Bir emanet sözü, bir baba vasiyeti, edinilen intikam yeminleri ve susulan bir aşk… “Ona emanet edilen bir kalp… Sevmemeye yemin etmiş bir adam… Bu hikâyede en büyük günah, aşkı hissetmek.” *** ALINTI; "Hatırlamak için hiçbir manası olmayan anılara o tozlu raflarda bile yer verme Efsun. Bizim küçükken yaşadığımız anılar hatırlanmak için çokta önemli değil" Ali başını indirip Efsun`a döndüğünde onunla karşı karşıya gelmek çıkmaz sokağın tel örgüler ile kapalı olan kapısının önünde kalakalmak gibi bir şeydi. Ne üstünden atlamaya cesareti oluyordu ne de arkasına dönüp o yolu geri yürümeye mecali kalmıştı. "Neden bana bu kadar soğuk davranıyorsun Ali?" Efsun balkondan çıkmaya hazırlanan Ali`ye dayanamayıp sormuştu. İçinde bir yerlerde kafasını yoran bu düşüncelere yenik düşmek artık ağır geliyordu. "Soğuk davrandığım falan yok her zaman ki halim" Ali omzunun üstünden Efsun`a açıklayamadığı tonlarda baktı. "Babamın benim için yazdığı o defterdekileri okuduğumuz günden beri benimle konuşmuyorsun bile Ali?" Efsun Ali`nin yüzünün her bir zerresini incelerken onun mimiklerinden ne düşündüğünü çözmek istiyordu. "Ben hep böyleydim Efsun. Herkese olduğu gibi sana karşıda mesafemi korumuşumdur. Sen bir yakınlık hissettiysen bunun önüne geçmeni isterim" dedi Ali Efsun`un kirpiğine düşen kar tanesinde takılı kalarak.

Bu diğer yazdığım kurgu gibi değil. Burda yazdığım şiirleri paylaşıcam. Umarım şiir sevenlerin dikkatini çeker.

Bazen sevgiler dile dökülmez, sesini yükseltmez. Kendini savunmaz. Sadece kalpte kalır… Ay Yüzlü Güneş, bir aşkın başlangıcını değil, içte sessizce büyüyüşünü anlatır… Burada kalabalıklar yok. Sadece iki sessizlik var: Andrew ve Luneth. Birbirine bakan, ama konuşamayan iki kalp… Bu bir roman değil. Bu, Andrew’un aşkın bilinmezliğiyle savaştığı bir şiir kitabı. Andrew’un kalbinin sesiyle yazıldı. Eğer bir duygunun söylenmeden de var olabileceğine inanıyorsan… bu hikâye senin için, sevgili okur.

Urfa’nın köklü Karahanlı aşiretinin 23 yaşındaki güzeller güzeli kızı Aylin İclal Karahanlı, asaletin, gururun ve geleneklerin içinde büyümüştür. Babası, bölgedeki en saygı duyulan ağalardan biridir. Aylin yıllardır kalbinde gizli bir sevdayla yaşamaktadır — çocukluğundan beri dost aşiretin oğlu Baran Bozdoğan’a derin duygular beslemektedir. Ancak bu sevda, dillendirilmemiş, gururla susulmuş bir aşktır. Baran, 26 yaşında, kendi aşiretinin gelecekteki ağası, karizmatik ve aklı başında bir gençtir. Aileler, iki büyük aşiretin gücünü birleştirmek, dostluğu kan bağına dönüştürmek için Aylin ve Baran’ı evlendirmeye karar verir. Dışarıdan bakıldığında bu evlilik bir siyasi ittifaktır; güçlerin birleşimi, toprağın ve nüfuzun paylaşılımıdır. Ancak kimsenin bilmediği, bu evliliğin aslında yıllar süren sessiz bir aşkın mecburiyete dönüşmüş hali olduğudur. Aylin, gönlünden geçenin gerçekleştiğini sanarken, Baran’ın bu evliliği sadece aşiret görevi olarak gördüğünü fark eder. Aralarında gerçek bir bağ kurulabilecek midir, yoksa bu evlilik gurur, suskunluk ve sorumluluklar arasında boğulup gidecek midir?