Mısra, yedi senelik sevgilisinden evlilik teklifi aldığı gün geçirdikleri bir kaza yüzünden onu kaybetmiş ve onun cenazesinin yapıldığı gün intihar ederek hayatını sonlandırmıştı. Ancak kaderin başka bir planı vardı. Mısra, gözlerini cehennemde değil on yıl önceki odasında açtı. Zamanda geriye dönmüş, yirmi iki yaşındaki halinde yeniden yaşama gelmişti. Ve ilk iş kaybettiklerini geri kazanmaya bakmıştı. Ancak sevgilisine tekrar kavuşmak için girdiği her mücadelede ondan daha da uzaklaşmış ve daha önce hiç fark etmediği gerçeklerle karşılaşmıştı. Birde onu gölgelerin ardından seven adamı görmeye başlamıştı... Mısra, bildiğinden şaşmayıp yedi senelik aşkı için çabalamaya devam edecek miydi? Yoksa kendisini ağlatan adamdan vazgeçip daima onu güldüren adama mı bir şans verecekti? İkinci şansını nasıl değerlendireceği onun için tamamen muğlaktı ancak... bilmediği daha önemli bir şey vardı; ikinci hayatını nasıl yaşaması gerektiğini düşünüyordu fakat bu gerçekten onun ikinci şansı mıydı ki?

Normal bir öğrenci olan buğlemin karşı sınıftan olan arasla tanışmak zorunda kalması fakat bir birlerinden hoşlanmamaları sonrasında ise aşık olmaları

Ailesinin intikamını almaya çalışan ve bir yandan da cinayet işlemekten keyif alan Arel`in, öldürmesi gereken bir lider ile yaşadığı olayları anlatıyor

Bilinmeyen numaradan gelen mesaja cevap verdim… En fazla ne olabilirdi ki? Yanılmışım. Çok şey olurmuş… Mesela gerçek aşkı buldum, bir kalbin ne kadar hızlı çarpabileceğini öğrendim. Huzuru, sevgiyi ve umudu buldum. Küçük anlarda büyük mutluluklar bulmayı, birini kaybetme korkusunu ölesiye duymayı öğrendim. Kısacası, onunla ben her şeyimi buldum. Başta ise kendimi…

Yağmur 19 yaşında bir öğrencidir ve hem derslerine hem de jimnastik kariyerine önem veriyordur. Arkadaşı yekta ise ona gizli duygular besliyordur. Peki yağmur aşkı mı seçecek kariyeri mi? Yoksa ikisi birden mi üstlenmeye çalışacak? Bu kitapla çabalamayı, gerçek dostluğu ve aşkı göreceksiniz.

Hani birinden hoşlanırsın ama sessiz kalırsın, unuturum diye avunursun...Yollar ayrılır, yıllar geçer ama unutamazsın ya, peki ya kader seni kazayla, tekrar onunla karşılaştırırsa?

Beni bıraktıktan sonra geri geldin, ama neden. Ben seni istiyor olsam da sana o kadar da nefretçm var minho...

Aşk suçtu. Senin olmayan birisi için beslediğin duygular bir cellat gibi dikilirdi karşına. Sonra kollarına iki asker girerdi, o askerler başını bir kütüğün üstüne bastırırken boynuna inecek baltayı büyük bir sabırla beklerdi insan beklerdi ki, cellat alacak onun kellesini. Ama o balta inmeden önce, dururdu zaman. Sabır kanatırdı insanın her bir zerresini, bir işkenceden farksız akardı saniyeler, bir sudan sessiz, bir dalgadan daha hırçın. Aşk cellatı, ve o balta aşkın ellerinden inerdi insanın boynuna. Sevda cehennemdi, seni sevemeyen birinin aşkı ateşdi. Kendi kalbini yakan, kendi kanını akıtan bir kılıçtı. İnsan nasıl saplardı kendi sırtına bıçağı? İnsan ancak aşık olsa ihanet ederdi kendisine. Aşk ihanetdi, aşk en büyük oyun ve insanın kendine yaptığı ihanetdi. O Yavuz Payidar`dı, kendine en büyük ihaneti yapmış sırtına bir bıçak saplamış, boynunu bir cellatın önüne uzatmıştı. O Payidar`dı, sevdalanmıştı. Ve sevda, onun ihanetiydi.

Okulun zorbası ama sevdiği kıza dayanamayan bir erkek ve sinirli sosyal ve tatlı bir kız. Deniz ilk başta bir kızı zorbalayarak zevk aldığını hissetsede sonradan ortaya çıkan duygularıyla iğrenç bişey olduğuna karar verir, içindeki aşkı çıkarırken kızımız Mavi`nin siniriyle bir an her şey boşalır ve yerini duygusallığa bağlar.

Seungmin peşindeki adamlardan kaçmaya çalışırken barın arkasındaki chanla karşılaşır

Arkadaşlar öncelikle smu*t içeriyo bunu söyliyim istemeyen okumasın

Gerçek olaylardan esinlenerek yazılmıştır.

"Söylesene Cihangir . Küçük Cihangir ve İnci hatrına bana yardım eder misin? " Gözlerimden yaşlar durmaksızın akmaya devam ediyordu. "Söylesene Cihangir .Bir şey söyle yalvarırım bir şey söyle." "Başka yardım edebilecek kimse yok mu ?" Benim kimsem yoktu ki yardım edebilecek . Bir annem vardı bir Cihangir .Şimdi Cihangir de yoktu . Bir annem kalmıştı benimle . "Yok " dedim titrek sesimle . "Bana yardım edebilecek kimsem yok ki benim ."

Herkes evinde doğar, ölür. Çiçeğin evi mezarıdır. Ve bir gün herkes evine döner.

Sen hep böyle misin?" diye sordu Gamze gülümseyerek. Bora kaşlarını kaldırdı. "Nasıl?" "İnsanı sinir edip sonra da güldüren biri." Bora hafifçe gülümsedi. "Belki de sadece seni güldürmek için yapıyorumdur."

*"İşin bu değil mi? Yatağıma girmek zorundasın." Alayla konuşmuştu. Aşalayıcı gözleri üstümdeydi. *"Sana yüklü miktarda para öderim, benim escort`um ol."

Romantik, estetik harika bir aşk hikayesi mi? Sanmıyorum.. Her zaman güven problemleri yaşamış birinin aşık olması biraz zordur... Hep güven problemlerini bir kenara bırakıp hoşlandığı adama güvenebilecek misin?

Bazen sadece gerçekleri söylemek gerekir.. Çünkü geç kalındığında gerçekler acı vericidir. Bir ilişkide söylenen en büyük yalan geç kalınmış gerçeklerdir.Geç kalınmış gerçekler yalan zannedilir. Yalanlar insana en çok zarar veren şeydir.

~Dikkat bu kitap şiddet,cinsellik ve tetikleyici unsur içerir~ Kulaklarımın işittiği o cümleyi anlamak istemiyodum. Bu adam hem beni kaçırmış şimdi ise evlenicez diyodu. Peki ama bir dakika bunu benden istemesindeki sebep neydi? "Sana diyorum! Ya benimle evlenir bana casusluk yaparsın yada seni polise veririm! Seç bakalım Asya Eraslan." O an kafamda bir şimşek çaktı...dün gece ben birini öl**mustum. 1 yıldır planlanan organizasyonun başınaki adam. Peki bu adam kimdi? Aras karahan Ölümle yaşam arasındaki o kısa çizgi. Ben ise o ipin üştünden geçmeye çalışan bi cambaz... Peki ya kimseye acımayan bu kader bizim hikayemizi nasıl yazıcaktı? ... Sellam canlarım kitabın yeni bölümü en yakın zamanda gelicek. Beklemede kalın.🪽

"Aras gözlerini benden ayırmadan gülümsedi. `Biliyor musun Lina?` dedi sessizce. `Sana ilk çarptığım gün bunun bir tesadüf olduğunu sanmıştım.` Kaşımı kaldırıp kollarımı bağladım. `Hâlâ çarpmayı romantik bir tanışma sanıyorsan psikoloğa görünmen gerek.` Kahkaha attı. Ama gözlerindeki o hüzün kaybolmadı.

Ve her şey… benim attığım o ilk mesajla başladı: "Komşu Komşu Hu Hu…" Her masal kötü cadının lanetiyle başlamaz. Bazıları bir prenses tarafından yazılır ve sonsuzluğa kadar yaşar. Fakat bu masalda her şey tek bir şeye bağlı: Önce prens, prensesi hatırlamalı... · · ─ ·𖥸· ─ · · O küçük mesaj, yıllardır kalbimin bir köşesinde bekleyen heyecanı uyandırdı. Küçükken yalnızca arkadaşım olan Miraç’la yollarımız ayrı düşmüştü; ama işte şimdi, hayatımın en tatlı karmaşası olarak geri dönmüştü. Her bakışı, her sessiz mesajı kalbimi hızla çarptırıyor, hem gülümsetiyor hem de içimdeki heyecanı kabartıyordu. Kim derdi ki “hu hu” ile başlayan bir mesaj, yılların özlemini ve gençliğin bütün renklerini tekrar getirecek? Ve ben, her anında hem neşeyi hem de kalp çarpıntısını hissederek, bu hikâyeye adım attım.

Düzenlecek.....

Ailem odadan çıkınca tek kalmıştık, sessizliği ilk bozan o oldu "Psikoloğun olduğum için şanslıyım "dedi normalden daha düşük bir ses tonuyla sanırım benim duymamam için ama ben duydum veeee- "Psikoloğum olduğun için mutluyum" dedim ve atmosfer değişti. BİRDEN tuhaflaştık sanki beni tanıyordu. sanki onu tanıyordum...

Defne, babasından kaçarken hayatının en büyük tehlikesiyle karşılaşacağını bilmiyordu. Aras ise onu korurken, kendisini en çok korktuğu şeye kaptıracağını... Biri kaçıyordu. Biri koruyordu. Ama bazen insanın en büyük düşmanı, kendini korumaya çalıştığı kişiye dönüşebilir. “Seni herkesten koruyabilirim Defne. Ama senden kendimi koruyabilir miyim, bilmiyorum.”

Bu gece yalnız gitme." Derin bir nefes aldı ve Kuzey`i aradı. Telefon ilk çalışta açıldı.