Bazı doğum günleri dileklerle değil, vedalarla başlar… Duru, yirmi sekizinci yaş gününde kahkahalarla dolu bir evin ortasında, geçmişin hiç kapanmamış bir yarasıyla yüzleşir. Sevdikleri etrafındayken, kalbi onu beş yıl öncesine; bir düğün gününde başlayan ve kar altında biten bir ayrılığa sürükler. Rüzgâr… Bir asker. Görevleriyle duyguları arasında sıkışmış, sevdiğini korumak için ondan vazgeçmeyi seçmiş bir adam. Bir cümleyle biten bir ilişki, gözlerden kondurulan son bir öpücük ve hiç dinmeyen bir “ya şöyle olsaydı”… Yıllar sonra gelen bir atama, Duru’yu bu kez bambaşka bir yol ayrımına getirir. Hakkâri’de bir askerî kışla… Geçmişin izleri, bastırılmış duygular ve yeniden karşılaşma ihtimali. Aşk, görev, ayrılık ve cesaret… Bu hikâye; sevmenin bazen gitmek, güçlü olmanın ise kalabilmek olduğu anları anlatıyor. Bazı aşklar yarım kalır, bazıları ise tam da en uzak yerde yeniden başlar.

Ayza hayatını zorluklarla yaşamış savaşanların içinde kaybeden olmuştu. Yeni bir okul... yeni arkadaşlar... ve yeni hayallerle gelmişti şimdi buraya. Bakalım oda arkadaşı kim? Onunla iyi anlaşabilecek mi? Ya da burada eski yaralarını sarabilecek mi? Sadece "Okumaya başla" yazısına tıklaman yeterli bu eşsiz hikâyenin içinde kaybolmak için...

HARBİ BİR AŞK Elif Arıkan Naz’ın hayali polis olmaktı. Düzenli bir hayat, kendi ayaklarının üzerinde durmak ve kalbini kimseye borçlu bırakmamak… Ama hayatın Naz için küçük bir sürprizi vardı. Her gün oturduğu o sabit masa, aynı kahve, aynı pencere kenarı… Ve bir gün o kafede yeni işe başlayan biri Kerem. Daisy Cafe’nin yeni çalışanı. Biraz fazla rahat, biraz fazla kendinden emin… Ve Naz’ın sandığından çok daha inatçı. Başta sadece laf dalaşıydı. Sonra alışkanlık. Sonra fark etmeden beklemek. Naz sertti. Harbiydi. Ama kalbi… sandığı kadar dayanıklı değildi. Bazen en saf aşk, en beklenmedik yerde başlar. Ve bazen bir kahve, bütün hayatını değiştirebilir. Çünkü bazı hikâyeler masada değil, kalpte yazılır.

İstanbul’un yeraltı dünyasında iktidar savaşı kızışmıştır. sera Yalçın ın çetesi, sarp karadağ çetesine karşı büyük bir operasyon planlar. Operasyon gecesi, iki lider karşı karşıya gelir. Göz göze geldiklerinde, her ikisi de birbirinin zekâsına ve tehlikeli cazibesine karşı koyamaz. Bir çatışma sırasında, seranın hayatını sarp kurtarır; aynı anda hem nefes kesici bir gerilim hem de yasak bir çekim başlar. Artık aralarındaki ilişki sadece güç dengesi değil, aynı zamanda tutkulu bir oyun, risk ve tehlike dolu bir aşktır.🔥🔥🔥

Bir kaza, sarsıcı bir kayıp ve koca bir yalan... Senem, ailesi bildiği insanları toprağa verirken hayatının en acı gerçeğiyle tanışır: O, Mardinli köklü bir aşiretin kayıp kızıdır. İstanbul’un konforundan Mezopotamya’nın sert törelerine uzanan bu yolculukta Senem; hem yabancısı olduğu köklerini keşfedecek hem de taş konakların gölgesinde imkansız bir aşka tutunacaktır. Aslanoğlu Aşiretine gelir gelmez Büyük abisi Yavuz Savran aşiretinin kızı Rana’yı kaçırıp hamile bırakınca iki aile kan dökmesin diye aşiret büyüklerinden berdel kararı çıkar. Karara göre Senem Savan aşiretinin tek erkek evladı FIRAT SAVRAN ile evlenecektir. Düğün günü Fırat aniden ortadan kaybolur. İki aile arasında tekrardan silahlar çekilecekken Fırat’ın hala oğlu Yaman Soydan Senem ile evlenmek istediğini söylediğinde silahlar iki aşiret arasında indirilse de Senem’in ağabeyi Yavuz buna karşı çıkar. Ağabeyi Senem’i nikah akşamı konaktan kaçırmaya çalışırken yakalanırlar. Senem mecburen kendinden 8 yaş büyük Yaman ile evlenmek zorunda kalır. Senem için bu evlilik bir mecburiyetten başka bir şey değildir. Senem ve Yaman’ın hikayesine hepiniz HOŞ GELDİNİZ. BAKALIM BU EVLİLİK NASIL SON BULACAK? MASALLARDAKİ GİBİ MUTLU SON MU? MUTSUZ SON MU? NOT: HİKAYDE YAŞ FARKI VARDIR VE YETİŞKİNLERE UYGUNDUR…..

Karadeniz’de yaşayan genç bir kadın, kimyanın kurallarını ezberden bilen, düzenle nefes alan bir zihne sahiptir. Hayatı; ailesi, küçük bir lokanta ve her sabah denize açılan bir tekne kadar sade görünür. Ta ki zaman, bir çocuğun nefesiyle yarışmaya başlayana kadar. Bir hastalık. Bir ameliyat. Ve yetişmeyen bir para. Yıllar önce kaybolduğu sanılan bir formül, gizlice yeniden üretilmeye başladığında bu yalnızca bir suç değildir; geçmişin kapısını açan bir hatadır. “Kristal” adıyla Rusya’ya ulaşan bu madde, orada tek bir adamın dengesini bozar. O adam, karanlığı düzen hâline getirmiş bir mafya lideridir. Ve düzeni bozan unsuru ortadan kaldırmak için Türkiye’ye gelir. Başta sorun olarak gördüğü o kadın, kısa sürede başka bir bağımlılığa dönüşür. Onun sessizliği, dikkati, soğukkanlılığı… Adamın dünyasında ilk kez bir şey tehdit edilerek çözülemez hâle gelir. Zorlama ile başlayan bağ, tehlikeli bir yakınlığa; korku, geri dönülemez bir tutkuya evrilir. Kadın için bu, ailesini kurtarmak adına girilmiş bir karanlıktır. Adam içinse, kontrol edemediği tek şey. Kristal, suçla başlayan, tutkuyla derinleşen, aşkın en tehlikeli hâlini anlatan bir roman. Çünkü bazı aşklar vardır; insanı kurtarmaz. Ama kaçmasına da izin vermez.

Cemre: Selam, yavru ceylanım. :) Yavru Ceylan: Pardon?? Yavru Ceylan: Kimsiniz? Cemre: Beni nasıl tanımazsın yaaa! Yavru Ceylan: Yabancı numara; numaramı nereden buldunuz? Sizi tanımıyorum. Cemre: Karınım, çocuklarınla bırakıp gittiğin karınım

Öyle güzel bakıyordu ki aşık olmamak elde değildi

Boksta tanışan iki tatlı kişi🫶🏼🥹

"Sahne arkasında büyük bir savaş vardı ve kader; bize beklenmedik bir sürpriz yapacaktı!" Adım K-won Hyonji, VYNEI Entertainment şirketinin PR müdürüyüm. Mükemmel bir işim, harika bir de kariyerim vardı; Fakat yeni grup liderimizin çocukluk aşkım olacağını ben de bilmiyordum! ☆☆☆ Hyonji, Güney Kore`de yaşayan çok prestijli genç bir iş insanıdır. Ancak uğradığı iftira sebebiyle işini kaybetmenin eşiğindedir. Ona son bir şans verilir, eğer tekrar bir sorun çıkarsa tamamen kovulacaktır. Fakat o da bilmiyordur ki alacağı iş bir erkek k-pop grubunun yönetmeliğini yapmaktır ve grubun lideri ise onun çocukluk aşkıdır... İyi Okumalar!

Osmanlı döneminde bir cariye ve şehzade miii

Zehirli aşk Babası yüzünden mafyalarla zorla evlilik yapacak kız bir adamdan gidip yardım isteyecek adamdan hoşlanmaya başlayacak adamda ondan hoşlanmaya başlayacak ve Hem adam hem kız evleceği kişinin yanı başında olduğunu öğrenecekler

Arianthé, esir bir prenses. Ama asıl sorunu bu değil. Gerçek kabusu, uyandığı dünyanın en bayağı romantizm klişesine dönüşmüş olmasıydı: “Lanetli prensesi yalnızca ruh eşi kurtarabilir.” Kylessa`nın sisli adalarının tek varisi olarak, siyasi bir koz olarak tutulduğu Asterionis İmparatorluğu sarayında şimdi yapması gereken tek şey, havada asılı duran o aptal, pembe ekranın talimatlarını dinlemekti. 738 gün içinde lanetini bozacak ruh eşini bulmak ve bunun için uyumu %80`e çıkarmak zorundaydı. Ama Arianthé’nin bir planı vardı: Bu oyunu kuran kim olursa olsun, hayal kırıklığına uğratacaktı. O, kurtarılmayı bekleyen bir çiçek değildi. O, labirentin kendisiydi— ve çıkış yolunu başkalarına bırakmayacaktı. "Ruh eşi mi? Çok zahmetli."

( CİNSEL İÇERİKLER İÇERMEKTEDİR! LÜTFEN HASSAS OLANLAR OKUMASIN!) 2 yıldır platonik aşık olduğu kızla beraber olduktan sonra kız ile berdelle evleneceğini nereden bilebilirdi ki????????

Her şey o geri zekalının beni aldatıp bir de arkasına bakmadan İtalya’ya kaçmasıyla başladı. Ben de ne yaptım? Hattımı değiştirdim, yeni numarasını buldum ve başladım döşemeye... Saydırdıkça rahatlıyorum, heriften ses çıkmıyor ama ben hıncımı alıyorum sanıyorum. Meğer o mesajlar benimkine değil, İtalya`nın yer altını birbirine katan bir mafya bozuntusuna gidiyormuş. En son numaranın son hanesini yanlış girdiğini fark edince jeton düştü ama iş işten geçmişti. Bir yanlış numara, başıma ne kadar bela açabilirse o kadar açtı işte. Yanlış notaya bastık bir kere, bakalım bu senfoni nasıl bitecekti? ‼️ŞÖYLE BİR DURUM VAR: Kitapta öyle "çiçek böcek" bir ortam yok; argo, ş!ddet ve yet!şkin kısımlar havada uçuşuyor. Rahatsız olan, "Ben gelemem böyle şeylere" diyen varsa yol yakınken dönsün, sonra "Rana niye böyle?" demeyin. 🥰 İtalyan Mafya`m kurgusudur. Keyifli okumalarrr! 🎵 Kitap Şarkısı: Deniz Seki - Aşk

Asuman gözlerini devirip gömleği onun giyebileceği şekilde havada tuttu. "Giy ve git yeter ki." diye mırıldandı. Çako sırtını dönüp kollarını tam geçirecekti ki Asuman öylece kala kaldı... Karşısındaki çocuğun sırtındaki bu yara izleri, onun kaskatı kesilmesine sebep olmuştu. Boğazına bir yumru oturdu. Bu manzarayı görmek bile onun canını acıtmaya yetmişti. "Sırtın." diyerek zar zor fısıldadı. Çako, o an fark etti... Sırtındaki o izler aklından tamamen çıkmıştı. Dişlerini sıktı. Kıpırdayamadı. Gömlek, Asuman`ın elinden kayıp yere düştü. Bütün yara izlerine tek tek göz gezdirdi. Kim yapmıştı bunu ona? Gözleri doldu. Kendi bacakları geldi aklına. Karşısındaki çocuğun bütün yaralarını öpüp iyileştirmek geldi içinden. Ama o da biliyordu bu görünen kısım, yaraların en küçüğüydü aslında. Ruhlarında açılan yaraların yanında oldukça ufak kalırdı. Neler çekmişti? Neler yaşamıştı? Asuman bu düşünceleri bir kenara bırakıp, Çako`nun sırtına yanaştı ve dudaklarını herhangi bir yaranın üstüne örttü. İstemsizce yapmıştı. Engel olamadı bu tepkiye. İçindeki acıma duygusu muydu? Dudaklarını sırtından ayırdığında, tekrar bir öpücük kondurdu başka bir yara izine. Gözleri yanıyordu. Dudaklarını geri çekip alnını çocuğun geniş sırtına dayadı ve gözyaşlarını artık tutamaz halde saldı. Çako, sırtında hissettiği öpücükle beyninden vurulmuşa döndü. Hissettiği nasıl bir çileydi. Bütün hücreleri ürperdi. Bu temas, bu öpücük, kanının deli gibi akmasına sebep oluyordu. Dudaklarını ısırdı. Bu kız, ona ne yapıyordu. Ece gibi neden sormamıştı ne olduğunu? Asuman, yaraların sebebini sormadan, bu yaraları sarmaya, iyileştirmeye çalışıyordu. Bir hamleyle arkasını döndüğünde, onun ağladığını gördü. Şaşırdı. Bu kız kendisine mi akıtıyordu bu gözyaşlarını? Bu nasıl değerli bir şeydi... Elleriyle yanaklarını sildi karşısındaki kızın. Eğildi. O an tek yapmak istediği şeyi yaptı. Kızın dudaklarını öpmeye başladı. Çileden çıkıyormuş gibi delicesine öptü. Sanki ona yaşattığı şu kısa süreli güzel an için teşekkür ediyor gibiydi. Kızın akıttığı bu gözyaşları bu zamana kadar ona verilen en güzel hediyeydi. Ve de en değerlisi. Bu zamana kadar kimse onun için gözyaşı dökmemişti belki de... Dudakların temasıyla, kalbi kulaklarında büyük bir gürültüyle atıyordu. Bu heyecan o kadar kuvvetliydi ki, teni alev alev yanmaya başladı. Dudaklarını kızdan ayırdığı zaman ikisi de nefes nefese kalmıştı. Birbirlerinin gözlerinin içine baktılar. Deli gibi atan kalplerinin sesinden başka hiçbir şey duymuyorlardı.

Eğitim hayatı için yaşadığı mahalleden ayrılan Irmak yıllar sonra geri yuvasına döner. Döner dönmesinede nereden bilecektir ki yıllardır abi bildiği abisinin arkadaşı Kaana aşık olacağını? "sabrımı sınama komşu kızı" dedi Kaan sabırla. omuz silktim ve "ne var? en büyük hastan benim işte" dedim inatla.

Siz: Allah aşkına, gece gece benimle derdin ne kardeşim? Bilinmeyen Numara: Bana kardeşim demesen mi? Siz: Neden demeyeyim? Bilinmeyen Numara: İleride başka birşey diyeceksin de ondan 😉

“Girebilirsiniz” dedim dosyanın sayfalarını çevirirken. İçeri giren simayı tanımadığım için kafamı tekrar dosyaya çevirdim ve mırıldandım, “Randevusuz müşteri almıyorum.” “Ben müşteri değilim.” Dedi kalın sesiyle tanımadığım adam. “O zaman girdiğin yerden çıkabilirsin. Çıkış kapısı orada.” Dedim yüzümü ona çevirerek kapıyı işaret ettim. “Lalin Ersoy… 3 yıl önce baro birinciliği, sivri dilinlede ünlüsün.” dediğinde içten içe şok olmuştum ama dışarıya yansıtmadım. Ne yapmıştı ergen liseliler gibi beni stalkladı mı? “Beni tanıyorsun?” “Benimle çalışacak insanları araştırırım.” Onunla çalışacak insanları? Pardon, Üstüme mi alınmalıyım? “Seninle çalıştığımı sanmıyorum.” Dedim kaşlarımı hafif çatarak. “Henüz.” Dedi karşımdaki koltuğa otururken.

Ofiste patronuna aşık bir elemanın hikayesidir.

Kuzenim sanıp yazdığım numaranın zırvana bir İtalyan mafyasına ait olduğunu nereden bilebilirdim ki?

Bu küçük yaşımla "evlen "dediler bana. Ne sanıyolardı ki? Yalnız büyüyen birinden ne bekliyorlardı ki?Bununla mı çözülecekti her şey? Alışırmışım, öğrenirmişim... Öyle dediler acımadan. Arkadaşlar kötü içerik içemeyeceksek bir kitaptır. Tatlış bir kitap olmasını umuyorum.

Londra’nın puslu sokaklarında eğitimini tamamlayıp memleketine bir fırtına gibi dönen Miraç Harmanşah, sadece aşiretinin veliahdı değil; zekasıyla modern dünyayı, heybetiyle Mezopotamya topraklarını dize getiren gözü kara bir yiğittir. Onun için sadakat namus, dostluk ise can borcudur. Ancak Barzan konağının eşiğinden adımını attığı an, hayatı boyunca kazandığı tüm zaferler, bir çift ela gözün karşısında ağır bir mağlubiyete dönüşür. ​Şimal Barzan... Abisi Mirza’nın can emaneti, Barzan aşiretinin zarafeti ve ağırbaşlılığıyla nam salmış tek kızı. Çocukluğundan beri kalbinde büyüttüğü devasa aşkı, bir mühür gibi dudaklarına hapsetmiş; sevdasını iffetiyle harmanlamıştır. Miraç’a her bakışında kalbi yerinden çıksa da, töresine ve ailesine olan bağlılığı ona tek bir kelimeyi emreder: "Ağabey." ​Miraç için bu hitap, göğsüne saplanan en keskin hançerdir. En yakın dostu Mirza’ya olan vefası ile Şimal’in masumiyeti arasında sıkışıp kalan Miraç, hayatının en büyük sınavını verecektir. ​Gözü kara bir ağa, kalbinin esiri olursa ne yapar? ​Asaletini sessizliğiyle koruyan bir genç kız, "efendisi" olarak gördüğü adama karşı ne kadar susabilir? "O her kesin ağasıydı, ama sadece beni. "Sol yanımın efendisi`ydi

Arkadaşlarının düğününde tanışan Ada ve Savaş, düğünde ikisinin de eski sevgilisi olduğunu görünce sevgili taklidi yapmaya karar verirler. Fakat ileride gerçekten öyle olacaklarına habersizlerdir...

Kuzeninin ısrarıyla yabancı numaraya mesaj atan bşr genç kız... Başına çok büyük bir bela aldı belkide şans