Geçmişten gelen bı yabancı geleceğin olabilirmi....

Ölümün kıyısı : Ölüm bir gerçekti "benim olmadığım kadar" Bir yaşantı vardı "ölüm kadar" Bir cenaze vardı "kendini çeken" Hayaller vardı "uçup giden" Aşk vardı "Asla gerçekleşmeyen" Bir ölüm vardı "Bizi bekleyen" Ölümün alıp götürdüğü Bir gerçek vardı hayat kadar...

Meyra, hayalini kurduğu kafeyi açtıktan kısa bir süre sonra, tanımadığı bir iş adamı kafenin arazisini ister bunun üzerine iş adamının avukatı Miran kafeye gelir ve hikaye başlar...

Gülce’nin tek suçu okumak istemekti… Hayaller kurmak, kendi ayakları üzerinde durmak, kaderini kendi elleriyle yazmak. Ama babası onun hayallerini değil, bir ağanın parasını seçti. Henüz genç bir kızken, istemediği bir evliliğin içine sürüklendi. Gittiği konakta onu bekleyen sadece taş duvarlar değil, acı bir gerçekti: Gülce, evli bir adamın üzerine kuma olarak getirilmişti. Bu gerçeği öğrendiği an, Gülce için her şey değişti. İsyanı kaderineydi… Öfkesi hayata… Ferman ise alışık olduğu güçten, otoriteden ve mesafeden başka bir şey tanımıyordu. Zoraki başlayan bu yol, iki inatçı ruhu karşı karşıya getirdi. Çekişmeler, suskunluklar, yaralar… Ve fark edilmeden büyüyen bir bağ… Birbirlerine düşman gibi başlayan bu hikâye, zamanla aşka meydan okuyan bir sınava dönüştü. Tam “mutluluğu buldum” derken, Gülce kendini yeniden karanlık olayların içinde buldu. Geçmiş, sırlar ve hesaplar peşlerini bırakmadı. Bu, sadece bir aşk hikâyesi değil… Bu, kaderine isyan eden bir kadının ve aşkla yüzleşmek zorunda kalan bir adamın hikâyesi. 📌 Eğer: Güçlü kadın karakterleri, Ağa–konak temalı aşkları, Zoraki evlilikten doğan tutkulu hikâyeleri seviyorsan Aşka İsyan tam sana göre. ✨ Hikâyeme bir şans verirseniz, beğeni ve yorumlarınızla destek olmanız beni çok mutlu eder. Her yorum, bu yolculukta bana güç oluyor.

İki sevdalı genç. Bir yanlış anlama. İki insan birbirinin arafı olur mu? İnsan sevdiğiyle sınanırsa peki? Hikaye şahsıma aittir. Çalınması gibi bir durumda Yasal işlem başlatılacaktır.

Sanal arkadaşlarım için yazdım

Lisede reddedildiği adam yıllar sonra karşısına yaralı bir polis olarak çıkar. Ve yarım kalmışlıklar tekrar gün yüzüne çıkar.....

Kapanmayan bir geçmişin sırlarla dolu gizemi ...

Bazı sırlar kalpte saklanır… Bazıları ise bir hayatın içinde büyür. Dilan Yılmaz hayatının en zor döneminden geçerken kader onu güçlü ve gizemli bir adamla karşılaştırır: Baran Karabey. Geçmişin acıları, söylenmeyen sözler ve saklanan gerçekler ikisinin de hayatını değiştirecektir. Ama Dilan’ın kimseye söyleyemediği bir sırrı vardır… Karnında büyüyen bir sır. Baran gerçeği öğrendiğinde her şey değişecektir. Aşk mı kazanacak, yoksa sırlar mı her şeyi yok edecek? “Karnımdaki Sır” Aşkın, fedakârlığın ve saklanan gerçeklerin hikâyesi…

İnsan yaşarken ölebilir miydi? Evet ,yaşamak bazen nefes almak değildir.Kalbinin attığını hissedemediğin anlarda, insanın kendi içinde yavaş yavaş yok olmasıdır. İşte o an, insan yaşar gibi yaparken aslında hergün biraz daha ölür...

Dostluğun sevginin aşkların yeşerdiği yerin adıydı “ Menekşe Pasajı”

0537***:Dans etmekten yorulmadın mı? Siz:Kimsin be sen? 0537***:Soruya soruyla karşılık verilmez.

Kim bilebilirdi ki iki edebiyat aşığının azılı düşman aile olup birbirini yok etmek isteyen Varislerin iş birlikçi olacağını .....

Babasının gölgesinde büyüyen Eflin Öztürk, küçük yaşta babası yüzünden annesi ve kardeşini kaybetmiştir. Hayatını altüst eden babasına karşı savaş açmıştır. Gecenin Gölgesi lakabıyla 24 büyük liderin en büyük korkusu haline gelen Eflin Öztürk’ün asıl amacı masumların canını alan bu insanları hakettiği cezayı vermeleridir. Planları kusursuz işlenmeye devam ediyordur ancak babasının onu Batı bölgesinin lideri Demir Ateş’e bir borç uğruna satması ile herşey altüst olur. ~~~ “Kadına saygı, erkeğin onurudur. Onursuzların yeri gölgemin önüdür.”

"Aşk ve nefretin, sadakat ve ihanetin çarpıştığı bir dünyada, Hilal ve Ateş`in kaderi pamuk ipliklerine bağlıdır. Her kavuşma bir vedaya, her veda bir zamansız dönüşe sebep olur bu yolculukta, güven ve şüphe sürekli yer değiştirir. Kalpler, zamansız ayrılıkların pençesinde, aşkın asıl bedelini sorgular. Her dokunuşta geçmişin izleri, her bakışta geleceğin belirsizliği yankılanır."

Aşk , her zaman unutulmazdır ,Aşk hikayeleri. Fakat spor romantizmi bir başkadır. Tüm spor romantizmi sevenlere ve sporla kendini bulanlara...

New York`un ünlü modacısı , Naya evine gelip üstündeki ağır maskeyi çıkardığında sadece Naz kalır. Beklenmedik bir grupla tanışan bu kadın, kendisinin ne yapacağını bilmediği bir yolda hayatından bir daha çıkmasını istemediği biri ile tanışır. Onu tekrardan Türkiye`ye götüren şey ile bütün döngü değişir ve Naz, bu döngüde 2. yüzünden sıyrılmak zorunda kalır.

Hırsın ve açgözlülüğün gözünü kör ettiği bir ağa… Sözü kanun, hükmü kader olan bir adam… Ve bu düzenin içinde ezilen, sessizce yaralanan bir genç kız… Nazlı, ait olduğu toprağı arayan narin bir çiçekti. Kader, onu acının tam ortasına savurmuştu; yarası derindi, umudu ise neredeyse tükenmişti. Tam da her şeyin karanlığa gömüldüğü yerde, gücüyle olduğu kadar yüreğiyle de hükmeden bir ağa çıktı karşısına: Seyithan Dağlı. Bazı yaralar vardır, zorla değil sevgiyle iyileşir. Bazı sevdalar vardır, kaderi bile dize getirir. Nazlı’nın yarası, Seyithan’ın kalbinde merhem bulurken; sevda, hiç olmadığı kadar güçlü, hiç olmadığı kadar gerçek bir hâl aldı. Naz Yarası, acıyla yoğrulmuş bir kaderin, aşkla yeniden yazılışının hikâyesi…

!!Düzenlenmiş hali!! Yerde yatan bedenini gördüğüm anda içimdeki tüm hisler zaten kırılmıştı. Koşarak onun yanına gittim, "Yelda, Yelda uyan nolur güzelim." bir hafta önce yüz gizliliği amacı için öptüğüm, ve iki gün önce en haksız olay yüzünden kavga ettiğim kadına nefes alabilsin diye dudaklarına yapışmış bir salaktım ben. "Yelda hadi aç gözlerini, yemin ediyorum bir daha senin üzerine gelmeyeceğim, kavga dahi etmeyeceğim.." 𓇢𓆸 Her insanın hayatı için seçimleri, kazancı, mesleği ve yaşadığı bir aşk vardır. Dünyanın neredeyse hepsi bunlar üzerine kuruludur, insanların sözde aşk dedikleri şey bazen taciz bile olabilir ama insan bu işte aşktan gözleri kör olduğu için aşkla takıntıyı ayırt edemeyen varlıklar. Yelda ise bunların farkına çok erken varmıştı.. Neyseki kendini koruyabilme bilincindeydi, yaşadığı şeyler yüzünden aşka olan inancı olmasada bir gün o ekibe geri geldiğinde onu gördü.. Buz mavisi gözleri ile Yeldanın içindeki donmuş buzlu okyanusu tekrar çözebilecek güçten biriydi.

Mafya kurgusu seviyorsan sevebilirsin:)

Umay`ın kurtulamadığı laneti hayatının aşkı kurtarabilir mi ki ...

Kumru Sare Börteçin sevdiği, aşık olduğu adamı yani kocasını düğün günü en yakın arkadaşı ile basar masum bir bebek ise anne karnında bu aldatmanın kurbanı olur. Öte yandan her şeyden habersiz olan düğün gününü heyecanla bekleyen, gözü karısından başka kimseyi görmeyen Kuzgun Zehir Kalavela 4 yıla mâl olacak bu ayrılığın gerçek yüzünü öğrendiğinde ise tüm Karadenizi altına üstüne getirecekti. "Bir kadın ayrılığa nasıl dayanabilirdi heleki birde karnında bebeği varsa. Onun için herşeyi yapardı değilmi? Bu hikayede ne yaptıysam bebeğimi koruyamadım. En yakınlarım kıydılar bana, benden sonra bebeğime." "Beni terk edip giden kadına merhamet edecek değilim" O günden sonra Rize`nin hırçın deli dalgaları rüzgar ile karışır ve bir annenin feryadı yankılanır. "Bebeğimi aldılar benden....sende beni al Karadeniz....."

MAHŞERİN GÜLÜ:"Bazı günahlar unutulur, bazı borçlar silinir. Ama dökülen ilk kanın bedeli, ruhun karanlığa hapsolmasıdır."Karanlığın Başladığı Yer:Liyan Çelik için hayat, abisinin öfkesiyle çizilmiş morluklardan ibaretti. O tozlu okul bahçesinde, Alaz Soylu’yu zorbaların elinden çekip aldığı an, aslında kendi celladını kurtardığını bilmiyordu. Yıllar geçti, o masum çocuk büyüdü; şehrin en karanlık köşelerine hükmeden bir imparator oldu. Liyan ise abisinin kumar masasında bir "bedel" olarak sürüldü: Alaz’ın kucağına.Zehirli Bir Uyanış:Bir gece, her şeyi değiştirecek o puslu saldırı kapıyı çaldı. Damarlarda dolaşan soğuk bir zehir, sadece bir bedeni değil, bir geçmişi de kuruttu. Liyan o gece masumiyetini bir kenara bıraktı. Gözlerini açtığında artık korkak, saf ve boyun eğen o kız değildi. Zihnindeki boşluğu nefretle dolduran, parmakları tetiğe aşık, kalbi ise buza kesmiş bir yabancıydı. O artık mahşerin ortasında açan, dikenleri zehirli bir güldü.İntikamın Soğuk Tadı:Hafızasının silik izlerinde tek bir isim yankılanıyor: İhanet. Liyan şimdi kendisine bu acıyı yaşatan herkesten, en başta da onu bir mal gibi satan öz abisinden ve onu küçük yaşlarında defalarca taciz eden amcasından hesabını tek tek soruyor. Alaz Soylu, korumaya çalıştığı o masum kızın içindeki canavarın uyanışını izlerken, aşkın mı yoksa intikamın mı galip geleceğini görecek.🖋️ Yazar Notu: > "Bu sadece bir aşk hikayesi değil; yıkılan bir kadının kendi enkazından bir imparatorluk kurma hikayesidir.(İlk kurgum Kalemim size garip gelebilir.Umarım hoşunuza giderr💖)

Konusu; Bengi, bir kafede calisiyordu(yaptiklari isler kendi aralarinda degisiyor) normalde barista olan bengi, arada bir degisimli olarak kasaya geciyordu ve uzun suredir tam olarak kendi alanini yapmiyordu. Bir gun bir adam kafeye gelir ve adami cok begenir ama adamla konusamaz. Bu adam kahvesini icip gider. Sonra ertesi gun tekrar gelir bu adam, cikmadan once de kahve bardaginin ustune numarasi+ismini yazar. Bengi, bu bardagi cantasina koyar ve eve gidince yazar numaraya. Bu adam ile Bengi`nin konuşmaya başlaması ile oluşan olayları anlatır.

Okulda ismi bela olarak anılan Deniz Mehir Karaca sürekli bulaştığı adamın aslında başına bela olacağını bilmiyordu. Geçmiş ve şimdi arasında gelgitlere uğrayan Deniz artık kendini değiştirmeye yemin etmiş gibiydi. Yemininin bozulmasına sebep olacak şey ise küçük motorcu çetesinin iki gizli üyesiydi. Gizli üyelerin asıl amacı Denizin başına aldığı beladan onu uzaklaştırmak ve bir hırs uğruna dağılmasını engellemekti. Denize göre oldukça saçma olan bu olay zamanla gerçekliğini kanıtlamış ve Denizin sekteye uğramasına neden olmuştu. Peki, Deniz aynı yolun yolcusu olduğu Asil ile beraber mi savaşacaktı, yoksa dik başlılığını sürdürerek karşı mı gelecekti? ••• Gözlerime yerleşen duygusuzluğun aksine bağırıp çağırmak, elimdeki kaskı beynine geçirmek istiyordum. Başımı kaldırdım “Ben Denizim,” inatla Mehir diyeceğini bilerek devam ettim. “Yüzmeyi bilen kurtulur, bilmeyen boğulur” Beni dumura uğratan, alık alık yüzüne bakmamı sağlayan şey ise sözleri olmuştu. “Boğulduğum Denize zaafım bitmiyor” •••