"Dikkat et Tanem, kaptırma bana kendini" "Şeytan görsün yüzünü Sarp." Emir takıntılı bir platoniktir. Tanem`i belli etmeden takip ediyor, hakkında her şeyi öğrenmeye çalışıyordur. Tanem Emir`in kendine takıntılı olduğunu kulağına gelenlerden yavaş yavaş anlayınca peşini bırakmayacağını düşünür ve bir sevgilisi olursa Emir`in gurur yapıp vazgeçeceğinde karar kılar. Ve teklif etmek için birini aramaya koyulur. Fakat bu kişinin teklifi kabul etmesi karşılığında bir çıkarı olacak biri olması gerekiyordur. Sarp okulda adı `çapkın` a çıkmış biri ama aslında hiç de öyle değildir, hayatında nadiren birileri olmasına rağmen dedikodular peşini bırakmamıştır. Bundan rahatsız olduğu hakkında söylenirken Tanem ile karşılaşırlar. Tanem eğer Sarp`ın ciddi bir ilişkisi olursa bu dedikoduların biteceğini tahmin eder. Ve Sarp`a Sahte sevgililik teklifini sunar...

Hani birinden hoşlanırsın ama sessiz kalırsın, unuturum diye avunursun...Yollar ayrılır, yıllar geçer ama unutamazsın ya, peki ya kader seni kazayla, tekrar onunla karşılaştırırsa?

“Kıskanıyorum ulan delicesine hemde”

Annem ikinci kez evlendiğinde bir abim olacağını bilmiyordum (:: ! ::) Sevgilim mi = abim mi

Siz:Meryem nerdesin ya Meryem:Yanlış numara Siz:Ha? Meryem:Kime yazdığını Bilmeden yazma Meryem:Kimsin?

Yayıncı olan; Tufan Yaman bir yayıncıyla tartışmak isterken yanlış kişiye yazar karşısında hiç beklemediği rahat bir kız ile karşılaşır. Yazlık Çıtır sabahlayarak okuyacagınız bir yayıncı influencer kurgusudur şans vermeyi unutma. 03:49 0546* naber koçum 0546* beni tanımadığını söylemmişsin yayınında tanışalım diye yazdım, Tufan ben 0546* tanımadığın insanın arkasindan atarken iyiydi herhalde he 0546* ben seni çok tanıyorum sanki amınakoyım adamdaki göte bak 0546* yayın açıp millete sallayacagına önce oyun ögren 0546* siktirgit oyununu at yayını yap benim adımı anma , bu yaşında sana nasıl yayın yapılacagınıdamı ögretelim Siz* gecenin 4`ünde seni bu kadar ne sinirlendirmis olabilir bebeğim Siz * çok ateşli birisiniz Siz * ama daha yeni uyumaya başlamıştım ki bildirimlerin içine ettin siz * yaz geldiğinden beri uyuyamıyorum sabahtan beri yatakda saga sola dönmekden götüm agrıdı 0546* ne sikimi anlatıyorsun lan sen

Ünlü şarkıcı Yankı diyince akla ilk olarak en büyük hayranı olan benim gelmem gerekir. Fakat daha onun konserine bile gidememişken. İstanbul`dan tamamen ayrılıp İzmir`e taşınmak mı? Olamaz. Ailem İstanbul`un ekonomisinin kötü olduğunu burada yaşayamayacağımı söyler hep. Ve beni ikna ettiler. Bugün İzmir`e uçuyoruz. En büyük hayalimi Yankı Akay`ı görmek ve onun gibi bir şarkıcı olmayı nasıl başarabilirim ki İzmir`de. Hep böyle mi olur insanlar senin yerine karar verirken sen hiç karışamaz misin? Kendin için doğru kararları belirleyemez misin? Yankı, Yankı Akay Türkiye`nin en iyi şarkıcısı. Ah bu arada ben Ceyda bana İzmir`de eşlik etmek ister misiniz.

Zorunlu yemin… Bir gece ansızın her şeyin değişeceğini bilmeden gitmiştim oysaki. En zor anlarda bile çözüm bulup akışına bırakmayı öğrendim. Ben ve o bir de bebeğimiz… Bir hatadan doğan bebek… Her şey onun için Aşık olma bebek doğurunca ayrılacağız… Peki şimdi ne olacak

Lale KORKMAZ 20 yaşındayım seni sevebilirmiyim bilmiyorum. Baran ENDER 26 yaşındayım seni deliler gibi seviyorum.

Ee Bu benim ilk kitabım yazı hatası olursa kusura bakmayın ✨

"Yanlış tanışma yada tesadüf yada kader ama bence yanlış tanışmaydı degilmi mafyacık" Sarhoş olup birinin sizi takip ettiğini düşünün sizde birine sevgilinizmis gibi davrandınız fakat farkında olmadan uzun zamandır size takıntılı olan birine sevgilim dediniz o günden sonra herşey değişti... ~İlknur yılmaz

Bunca zaman verilen tavizsiz uğraşlar, arkada bırakılan bir anne ve sığınılan güvenli bir aile... Nilüfer, içindeki o amansız vicdan azabıyla boğuşurken, hayatın tüm gürültüsüne rağmen tek bir şeye inanıyordu: Yan yana oldukları sürece, dünyanın hiçbir fırtınası onları yıkamazdı. Akademisyenlik yolunda doktora tezinin dehlizlerinde kaybolan Nil, evlilik telaşındaki neşeli arkadaşı Buçe ve çocukların saf dünyasına sığınan Elif ile kurduğu o yıkılmaz kalede nefes alıyordu. Ta ki kampüsteki o göle nazır kafede, küçük bir kız çocuğunun ağlayışını susturmak için belindeki şalı çözdüğü o ana kadar... O an, sadece küçük bir kızın yüzünde bir tebessüm filizlendirmekle kalmayacak; arkalarında duran o gizemli ve sakin adamın bakışlarıyla hikayenin tüm dengesini değiştirecekti. Bu hikaye; hayatın tüm karmaşasına, kalbi yoran zorlu döngülere rağmen ruhunu dostlarının kahkahalarında şifalandıran ve kendi hakikatine yürürken en büyük yabancılığı kendi kalbinde başlatanların hikayesi.

9 masum çocuk 1 müzik grubu.

(Artı onsekiz icermektedir )"Bırak belimi Ateş," diye fısıldadı, sesi öfkeliydi. "Seninle aynı yatakta nefes bile almak istemiyorum, git başka odada yat." ​"Çok yorgunum Esra," dedim, sesim uykusuzluktan boğuk çıkmıştı. "Sabrımı zorlama." ​"Zorlarsam ne olur?" diyerek altımda daha da sertçe çırpınmaya, belindeki elimi itmeye çalıştı. ​Kafamı omzuna doğru eğdim, doğrudan kulağına doğru net bir sesle konuştum: ​"Biraz daha çırpınırsan, seni altıma alırım,"

Mafya-dram-romantik

Kayıp Kelebek Umay Karahan… Karahan aşiretinin güçlü, inatçı ve susmayan kızı. Bir gün eline geçen eski bir kâğıtla her şey değişir. Üzerinde tek bir kelime vardır: ihanet. Babası susar. Herkes susar. Ama Umay susmaz. Gerçeğin peşine düştüğü gün… kaçırılır. Ve o an, Midyat’ta dengeler bozulur. Karahanlar ayağa kalkar. Seyranoğulları suçlanır. Silahlar hazırlanır. Kan yeniden akmaya hazırdır. Ama kimse bilmez… Bu kaçırılma bir tesadüf değil. Bu sadece bir başlangıç. Baran Seyranoğlu… Düşman aşiretin oğlu. Soğuk, tehlikeli ve kontrolünü asla kaybetmeyen biri. Ama Umay kaçırıldığında… ilk defa içindeki öfke korkuya dönüşür. Onu bulmak zorundadır. Ama bulduğu şey… sadece Umay olmayacaktır. Çünkü bu hikâyede… Gerçekler saklanır. Aşklar inkâr edilir. Ve en büyük sır… kanla yazılmıştır. 🔥 İhanetin gölgesinde bir aşk… Düşmanlıkla başlayan bir bağ… Ve ortaya çıktığında herkesi yıkacak bir gerçek. Bazı aşklar… kanla yazılır.

Toprak`ı tanıyorsunuz. `Aşk mı? Bu Dünyada?`nın buz adamı. Papatya`nın en büyük yangını. Peki, onun en yakın arkadaşını yeteri kadar tanıdık mı? Hazır olun, Mahir`in hayatına şahitlik edeceksiniz. Not: Kitap, Aşk mı? Bu Dünyada?`nın ikinci kitabıdır. İlk kitaptaki erkek karakterle benzer gelebilir. Farklıdır. Mahir aşka düşman değildir, sadece şahit olduğu olaylar sonucu kabuğuna çekilir. Ta ki, mahalleye yeni taşınan komşu kızı Feride ile tanışana kadar. Mahir, ilk kitaptaki yan karakterdir. Çok sevdiğim için ona da kurgu yazdım. Onun hayatını anlatmam gerekiyordu. Tek başına okunabilir eser, ancak sonrasında ilk kitaba dönmenizi önermem çünkü spoiler almış olursunuz. Söylemek istedim. Komşu Kızı sizlerle 🦋

(Aşk mı 1 kitap oldu.) Papatya aşkı aşık, aşk kitaplarına bayılan, romantik bir kızdır. İngiliz Dili ve Edebiyatı öğrencisidir. Ancak aşk hayatı pek de umduğu gibi gitmemiştir. Arkadaşları ile aynı evde kalır. Bir ev ve altı kız. Birbirlerinin hem en yakın arkadaşı, hem de kardeşidirler. Her zaman birbirlerine destek olup yeri gelince de beraber eğlenmeyi bilirler. Toprak ise aynı okulda okuyan ve en yakın arkadaşıyla yaşayan bir gençtir. Hayalleri ve idealleri onun için önemlidir. Pilot olmayı istiyordur. Maalesef geçmişte yaşadığı sıkıntıların izlerini de taşıyordur kalbinde. Aşk defteri onun için çoktan kapanmıştır, sadece kendisi ve sevdikleri vardır onun için, bir de hayalleri. Kader bu iki insanı bir araya getirir ve hikâye başlar. Not: Kitap düşünce defteri tarzındadır.

Jisung ve 3 arkadaşı iş için bir şirkete giderler.Ofis aşkı bütün skz var umarım seversiniz sizi çok seviyom ❤‍🔥🖤

Öz abileriyle bile iyi anlaşamayan Meleğin üvey abileriyle iyi anlaşması ve sonunda biriyle ilişki yaşaması.

Nesquik’imle salona geçtim. Kaşığı ağzıma götürdüğüm an, arkamdaki hareketliliği duydum. Aral, üzerinde hiçbir şey olmadan, o devasa cüssesiyle kapı eşiğinde belirdi. Uykulu gözlerle beni izliyordu. "Günaydın, bebeğim," dedim gülümseyerek, kaseyi ona doğru uzattım. "İster misin? Çok güzel oldu." Aral yüzünü buruşturarak kaseye baktı. "Ben çocuk değilim, yavrum," dedi, sesi uykunun ağırlığıyla boğuk ve hırıltılıydı. "Böyle şeyleri yemem." "Hadi ama, lütfen!" dedim, kaşığı uzatarak. "Sadece bir kaşık, hatırım için?" Aral, kaşlarını kaldırıp doğrudan gözlerimin içine baktı. O anki bakışı, az önceki şakacı havayı anında yok etti. "Bir kaşık mı?" diye sordu, sesi bir anda derinleşmişti. "Bunun karşılığında ödülüm ne olacak?" "Seninle... tüm gün boyunca istediğin her şeyi yaparım," dedim, ne dediğimi tam tartmadan. Aral, elini enseme koyup başımı hafifçe kendine doğru çekti. "Anlaşma anlaştığımız gibi," diye fısıldadı, sesi adeta bir tehdit gibiydi. "Ama kaşıktan ya da tabaktan değil... Sen yedireceksin. Ama ben, doğrudan senin kaşığından, senin kaseden alacağım. Sen tutacaksın, ben yiyeceğim... senin ağzına değen o kaşığın tadına bakacağım." Gözlerim fal taşı gibi açıldı, "Ne? Hayır, Aral, saçmalama! Kendi kaşığın var senin!" Aral, elini belime dolayıp beni kendine hapsetti. "Kaşığın tadı seninle birleştiğinde başka oluyor, güzelim," dedi, dudakları tenime değerken. "Kabul ediyor musun, yoksa ödülümü başka türlü mü alayım?" "Bir şartla!" diye haykırdım, kalp atışlarım kulaklarımda çınlıyordu. "Bu şartı yerine getirirsen... tüm gün boyunca sadece benim istediklerimi yapacaksın, bir kere bile itiraz etmeyeceksin!" Aral, dudaklarını boynumda gezdirerek, "Kabul," dedi, sesi neredeyse bir inilti gibiydi. "Senin şartlarına boyun eğmek bile benim için bir ödül." Aral, kasenin başına geçti. Ben kaseyi titreyen ellerimle tutarken, o, benim dudaklarıma değen kaşığı yavaşça aldı. Gözlerini bir an bile gözlerimden ayırmıyordu. Kaşığı dudaklarına götürdüğünde, sanki bir ritüel yapar gibi, kaşığın kenarındaki sütü yavaşça emdi. O anki bakışı o kadar yoğun, o kadar obsesifti ki, bacaklarımın titrediğini hissettim. "Şimdi," dedi, kaşığı tekrar kaseye daldırıp ağzıma götürürken, "sıra sende, yavrumSare’nin Bakış Açısı Aral kucağındaki kaseden bir kaşık Nesquik aldı, gözlerini bir an bile üzerimden ayırmadan bana doğru uzattı. "Sıra sende, bebeğim," dedi, sesi boğuk ve hükmediciydi. Kaşığı dudaklarıma yaklaştırdığında, beklentiyle ağzımı hafifçe araladım. Kaşık dudaklarımın arasından içeri girdi, metalin soğukluğunu ve çikolatalı sütün o yumuşak dokusunu hissettim. Kaşık ağzımın içindeyken Aral aniden öne atıldı. Gözleri, kaşığın dudaklarımın arasındaki o ıslak, mahrem görüntüsüne takıldı. Kaşığı dudaklarımın arasından öyle bir hızla ve ustalıkla çekti ki, ağzımın içindeki o ıslaklığı, dudaklarımın kenarındaki o ince sızıyı görebiliyordu. Aral, kaşığın üzerindeki sütü ve dudaklarımdan aldığı o küçük, imkansız tadı, adeta bir avcı gibi kendi ağzına götürdü. "Mmm... Bu..." dedi, gözlerini kısıp, sanki dünyanın en nadide lezzetini tadıyormuş gibi mırıldandı. "Böyle güzel bir tat yok, yavrum. Senin ağzının içindeki o sıcaklıkla karışmış çikolata... İnsanı çıldırtıyor." Gözlerim kocaman açılmış, şaşkınlıktan ağzım bir karış açık kalmıştı. Aral’ın bu pişkinliği ve cüreti karşısında nefesim boğazımda düğümlendi. O ise, benim bu savunmasız şaşkınlığımdan istifade ediyordu. "Şaşırdın mı?" diye sordu, o obsesif ışıltı gözlerinde dans ederken. "Daha yeni başladık, güzelim." Tekrar harekete geçti. Bu sefer kaşığı doldururken, beni daha derin bir oyunun içine çektiğini biliyordum. Kaşığı bu sefer daha yavaş, daha tahrik edici bir şekilde dudaklarıma getirdi. Ben şaşkınlıktan ağzımı daha fazla, daha hazırlıksız bir şekilde açmıştım. Aral bunu fırsat bilerek kaşığı ağzımın içine, ilkinden çok daha derine soktu. Metal kaşığın ağzımın içindeki hareketlerini, çikolatalı sütün damaklarımdaki yoğunluğunu ve Aral’ın o delici bakışlarını aynı anda hissetmek beni sarsıyordu. Yine o saniyelik hamleyle, kaşığı ağzımın içinden çekti. Bu sefer dudaklarımın arasından kayıp giderken, dilimin ucuna bile değdiğini hissettim. Aral kaşığı çektiği an, benim ağzımın o açıklığı, o teslimiyeti karşısında gözleri karardı. Kaşığı kendi ağzına götürdü, bu sefer daha uzun, daha iştahlı bir şekilde yedi. "Görüyor musun, yavrum?" diye hırıldadı, yüzü yüzüme santimler uzaklıktayken. "Senin o güzel, şaşkın ağzın... Seni beslemek benim en büyük zaafım ama senden çalmak... işte bu beni tamamen ele geçiriyor. Bir kez daha yapmanı istiyorum. O ağzını bana öyle güzel aç ki, içine ne kadar girebileceğimi göreyim." Tüm vücudum o anki yoğunlukla titriyordu. Aral’ın obsesif tutkusu, o mutfaktaki sıradan bir anı, ikimizin arasındaki o görünmez bağları zorlayan, tehlikeli bir dansa dönüştürmüştü. Kaşığı tekrar kaseye daldırdığında, ona karşı koyamayacağımı, sadece onun bu karanlık ve tutkulu oyununa teslim olacağımı biliyordum. Sare’nin Bakış Açısı Aral’ın bu oyunları beni hem sarsıyor hem de nefesimi kesiyordu. Şaşkınlıktan kalbim boğazımda atarken, kaşığın üzerindeki o yoğun izleri kendi dudaklarıyla silip yavaşça yemesini izlemek, sinirlerimi iyice gerdi. Üstelik her hamlesinde, ağzımın içini inceleyen o obsesif bakışları üzerimdeydi. "Yeter!" diye bağırdım, sesim titreyerek. "Senin yediğin falan yok, sadece oyun oynuyorsun! Ver şunu, düzgün bir şekilde ben yiyeceğim, senin yüzünden ne yediğimi bile anlamadım!" Kaşığı ve kaseyi ona doğru çektim ama Aral da pes etmiyordu. "Hayır, güzelim," dedi, sesi o derin, otoriter tınısıyla odayı doldurarak. "Bende yiyeceğim, hem de senin elinden." Kaseyi bir o tarafa, bir bu tarafa çekiştirmeye başladık. Aramızdaki o gerilim, bir anda fiziksel bir çatışmaya dönüştü. "Aral, bırak şu kaseyi!" diye hırçınlaştım. O ise, "Bana bırakacaksın dedin!" diye kükredi. İkimizin arasındaki o güç savaşı doruk noktasına ulaştığı anda, kase parmaklarımızın arasından kaydı. ÇAT! Kase, mutfağın zeminine çarptığı anda büyük bir gürültüyle tuzla buz oldu. Etraf, etrafa saçılan sütlü çikolata parçaları, cam kırıkları ve Nesquik lekesiyle bir anda savaş alanına döndü

0537***: Ne bu samimiyet Ben herkese diyorum bi kere 0537***: Bana deme Peki canımın dışı janwjwksbqkjwma

"Papatyalar unutmaz. Çünkü bazı sevgiler... koparılsa bile kökünden gitmez." "Biz değişmedik... sadece biri kaldı, diğeri gitti." Bazı sözler çocukken verilir. Ve insan... büyüyünce unuttuğunu sanır. Kadın unuttuğunu sandı. Adam ise hiç unutmadı. Yıllar sonra aynı yerde, aynı rüzgârın içinde tekrar karşılaştılar. Ama bu bir kavuşma hikayesi değildi. Bu; yarım kalanların, söylenmeyenlerin ve en çok da kalpte saklananların hikayesiydi. Rüzgar ve Mira`nın hikayesine hoş geldiniz..

"Siz onu hiç tanımadınız tabii. Bilmezsiniz kollarının arasında olmanın verdiği güveni. Öyle bir sarardı ki o kolları, o zamanlar kumral olan şu bembayaz saçlarımdan bir koku çekerdi içine, sonra yeşil gözlerime iki buse kondururdu... Ben babamın evinde, annemin dizinin dibinde küçük bir kız çocuğuyken dahi öyle huzurlu, korkusuz, güvende hissetmemiştim. Ev onun olduğu her yerdi, kollarının arasıydı, sıcak sinesiydi. Huzur, o varsa vardı. Beni öyle severdi ki hayatında hiç sevilmemişsin sen Süheyla derdim kendime. Derdim de bilmezdim işte o sevginin kıymetini. Kör, cahil, aklını kaybetmiş biriydim. Şeyda Bülbüldüm. Size hikâyeyi anlatacağım ancak bilmelisiniz ki bu hikâye benim hikayem değil. Size bir adamın hikayesinden bahsedeceğim." 🍁 "Seni Süheyla... Sadece seni... Bir seni Süheyla, bir seni. Bir seni her şeye rağmen, bir seni hâlâ... " 🦋 Ömrünü yanlış bir aşkın uğruna heba eden herkese.

çocukluk aşkı EYLÜL VE MERT