​“İzge,” dedi tekrar ve ardından hiç beklemediğim o hamleyi yaptı. İri eliyle hafifçe çenemi tutup başımı kendine çevirdi. Yine de bakmamaya çalıştım. “Bak artık bana,” diye sitem etti. Yavaşça kaldırdım gözlerimi. Dolu doluydu yeşillerim. Onun koyu hareleri ise anlamlandıramadığım bir ifadeyle süzüyordu beni. ​“Duydun, değil mi?” dedi fısıltıyla. Kendi kendini telkin eder gibiydi. “Duydun.” ​“Duydum,” diye cevapladım. Sesim pürüzlüydü. Başımı eğecekken tekrar tuttu beni. “Bu kafayı eğmeyeceksin, İzge. Hele ki bir hiç uğruna, asla eğmeyeceksin.” Ciddiyetle söyledikleri karşısında şaşkınlıkla bakakaldım. “Madem benim karım olacaksın, senden ilk istediğim başını dik tutman.” Tahammülü yok gibiydi. Başımı eğik görmeye dayanamamasının sebebi neydi? Gerçekten evlenmemiştik bile. O ise konuşmaya devam etti: “Bu, senden ilk isteğim.” Sözleri yüreğime dokunuyordu. Bunca yıl annem, babam dahi bana “başını eğme” dememişti; aksine, hep başımı eğmişlerdi. Hiç tanımadığım bu adam, bana yine bir ilki yaşatmıştı. Ve bu da her şey gibi canımı fazlasıyla yakmıştı. .............. "Biz sahnede dört kişilik bir rol oynuyorduk; tam gözüken ama özünde paramparça olan sevgi dolu sevgisizlerdik. Peki ya en yakınlarım? Onlar da birer katildi." ​İzge, evlilik sözleşmesinin gölgesinde on kişilik arkadaş grubunu arkasına alıp Karadiken Adası`na ayak bastığında, sadece bir yıl önceki o şüpheli intiharın perdesini aralamak istiyordu. ​Katilin içlerinden biri olduğunu düşünerek başladığı bu akıl oyununda, adanın karanlık dehlizlerine indikçe karşısına çıkan gerçek canını yakacaktı. Bu işin tek bir sorumlusu yoktu; en güvendiği insanların bile bu cinayette parmağı vardı. ​Sırlar, ihanetler ve toplu bir günah... On Günahkâr, Karadiken Adası`nda kendi sonlarını yazacak. Çalınması ve kopyalanması dahilinde yasal işlem başlatılacaktır

Bazı aşklar başlar başlamaz günahla yoğrulur

Sizin sandığınız adınız ,soyadınız peki ya bi emanetse ?emanet kimlikse ?ne yaparsınız ?

“Güneş çık üzerimi değiştireceğim dedi sert bir sesle olmaz dercesine başımı iki yana salladım sadık amcaya söz vermiştim yarasına bakacaktım Çıkmayacağımı anlayınca üzerinde ki tişörtü eteklerinden tutarak çıkardı Üzerime doğru yürüdüğünde kapıyı açarak beni dışarı iteledi ve kapıyı sertçe yüzüme kapadı ✨ Bir adam hayatında duygular yok tek yaşamı mesleği ve bir kadın her şeye rağmen mutlu bir yaşamı var bu ikilinin yolları kesişirse ne olur gelin okuyalım altta kısa açıklama var Güneş yakınlarının yönlendirmesi ile bir adamla tanışır ve görücü usulü biriyle tanışır ancak bir gün polisler gelir ve bir anda herşeyini kaybeder Alaz adı gibi bu hikayede beni yakacaktı ama tek yanan ben olmayacaktım Güneş ve Alazın hikayesine hoşgeldiniz okurken oylamayı unutmayın 🫶 Türünü seçemedim o yüzden genel kurgu şimdilik

Babasının evlenmesiyle birlikte annesinin yanına taşınan Ahu`yu İstanbul`da karmakarışık bir lise hayatı bekliyordur. Yeni bir okul, yeni bir ev, yeni arkadaşlıklar ve aşk... Sarp Fırat Karaca ile tanışmasının ardından her şey değişir.

Bugün tam bir ay oldu buraya geleli. Dört duvarın arasındayım. Küf kokuyor burası, biraz da is. Derin bir koku çekiyorum içime, işte diyorum kendime; İşte benim yaşama sebebim bu. Zar zor sığdığım yatak bu gece bana dar olmakta kararlı, uyku denen o lanet şey girmiyor gözüme. Bedenim bir külçeden farksız, dört gündür uyumamışım. Yine girmiyor. Gözümü her kapattığımda cesetler beliriyor o karanlıkta. Ceset denmez ona, olsa olsa leştir o. Derdi amcam yanımda olsaydı. Haklı, leşti her biri. `İlk günler kusarsın sürekli, uyuyamazsın, rüyana girer kabus ederler.` Demişti amcam, şimdi söylediği her şeyi yaşıyorum. Apansız bir ürperti geliyor engel olamadığım, rüyalarımı kabus ediyorlar epey bir vakittir. Bunların hepsi birkaç aya mazi olacak, biliyorum. Ne artık rüyama girecekler, ne de leşlerini görünce kusacağım. Ben artık öldürmek için yaşayacağım. Ben kim miyim? Ben Dinçer, Dinçer Demirsoy. Başka da hiçbir şey değilim zaten. Hayatta bir şey olmak için işte şimdi tam da buradayım. Tek bir kelimeyle anlatamadığım bu şehirdeyim. Ölü kentteyim, ölü zırhlarının içindeyim, leşlerin her gün daha da arttığı bir mezarlıktayım.

Dikkatimi �eken cinayet dosyalar?n? kaleme d�kmek istedim, +1&

Kitaba bir spotfy listesi a�t?m okurken dinlemek istiyorsan?z bakabilirsiniz ama mevcut ?ark?lar?n hepsi b�l�mlere ekli

❝Sanrılardan ibaretti sanki bütün yaşananlar... Boğazıma oturan o koca yumru, elimden kayıp giden, bir daha da sahip olamayacağım hayallerim, hayatımdı sanki... Ağlayamadım. Bağıramadım. Durduramadım. 26 yıllık yaşamımın, 7 yılında adım atmadığım şehirde, onun tarafından bir başıma bırakılmıştım. Son umudumda da dalından acımasızca koparılıp alınmış gibi hissediyordum... Varlığımdan nefret eden insanlarla doluydu etrafım. Kaçmak isteyip, kaçamadığım bir labirentin içimdeydim sadece. Karanlık yolumu aydınlatan tek bir mumum vardı. Cılız ateşi bir sağa, bir sola savrulurken, koşmam için umut olmuştu bana... Yoktu. Artık o da yoktu. Karanlığın ortasında bir başımaydım. "Sözler hiçbir zaman tutulmaz anne... tutulmaz. Dedim sana. Ben ne sevmeyi hak ediyorum, ne de sevilmeyi. O gün... o gün ölmesi gereken bendim. Bendim." Ucunda oturduğum kayalara içindeki nefreti döküyormuş gibi çarpan o hırçın dalgalar, sanki sesim olmaya çalışıyordu. Gök gürledi. Bulutlar ağladı... Göğsüme ince bir sızı yayıldı. "Beni sevdiğine inanmamıştım zaten..." Titreyen dudaklarımı zapt etmeye çalışırken, gözlerimi karşımdaki hırçın denize çevirdim. "...şayet sen bile sevmekten vazgeçtin." Karadeniz acımasızdı. Aldığını vermez, verdiğini de acımadan ellerinin arasından alırdı... sonra elinde avucunda bir şey kalmazdı. Almıştı. Hepsini ellerimin arasından çekip almıştı. Ben Güneş. Kolu kanadı acımadan koparılan, omuzlarına tonlarca yük konulan kadın.❞ 🌑 0 4 /0 3 /2 0 2 4 ALINMASI, KOPYALANMASI VE ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR 🖇 Written by: simaara 🪶

Kendi bedenimde hissetmediğim aitlik duygusunu başka bedenlerde arıyorum. Hiç bir şey düşünüldüğü gibi değildir, aynalar yalancıdır...

❝Ait olmadığın bir yerle savaşın bittiğinde, sonucu ne olursa olsun her zaman gitmen gerekir.❞ ~ "Gerçek özgürlük senin için hiçbir zaman bu taştan konak olmadı," dedi fısıltıyla. "Çünkü bu duvarların içinde sevgi dışında her şey var." Kulağıma değen saçlarımı geriye çekti. Nefesi bu kez boynuma çöktü. Sıcaklığı tenimde iz bırakır gibiydi. "Ve sen buraya özgür olmak için gelmedin. Esir olacağını bile bile geldin. Yine de özgürlük diye yanıp tutuşuyorsun." dedi, bu uğurda kendimi bile yakacağımdan habersiz. Sözleri kadar yakınlığı da kaçacak yer bırakmıyordu. Gözlerim kendiliğinden kapandı. Vücudumdan geçen ürperti korkudan çok tanıdık bir teslimiyet gibiydi. "Bir gün," diye mırıldandı, sesi umut kadar yumuşaktı, "sana özgürlüğün gerçekten ne olduğunu göstereceğim, komşu kızı." Sırtım tamamen göğsüne yaslanmıştı artık. Nefes almak bile zor geldi. "O gün geldiğinde, sana ‘özgürsün’ diyerek zincir takan herkes arkamızda kalacak. İntikamın için kinin en büyük silahın,” Bir an durdu. Nefesi kulağımın dibinde ağırlaştı. "Ben ise," dedi alçak bir sesle. Gözlerimi daha sıkı kapattım, açmaya korktum "o karanlıkta yürürken elini bırakamayacak kadar sana adanmış, sadece sana ait olan yoldaşınım." ~~ Onu tanıdım... Ya da en azından tanıdığımı sandım. Karanlığın içinde büyüyen bazı insanlar vardır; kim olduklarını anlatmaya gerek kalmaz, gözlerindeki boşluk her şeyi söyler. O da öyleydi. Bir bakışında terk edilişin izleri, bir gülüşünde işkencenin soğukluğu saklıydı. Hangi yüzüyle karşılaşacağını kimse bilemezdi. Bazen sessiz, ürkek, gözleri dolmuş küçük bir kız gibi konuşurdu. Sonra birden değişirdi; ses tonu sertleşir, bakışları buz keserdi. O an yanındaki insanın içini donduracak kadar soğuk olurdu. Sonra bir kahkaha atar, sanki az önceki hâli hiç olmamış gibi davranırdı. Kim olduğunu sormayın. Çünkü bir cevabı yok. Ya da belki çok fazla cevabı var... ~

BURASI BENİM DÜNYAM. Burada düşüncelerim, hayallerim, saçmalıklarım, güzel anılarım ve anlatamadığım şeyler var. Bazen güleceğim. Bazen sinirleneceğim. Bazen hiçbir şey anlamayacağım. Ama hepsi benim. Bu günlüğü açtıysan artık beni biraz tanıyorsun. Sonunu merak ediyorsan okumaya devam et. Çünkü sonunu ben bile bilmiyorum. 🖤 Deniz, 13 — Başlangıç: 2026 “İyi şanslar. Çünkü şansa ihtiyacınız olacak.” 😈 Her ay 4 14 ve 24de yeni bölüm gelecek

Bazen en kötü anınızdaki kişiyi doğru kişi sanarsanız ama o sadece doğru anı bekleyen şeytandır… Her anlamda zor bir dönem geçiren kızın bir anda karşısına çıkan kendini kahraman ilan eden aptal bir erkeğin kızın hayatını nasıl mahvettiğini anlatan bir kitap bazen doğru sandığımız her şey ya yalan ya da en kötü olanıdır (kısmen gerçek bir hayat hikayesinden alıntıdır )

Kralyet ailesinin soyundan gelmesine rağmen küçüklüğünden beri birçok eziyet çeken prensesin anne ve babasının gizli ölümünün ardındaki sırrı çözmeye çalışması ve birçok büyük sırrın kapalı kapılar ardında saklandığını öğrenmesi ardından gerçekleşen büyük hayal kırıklığını anlatan hikaye👑&👑

Eskiden çok yakın dost olan iki mafya lideri Hakan Kaya ile Cihan Aslan`ın düşmanlığı... Küçük yaşta okumaya yurt dışına gönderilen Sena Aslan, her şeyden habersiz babasının onu kandırması ile geri dönmüş ve zorla babasının dostu olan mafya liderinin oğlu ile evlendirir ancak kendisi avukat olduğu için hukuki yollardan boşanır... Ve sonra beklenmedik bir anda hayatının aşkı ile karşılaşır ancak o kişi herkesin tırsdığı mafya lideri ARAS KAYA dır...

İçerik Uyarısı Bu kitap; cinsel saldırı girişimi, şiddet, travma ve ölüm gibi bazı okuyucular için rahatsız edici olabilecek temalar içermektedir. Bu konular kurgu kapsamında ele alınmıştır. Kitabın Konusu: Gizlice karnını doyurmak için girdiği sanat galerisininin mutfağında cinsel saldırıya uğrayan Alina ona saldıran adamı öldürdükten sonra oradan kaçar. Sanat galerisinin sahibi olan adam bunu kullanarak Alina`ya modeli olmasını söyler. Yapılan anlaşma ile asıl olaylar başlar. 17.04.2026 - 12.05.2026

Kalmak mı? Gitmek mi?

muhtesem olmaya zorlanmış ama kendini yetersiz hisseden herkese

Her şey yalan mıydı bu dünyada , her şey rüyamı ondan ötesi kabus mu?

Hüma Arsen bir mafyanın polis kızıydı. Peşine düşen adam onu öldürmek yerine oyununa davet ettiğinde her şey değişti. Aşk, en beklenmeyen anda insanı bulurdu. Ama adalet için yemin etmiş bir kadının, adaleti kana bulayan bir adama âşık olması… felaketti. ♟️ “Sen…kimsin?” Boğazım acıdı ve yıllarca susuz kalmışım gibi çatlaktı sesim. Konuşmak bile büyük bir azaptı. “Avcın,” Parmakları yüzümde yaraların etrafında geziniyordu biliyordum ama hissim her saniye köreliyordu. “Ölümsün,” diye fısıldadım. “Ölümünüm,” diye fısıldadı. ♟️ YAYINLANMA TARİHİ: 23.01.2026

Maskeler, insanların yüzünü gizlerler peki içlerindekilerini duygularını gizlemeye gücü yeter miydi maskelerin? Ben Ada Atay sonuna kadar gizleyecektim ,duygularımı sonuna kadar saklayacaktım gerçek yüzümü, ne için ? İşte bunu bende sizinle beraber görecektim. _____________________________________________ Görevi kabul etmiştim neden? Babamı bulabilmek için...

Bazı sırlar toprağa gömülür... Sırla birlikte bir beden verilir toprağa bedel olarak. Bazı sırlar hiçliğe gömülür; hiçlikle birlikte insan kendisini de gömer o sonsuzluğa... Yanan bir evin külünden doğanlar, dokundukları her şeyi yakmaya mahkûm mudur? Ben Tan... Dokunduğum her şeyi yaktım. Yıkılan hayatların kalan küllerinden kendime yeni bir hayat kurdum. Sevdiğim adamın gözlerine bakıp koca bir yalan gördüm, bu yalandan bir ömür yarattım. Ben ateşin de, o yangının da ta kendisi oluverdim.

Açıklama yok sadece Alina nın hikayesi spoi hiç yok

Bazı sırlar toprağa gömülür... Sırla birlikte bir beden verilir toprağa bedel olarak. Bazı sırlar hiçliğe gömülür; hiçlikle birlikte insan kendisini de gömer o sonsuzluğa... Yanan bir evin külünden doğanlar, dokundukları her şeyi yakmaya mahkûm mudur? Ben Tan... Dokunduğum her şeyi yaktım. Yıkılan hayatların kalan küllerinden kendime yeni bir hayat kurdum. Sevdiğim adamın gözlerine bakıp koca bir yalan gördüm, bu yalandan bir ömür yarattım. Ben ateşin de, o yangının da ta kendisi oluverdim.

Hayat bir satranç tahtasıysa, ben piyon mu olacağım yoksa hamle yapan mı? Gerçek sandığım her şey, belki de en büyük yalandı. Yalanların içinde yüzüp gerçeğe ulaşabileceğimi mi sandım? Yoksa asıl yanılgım, gerçeğin sandığım kadar gerçek olması mıydı? Seçimlerim ya beni kaderimin mahkûmu yapacak ya da ipleri elime alıp oyunu yeniden kuracağım. Çünkü biliyorum ki kader ağlarını her zaman tesadüfen örmez. Bazen, en büyük sırlar en açık oynanan kartların arasındadır. Peki, ben gerçekten kendi oyunumun içindeyim mi, yoksa çoktan bir başkasının hamlesi mi oldum? -Kitap tamamen şahsıma aittir. Herhangi bir çalınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır. -İnstagram hesabımız @mahperi00_

Kader ağlarını örmeye başladıktan sonra ne yaparsanız yapın sonucu değiştiremezdiniz. Lavin`in ağlarını doğduğu andan itibaren büyük bir özen ile ören kader, onu ilk defa bu kadar çok zorlayacaktı. 🌪🕯 Lavin`in ulaşmak istediği son doğrultusunda yapmaktan kaçınmayacağı hiçbir şey yoktur. Amacına ulaşmak için canından vaz geçmek bile güzel gelir ona. Fakat unuttuğu bir şeyler vardır. Karşısındaki düşmanın fazlasıyla güçlü olması yetmiyormuş gibi ona bir de rakip eklenmiştir. Rakibinin de Lavin`den pek farkı yoktur. Amacına ulaşabilmek için ilk önce kendinden başlayabilir. Burada kader devreye girer. Çünkü unuttukları şey şudur: Zıt kutuplar birbirlerini hep çekerler. 🌪🕯 "Sen kanunlara fısıldarsın, avukat. Ben o kanunları baştan yazar, gerekirse yok ederim." 🌪🕯 Gerçekle alakası yoktur. Bu kurgu hayal ürünüdür.