"Artemis Çiçeği yeşerdiğinde ölülerden değil yaşanmışlıklardan kork. Çünkü geçmişi gizlemenin en kaba yolu onu toprağa gömmektir."

Nesillerdir değişmeyen yönetim biçimine sahip Yakuttepe`de, söz hakkı toprakla sağlanıyordu. Toprağa hükmeden Yakuttepe`ye de hükmediyordu.

Bir eyalet. Üç aile. Dört grup.

Yakuttepe`de düzen, ailelerle sağlanıyordu...

Hükümdar Lordlar, Yakuttepe`nin asıl sahipleriydi. Koruyucu Atmacalar güvenliğinden sorumluydu. Yargıç Rubyler adaletinden sorumluydu. Bu üç gruptan ayrılanlar ise Avareler diye adlandırılıyordu.

Ava Sofia Lord, Yakuttepe`nin asıl sahiplerinin kanındandı. Ama iktidar savaşı içlerine kadar sızmıştı. Ailesi tarafından sınanacak olan Trevor Andrew Lord`un karşısına geçmiş ve yeni bir savaş başlatmıştı. Koltuğu ona kaptıramazdı.

Kan ve bağ, çıkarlar doğrultusunda çarpışsa da rakip değiştiğinde bir arada olmak zorundalardı. Geçmişte de böyleydi şimdi de böyle olmalıydı. Fakat geçmiş, kanlı sırları daha fazla gizleyemezdi. Çünkü toprağı eşeleyenin eline kan bulaşıyordu.

Eyaleti dehşete sürükleyen cinayet ve ardında gelişen olaylar sadece polisi ilgilendirmiyordu. Zanlı bulunana kadar herkes şüpheli konumdaydı.

Katil içimizden miydi?

Yoksa üzerindeki toprağı silken biri miydi?

Ya da tüm cevaplar Yakuttepe`nin ardında mı saklıydı?

Yozgat`ta ki küçük köye yakın eski dönemlere ait bir yerleşim alanı bulunuyor. Burası köylülerin dulda harabeleri diye adlandırdıkları bir alan. Buraya gelen bir kazı ekibindeki stajyer dosyalardan birini kazı alanında unutunca Zeynep Vera kısaca Vera diye adlandırdıkları üniversitede arkeoloji bölümü okuyan kız meraktan dosyayı bulduğu gibi evine alıp okumaya karar veriyor fakat bulduğu dosyada 15 yıl öncesinde aynı bölgede kazı çalışmaları olduğunu öğrenir. Ama garip olan şu ki köy sakinleri bu kazı hakkında farklı gerçekleri savunuyorlardır. Kız garipliği fark ettiği için daha da derine inmeye karar verir. (ilk hikayem ama bir şeyler deniyorum ya)

Burada zamanı yalnızca bir geçiş değil, bir sınavdır. Geçmişten gelen bir insanın, gelecekte "insan" sayılmadığı bir dünyaya uyanışını anlatır. Arkeolojiyle başlayan hikâye; kimlik, güç ve insanlığın tanımı üzerine rahatsız edici sorular sorar: İnsan olmak genetik midir, yoksa hafıza mı? Değer, doğuştan mı gelir yoksa sonradan mı verilir? Yüz yıl sonra geçirilen mutasyonlar, insan bedenini değiştirirken; iktidar, farklı olanı tanımlamaya ve kontrol etmeye çalışır. İki metreyi aşan bir imparatorun karşısında duran genç bir kadın, artık bir buluntu değil; bir istisnadır. Ve istisnalar, her çağda korku yaratır.

Lina, bir arkeolog olarak geçmişin tozlu sırlarını ortaya çıkarmaya alışkındı. Sıradan bir araştırma sandığı yolculuk, Lina`yı hem kültürel bir girdabın hem de kökleri yüzyıllar öncesine dayanan, karanlık bir ruhsal bağın merkezine itiyor. Mühür açıldıkça, yalnızca geçmişin kırılma noktaları değil, Lina`nın kendi kaderine bağlı, gizemli bir figürün izleri de belirginleşmeye başlıyor. Artık soru şu: Kore onu ait olduğu yere mi çağırıyor, yoksa onu yutacak olan kadim bir tehlikeyi mi serbest bırakıyor?

Araf kavramının başladığı yerde sessiz bir kız otururmuş usulca.Saçları beyaz, gözleri camdan olan bu kızın saçlarının arasında tanrıdan hediye birkaç siyah tutam varmış.Bu tutamlar onun bu dünyadaki vaktiyle kumar oynarmış.Ne zaman bir ruhu azad etse siyah tutamlardan biri tekrar beyaza dönermiş.Kurtarılmayı bekleyen ruhların can çekişleri her gece azap içinde uykulara dönüşür ve cam gözlerde kızıllık olarak ortaya çıkarmış.Bu kızıllık dökülen kanlar için olarak sadece bir bedelmiş. Bu kızıllık kızın kimliğini ortaya atar ve ölüleri kurtarması için bir uyarı niteliği taşırmış. Ölüler kaçıyor Zincirleri tıngırdıyor Dişleri gıcırdıyor Zaman çarkı işliyor Ruhlar tanrıya sığınıyor

“Dün gece bir çocuk ölmüş ruhu büyüyüp kadın olmuş…” Bu şarkı sözleri aslında ne kadar bendim, hiç çocuk olmamıştım, annem babam olmamıştı, düştüğümde kaldıran olmamıştı, hep düştüğüm yerde duruyordum birileri beni kaldırsın elimi tutsun bekliyordum. “Oysa küçük kuşlar da anneleri ve babaları tarafından terk edildiklerinde uçmayı biliyor olurlar.” Ben kanatlarımın olup olmadığını bile bilmiyordum. Şuanda bir trendeydim, kulağımda kısık bir hüzünlü şarkı, dudaklarımda yapay bir mutluluk gülümsemesi, karşımda da yıllar önce beni diri diri toprağa gömen sonrada arkalarına bile bakmadan kaçıp giden annem ve babamdan intikam almam için bir fırsat duruyordu. Ve benim hiç düşünmeden kabul etmem gerekiyordu ama şöyle bir sorun vardı. Benim intikam fırsatım bir mafyaydı ve ben mafyalardan nefret ediyordum. Ve adamın öfke problemleri olan sinirlenince gözü kimseyi görmeyen bir adam olması hiç yardımcı olmuyordu. ——~~—

Bir adanın içerisinde tarihi eser kaçakçılığı yapan Varel Araştırma ve Üretim Tesisi. Beril Akkaya, bu kaçakçılığı önlemek üzere yapılan gizli operasyonda hocası tarafından önerilen genç bir kimyager. O adada ise Beril`i bekleyen uzun bir hikaye yatıyor.

Zeynep, arkeoloji öğrencisi olarak bir müzede sergilenen esrarengiz aynanın peşine düşerken, kendini bin yıllık bir kehanetin içinde bulacağını bilmiyordu. Gizemli bir aynaya dokunduğu anda, modern dünyadan koparak kadim bir diyara sürüklendi. Bozkırın sonsuz rüzgârları, göçebe savaşçılar, büyüyle yoğrulmuş kadim krallıklar ve ona düşman olan karanlık güçler… Hepsi, Zeynep`in alnında beliren ışık işaretini gördüğünde tek bir isim fısıldamaya başladı: Işık Taşıyan. Romantik fantastik bir macera, büyülü sırlar ve yasaklı bir bağın yankıları… 📖 Işık Taşıyan, göçebe mitolojisini, epik savaşları ve büyüleyici bir aşk hikayesini harmanlayan benzersiz bir anlatı! 🌙🔥