden sevilme ihtimaliyle yüzleşmesini anlatıyor. Çünkü herkesin kalbinde, sadece bir kişiye ait olan bir mahrem vardır.

Beni kırmana değdi mi nisa

Dolunay’dı o dolunaylı bir gecede doğmuş gecenin lanetine hep inanmıştı ta ki onunla tanıșana dek… Gece’yle Dolunay normal bir hayatı olan biriydi. Her sakinlik ve huzur son bulduğu gibi onun da hayatı 4 harfle son bulmuştu. Daha doğrusu yaşadıklarını tek bir kelimeye sığdırmıştı. O kelime “gece”di. Dolunay’ın hayata tutunması için bir dalı vardı ve o dalda Gece’di.

Bu bir iyileşme hikâyesi değil. Okulda görünmezleşen, evde ise sessizce ezilen bir kızın; ailesinin içinde başlayan ve kimsenin fark etmediği çöküşünün kaydı. Sessiz, rahatsız edici ve fazlasıyla tanıdık.

"Unutma beni . Ama biliyorum bazı günahlar unutulmalı, O günahlardan biri de benim . Üzgünüm sevgilim , Hemde her şey için . Affet beni ..." *** "Ellerim soğuk benim , hep soğuk. Yeni değil bu . Doğduğumdan beri böyle." Ardından ellerini birbirine sürttü. Genelde buna cevap vermeliydim fakat onun güzel yüzüne bakarken ne diyeceğimi bilemedim. Tanrım... O gerçekten çok güzeldi . Mavi gözleri , koyu kahverengi-siyah saçları , beyaz teni,  küçücük burnu,  dolgun dudakları ... gerçekten bazılarımız özene bezene yaratılmıştı . Bunun en güzel örneklerinden biri Simay`dı. "Pekii , sen bu konu hakkında ne düşünüyorsun Huysuz Çocuk?" Aniden gelen sorusuyla ne diyeceğimi bilemedim. Bu kız benim bütün algı yeteneğimi kaybetmeme sebep oluyordu. Boğazımı temizleyip konuşmaya başladım, "Bir şey düşünmüyorum İnatçı Kız." "Emin misin ? Sonuçta konu `o` ve okuldaki herkes onu sana olan düşkünlüğü ile bilir." "Fakat beni de hep ondan uzak kalmayı tercih etmelerimden tanırlar.  Bunun farkındasın değil mi?" "Yinede . Tamam Dicle`den hoşlanmıyorsun ama kızın  yaşadığı durumda asla normale indirgenecek bir şey değil.  Onu ziyaret etmelisin." " `Hayır` dedim Simay." "Bende `Evet` dedim Devrim." "Yine inatçılık yapıyorsun." "Sende yine mızıkçılığa ve huysuzluğa başladın." Yüzümü ellerimin arasına aldım ve derin bir nefes verdim . "Yine başa dönüyoruz Simay." "Döndüren sensin Devrim." "Off . İşleri çok zorlaştırıyorsun Simay." "Devrim , senden tek istediğim gidip Dicle`yi görmen. Daha ötesinde bir şey istemedim. Bir kızı ziyarete gitmek bu kadar zor olmamalı." Seni, sana takıntılı olan kişinin yanına zorla gönderen eğer platonik olduğun kız ise zor. "Eğer gitmezsen bir daha seninle asla konuşmam,  projeni de tek yetiştirirsin artık." "Heey, bu adil değil ama." "Bence yeterince adil . Ya sen gidersin ya ben." Bıkkınlıkla onun suratına baktım. "Tamam Simay , gideceğim . Oldu mu ?" Gülümsedi "Aferin Huysuzuma." Huysuzum Benim Huysuzum Bu cümleden sonra nefesim kesildi.  Ayağa kalkıp sirkelendi. Ardından konuşmaya başladı . Sesini duymamla hayal alemimden çıktım. "Geliyor musun Huysuz?" "Evet İnatçı,  hemen arkandayım." Gülümsedi ve yürümeye başladı. Bir kaç saniye sonra güzel sesi bütün sokakta yankılandı. "Gölgen gibi adım adım Her solukta benim adım Ben nasıl ki unutmadım Sende unutma beni Unutama Beni "

Rüya, gazetecilik stajının son işi için kapatılması istenen bir dosyanın peşine düşer. Ulaştığı adres, kimsenin konuşmadığı bir yer; karşılaştığı adam ise adını bile saklayan biridir. Bir haber olarak başlayan şey, Rüya için geri dönüşü olmayan bir karşılaşmaya dönüşür. Çünkü bazı gerçekler yazılmak istemez… bulunmak ister. “Kamelya.” “Bana kamelya demeyi kes. Benim adım Rüya.” “Adını değiştirirsen sorun kalmaz.” “Adımı hiçbir şey için değiştirmem.” “Benim için de mi?” “Hayır.” “O zaman sana kamelya demeye devam edeceğim.” “Neden bu kadar ısrar ediyorsun?” “Hâlâ anlamadın mı?” “Neyi?” “Kaderimi ellerinde tuttuğunu.”

Ben afra...25 yıldır hayatı tamamen bir yalandan ibaret olan afra. Vatanı için canını feda edebilecek afra. Baba denmeyecek adam yüzünden psikolojisi bozulan afra. hikayemin tamamını öğrenmek istiyorsan kitabı okuyabilirsin:)))

Ben kimseyi öldürmedim. Ama beni yaktıkları yerden küllerimle çıktım. Lavin Asel Varyan, işlemediği bir suçun bedelini yedi yıl boyunca demir parmaklıklar ardında ödedi. Sevdiği adamın ailesinin ölümüyle suçlandı, ailesi tarafından reddedildi ve geride yalnızca sessizlik bırakıldı. Cezaevinden çıktığında onu bekleyen bir ev yoktu. Bir açıklama yoktu. Sadece eline tutuşturulan, sahibini bilmediği bir telefon ve geçmişten kaçamayacağını fısıldayan bir mesaj vardı. İhanetin kimden geldiğini bilmeden, intikamın ateşiyle yürümeye başlayan Lavin; adaletin işlemediği yerde kendi adaletini yazmaya karar verir. Küllerinden doğan her Anka, önce enkaz olur

"En kanlı savaşlar cephede değil, zihinde verilir. Ve bir imparatorluk, tek bir kurşun bile sıkılmadan; sadece bir bakışla devrilir." Adı, yaşamak için muhtaç olunan o "Nefes" olsa da; Ruhu, insanı içten içe çürüten o tatlı zehir: "Nefs". Öyle bir illüzyon ki; Yeteneği kartları saklamak değil, günahları arzularla maskelemek. Gözlerinin içine baktığınızda size cenneti vaat eden, ama ruhunuzu çaldıktan sonra sizi cehennemin en şık locasına oturtan bir yansıma. Herkesin kendi karanlığını gördüğü, herkesin sahip çıkmaya çalıştığı ama kimsenin tutamadığı bir duman. İradeleri kıran, kralları soytarıya çeviren o yasak elma. Ancak her illüzyonun, hileyi gören bir seyircisi vardır. Herkesin o büyüleyici günaha tapıp diz çöktüğü masada; Şeytanla pazarlık yapmayan, o pazarlığı satın alan bir Güç. Biri ateşi harlayan, diğeri o ateşin ortasında yanmadan yürüyen iki tehlikeli ruh. Onlar birbirinin düşmanı değil. Onlar birbirinin sığınağı hiç değil. Bu hikâye, iradesine yenilenlerin değil; Kendi kıyametinin karşısına geçip sigarasını yakanların hikâyesi. Oyun başladı. Ve masada tek bir kural var: Kendi "Nefs"ine yenilen, ruhundan eksilir. 🎲 KUMAR | İLLÜZYON | SESSİZ LÜKS | DARK ROMANCE

Lina 17 yaşında genç bir kız, ailesinin ondan sakladığı gizemi öğrenir ve kendini bu gizemin ortasında bulur.