Öyle güzel bakıyordu ki aşık olmamak elde değildi

Aynı mahallede kardeş gibi büyüdüğümüz lise aşkı olduğumuz araya giren engellere rağmen aştığımız yollar o halde birbirimize cesur olamamamız Giriş. Korkudan titrerken depo da onunlaydım sonunda kurtulmuştuk ve bianda beni kendine çekip öpünce zaman durdu bundan sonrasını biz deil kader belirleyecek . Çok yakında

Hayat dün ve bügünden daha fazlasıyla savaşmaya alıştırabilir insanı. Kalben, zihnen ve fiziksel anlamda da yorabilir. Hatta her şeyi senden alıp yapayalnız da bırakabilir. Bencildir çünkü. Kendi kuralları vardır. En umutsuz anında, karanlık her yanını ele geçirmişken sana fısıldadığında ipleri eline geri de verebilir. O zaman ateşin içinden çıkmış biri külden neye dönüşür? İntikam, aşk ile şekillenirken yeniden sevebilecek misin kendini ve onu? Her şeyin bittiği yerden başlıyor.

Selin, geceleri düşüncelerinden kaçamadığı bir anda anonim bir hesap açar: @adimi_bilme. Amaçsızca gezinirken Sinan`ın hesabına denk gelir ve içinden gelen bir dürtüyle ona mesaj atar. İlk başta sadece meraktan yazar; onun nasıl tepki vereceğini görmek ister. Fakat Sinan cevap verince oyun ciddileşir. İkili arasında yavaş yavaş gizemli bir diyalog başlar Selin kimliğini gizler, Sinan ise onu çözmeye çalışır. Mesajlar ilerledikçe flörtleşme başlar; Sinan yazdıklarından etkilenir, kim olduğunu tahmin etmeye çalışır. Selin ise hem yakalanma korkusuyla hem de Sinan`ın ilgisinden aldığı heyecanla karışık duygular yaşar. Sinan, "Beni tanıyor gibisin" dedikçe Selin`in kalbi hızlanır ama kimliğini belli etmez. Her mesajla aralarındaki gizem ve çekim artar Selin`in küçük bir merakı, giderek tehlikeli bir oyuna dönüşür.

İtalya’ya tatile giden bir Türk kızı. Başlangıçta bir tatildi ama kalması için fazlasıyla yakışıklı bir nedeni vardı.

Aşk, bazen bir silahın gölgesinde doğar. Ve bazı yazgılar, kınayla değil kanla mühürlenir. Heja, Mardin`in taş avlularında narinliğiyle büyümüş bir genç kadındır. Ancak bir sabah, abisinin düşman aşiretin kızını kaçırdığı haberiyle dünyası yerle bir olur. Uçurum kenarında alınan bir kararla, iki düşman ailenin kanı durdurulur-ama bir bedelle: berdel. Heja, sevmediği bir adamla; Baran ise adını bile duymadığı bir kızla evlenmeye zorlanır. Bir taraf için fedakârlık, diğer taraf için mecburiyettir bu evlilik. Ama içten içe, kırgın bakışlar, susturulmuş hayaller ve geçmişin kanlı gölgeleri arasında bir kıvılcım belirir. Baran`ın kalbinde bir şeyler kıpırdamaya başlar. Heja`nın sessizliği, içindeki fırtınaya dönüşür. Kimi kaderini seçemez, ama bazıları o yazgıyı yeniden yazmaya cesaret eder...

Cemre: Selam, yavru ceylanım. :) Yavru Ceylan: Pardon?? Yavru Ceylan: Kimsiniz? Cemre: Beni nasıl tanımazsın yaaa! Yavru Ceylan: Yabancı numara; numaramı nereden buldunuz? Sizi tanımıyorum. Cemre: Karınım, çocuklarınla bırakıp gittiğin karınım

Elimdeki silahı ona doğru çevirdim .Gözlerinde rahatlama oluştu. Oysa bir kaç saniye önce silahı kendime doğrultuğumda korkusu elle tutulurdu. Sanırım ölmekten korkmuyordu. Ya da onu öldüreceğime ihtimal vermiyordu. "Sen başka tene dokunduktan sonra bitti her şey niye anlamıyorsun?!"dedim bağırarak. " Kuma almamı sen istemiştin "dedi bu sefer sertçe. ___________ Nefesini kadının yüzüne üflerken gözlerini gözlerine dikmiş acıyla fısıldadı adam.. " Sen benim en büyük hayalimken nasıl en büyük hayalkırıklığım oldun ?!" 2 başrol çiftimiz var ♡ İkinci çiftimiz sonradan katılacak hikayeye.

"Güçlü olmak zorundasın." Bu cümleyi hiç sevmiyordum. Güçlü olmanın bir bedel olduğunu öğrendiğimden beri... .... Torununa biraz daha yaklaşarak parmak ucuyla göğsüne bir kaç kez bastırarak "O kızı bu konakta barındırmam! Demirkan ailesinden hiçbiri Aladağlılarla bir daha asla dünür olmayacak. Asla!" Dedi öfkeyle. "O zaman bir Aladağlı daha kaybetmeye hazır ol koca çınar." Süleyman ağa torunun bu sözüyle kalbinde bir hançer yemiş gibi hissetti. Yıllar sonra bir torunuyla daha imtihan olacağını hiç düşünemezdi. Hem de aynı ailenin kızı yüzünden... "Bana silah çektiği için ölüm emrini verdiğini biliyorum. Ama bilmediğin bir şey daha var. O da benim hayatımın Dilan`a bağlı olduğudur. Eğer onun kılına dahi zarar verirsen yeminim olsun ben de kendi canıma kıyarım." Dedesi dehşete kapılmıştı. Ölen torunundaki aynı karlılık aynı bakışlar vardı Karan da. Ve bu süleyman ağayı korkutuyordu.

Mafya ailesinin oğlu Kutay ile mafya liderinin kızı umayın aşk hikayesini anlatmaktadır

Giriş Bölümü Yağmur, şehrin gri sokaklarını nazikçe yıkarken, Elif elindeki şemsiyeyi sıkıca tutuyordu. Her adımda sokak lambalarının sarı ışığı su birikintilerine yansıyor, şehir neredeyse büyülü bir hale bürünüyordu. O gün, her zamanki gibi sıradan başlamıştı; kahvesini alıp işe gitmek, toplantılar, yüzler… Ama bir anda hayatının akışı değişecekti. Çünkü bir kafede, yanlışlıkla çarpıştığı adam, sadece birkaç saniye için bakışlarıyla kalbini hızlıca çarptırmıştı. Adamın gözleri, yağmurdan ıslanan saçlarından süzülen damlalar gibi parlak ve derindi. Elif, bir an için nefesini tutmuş, zamanın durduğunu hissetmişti. O an, bir şeylerin farklı olduğunu biliyordu; belki de kaderin sessiz bir fısıltısıydı bu. “Özür dilerim,” dedi adam, sesi Elif’in kulağına çalınan hafif bir melodi gibi. Elif gülümsedi, ama kelimeler boğazında düğümlendi. O an, ikisi de bilmiyordu ki bu tesadüf, hayatlarının en unutulmaz hikayesinin başlangıcı olacaktı…

Yazdığım şiirleri burada paylasacagim

Sen bir denizi seyrediyorsun, Ben ise o denizde boğulan bir gemiyi. Senin gözlerin ufukta, başka limanlarda, Benim bütün yüküm senin kıyılarında. Sen elmayı sevmiyorsun diye, Elma dalından düşer mi sanıyorsun? Ya da güneş söner mi sen bakmıyorsun diye? Ben seni, senin bana ihtiyacın olmadan da severim; Çünkü bu sevda, senin nezaketine değil, Benim yüreğimin cesaretine emanet.

Kalp atışlarımın yankılanmasını kulaklarımda duyabiliyordum. Beni bekleyen uçağa doğru koşarak yaklaştığımda arkamdan hızla gelen araba ışıkları tenimde karıncalanmalar yaratıyordu ama durmadım. Uçağa kadar koşarken arkama bile bakmadım. Onu bırakıyordum ve onun bundan haberi bile yoktu. Ben buradan gidip yeni hayatıma yeni bir kimlikle başladığımda artık her şey için çok geç olacaktı. Ona demiştim. Ona beni elinden kaçırırsa bir daha asla bulamayacağını söylemiştim ama o benimle alay etmişti. Kalbimi kırmıştı ve ben de şimdi onun kalbini kıracaktım. Arkamda bıraktığım şehre son bir kez bakış attım. Heavenhell, gece ışıklarları içerisinde görkemle aydınlanıyordu. Bu şehirde yaşayan herkesin bir sırrı vardı. Şehirin kendisinin bile.. Ve benimde sırlarım var, ne de olsa bazen en tehlikeli sırlar, en güzel şehirlerin altında gömülüdür...

Asuman gözlerini devirip gömleği onun giyebileceği şekilde havada tuttu. "Giy ve git yeter ki." diye mırıldandı. Çako sırtını dönüp kollarını tam geçirecekti ki Asuman öylece kala kaldı... Karşısındaki çocuğun sırtındaki bu yara izleri, onun kaskatı kesilmesine sebep olmuştu. Boğazına bir yumru oturdu. Bu manzarayı görmek bile onun canını acıtmaya yetmişti. "Sırtın." diyerek zar zor fısıldadı. Çako, o an fark etti... Sırtındaki o izler aklından tamamen çıkmıştı. Dişlerini sıktı. Kıpırdayamadı. Gömlek, Asuman`ın elinden kayıp yere düştü. Bütün yara izlerine tek tek göz gezdirdi. Kim yapmıştı bunu ona? Gözleri doldu. Kendi bacakları geldi aklına. Karşısındaki çocuğun bütün yaralarını öpüp iyileştirmek geldi içinden. Ama o da biliyordu bu görünen kısım, yaraların en küçüğüydü aslında. Ruhlarında açılan yaraların yanında oldukça ufak kalırdı. Neler çekmişti? Neler yaşamıştı? Asuman bu düşünceleri bir kenara bırakıp, Çako`nun sırtına yanaştı ve dudaklarını herhangi bir yaranın üstüne örttü. İstemsizce yapmıştı. Engel olamadı bu tepkiye. İçindeki acıma duygusu muydu? Dudaklarını sırtından ayırdığında, tekrar bir öpücük kondurdu başka bir yara izine. Gözleri yanıyordu. Dudaklarını geri çekip alnını çocuğun geniş sırtına dayadı ve gözyaşlarını artık tutamaz halde saldı. Çako, sırtında hissettiği öpücükle beyninden vurulmuşa döndü. Hissettiği nasıl bir çileydi. Bütün hücreleri ürperdi. Bu temas, bu öpücük, kanının deli gibi akmasına sebep oluyordu. Dudaklarını ısırdı. Bu kız, ona ne yapıyordu. Ece gibi neden sormamıştı ne olduğunu? Asuman, yaraların sebebini sormadan, bu yaraları sarmaya, iyileştirmeye çalışıyordu. Bir hamleyle arkasını döndüğünde, onun ağladığını gördü. Şaşırdı. Bu kız kendisine mi akıtıyordu bu gözyaşlarını? Bu nasıl değerli bir şeydi... Elleriyle yanaklarını sildi karşısındaki kızın. Eğildi. O an tek yapmak istediği şeyi yaptı. Kızın dudaklarını öpmeye başladı. Çileden çıkıyormuş gibi delicesine öptü. Sanki ona yaşattığı şu kısa süreli güzel an için teşekkür ediyor gibiydi. Kızın akıttığı bu gözyaşları bu zamana kadar ona verilen en güzel hediyeydi. Ve de en değerlisi. Bu zamana kadar kimse onun için gözyaşı dökmemişti belki de... Dudakların temasıyla, kalbi kulaklarında büyük bir gürültüyle atıyordu. Bu heyecan o kadar kuvvetliydi ki, teni alev alev yanmaya başladı. Dudaklarını kızdan ayırdığı zaman ikisi de nefes nefese kalmıştı. Birbirlerinin gözlerinin içine baktılar. Deli gibi atan kalplerinin sesinden başka hiçbir şey duymuyorlardı.

“Ne bakıyorsun?” -Bakmak yasakmı? “Yasak,çek o gözlerini” -Ben tadına bakmayı kastetmiştim

Berfin Bozan, abisinin aşiret kurallarını yıkan aşkının bedelini, Midyat’ın korkulan ağası Aras Karahanlı ile berdel evliliğiyle öder. Aşk mı ağır basacak, kader mi? yetişkinlerin okuması önerilir

Derin işinden istifa etmek için dilekçesini verir ama patron reddeder. Ne kadar ısrar etse de işten çıkamaz ve farklı yollar denemeye başlarr

AVRORA Bir gün kitap okur ama kitap okurken diğer sayfaya geçmeden uykuyadalar ama başında o kitabın baş karakteri BRAHMS vardır ve Brahms AVRORA ya uyurken seslenir kız gözünü aralar ama şaşaırı adam onu öpecek kadar yakındır.

Ya bir sabah bir mesaj tüm hayatınızı değiştirirse? işte o an içimi bir korku kapladı mesajda yazan cümle hiç normal bir cümle değildi yazan cümle herkesi korkutur bir şekildeydi Bilinmeyen numara: o silahlar yarın elimiz ulaşsın yoksa o çok sevdiğin aileni gözlerinin önünde öldürürüm. Herşey daha mı farklı olacak yoksa normalmi olacak?

Aşk zirveye oynar... Ortalama aşk yoktur! Ya kal ya da git... Arada bırakma bizi... Ya sev ya terk et... Kalbimi bulandırma benim... Ya güven tut elimi, İnanmıyorsan kapıları kapat çık git... Böyle arafta sallandırma kalbimi... Güvenle yıkım arasında kalan bir aşk... Tutku ile aşkın arasında yaşanan savaş... Ve iki güzel masal gibi sevda...

Uyarı=hassas bir okuyucu iseniz okumanızı tavsiye etmiyorum fazlasıyla +1& içerir. Zalmar Volkov, yeraltı dünyasının gölgelerinde doğmuş, babasının kanıyla sulanmış bir adamdır. Soğuk, hesapçı, acımasız bir vigilante. İnsan ticareti çetelerini avlar, düşmanlarını yok eder, ama içindeki boşluğu hiçbir şey dolduramaz. Terk edilme korkusu damarlarında dolaşır; sevgi onun için zayıflık, bağ kurmak ise ölüm demektir. Silah tüccarlığı, hacker yetenekleri, kanlı intikamlar ve gölgelerdeki gücüyle yükselir. Herkes ondan korkar, kimse ona dokunamaz. Ama Zalmar’ın dünyasında her zafer bir yara bırakır hepsi onun hikâyesidir. Karanlıkta büyümüş, karanlıkla yaşamış, karanlığı yöneten bir adam. Zalmar Volkov – sahip olan, yok eden, asla terk etmeyen… ve asla terk edilmeyecek olan. Zalmar’ın dünyasına bir kez girerseniz, o karanlık sizi bırakmaz.

Aşık olmak için fazla düşman, düşman olmak için fazla aşıktılar.. Kurt kuzuyu yer. Bu, doğanın ezelden beri değişmeyen hükmüdür. Dünya bu hükümle dönmüş, hikayeler bu kabulle anlatılmıştır. Peki ya kurt, dişlerini geri çekip gövdesini öne sürerse? Kuzuyu yazgısından kurtarıp, varlığıyla onu dünyadan sakınmayı seçerse?

"Adaletin sesi olmalıydı… ama kalbi, karanlık bir sırra aitti.” (Sizce Savcı Ada Korkmaz mafya lideri Alaz Karahan`ın zorla evliliğini yapmayı kabul etmiş midir?)

Umarım beğenirsinizz💗💗