Her ev bazı sırları saklar. Ama bazı evler… katilleri. Derin, yıllar önce gözlerinin önünde alevlere teslim olan komşu evini hiç unutmadı. O gece bir kadın öldürüldü, küçük oğlu kayboldu ve dosya faili meçhul olarak kapatıldı. Aradan yirmi yıl geçti. Kapısının önünde, üzerinde kendi ismi yazan bir kutu bulduğunda geçmiş yeniden aralanır. Kutunun içinden çıkan adli dosya, resmî kayıtlara göre çoktan kapanmış bir cinayete aittir. Ardından bilinmeyen bir numara arar. Telefondaki yabancı, cinayeti birlikte çözmeyi teklif eder. Başta bunun acımasız bir şaka olduğunu düşünür. Fakat gizemli sesin bildikleri, sadece dosyada yazanlarla sınırlı değildir. Birileri, yirmi yıldır gömülü kalması gereken gerçeği gün yüzüne çıkarmaya kararlıdır. Derin için bu artık bir görev değil. Bu, çocukluğunda yarım kalan bir gecenin hesabıdır. Çünkü bazı yangınlar söner. Ama külleri asla soğumaz.

Bilinmeyen numara: Merhaba nasılsın? Rahatsız etmiyorum umarım Siz:siz kimsiniz? Bilinmeyen numara:Hmm bunu sen bul istersen ne dersin bir oyun oynayalım mı tavşanım? Bu kitabı arkadaşımla beraber yazıyoruz ortak kitabımızdır.🤍

Bu kasabadaki herkes ölecek

"Bazı şarkılar vardır; sadece aşkı anlatmaz.Bu da o şarkılardan biriydi.Terk edilmiş bir kızın, babasına olan isyanı gibi.Ya da var olsa dahi hiç sevilmemiş kızların hikâyesi gibi."Bu hikaye tam da o şarkıların bir parçası.... Yıllar sonra babasının yokluğuna alışan Lila babasından gelen eski bir mektup ile sarsılır. Babası hala hayatta mı? Yıllardır neredeydi? Neden gelmemişti ? Binlerce soru ve düşünce denizinde gerçekleri bulabilecek miydi? Gerçek aşk neydi ve kimdi? Ortaya çıkan sırlar herşeyi daha da karmaşık hale getirmişti.Geçmiş ve gelecek arasına sıkışıp kalan Lila babasını bulma umuduyla eline geçen tek izin peşine düşer.

Ünlü bir savcı ve polis Hiç ruhunuzu ve bedeninizi birbirinden ayırmak istediniz mi ben istedim ama olmadı hayat çekmek zorunda kaldığım herşeye rağmen yinede izin vermedi

Gizem türünde bir kitap. Ormana giden iş arkadaşlarının başından geçenleri anlatıyor. Henüz yeni başladığı için açıklamayı daha sonra düzenlemeyi planlıyorum.

21 Ocak 2024 "Cevap verecek misiniz yoksa bana bakmaya devam mı?" diye sorunca yerimde hafif sıçradım ve bakışlarımı kaçırdım. Kahretsin yüzüne salak gibi baktığımı yeni fark ediyordum. Bakışlarımı onun dışında her yere değdirince, "Şimdi de adam yerine konmuyorum." diyen sesiyle mecbur tekrar ona döndüm. "Ah, ne hayır ne haddime. Niye sizi adam yerine koymayayım? Siz dediniz ya bana bakma diye." deyince ela hareleri yüzümü biraz inceledikten sonra konuştu, "Ben bana bakmayın demedim." "Ama demiş kadar oldunuz." dedim derimin altındaki ısıyla bir kriz yaşarken. "Ama demedim."

"Adım, Mavi." "Renk olan?" "Renk olan." "İyiymiş." Görünmeyen bir düzen devletin gizli eli. Geçmişin kalbimize ektiği giz tohumları İnsan bir gizin arkasına ne kadar sığınabilir ki?

günün ilk dakikalarının sırlarını öğrenmeye hazır mısınız?

Bir fısıltı şeklinde kulaklarımda çınlayan sesi dinliyordum. "Seni görüyorum. " Bu iki cümle hayatım boyunca her gece rüyalarımda karanlık bir kutunun içine hapsolmuş casına bana rüyamda fısıldıyor... Ben Eliza Constantinescu anne ve babasını yıllar öncesinde bir trafik kazasında kaybetmiş ve kazada bitek sağ kalarak hayatımın geri kalanını küçük bir kasabada baba annesinin yanında geçiren küçük bir kız çocuğuyum. Çocuk dediğime bakmayın aslın ben 25 yaşındayım içim çocuksu ama dışım dış dünyanın zorluklarıyla daha küçük yaştan karşılaşarak mücadele vermeye başladım... Bakalım Eliza Constantinescu ne tür zorluklar bekliyor olucak hayatında içindeki çocuk karanlığa boğulacakmı. ? Yoksa karanlığı içindeki ışıkla aydınla tıp gölgeleri yok ederek aydınlığa ulaşacak mı.?

Bir hata… Bir oyun… Ve ölümle yüzleşmeye hazır mısınız? Alp Şahin, işe alındığı gün yaptığı tek bir hatayla hayatını bir kâbusa çevirir. Herkes onun bu hatayı telafi etmesini beklerken, patronu Bora Şimşek farklı bir yol seçer: Bir oyun. Ama bu sıradan bir oyun değil… Bora, sadece bir şirket patronu değil; aynı zamanda zekâsını kurbanlarını tuzağa düşürmekte kullanan, karanlık bir geçmişe sahip soğukkanlı bir seri katil. Alp, hayatta kalmak için Bora’nın kurduğu tehlikeli labirentte yolunu bulmak zorunda. Kurallar belli değil. Güvenilecek kimse yok. Kaos içinde ilerlerken tek bir soru aklını kemiriyor: Bu oyundan sağ çıkabilecek mi? Yoksa ilk ve son hatası, hayatına mı mal olacak? Kaos Oyununa hepiniz hoş geldiniz.

Hiç kimse göründüğü kişi değildir. İyi kalpli görünmek bazen bir karakter özelliği değil, ustaca seçilmiş bir maskedir. Kimileri şefkatin ardına gizler öfkesini. Kimileri sessizliğinin içine gömer suçluluğunu. Kimileri ise önce kendisini inandırır söylediği yalanlara. Peki, sen bir insanın gerçekten kim olduğunu anlayabilir misin? Bazı insanlar sana zarar vermez. Sadece bekler. Gözlerinin içine bakar. Gülümser. Konuşur. Dinler. Ve sen, güvende olduğunu sanırsın. Leyal de öyle sandı. Fakat hayatına giren sekiz öğretmenin her biri, geçmişlerinden taşıdıkları görünmez yüklerle, bastırılmış korkularla ve saklanmış gerçeklerle yaşamaktadır. Ve Leyal, onlarda bir şeylerin yanlış olduğunu hissetmeye başlar. Çünkü bazı gerçekler saklanmaz. Sadece doğru zamanı bekler. Ve gerçekler öğrenildiğinde, insan artık eskisi gibi düşünemez. Çünkü en büyük savaş, insanın kendi zihninde başlar. Bu kitap, maskelerin ardındaki kırılgan zihinleri, inkâr edilen gerçekleri ve insanın kendi karanlığıyla yüzleşmesinin bedelini anlatıyor.

"MÜCEVHERİN GİZEMİ" Av.Feride Er`in annesine miras kalan mücevher. Ve bu mücevherin asıl gizemi. Feride`yi dünyanın en mutlu insanı yapan Astsubay Altay Akan . "Her mücevher parlar,ama her mücevher ışık saçmaz; bazıları geçmişin çığlıklarını saklar"

Kıtap yazmayı borakıuorum(gercekten) arada bakarım güzel oy fln glirse belki ama bilmiyorum yazmayada bılırım. Üzgünüm 😥:((

Yetimhanede kurallar vardı. Bazıları yazılıydı, bazıları fısıltıyla dolaşırdı. Kadınlar bölümüne kimse giremezdi. Ta ki o kapı açılana kadar… Kapının Ardında yasakların sakladığı sırları ve sessizliğin içindeki tehlikeyi anlatıyor.

Acaba toprak sevdiklerimizi aldığı için mi bu kadar güzel kokar?

“Sen benim piyonumsun küçük Doktor”

TEKRAR DOĞAN BİR KASABA... ASLA UNUTULMAYACAK BİR SIR... VE TOPRAĞIN ALTINDAN YÜKSELEN ÇIĞLIK. Sonbahar rüzgârı, dağlardan sürükleyip getirdiği sisle birlikte kasabaya bir ölüm haberi taşıdı: Zalim toprak ağası Ragıp, eski değirmende, boynunda bir iple bulundu. Kimdi katil? Yıllardır topraksız bıraktığı Emrah mı? Gücünü onunla paylaşan, sonra ihanet eden Nizamettin mi? Yoksa kimsenin geçmişini bilmediği, sessiz ve derin bakışlı terzi çırağı İvre mi? Kasaba korku ve kuşkuyla sustu. Herkesin bir sırrı, her sırrın bir sahibi vardı. Fakat toprak, üzerinde işlenen her haksızlığı kaydeder ve bir gün sessiz çığlığını duyurur. İvre, kaçtığı geçmişin peşinde bu kasabaya sığınmıştı. Taşradaki bu küçük yerde diktiği her dikiş, kendi yaralarını da sarmaya çalışan bir kadının hikâyesiydi. Ragıp`ın ölümü, onun için bir sondan çok, karanlık bir başlangıç oldu. Çünkü katil, sadece bir adamı değil, kasabanın çürümüş kalbini de öldürmüştü. Ve İvre, bu kalbin en derin yerinde, kendisine ait bir sırrın parçalarını bulacaktı. Toprağın Sessiz Çığlığı, sadece bir cinayet romanı değil. Bir kasabanın ruhunun, umudunun, yalanlarının ve direnişinin destanı. Sırrını toprağa gömenlerin, bir gün o toprağın konuşacağını unuttuğu bir yerde, gerçeğe gebe kalmış insanların hikâyesi. Sessizlik en büyük yalandır. Ve bu kasabada herkes yalancı. Bir tutam umut, bir avuç kin ve toprağa karışmış kan... Gerçek, en beklenmedik kişinin yüreğinde saklı.

Kâbûs gördüm yine her zamanki gibi. Yataktan kalkar kalmaz banyoya koşup elimi yüzümü yıkayıp aynaya baktım. Aynada ki kişi bensem o anıları yaşayan kimdi? Neden rüyam da nefret ettiğim o çocuğa aşık gibi bakıyordum tıpkı anılarımda ki ben gibi? Ne yaparsam yapayım anlam veremiyordum.Kahvaltı edip okula gitmeye hazırlandım hava soğuk diye şişme montumu giyip fermuarları çekerken hafızamda canlanan o görüntülerle duraksadım ellerim üşüyor diye deniz ellerimi kendi ceplerine koyuyor ben de gülümseyerek ona bakıyorum ve bir anda yanağıma bir buse kondurunca başımı sağa sola sallayıp irkilerek kendime geliyorum"Bu neydi ya?","Ben ne yaşadım önce " Denizden öyle böyle değil çok nefret ediyordum 11.sınıftayken ilk dönem onu tanımadan sadece dış görünüşünü beğenmiştim onun dışında onu ve çevresini görüp istemeden tanıyınca ondan nefret etmiştim. Şimdi ise 12ydim 11.sınıfı nedense hâyâl meyal hatırlıyorum her gün kâbûslar ve denizle yaşadığımız anılar beliriyor kafamda. Galiba deliriyorum ama kimseye bundan bahsedemiyorum. ... Gizem ve gerilim dolu anlar sizi bekliyor:)

Uke Jisung Seme Minho.Bl ficidir!

Yeni evlerine taşınan Karadağ ailesi kendilerini bekleyen beladan habersizdir yolda kimsenin tanımadığı biri artık onların ailesi olmuştur ama aile her zaman mutluluk getirmeyebilir…

Bu kitap, Herkes yağan ilk kar tanesini konuşurken yalnız soğuğu duyanlar için... Gazetecilik kulübünün küçük çaplı yazarı Turna,kalbinin kanatlandığı çocuğu her gördüğü an için defterine bir yazı yazmaktadır.Bu anı defterindeki küçük notlardan biri,aşık olduğu çocuğun kardeşi ile ilgili gerçeklerin yazdığı gazeteye karışır.Sırlar gazete sayfalarıyla buluşurken ,cinayetin yanında insanların dikkatini çeken bir konu daha vardır;Turna`nın Ufuk Kayra`ya yazdığı not. Gazete sayfalarına bulaşan isimsiz ve dilsiz satırlar okulda büyük bir yankı uyandırır.Çünkü notun sahibi bilinmese de ithaf edildiği kişi okulda oldukça popüler olan eski basketbol kaptanıdır.

Genç yaşta annesi cinayete kurban giden Ada yıllar sonra ajan olup o katili ararken okuldaki öğrencileri öldüren katili bulmak için görevlendirilir . Bu süreçte bir savcıyla iş birliği yapmak zorunda kalır. Daha sonra öğrencilerin katilinin ve annesinin katilinin aynı kişi olduğunu öğrenen Ada bilinmeyen gerçeklerle karşılaşır . Ada ve savcı gerçekleri öğrenebilecekler mi yoksa bir oyuna kurban mı gidecekler? "Sen benim bilinmeyenimdin nasıl bana bunu yapabildin " diye bağırdım ama sesim belli belirsiz attığım çığlıklardan dolayı kısılmıştı.Karşımdaki ses "Unutma Ada her zaman bilinmeyenler insanı yaralar çünkü o senin bilinmeyenindir ve bilmedigin gerçekler onun bilinenidir ona güç verir ve çürüyen sen olursun. Böyle bir hikayede en başından beri çürüyen sendin çünkü içine işledim her bir bıçağımı ve paslanmış her bir bıçak seni çürütmeye yetti." elindeki silahın tetiğini çekti ama ben cevap vermekten geri kalmadım. " Beni şimdi vurabilirsin ama ölmem, içime işlediğin her bir bıçağın pası sana geçmeden ölemem bu hikayede çürüyen değil çürütemeyen ölecek seni çürüttükten sonra çürütemeyen sen olacaksın kendini hazırlasan iyi olur çünkü ölümün onlarca kez ve benim elimden olucak."Dediklerime uzun bir kahkaha attı. Ben dediğimi yapardım daha önce yapmıştım istemesem bile.

İki aile arkadaşken kılınç ailesinden Karun kırşan ailesinden Kenan kırşandan daha üştün ve daha güçlü olabilmek onu öldürür ama bilmediği birşey vardı kızı Leya...

(Bu kitap şiddet, argo, küfür vb. Şeyler içeririr ve yetişkinlere özeldir) Özel bir fen lisesinde ikinci sınıf olan Ayça okulun 2. günü eski sınıf arkadaşı olan Sinem ile çatı katında karşılaşırlar. Ayça, Sinem`e elinden geldiğince yardımcı olmaya çalışır ve herkesden Sinem`in çatı katında olduğunu saklar. Peki Ayça bunu ne kadar sürdürebilecek?