3 Şubat 2026. Ankara’nın insanın yüzüne jilet gibi çarpan o meşhur dondurucu ayazı, okulun gri duvarlarını yalayıp geçerken; Aras için hayat, çözülmesi gereken karmaşık bir denklemden ibaretti.  Okul koridorlarında kendi halinde, sessiz ve dikkat çekmeyen bir 9. sınıf öğrencisi olarak tanınan Aras, o kulaklıkların ardındaki dijital dünyada bambaşka bir kimliğe sahipti. Binlerce kez dinlenen underground şarkılarıyla, içindeki öfkeyi ve yalnızlığı kelimelere dökerek kendi krallığını kurmuştu. Onun dünyasında her şeyin bir kuralı vardı: Matematik netti, müzik ise kusursuz bir denge gerektiriyordu.  Ancak sınıfa yeni gelen Mine, Aras`ın titizlikle kurduğu bu izole düzenin içine hiç beklenmedik bir değişken olarak sızdı. Mine, sadece bir sınıf arkadaşı değil; Aras`ın gizli dünyasını tek bir bakışla analiz edebilen keskin bir gözlemci ve yedi yıldır strateji oyunlarının zirvesinde yer alan usta bir oyuncuydu.

Bir notanın keskinliği, bir bakışın sessizliğiyle ölmek mümkün mü? Derinlik, karanlıkla güzelliğin, suçla sanatın iç içe geçtiği benzersiz bir psikolojik suç romanı. Derin, dışardan bakıldığında zarif bir sanatçı... içerideyse yalnızlığı iliklerine kadar işlemiş, suçla sanatı birbirine dolamış bir katil.kızıl saçlarının ardından bakan bal rengi gözlerinde ne geçmişini anlatıyor ne de geleceğini. Sadece iz bırakıyor...kanla , sessizlikle. Alparslan, görevden öte bir şeyin peşinde. Devletin karanlık emanetlerinden biri. Siyah gözleri geçmişin gölgesinde, hedefinde ise tek bir isim:Siren. Ama bir noktadan sonra hedefle bağ kurarsa, tetiği çekmek kolay olur mu? Cinayetler sadece ölü bedenler bırakmaz. Bu hikayede her bölüm bir mesaj,her ceset bir nota ve arka fonda Karadeniz ormanlarının sessizliğinde çalan tek bir parça var: İNTİKAM Her sanatçının bir eseri vardır. Derin` inki ,susturulmuş nefeslerden oluşuyor. 🎻🎻🎻🎻 Derin ile Alparslan ın hikayesine hoş geldiniz . Umarım beğenirsinizzz

Tek istediğim hayallerime kavuşmaktı.

Çığlıkları dışımıza vuramadığımız zaman içimizde bir tufan yaratır, bu tufan çığlığı atabilmek için nihayetinde dışına kasırga olarak yansır, bir girdap gibi her şeyi içine çeker. Sessizliğimizin gücünü bir gün tekrardan görürüz, ama bu güç öyle bir güçtür ki: tek bir bakış bile milyonlarca satır anlatır. İşte Franka, sessizliğin gücünü artık göstermeye başlayacaktı. ... `İntikamını böyle mi alıyorsun?` öfkeli ve bir o kadar bir o kadar da sert soruyla birlikte gözlerini kapadı, olabildiğince sakin kalarak açtı. `Senin dilin bu. Senin dilinden konuşuyorum Ateş, zoruna gitmesin. Eğer benim dilimden konuşacaksak seni adın gibi yakarım!` tehditvari bir şekilde sözlerini söylemişti Franka. Oturduğu yerden kalktı, sakin adımlarla kapıya ilerlerken son sözü işitti. `Yanan tek ben olmayacağım, Franka. Adımlarını ona göre at!` ...

İki asi ruh birbiri ile karşılaştı mı sizce ne olur? Hangi şarkının notasında bulurlar birbirlerini? Esiri oldukları karanlık duygulara bel bağlamış insanların arasında , mutlu olmaya çalışmaktan yorgun düşmüş kalplerini nasıl yara almadan sağ çıkartacaklar. Dilay ve Gökay. Belki de çok zıt hayatları vardı. Belki de her şeyleri tersti ama ikisi de birbirine ayak uydurmak için çok şeye katlanmayı göze almıştı. Ya birlikte ağlayacaklar ya da birlikte gülecekler. Hayat onları hiç beklemedikleri bir anda karşılaştıracak ve ikisi de farkında olmadan birbirine dolanacaktı. Belki her şey rayından çıkıp tepe taklak olacaktı belki de her şey gerçekten doğru yoluna girebilmesi için rayından çıkmasına göz yumacaklardı.