Noctara mı dediniz ? Aynen öyle kapkaranlık ve yanlızlıkla lanetlenmiş bir gezegen lakin içinde yaşayanlar hâlâ umutla bekliyorlar. Kurtuluş için uzanacak olan o eli. Peki şöyle desem... Noctara eskiden çok temiz birisi olsa ama onun zıt kutpunda bulunan Luxara aslında kötülüğün ruh bulmuş hali olsa ve bir lanetle yer değiştirmek zorunda kaldıklarını söylesem. "Asırlar öncesinde Noctara`da yaşamayı reddeden bir toplum kuruldu. Planlar kurdular, gezegenleri keşfettiler ve sonunda planı uygulamak torunlarına kaldı. Yani Alexander eşliğindeki 9 kişilik gruba, lakin tek sıkıntı arkada kurban bırakacak olmalarıydı, kalan Grimm`ler oldu. Diğerleri devam etti ve Dünya`ya geldiler. Hıhı... Ayinde kurban olmanın bazı nedenleri olur miniğim Eğer bulunduğun gezegende birine aşık olursan, Elin kana bulaşırsa, Vede en önemlisi gücünü kullanırsan, Arkada bırakılan kurban olursun" Ve herkes şunu unutmuştu, yapılan ayin Noctara`yı uyandırmıştı. Asıl kıyamet şimdi kopacaktı.

《-Çocukluğundan beri beraber olan iki arkadaşın bir kaza sonucu en sevdikleri fantastik romanın içinde hayatta kalma mücadeleleri...》 Wattpad’den devam etmekte, giremeyenler için buradan da yayınlıyorum. Tamamen bana ait bir kurgudur. Çalınması ya da taklit edilmesi duyumunda adli işlem başlatılacaktır.

Osmanlı zamanında yaşayan yalnız ve dilsiz bir kız koskoca sarayın içinde bir ve odaya tıkılmıştı tam 19 yıldır, öyle biriydiki varlığıyla yokluğu birdi ne kimse bilirdi onun orada olduğunu veya olmadığını ne kimse bilirdi onun bir sultan olduğunu öyle kimse bilmezdiki ona hizmet eden cariyeler dahi böyle güzel bir dairede nasıl bir köle yaşar der düşüncelere dalardı, ve o cariyeleri o düşünceden çıkaran ise sırtlarına isabet eden hançerlerdi…

BU KİTAPTAKİ HİÇBİR ŞEY GERÇEK DEĞİLDİR!!! Başka evrenden gelen bilgiyle bulundukları ülkeyi koruyacaklardı ama onlar o ülkedeki insanlara ait değildi ama o ülkede diğer parçalarını bulabilirler di. Onlar şeçilmiş kahramanlardı. Onlara verilen süper güçler onların nişanesiydi. Onlar kim miydi; Clary Fray Jace Wayland Alec Lightwood İzzy Wolf

Bir gece ansızın hiç bilmediğiniz bir yerde tek başınıza kalsaydınız ilk tepkiniz ne olurdu. Karşınıza çıkan her ne olursa olsun direnir miydiniz? Yoksa teslim mi olurdunuz? "Silinsin nefesin, gitsin anılar. Bu gece saat üçte, yalnızlığın zirvesindesin," Bu sözcüklerdi beni buraya getiren, yüzleşmemi sağlayan. Ya da bunu benden isteyen. Peki ya sizce başarabilir miyim? İçine düştüğüm bu yeni düzene hiç kimsem olmadan devam edebilir miyim?