역전된 새장 (Yeokjeon-doen Saejang) | Tersine Dönen Kafes "Kendi ellerimle inşa ettiğim kafese, avımı değil; asıl avcıyı hapsettiğimi sanıyordum." Chae Ah-in için hayat, başkalarının hayatında sadece bir figüran olmaktan ibaretti. Ta ki o güne kadar. Seul`ün pırıltılı sokaklarının, barınaktaki kahve kokularının ve bastırılmış çığlıklarının ardında, bir gün Han Se-jin’i kendi karanlık dünyasına çekmeye karar verdi. Her şey planlıydı; her saniye, her hareket, her yalan... Ancak bir kara panterin pençesine düştüğünüzde, kafesin kapısını kimin kilitlediğinin bir önemi kalmaz. Ünlü ve kusursuz yönetmen Han Se-jin, maskesinin ardında sadece sanatı değil, karanlık geçmişine dair kanlı sırları da saklıyordu. Ah-in onu kaçırdığını sandığı an, aslında bambaşka bir senaryonun parçası haline geldi. Otoparkta başlayan bu gerilim, dağ evinin izole karanlığında şehvet ve acıyla mühürlenen suç ortaklığına evrildi. İki yanderenin birbirini yok etme pahasına birbirine tutunduğu bu labirentte; av kim, avcı kim? İnsan ruhunun en derinindeki o tekinsiz arzular, mülkiyetin mutlaklığıyla çarpışırken, geriye sadece tek bir soru kalıyor: Kafes kapandığında, içeride kalan son kişi kim olacak? Birbirini yutmak için yaratılmış iki ruhun, imkansız ve tehlikeli suç ortaklığına hoş geldiniz. Mücahidem Şehide-i Cahide

Yandere olan bir kitap..

Yui adlı takıntılı aşık bir kız tarafından yazılmış bir günlük...

Kitabın başlarda birşeyler yok fakat ortalara geldiğimiz zaman baya kanlı vahşet şeyler yaşanacağı için ona göre okuyunuz.

(🔞, şiddet ve cinsel içerik, kan uyarısı.) Bir kız aşk için en fazla ne yapabilir ki? İşte bu sorunuzu cevaplayacak o kitap bu. Afelya Akmel adlı bir lise öğrencisi vardı. Takıntılı biriydi ama normal gibi davranmasını iyi biliyordu. Birgün cinayet işlemeye karar verdi çünkü takıntılı olduğu adamı kimse almamalıydı. Gerekirse Afelya herkesi incitirdi ama takıntılı olduğu kişiyi alırdı. Gereksiz duygulardan nefret ederdi ve aşık olduğu kişi için herşeyi yapardı. Bu yüzden ilk cinayetini işledi; fakat küçük bir hata yüzünden bu anlaşıldı. Okuluna gelen gazeteci dedektif yüzünden herşey zorlaşıyordu. Gazeteciden nefret ediyordu. Onun adı Barlas Arman Sadrazam`dı. Kariyerinin zirvesindeydi. "Birşeyler sakladığını biliyorum, gözüm üzerinde."