Biliyorum sevmiyorsun beni……. Bilmiyorum imkansızsın……….. Ama ben bi kalbim olsa yine seni sever bir ömrüm daha olsa yine seni düşünerek geçirirdim sevdiğim….💔

-benimle oynadın. - sadece intikam.

Bipolar olan Mert`in sevgilisi Sezen’nin neler yaşadığını ve bu yorucu aşk hikâyesini okumaya hazır mısınız?

Kavuşamayan insan

Annesiyle yurt dışında yaşayan Defne annesinden gizli abisinin ve babasının yaşadığı Türkiye`ye döner. Yıllar önce ayrıldığı memleketine geri dönen Defne`nin dönüşü herkesi şaşırtmıştır. Türkiye`de yıllar önce bıraktığı ailesinin ve dostlarının yanında aşkı bulan Defne`yi güzel ve macera dolu bir yolculuk beklemektedir...

Hayatta kendi başarısını uygulamak için idol olmaya karar veren Larayla ilgili

"Kortun çizgileri kadar keskin kurallarım vardı, onun ise potaya giden en karmaşık yolları... Aşk saçmaydı; bir raketle bir topun peşinde koşmak kadar yorucu, ama o sayıyı kazandığın an kadar güzeldi." 🤍🦋✨

Sıcacık bir mahalle, gırgır şamata ve herkesin içinde yaşadığı bolca aşk... Bu mahallenin bir ferdi olan Neslihan ve kendini bildi bileli nefret ettiği, her hareketinde gıcık olduğu komşu oğlu kaba saba külhanbeyi bozuntusu Yusuf... Ufak bir intikam oyunu oynamak isterken açığa çıkan gerçeklerin altında ezileceğini tahmin etseydi hiç o mesajı atar bu yola girmek ister miydi Neslihan? ••••• Hazırsanız başlayalım ✨❤️ ••••• Not: Bol bol Argo ve küfür bulunmaktadır. Rahatsız olanların okumaması tavsiye edilir. Bu hikayeye başlanma tarihi 14 Temmuz 2020 Hikayenin yayımlanma tarihi 6 Ağustos 2020

Alara Aksel,Aren Tuna Köksal`ın restorantında birisiyle tartışıyordu. Aren Tuna Köksal,kendi restorantını kontrol etmek için geldiğinde,tartışan Alara`yı gördü. İlk karşılaşmaları böyleydi. Aren Tuna,Alara`yı ilk gördüğünde güzelliğinden büyülenmişti. Kehribar gözleri,kahverengi saçları ile harika bir uyum içerisindeydi. Burnunun üzerinde ki küçük çiller onu biraz da olsa tatlı gösteriyordu. Giyinişi kadınsıydı ama bakışları,küçük bir çocuğun masumiyetini taşıyordu. Alara ise Aren konuşuna kadar onu fark etmemişti bile. Aren`e yandan bir bakış attı. Gözleri siyah saçlarını,gri gözlerini,kaslı bedenini inceledi. Aren`in ne kadar yakışıklı olduğunu düşündü.

İgrenc hayat maskesi düşen yüzler ben gece babamın igrec hayatında açmaya çalışan ihanetlere rağmen solmayan bir çiçeğim

𝘽𝙪𝙮𝙪𝙠 𝙗𝙞𝙧 𝙨𝙞𝙧𝙠𝙚𝙩𝙞 𝙤𝙡𝙖𝙣 𝙆𝙤𝙧𝙖𝙮 𝘽𝙚𝙮 𝙝𝙖𝙨𝙩𝙖𝙡𝙞𝙜𝙞𝙣𝙙𝙖𝙣 𝙙𝙤𝙡𝙖𝙮𝙞 𝙮𝙪𝙧𝙩𝙙𝙞𝙨𝙞𝙣𝙖 𝙩𝙚𝙙𝙖𝙫𝙞𝙮𝙚 𝙘𝙞𝙠𝙖𝙘𝙖𝙠𝙩𝙞𝙧, 𝙗𝙪 𝙮𝙪𝙯𝙙𝙚𝙣 𝙨𝙞𝙧𝙠𝙚𝙩𝙞𝙣𝙞 𝙠𝙚𝙣𝙙𝙞𝙨𝙞 𝙜𝙚𝙡𝙚𝙣𝙚 𝙠𝙖𝙙𝙖𝙧 𝙤𝙜𝙡𝙪 𝙆𝙚𝙧𝙚𝙢`𝙚 𝙚𝙢𝙖𝙣𝙚𝙩 𝙚𝙩𝙢𝙞𝙨𝙩𝙞𝙧.𝙄𝙨𝙡𝙚𝙧 𝙞𝙨𝙚 𝙗𝙪 𝙤𝙡𝙖𝙮𝙙𝙖𝙣 𝙨𝙤𝙣𝙧𝙖 𝙗𝙖𝙨𝙡𝙖𝙢𝙞𝙨𝙩𝙞𝙧. 𝙄𝙡𝙠 𝙤𝙡𝙖𝙧𝙖𝙠 𝙨𝙞𝙧𝙠𝙚𝙩𝙩𝙚 𝙞𝙡𝙠 𝙫𝙚 𝙜𝙖𝙧𝙞𝙥 𝙗𝙞𝙧 𝙨𝙚𝙠𝙞𝙡𝙙𝙚 𝙩𝙖𝙣𝙞𝙨𝙩𝙞𝙜𝙞 𝙠𝙞𝙨𝙞 𝙙𝙚𝙛𝙣𝙚𝙙𝙞𝙧. 𝙑𝙚 𝙞𝙨 𝙞𝙣 𝙜𝙖𝙧𝙞𝙥 𝙮𝙖𝙣𝙞 𝙙𝙚𝙛𝙣𝙚𝙮𝙡𝙚 𝙤𝙡𝙖𝙣 𝙪𝙯𝙪𝙣 𝙗𝙞𝙧 𝙜𝙚𝙘𝙢𝙞𝙨𝙡𝙚𝙧𝙞 𝙫𝙖𝙧𝙙𝙞𝙧.

İşi için Mısır’a giden Bella, geçmişiyle bağlantılı lanetli bir taş bulur ve kendini başka bir zamana savrulmuş halde bulur. Orada hem geri dönmenin yollarını arar hem de sırlarla dolu bir krala karşı hislerine engel olmaya çalışırken, kaderini değiştirecek seçimlerle yüzleşir.. Kitabım hoşunuza gittiyse lütfen oy vermeyi unutmayın <33

Yıllar sonra lisedeki aşkıyla karşılaşan Leyla`nın hayatı Kuzey`in ona dair hiçbir şey hatırlamamasıyla değişmeye başlar. Kuzey`in yıllar önce "o gün" yaşadığı travma Leyla`nın yeniden ortaya çıkmasıyla gün yüzüne çıkacaktır. “Her şeyi unutsam bile.” Alnını Leyla’nın alnına yasladı Kuzey.Derin ve sık nefeslerini alıp gözleri dolu dolu fısıldadı.”Bu anı unutmayacağım. Asla.”

"Yanlış numara, doğru adam... mi acaba?" Alya, sadece bir top kumaşın peşindeydi. Uykusuzluktan gözleri kan çanağına dönmüşken, "Aras Usta" diye kaydettiği numaranın ülkenin en büyük tekstil imparatoruna ait olduğunu nereden bilebilirdi ki?

Cumhuriyet savcısı derin mafya olan karan ile evlenmek zorunda kaldı dosyalar yalanlar ve daha fazlası Bir tarafta aşk bir tarafta adalet bakalım savaşı kazanan kim olucak

Yalnızlığın sessizliğiyle dostluğun sıcaklığı arasında bahçede paylaşılan her an, kalbimde aşkın ve sevginin eşsiz izlerini bırakıyor. Çünkü bazen bir bakışta bir gülüşte, hayatın en romantik hikâyesi başlar; gerçek aşk, yıldızların altında, beklenmedik bir anda yolunu bulur. İşte benim de gerçek aşkı bulma yolculuğum.

-Hiç kimse yok kayboldum sanki bu dünyada . . . -Bütün hayatım bir saklanbaç mıydı o zaman? -Geçmişini düşünme bence çünkü "BULDUM SENİ"

Zoya, sevdiği adamla evlenmek ister fakat adamın ailesi tarafından istenmez. Daha sonra ilişkisinde bir tuhaflık olduğunu anlar ve sevdiği adam aniden başka biriyle nişanlanır. Üstelik nişanlandığı kadın Adana`ya nam salmış Rezan Dağlı`nın sevgilisidir.

Bu evde saçımı kimse okşamamıştı… Başımı yalnızca dışarıda esen rüzgâr okşamıştı. Benim için kimse ağlamamıştı bu hayatta; bir tek yağmur ağlamıştı. Sanki gökyüzü, içimde biriken her şeyi benden önce fark ediyordu. Bu dünyada herkes için değersizdim belki ama Allah kimsesizliğimi görüyordu. O yüzden her üzüldüğümde yağmur yağıyor gibiydi. Kendimi her yalnız hissettiğimde dışarıda fırtına kopuyordu. Belki hiçbir fırtına içimde kopandan daha büyük değildi ama ben rüzgârı hep sevmiştim. Çünkü o, içindekileri saklamıyordu. Bağırıyor, savruluyor, önüne ne çıkarsa içine çekiyordu. Ben ise susuyordum. Bir ezik gibi oturup rüzgârı izliyordum sadece. Yağmur yağdığında dışarı çıkıp bir daha geri dönmek istemiyordum. Çünkü orası benim cehennemimdi. Bir evden çok, ruhumu içine kilitleyen bir hapishaneydi. Hapisten tek farkı, kapısının açık olmasıydı. İstersem çıkabiliyordum belki ama her geri dönüşümde tutuklanan bedenim değil, ruhum oluyordu. Orada hiç huzur yoktu. Duvarların arasında hep bağırışlar yankılanırdı. Bir tabak sesi, bir kapı çarpışı, yükselen öfkeli sesler… İnsan bir süre sonra sessizlikten bile korkmayı öğreniyordu. Bu yüzden çoğu gece sokaklarda yatıyordum. Çünkü bazen sokaklar bile bir evden daha güvenli hissettiriyordu insana. Kaldırım taşları sırtımı acıtıyordu ama en azından kimse kalbimi ezmiyordu. Soğuk üşütüyordu belki ama içerideki insanlar kadar can yakmıyordu. Ben karanlıktan değil, insanların içindeki karanlıktan korkmayı öğrenmiştim. Bazen gece yarısı gökyüzüne bakıp düşünürdüm: ‘Bir insan gerçekten bu kadar unutulabilir miydi?’ Sonra rüzgâr eserdi. Sanki biri saçlarımı usulca okşuyormuş gibi… İşte o an anlardım; dünya beni sevmemiş olabilir ama gökyüzü hâlâ beni duyuyordu.”

İki sokak ötede olduğunu bilmiyordum; hayatımın aşkını bulacağımı da bilmiyordum. Bu mahallede aşk, sıcak dostluklar olduğu kadar ihanette vardı...

Camdan bir pencerenin önünde yetişmeyen boyuna rağmen uzattığı boynunun yardımıyla bakıyordu vazoda duran tek bir gül tanesi, bahçedeki gül ağacına. Kendi solmaya yüz tutmuştu; ama solacağını zaten biliyordu çünkü burası zaten solan güllerin kasabasıydı.

Gerçek isimler bu oyunda yasak.Kimlikler unutulur. Yüzler maskelerin ardına saklanır.Herkes yalnızca bir kod adı ile var olur.İstanbul’un gecelerinde, sadece seçilmiş birkaç kişinin bildiği gizli bir masa kurulur: Mirasyedi Oyunu.Burada para yalnızca bir bahanedir.Gerçek bahis güç, sırlar ve insan hayatlarıdır.Bu masaya oturan herkes bir şey saklar.Ama bazıları saklanmak için değil… intikam almak için gelir.Kırık.Babası yıllar önce bu oyunda öldürüldü.O gece ondan yalnızca bir baba değil, bir hayat çalındı.Şimdi geri döndü.Maskesinin ardında tek bir amaç var:bu oyunu içeriden parçalamak.Ama bu oyunun kendi karanlığından bile daha tehlikeli bir oyuncusu var.Biçici.Kuralları eğen, insanları çözen ve zayıflıkları kesip çıkaran bir adam.Onun için Mirasyedi Oyunu para değil… kontrol demek.Kırık onu yok etmek istiyor.Biçici ise Kırık’ı kırmak.İttifaklar kurulacak.Yalanlar söylenecek.Maskeler ardında kanlı bir oyun başlayacak.Ama bu masada en tehlikeli şey ihanet değildir.Çekimdir.Çünkü bazen nefret…yavaş yanan bir takıntıya dönüşür.Ve Mirasyedi Oyunu’nun tek bir kuralı vardır:Kaybedenler yalnızca servetini kaybetmez.Ruhunu da bırakır.Bu yüzden herkes aynı soruyu fısıldar:Avcılar da bir gün ava dönüşür mü?

Ege ve Filiz, bir yazda başlayan aşklarını savaşın ortasında yaşamak zorunda kalan iki gençtir. Ege zorunlu olarak cepheye gider, ama tamamen kaybolmaz. Bazen geri gelir… kısa süreliğine. Bazen de eski kablolu hatlardan Filiz’i arar. Ama hiçbir görüşme uzun sürmez. Hiçbir vedalaşma tam değildir. Filiz bekler. Ama bu bekleyiş sessiz değildir; araya giren kesik telefon sesleri, yarım kalan cümleler ve aniden kapanan hatlarla doludur. Savaş uzak bir yer değil artık. Aşkın içine sızan bir gölge gibidir. Ve Filiz’in aklında tek bir soru büyür: Ege her seferinde geri dönüyorsa, neden hiçbir zaman tamamen kalamaz?

O gün orada olmasaydım hayatım belki de daha farklı ve sade olurdu "Onu" görmeseydim tanımasaydım diğer insanlardan farkım olmayacaktı...

Leyla ünlü bir yazar olma hayali olan ev kızı. Yazdığı kitaplar henüz keşfedilmemişdi ama yazmaktanda vazgeçmiyordu. Bir gün sosyal medyada gezerken fenomen bir doktoru gördü. Gülüşüne kitaplar yazdığım adam diyerek bir kitap yazmaya başladı ve erkek karakter olarak o doktorun görselini kullandı habersiz. Taki yakalanana kadar. Doktora özür mesajı attı resmini kullandığı için sonra mı ne oldu? Sonrası gelin birlikte okuyalım.