Sefer hocam; ne zaman anlayacaksın? Siz; neyi hocam? Sefer hocam; hocan olmadığımı

Deniz, İzmirde büyükannesinin yanına izmile gelmistir. orda Ada,`ya aşık olmuş ama bu aşk ın bedelini ödenmiştir

❛Neden Kuzu?❜ fısıldadım, gözlerimi kapatmamaya çalıştım. Bana uzak olmadığını düşündüğüm tek andı, benim sabah her şeyi unutacağımı düşünüyor olmalıydı; oysa ben gözlerinin içinde büyüyen alevi, başımı yasladığım o soğuk kolunu unutamazdım. Suratıma düşüp, gözlerimi kapatmama neden olan saç tellerime parmağının ucuyla belli etmemeye çalışarak dokunduğunu hissettim. ❛Kuzu masumdur, Şeytan`ın açlığıdır. Her açlık, bir gün kan ister ve Şeytan bu masumluğu yok etmeye mahkumdur.❜ Bilemezdi, o günün sabahı ne gözlerinde harlanan intikamı ne de sözlerinin darbelerini unutamayacağımı... 🔥

Ters köşe dolu bir kızın hayatının aşkını bulması

Liseli bir kızın hayatının aşkını bulması

Arkadaş ortamı.

Kendi halinde takılan psikoloji bölümünden mezun olan Aden Arıca`nın hayatı annesinin geçirdiği trafik kazasından sonra tamamen değişir, yıllardır baba bildiği adamın babası olmadığını gerçek babasının ise karanlıktan geldiğini öğrendiğinde gerçeği sineye çeker. Fakat gerçeği sineye çekmeyen biri vardır; o da gerçek babasının en büyük düşmanının oğlu Araf Arslandır.

Kimse onu duymadı. Okulda arkadaşlarına seslendi. Cevap veren olmadı. Eve döndü, ailesinin yanına gitti. Kimse yüzüne bakmadı. Odası hâlâ oradaydı. Bilgisayarı, yarım kalan dosyaları, tamamlanmamış hayalleri de… Ama kendisi artık orada değildi. Bir süre sonra gerçeği gördü. Kendi cenazesini. Kendi bedenini. Kendi adının, artık yaşayanların arasında değil, ağlayanların dilinde kaldığını. Ölmüştü. Fakat gitmemişti. Ne öteki tarafa geçebilmişti ne de geride bıraktığı insanlara dokunabilmişti. Ailesinin yasını, arkadaşlarının sessizliğini, sevdiği kızın yıkılışını izledi. Günler ayları kovaladı. Zaman, herkes için akmaya devam ederken onun için yalnızca sokakların, gecelerin ve unutulmuşluğun içinde asılı kaldı. Ta ki bir gece, bir üst geçitte onu görebilen tek kişiyle karşılaşana kadar. Hayatından vazgeçmek üzere olan genç bir kız… Ve onu kurtarmak için ilk kez birine dokunabilen ölü bir genç. O andan sonra ikisi de yalnız kalmadı. Kız yaşamayı yeniden öğrenirken, oğlan da kendi yarım kalmış hayatının izlerini toplamaya başladı. Ailesiyle, sevdiği insanla, başarısızlık korkusuyla ve ardında bıraktığı hayalleriyle yüzleşmek zorundaydı. Çünkü belki de bu dünyada kalmasının sebebi cezalandırılmak değil, birini kurtarırken kendisini tamamlamaktı. Ama her tamamlanan düğüm, onu biraz daha silikleştiriyordu. Ve kızın öğrenmesi gereken en acı şey şuydu: Bazen birini gerçekten sevmek, onu yanında tutmak değil… Gitmesine izin vermektir.