Avukat yıllar önce ailesini katledenlerin kim olduğunu araştırmaya başladı, onun artık bundan sonra tek aklından geçirdiği şey ailesinin intikamını almaktı.Ama onu durduran şey duygularını kontrol edememesiydi. Mart başlayacak bekleyin...

Hani bazen insan sığamaz bir yerlere, aldığı oksijen bile onu boğar; ironiktir ki yaşama fonksiyonlarımızı yerine getiren madde onu öldürebilecekmiş gibi hissettirir. Bazen durup düşündüğümde gözlerimi o hisle dünyaya açmışım gibi hissederim. İçimdeki boşluğu dolduramadım bir türlü. Ne sığabildim bu dünyaya ne de kapı dışarı edebildim kendimi. Arafta kaldım hep. Yaşamaya çok hevesli değilim ama hikayemin nasıl biteceğini de merak ediyorum. Öyle bir his işte, anlatamıyorum.

"Ben sanki var olmak,kalabalık yaratmak için doğmuşum..."

Alt tarafı gece sokakta yürüyecek ne olabilir kiii

Bir insandan kopmak kolay mıydı?Yaşanmışlıklar, duygular, anılar, hayaller, umutlar... Bunca şeye rağmen, insan neden gitmek isterdi? Geride bıraktıklarını umursamıyordu. Yıktığı hayallerin, yitirdiği umutların, kırdığı kalplerin farkında bile değildi. Tek bildiği şey, kararlı olduğuydu. Yeni bir hayat kurmaya kararlıydı. Seçimleri onu korkutsa da... Geri dönmemeye karar vermişti.

"Adaletin kelepçelendiği bu sarayda, biz zincirleri kırmaya değil, yakmaya geldik!”

Açelya`nın etrafında geçen olaylara yer vermektedir. -Kalbinin gökkuşağın da bana yer var mı? -Var ama arkadaşım olarak

"Ben halledeceğim." Sustu, konuşmadan devam etmesini bekledim. "Senden istediğim dikkatli olman ve en ufak bir sezgide beni araman." Başımı onaylamaz anlamda salladım. "Ağabeylerim bile halledememişken sen nasıl halledeceksin Cihangir Ağa?" Sesim olduğundan daha soğuk çıkmıştı. Evet, kesinlikle bu konuda haklıydım. Kim töreye baş kaldırsa eğdirmeyi başarmışlardı bu devrin artık bir son bulması lazımdı. Yitip giden onca sevdanın ağıtıyla kan boyanmış töre yok olmalıydı. Derin bir nefes verdi. İradesiz bakışlarını bozmadan mırıldandı. "Ben ağabeyin değilim, demiştim."

Emanetden emanet olurmu..?

Bir kızın gerçeklerle imtihanı

Gerçek ailesini yıllar sonra bulan mafya Gece, Onun kalbini kazanan Kuzey. Bomba gibi bir kurguyla geldim bu sefer. Keyifli okumalar.

Başka topraklarda büyüyen Azize, Karadeniz`in yağmurlarına emanet şimdilerde... Mehmet Almanya`dan döndüğünde kızı Azize`yi memlekette bırakma kararı verir. Bunalımdadır ve ruhu gün geçtikçe eksilmektedir. Nice hayallerle çıktığı yolda elleri bomboş kalmıştır. Küçük Azize babasının niyetinden habersiz, memleketteki geniş ailesiyle tanışır. Bir tatilde olduklarını ve geri döneceklerini zannetmektedir. Fakat hayatlarının seyri derelere karışır, başka yönlere akar. Öğrenir Azize; Karadeniz hem sevdadır hem vedadır. Ve bir ömür yaşanacak topraktır. NOT: Wattpad uygulamasında kitap tamamlandı. Aynı isimle hâlâ yayında.

Annemle babam ben küçükken bir trafik kaza sonucuyla hayatını kaybettiler benim akraba olarak sadece halam var diyerleri malessef beni evlerinde istemiyorlardı halam ın ilk kocası halamı altattı ve halam başka bir adamla evlendi ve adam zengindi işi ise mafyay dı kısaca ve adamın birde oğlu vardı bakalım neler olucak hikayemizde

Karanlığa gözlerinizi açmışsanız, aydınlığı görmeniz hâyli zor olabiliyor.... Geçmişini unutan BayQ, hayatına nasıl devam edecek? Peki geçmişten gelenler her zaman olurlarmı? BayQ` nun geçmişi, şimdisi ve geleceğine bakalım... Işığı sönen tüm herkese... 🕯

Hayattaki tesadüfler sizin ya sonunuz olur yada mutluluğunuz işte benim hayatımdaki tesadüfümde sonum kadar acı verici bir müzisyen ama aynı zamanda bilinmeyen bir meslek daha bu adam benim tesadüfüm

Asena`nın canı sıkıldığı için abisinin arkadaşına şaka yapmak ister ama başına gelecekleri tahmin edemez... UYARI!: Küfür içerir! NOT: Yazım yanlışlarım olursa diye önceden özür diliyorum, iyi okumalarrr...

Yer altı dünyasının bilinmeyen varisi Uraz kayalar ve zekasıyla kolaylıkla insanları alt etmeyi öğrenmiş lavin kolça -kesit- "Mafya herif" diye mırıldandım duymuş olaccaki arkasını dönüp "Doğru söyledin mafyayim ama sunuda unutma mafyayla oyun olmaz" diyerek gitti. Ama .o beni daha tanımıyordu o mafyaysa bende lavin kolçaydım Ben oynardım...

Bir çöl masalı... Levnî, kendini farklı kültürleri öğrenmeye adamış bir seyyah... yeni bir kültürü öğrenmek için çıktığı bu yolda kader ona bambaşka bir yön çizer. Achieng, hayalleri çiçekler gibi renkli, yüreği umut dolu bir genç kız... Bir çöl sabahında kesişen bakışlar, iki yabancıyı yavaş yavaş birbirine yakınlaştırır. Kumların ardında gizlenen sırlar, kalplerde filizlenen bir sevdaya engel mi olacak, yoksa onları daha da mı yakınlaştıracak? 🐪🐪 Bu çölün kumları çok sıcak! Hadi durma, yürümeyi dene biraz. Ellerim kafamdaki testiyi desteklerken, Yerleri eteğim süpürebilir ancak. Yıllar önce bookstro ve yazokurda yarım bıraktığım kurgumu burada devam ettireceğim🏜

Yer altının Lavinia`sı ve Cellat`ının uyumu. Ölüm çiçeği Lavinia ölüm`ün adı Cellat`la nasıl bir uyum sergileyecekti.

KAÇIRDIĞIMIZ HAYATI YAKALAMAK İÇİN KOŞMAYA GEREK YOK

1900`lü yıllardan tarihi bir kurgu

Hiç bir mutluluğun sonsuza kadar sürmediği gibi mutsuzlukta geçicidir.

Valoria krallığının Kraliçesi Anna ve Kral Philip`in kızı olarak dünyaya gelen elysia ,krallıkta büyük bir sevinçle karşılandı, onun doğumuyla kurak topraklarına yağmur yağmış eski güzel haline geri dönmüştü halk güzeller güzeli prensesin mucizeler taşıdığını düşünüyorlar güzel dileklerde bulunuyorlardı çünkü Elysia, krallığın geleceği için umut vaat eden bir prenses olarak dünyaya gelmişti. Küçük yaşta krallığın göz bebeği olmuş 3 abisi ile iyi anlaşmış onların minik Kardeşi olmuştu Elysia`nın en yakın arkadaşları ve koruyucularıydı onlar. Birlikte oyunlar oynar, maceralar yaşar ve krallığın etrafındaki ormanlarda keşifler yaparlardı. Ancak, Elysia`nın hayatı 10 yaşında trajik bir şekilde değişti.

Ben seninin kusur sandığın herseyine asığım... ~Bir ağanın dilsiz bir kıza olan aşkı~

"Dur söyleme anladım Az sonra sana veda etmem lazım..." Her hikayenin onu unutulmaz kılan bir şarkısı vardır. Ama bazen asıl hikaye, şarkının ta kendisidir...