Mafya kurgusu seviyorsanız arya ve miranın hikayesini okumalısınız (ilk kitabım destek olun bölümleri hızlı yazmaya çalışacağım ama gecikirse kusuruma bakmayınn)

sarışın sevdalısı bir kız arkadaşları ve YAZ ☀️SUMMER İS CALLİNG☀️

Yağmur ün babası mafyalara karışınca yağmur da bu işe ortak olur

Dingin yüreklerde kopan fırtınanın hikayesi...

Bu hikaye 1987 yılından günümüze kadar uzanmaktadır GERÇEK BİR HAYAT HİKAYESİ DEĞİLDİR genç bir moda tasarımcısı olan Pervin ve Muhlise`nin tip1 diyabetle olan mücadelesini anlatıyor Pervin moda dünyasının en gözde kadınlarından Muhlise ise moda dünyasının en kıskanç en karaktersiz kadınlarındandır Pervin`in can düşmanıdır her ikiside tip1 diyabetle savaşan iki ayrı kadınlardır

1. KAR ALTINDA KALAN GECE 2004 trabzon Eflin altı yaşındaydı birinci sınıfa gidiyordu Sömestr tatiliydi o kış anneannesinin ve dedesinin yayladaki evine gelmişti. Hava soğuktu kar her yeri kaplamıştı çatılardan sarkan buzlar cam gibi parlıyordu. Eflin oturduğu sedirden dışarıyı izliyordu karı cok severdı dışarı çıkmak kardan adam yapmak için can atıyordu .”Anneanne” diye seslendi coşkuluydu sesi “Efendum benum zilli kizum” dedi anneannesı anlamıştı dışarı çıkmak istediğini hüzünlüydü gözlerinde yılların verdiği yorgunluk kaybettiklerinin acısı vardı “dışarı çıkalım mı anneannen kardan adam yapalım burnuna da havuç takarız “ dedi elfin”LÜTFENNN” diye ısrar etti anneannesinin gözlerinin içine bakıyordu en masum bakışıyla anneannesi bu bakışlara dayanamazdı bilirdi. serti Asiye tam bır karadeniz kadınıydı dik başlıydı yaylada herkes ona saygı duyardı varlıklı bir aileden geliyordu yayladaki çoğu arazi onun ve eşinindi caylıkları vardı eşi Adem ile birlikte calışıp cabalamışlardı en sonunda sağlam bir cay şirketi kurmayı başarmışlardı. Merkezde kocaman ihtişamlı konaklari, arsaları şirketleri vardı ama onlar yıllar once kaybettikleri kızlarının acısına dayanamayıp kendilerini yaylaya vurmuşlardı iki kızları vardı Canan ile Melek. Canan en buyuk kızlarıydı Efliinin annesiydi Melek ise adı gibi Melekti melek olmuştu kızı daha gençliğinin baharında hastalığa yakalanmıştı gitmedikleri doktor kalmamıştı ama bir işe yaramamıştı son evresindeydi hastalığının kalbi dayananamıştı hastalığına yenik düşmüştü daha 20 yaşındaydı üniversiteyi kazanmıştı sadece bir sene gidebilmişti yaşasaydı ilkokul öğretmeni olacaktı cok severdı cocukları güler yüzlüydü Melek ,sapsarı saçları ela gözleri vardı . Asiye Eflinde onu anımsardı ona her baktığında kızı gelirdi gözünün önüne teyzesi gibi sarıydı sacları ona benzerdi Asiye kıyamazdı torununa hele o masum bakışlara dayanamazdı “Uyy duydun mu Adem bizum kiz kardan Adem yapamak istiyi da ha bi da burnuna havuç takacağmuş “ dedi Asiye tebesum etti cıkalum mu dışaru ha “ ne dersun dedesıu kız kardan adam etsun mı ” Adem güldü torunu için o da her şeyi yapardı asiyenın aksine cana yakındı adem yüzü gülerdi acılarını gülüşünde ve ak saclarında saklardı eşine döndü “ Hanum o da soru midur da tabiku cıkacağuz dışaru takacağız o havucu kardan adamin burnuna” dedi gülerek Eflin heyecanla onları dinliyordu “YAŞASINNN” diye bağırdı mutluydu kardan adam yapaxaktı anneannnesinin yaına koşup boynuna atladı “uyyy da kuz yavaş olaysun gel da seni giydirelıum da üşümeysun “ dedi torununu kucağınıa alıp odasına götürüdü “Annennae gözlerini de kömürden yapaım mı dedi hevesle “ kardan adamdan bahsediyordu hala “”tebesüm etti Asiye “Yapalım kizum dedi “ hızlıca giydrşdş torununu eşi coktan cıkmıştı dışarı elinde kurekle kapının önünü kuruyordu adem “sonunda geldunuz da “ dedi sitem ediyordu “dede” dedi eflin “efendum kizum” dedi eflin mutluydu DEDE dedi yine hevesle bakkk dediii heyecanla catılardakı buz sarkıtlarını gösteriyordu dediği yone baktır adem cok fazla sarkıt vardı tehlikeli olabilşrşd “ kizum hele onlar tehlikeludur da yaklaşmayasun düşebilriler dedi “Eflin biraz geriledi “tamam” dedi önüne döndü hava buz gibiydi ama üşümüyordu sevrdı soğuğu kaardan adam yapmaya başladı ellerindeki eldiven ıslanmıştı ama o umursamadı anannesi ve dedesi torunu uşümesin üşüdüğünde ısınsın dşye bahcede boş bir aland ateş yakmaya calışıyorlardı eflin iki tane kardan adam yapmaya calışıyordu biri buyk biri kucuk iki tane kardan adam y birini onun boylerındaydı diğeri ise kucuktu ikisinide el ele tuturmuştu son dokunuşlar kalmıştı e onemli olanlr havuçlarıda burnuna taktı son kez uzaktan baktı bitmişti anneannesi ve dedesinine heyecanla bağırdı ” ANNEANNNE DEDE GELİNNN BİTTİİ YAPTIMM BAKINNN BURNUNA DA HAVUÇÇÇ TAKTIMM “ dedi ikiside torunlarına baktılar güldüler bu halıne ne kadara mutlu ve heyecanlıydı “GELEYRUZ” diye onlarda bağırdılar ateşi yakmışlardı hızlay torunlarının yanına gittiler Asiye “ kızım burda iki tane vardur ya , ne kada da guzel olmuş” dedi gülüyordu . Adem ise “aferim benum tarunuma ne kadarda guzel olmu hele o havuç burun ha aynu bizim temelun burbubna benzayı diye güldü adem “espiri yapmayı severdi komikti mizacı vardı. Eflin” yaa dede” dedi huysuzca tekrar güldğ adem “şaka yapayrum be torunum benim cok güzel olmuş . kimdir ha bunlar boyle nereye gideyler boyle el ele “ efline soruyordu eflin buyuk bir hevesle buyuk olan benim kcuk olanı gösterip buda efe dedi kardeşim sesinde huzunvardı kücükte da olsa farkındaydı baız şeylerin asiye ve adem oylece kaldılar ikisininde gözleri doldu Asiye iç gecirdi ne diyeceğini bilemedi kızıda kendi gibi evlat acısı yaşıyordu içi yanıyordu torununu ve evladını toprağa koumuştu içi urperdi uşürlerdi onlsar diye gecirdi içinden dayanamadı gözünden bir damla yaz akıp gitti bır yıl once eflinin bir kardeşi olmuştu erken doğmuştu 2 ay yaşaya bilmişti kucuk kalbi bu dunyaya dayanamamıştı onun acısı hepsini yakıp kavurmuştu eflin bir iki kere görmüştü kardeşini unutamamıştı ne buyuk haaylleri vardı onunla ele ele tutuşup parka gideceklrdi bildiği her şeyi ona öğretcekti biliyordu elfin kardeşi melek olmuştu annesi oyle demişti bizi bekliyor demişti nerde diye sormuştu Eflin cennnete demişti annesi anlamamıştı daha küçüktü cok ağlamıştı o ağladıkca annesi daha cok kahroluyordu gözlerinin önünde annesini de kaybediyordu sanki kucucuktu ama kalbi ocamandı annesinin yanında ağlamıyordu ona dewstek olmya calışıyordu üzmüyordu kardeşinin gelmeyeceğini kabullenmişti o yaşında onu içinde yaşatmya calışıyordurdu ü mhhı

Nasılsın? Çünkü herkesin bunu bir kere olsun duymaya ihtiyacı var.

Harika insanlar, harika hissetmez. Harika insanlar, harika hissetmez. Harika insanlar, harika hissetmez. Harika insanlar, harika hissetmez. Harika insanlar, harika hissetmez. Harika insanlar, harika hissetmez. Harika insanlar, harika hissetmez. Harika insanlar, harika hissetmez. Harika insanlar, harika hissetmez. Harika insanlar, harika hissetmez. Harika. İnsanlar. Harika. Hissetmez. Bende harika biri değilim zaten.

SK.s Ajfjdkvkdkckckrkckdcodockdckckckdk Dkckskvkdkckdkckdkckdkcdkskskx

Zorba olana zorbaydım. Vicdansıza vicdansız, merhametsize merhametsizdim. Vicdanının sesini dinlemeyenlere, ben zaten sağırdım artık.

Lara Barlas küçük yaşta annesini kaybetti.Babası ve abisiyle yaşıyor.Babası onu sevmez bir tek abisiyle iyi geçinir.Arkadaşı Rüya Akay`dır.Küçük yaşta tecavüze uğrar abisi kurtarır ama o olay yüzünden travması oluşur.Gelecek bölümlerde bir olay nedeniyle bir adama rast gelir.Adı Ateş Bora Saygıner.Dünya`nın sayılı zenginlerindendir.

Gerçek mi değiştirir insanı, yoksa insanlar mı gerçeği yeniden yazar? REWRITE, insanların hikâyelerini anonim şekilde paylaşıp başkalarının yeniden yazdığı bir platformdur. Lavin bir hikâyeyi düzenlediğinde bunun sadece kelimelerle ilgili olmadığını anlar. Eryas için ise o hikâye hâlâ yaşanmaya devam eden bir gerçektir.

ana karakterimizin atamasının hakkariye çıkmasıyla gelişen serüvenleri

hırsızlık yapmaya geldiğimiz gece kameraları hesaba katmayı unutmuştuk. ve evet o bizi bulmuştu.

Babasının her yumruğu ruhunda bir iz bırakmıştı ama Aysima o ellerin kırılmasına izin veremedi. ~~~~~~~~ Bazı insanlar hayatını elinde tutmaya zorunlu bırakılırlar. Bazıları için zevkle geçen bir hayat bazıları için açıyla ve mecburiyetle geçer. Herkes sıcak bir evde mutlu bir ailede dünyayla tanışmaz. İşte Aysima da o soğuk ve mutsuzluğun kol gezdiği evin  içine açtı gözlerini. Daha kundakta bir bebekken annesi tarafından terk edilmiş biri anne sıcaklığını bilirmiydi. Bilmezdi... Hayata zaten yenik başlayan Aysima birde bunun çabası alkolik bir babayla uğraşmak zorundaydı... Bir baba kızına sadece acı bıraktı, kızı ise babasına hayatını verdi. `Onu öldürmeyin, bedeli ben olacağım!` Aysima’nın bu çığlığı, hayatının en büyük kumarıydı. Borç senedine atılan imza kanla değil, fedakarlıkla yazıldı. Şimdi Aysima, hem celladına alışmak hem de kalbinin bu tehlikeli oyuna dahil olmasını engellemek zorunda."