Çiçek sertli tepe mahallesine taşınarak kendisine yeni bir hayat kurmak isterken nerden bile bilirdi ki kendisinin hayal etiği erkeğin tam tersi olup kaba Saba elinden hiçbir şekilde düşmeyen tespih li bir adama gönlünü kaptıracağını.

"Bazı kaçışlar, aslında en büyük hapisliğin başlangıcıdır." Mihra, yıllar önce kalbindeki pırıltılı yalanlara kanıp, kendisini her şeyden sakınan o dev adamı, ailesini ve doğup büyüdüğü mahalleyi bir gecede terk etti. Giderken ardında bıraktığı sadece tozlu sokaklar değil; yıkılmış bir baba ocağı ve darmadağın edilmiş bir sevdaydı. Emre, mahallenin sustuğu yerde konuşan, eğilmeyen başıyla nam salmış o "abi"... Mihra gittiği gün, Emre’nin kalbindeki bahar yerini ebedi bir zemheriye bıraktı. Ama o, ne nefret etti ne de vazgeçti. Mihra’nın arkasında bıraktığı ne varsa; saksıdaki kurumuş çiçeğinden, babasının bükülmüş boynuna kadar her şeyi birer "emanet" bildi. O, gidenin değil, geride kalan enkazın gölgesi oldu. Yıllar sonra Mihra, kucağında bir çocuk ve ruhunda onarılmaz yaralarla o sokağın başına döndüğünde; zamanın her şeyi değiştirdiğini ama bazı yaraların hala taze kanadığını görecekti. "Ben artık kimseyi korumuyorum Mihra... Ben sadece bıraktığın enkazın bekçisiyim." İhanetin gölgesinde büyüyen bir pişmanlık, sadakatin sınırlarını zorlayan bir bekleyiş. Emanet Gölge, bir kadının geç kalınmış dönüşü ile bir adamın dilsiz sadakatinin hikayesi

Elfesya, ailesiyle beraber Huzur Mahallesine taşınır. Huzur Mahallesinde kimse kimseyi dışlamaz, aile gibidir, aynı adı gibi huzurludur. Mahallenin ağır abisi Diyar ile aralarında geçen o güzel aşkı okumaya hazır mısınız? Ana karakterler: - Elfesya Lâl Karaca • 21 yaşında • Dış görünüşü; Kıvırcık saçlı, esmer • Modeli: Stella Alonso --- -Muhammed Diyar Doğan • 26 yaşında • Mahallede bakkalları var (kardeşi bakıyor) • Dış görünüşü; esmer • Model: Emin olmamakla beraber Berk Oktay. _______ “Bu kitapta anlatılan tüm karakterler, olaylar ve mekânlar kurgusaldır. Gerçek kişi, kurum veya olaylarla benzerlik tamamen tesadüfidir. Model olarak eklediğim kişiler tamamen okurumun gözünde canlanacak bir dış görünüş olsun diyedir.”

Güz Matemi isminde ilk kitaptır. *Mahalle kurgusu* Karganın kanat çırpışlarının ardından kulaklara Manolyanın masalı uğuldadı...

Burası Huzur Çıkmazı... Adına bakıp da aldanmayın; burada ne huzur tamdır ne de gürültü eksik! Azapay için sıradan bir yaz sabahı, her zamanki gibi annesinin terlik sesleri ve yan mahallenin çocuklarının top gürültüsüyle başlar. Tabii bir de mahallenin "jilet" abisi, karizma abidesi ve Azapay’ın bir numaralı baş belası Çınar vardır. Azapay’ın tek isteği, şu yazı kazasız belasız (ve tercihen Çınar’a rezil olmadan) atlatmaktır. Ancak işler planladığı gibi gitmez:Azapay, Çınar’ın o sarsılmaz karizmasını çizebilecek mi? Yoksa bu atışmaların sonu, mahalle fırınındaki sıcak ekmek kokusu gibi tatlı bir aşka mı dönüşecek? Yazdığım ilk mahalle kurgusudur. Elimden geldiği kadar güzel yazmaya çalışacağım umarım beğenirsiniz.

Kitap devamıdır

Saatin 4.57 sinde gecenin bir gruba alınmasiyla başladı..

“Kiraz’ın hayatı, sevginin, acının ve umutların mahallesinde şekilleniyor. Yılların yükü altında ezilen bir kızın, yıkılmış bir ailenin ve gizemlerle dolu bir aşkın hikayesi… Sessiz çığlıklar, unutulan anılar ve kırılan kalpler arasında, gerçek sevgi her şeye meydan okuyacak.” Onu canından çok seven mahalleabisi

O mahallede her şey başlamıştı… Ve bir gün, her şey orada bitmişti. Mahi’nin kalbinde hala cevaplanmamış sorular, yarım kalmış cümleler vardı. En yakın arkadaşının sırtından sapladığı ihanet, onu uzaklara savurdu. Ama bazı yerler, kaçsan da seni geri çağırır… Yıllar sonra dönüşü, sadece bir mahalleye değil; geçmişin gölgelerine, susulmuş acılara ve beklenmedik bir aşka olacak. Peki kalbi bir kez kırılan bir kız… Aynı sokakta tekrar sevebilir mi?

Adı gibi Okyanus gözlere sahipti.Benim okyanusum oydu...

Mahalle abisi kitabım engel yediği için tekrardan yazıyorum

“Bazı duygular zamanla unutulmaz, sadece susar.” Mahalle aralarında geçen bir çocukluk, göz ucuyla bakılan bir hayranlık ve yıllarca içe atılmış kelimeler… Yıllar sonra göz göze geldiler. Ve o an her şey yerinden oynadı. Ne çocukluk hayranlığına sığabiliyordu, ne de bu yabancılaşmış haliyle devam edebiliyordu. Bir bakışla eski defterler açılır mıydı? Kalp, unuttuğunu sandığına bir anda geri dönebilir miydi?

İyi okumalar...

Okursanız birşey kaybetmezsiniz!