Defne`nin babasının işleri yüzünden taşınmak zorunda kalırlar. Demir ve ailesinin olduğu apartmana taşınırlar. Demir ise Defneye 4 yıldır aşıktır ve kıza gizliden yazmaya başlar

İki arkadaş bir gün yoldan geçerken bastığı yerin çöktüğünü fark eder sonra orayı kazarlar ve gözlerine inanamayacakları şeylere tanık olurlar

Küçük kız çocuğunun en yakın arkadaşının ilginç ölümü sonucu bunu araştırmaya başlar. Ve öğrenirki günlük krallığına seçilmiş olan kişiler belli aralıklarla ile bu dünya ya gidip duygularınızı yenilemeliler. Eğer yenileyemez ise dünyada bi süre sonra duysusuz olarak gezmeye başlar ve krallık bunu hoş görmediği için o bireyi kendi krallığına hapseder ve o kişi artık bir günlüğünü içine kilitlenir. Bu kızda arkadaşının kurtarmak için elinden geleni yapar. Taki annesinin bu krallığın lideri olduğunu öğrenip karş karşıya kalana dek...

KAYIP SIR Bazı sırlar fırtınadan önce sessizdir… Hazır ol, çünkü kaybolan bir sır her şeyi değiştirecek. – Beyza Akman

Yıllar önce henüz çocukken tanımadığı bir çocuğu kurtaramayan veya kurtaramadığını zanneden Alya, bir gün o çocukla karşılaşır. Daha hayatının şokunu yaşayamadan işler üst üste biner. Alya istemeden bir göreve dahil olmuştur.

Hakkında infaz kararı çıkan Ülkem Atalay, bulunduğu topraklardan sınırın öteki tarafına hayatta kalmak için kaçmaya çalışır lakin karşısına çıkan yabancıyla hiçbir şey düşündüğü kadar kolay olmaz... ... "Sonra... bu insanların bir kıtayı paylaşamadıklarını gören Gök Tanrı, Atlantis Adası`nı ikiye böldü. Yaşadığımız yere Uçmağ dedi, karşı tarafa ise Tamuğ. İki ırkı birbirinden uzaklaştırdı, hatta bir Selenit ile bir Safirin yan yana gelmesini dahi yasakladı. Böylelikle asırlar önce yaşanan o korkunç savaşlar son buldu. Artık herkes kendi dünyasında, ait olduğu yerdeydi." Lakin ben ait olduğum yerde değildim. Varlığım, bir savaşa bedeldi. Varlığım, bir kıyametti. Varlığım, onu ve beni cayır cayır yakacak yangınlardı. Ben, Ülkem Atalay... bir soyun başlangıcı ve sonuydum. Şerefim üstüne yemin ederim ki... insanlar beni asırlarca hatırlayacaktı. ××× UYARI!!! OKURKEN RAHATSIZ EDİCİ KELİMELERE, OLAYLARA VE TETİKLEYİCİ UNSURLARA RASTLAYABİLİRSİNİZ!!!

“İnsanların yüzünde gördüğün şey, gerçeğin sadece bir kısmıdır. Gerçek, gözden ötededir.”

Lara içindeki güçü kontrol edə bilecek mi?

“Seni senden önce tanıyan biri varsa… kaçabilir misin?” ‼️Hikayelerim tamamen bu hesaba aittir bir başka hesapta görürseniz bana lütfen bildirin ve o kişiyi şikayet edin‼️

Tae ve jkin istemeden karşılaşması üzerine doğan dostlukları ve sevgileri ile başlayan gizem dolu bir kitap..

Alara, astımına rağmen cesur ve maceraperest bir genç kızdır. Bir sabah tesadüfen Sarp’la karşılaşır ve hayatları beklenmedik bir şekilde kesişir. Küçük olaylar ve gizemli ipuçları, ikisini sürükleyici bir maceranın içine çeker. Alara ve Sarp, peşlerinden gelen tehlikeli bir grubun izini sürerken hem birbirlerine güvenmeyi hem de cesaretlerini sınamayı öğrenirler.

"Tüm ışıklar söndüğünde gök yüzünde bir tek ışık parlayacak, o ışık yolunu değil çektirdiğin acıların, bedelinin doğuşunu aydınlatacak." Bazı sırlar vardır ki ortaya çıkmak için aşkı bekler. Ve bazı aşklar vardır ki yaşanmak için kan akmasını bekler. Yirmili yaşların başında olan Güneş Rize`de hemşirelik yapar. Her şey onun için yolundadır. Taki memleketi Ankara`dan gelen bir telefonla;Anne ve babasının ölüm haberini alana kadar. Bu haberle apar topar yakın erkek arkadaşıyla memleketi olan küçük bir kasabaya gider. Memlekete gittiğinde ise bu ölümün normal bir ölüm olmadığını ve cinayet olma olasılığının yüksek olma ihtimalini öğrenince ailesinin ölümünün ardındaki sır perdesini aralamak için çabalarken bulur kendini. Ama bu çabada yalnız değildir. Soruşturmanın başında olan genç ve idealist komiser ayazla arasında bir elektriklenme olur. Bu elektriklenme ile birlikte herkesten,beraber çalıştıklarını gizleyerek üç kişi cinayeti çözmeye çalışırlar. Ama bilmedikleri birşey vardır ki sırlar aydınlanmaya başlayınca O sırların arasında kendilerinden de büyük bir parça bulacaklardır.

Bu hikâyede kimse masum değil. Bazıları gerçeği sakladı. Bazıları gerçeği değiştirdi. Bazıları ise gerçeğin ne olduğunu bile bilmeden yaşadı. En tehlikelisi hangisi, biliyor musun? Gerçeği bildiğini sananlar. Çünkü insan, en büyük hatayı başkalarına güvenerek değil… kendine güvendiğinde yapar. Hatıralarına. Kararlarına. Kim olduğunu sandığın şeye. Ama ya hepsi yanlışsa? Ya seni sen yapan şeyler… bir başkasının ellerinde şekillendiyse? Bu bir hikâye değil. Bu bir yüzleşme. Okudukça şüpheleneceksin. Karakterlerden değil… kendinden. Ve en sonunda şu soruyla baş başa kalacaksın: Gerçekten masum musun… yoksa sadece hatırlamıyor musun?

3 kız arkadaşın okulda bir ceset bulmasıyla başlayan bir cinayet kurgusu. Sizce katil kim?

SEZON 1. Arkadaşımla yazdığım bu kitap. Sizi bu sezon çokta şaşırtmayacak. Diğer sezonlara göre daha az şaşıracaksınız. Başrolümüz Yuna ve Nam-joo . Arkadaşımın hakkını yemek istemiyorum. Feray... Öyle oturup normalde de yazmadık. Her dakika gülüşerek yazdık. Şimdide kitappada döküyorum kitabı. İlişkimiz hiç bitmesin kişilerinden. Hayatıma renk katan biri yani. Vazgeçilmez. Müptela misali...

Bir yalanın kaç rengi olur? Beyaz bazen masumiyetimi gizlediğim temizlik. Siyah ruhumdan sızan hazzın kokusu. Kırmızı en sevdiğim renk. Mavi bazı hayalleri oraya asıp sallandırdığım gökyüzümdü. Sarı kaçtığım gölgelerin içinde sığındığım tek aydınlık nokta. Yeşil onlara görmek istediklerini yansıttığım yansımam. Pembe dudaklarımdaki gülümsememin tonu. Kahverengi ise saçlarıma verdiğim isim fakat göremedikleri tarafımdı. Hangi rengim eksik? Bütün boyalarımı kullanırken dikkat et sende boyanma.

Farkında mısınız sayfalarda her zaman geçen kelime "ummak" çünkü benim hayatım ummaktan ibaretti

Hiç kimseye kendinizden çok güvenmeyin. Gün gelir herkes sizi sevdiğine satar. Bir kac kişi hariç. O insanlar hayatınızda sectiginiz en iyi insanlar olabilirler. Dikkat onların güvenini siz yitirmeyin. Siz onları satmayın. Unutmayın zaman herkesi değiştirir. Sizde dahil olmak üzere...

Gece 03.17`de gelen bir aramayla uyandım. Geri yatmak üzereyken beni şok eden bir detay beni ürküttü; Arayan kişi bendim.

Sadece dışına bakmamalı içini görmelisin. Gördüğünde ise bedelini ödemelisin, kopardığı kıyametin. Her an yakalayabilir sizi şeytan görünümlü bir fani, Faniler yapacağı hareketi iki kez düşünmeli. Bilmelisiniz ki derinleşmek üzere bu kuyu. Kuyu`nun sahibi şeytanın kuyruğu.

Neden annemin eşyaları burada?

Graymoor kasabası, yıllardır sislerle örtülü, unutulmuş bir yer. Aysu Karahiras, geçmişinden kaçmak için İngiltere’ye geldiğinde kendini bu kasabanın gizemli sokaklarında bulur. Her adımda, görünmez bir gölge onu izliyordur. Kaybolan insanlar, eski sırlar ve kasabanın derinliklerinde saklı gerçekler… Aysu, kendini bir sır perdesinin içinde bulur ve fark eder ki, bu sır sadece kasabanın değil, kendi hayatının da kaderini değiştirecektir. Sislerin ardında neyin gizlendiğini çözebilecek mi, yoksa sır onu da içine mi çekecek?

Saat kulesindeki gizemli bir ışığın peşinden giden Defne, kendini 1923 yılında işlenmiş esrarengiz bir cinayetin ortasında bulur. Geçmişe ait sırlar, kaybolan bir zaman mekanizması ve peşlerindeki polislerle mücadele ederken Kerem’le aralarında güçlü bir bağ oluşur. Aşk, ihanet ve zamanın karanlık sırrı iç içe geçerken Defne hem gerçeği hem de kalbini kurtarmak zorundadır.

"İçmeyecek misin?" dedim ağlayan buğulu sesimle. Sesim ağlıyordu benim yerime. Eliyle kavradığı saçlarımı yüzüne götürdüğünde burnuna yaslayarak içine çekti kokusunu. İki yana salladı gayriihtiyari bir yavaşlıkla kafasını. "İçmeyeceğim." dudaklarından çıkan kelamlar saçlarımın arasında kaybolduğunda elinde kırılacak bir eşya gibi tuttuğu saçıma kondurduğu öpücüğü içimi titretti. Titretmedi, salladı. Yıkılan binaların altında ise kalbim ve ben kaldık. Birde kalbimin canı pahasına koruduğu o. "Çünkü içersem, kokusu parmaklarıma siner. O zaman sevemem saçlarını. Benim gibi bir adamın kokusu yeterince tenine sinmişken bırak saçların sen gibi koksun." Yutkundum. Belki de yutkunamadım. Her bir hecesini kafama kazıdığım cümleleri aciz ruhumda bahar havası estirdiğinde merdivende yaşadığım anlar silindi birden bire zihnimden. "Zafir." dedim acı çektiğimi belli etmek için boğazımdan gelen boğuk bir yakarışla. "Söyle." kalın ve davudi sesi içime yenisini çektiğim sigara dumanıyla kulaklarımdan içeri sızdı. "Hiç." dedim usulca doğrulurken. "Adını söylemek hoşuma gidiyor." *** Kırmızı oda. Oda dolusu saat. Saat iki. Günlerden birisi. Kadın ağlarken adamın gülümsemesi.

"Gerçek ailen bile seni sevmemiş seni ben mi sevicem?Ben kullandım sadece seni.Hiçbir zaman ben tarafından gerçekten sevilmedin." Sevgilim aslında benim ........di