Annesinin ölümünün ardındaki gerçeği arayan Vera Saygın, kendisini babasının düşmanı, soğukkanlı mafya Ayaz Atalay`ın karanlık dünyasında bulur. Ayaz`ın her cinayetin ardından bıraktığı siyah ip, ölümün imzasıdır. Vera ve Ayaz arasındaki tehlikeli çekim, sırlar ve ihanetlerle içinden çıkılmaz bir aşka dönüşür. Bir yanda intikam, bir yanda aşk ve aralarında saklanan gerçekler vardır.

Savaş zamanında doğan bir aşk... Biri asker diğeri köylü bir kız İkisininde yüreği yangın yeri... Benim adım Elfida feda edilen demek, gözden çıkarılan ama diğer anlamı veda etmek. İşte o benim için hiç kolay olmadı. Herkes benden bir fedakarlık bekledi, herkes benden bir vedayı yüreğime sığdırmamı bekledi ama kimse Elfidanın mutluluğuyla ilgilenmedi. Taki o gelene kadar... Nefretin kalbi hiç bir zaman yenemediği, her daim sevginin galip geldiği bir hikaye...

Ben Mirza Ulusoy bu benim hayat hikayem.. Benimle birlikte mutlu olmak üzülmek acı çekmek ve hayal kurmak istiyorsanız sizi hikayemi okumaya davet ediyorum. [Yorum ve Voteleriniz Benim İçin Çok Değerli]

" Günahların rüzgarı olsaydı yeryüzünde hiç kimse kalmazdı. " 🕯️ Kalbi kırık göğüs kafesinin arasında kalmış bir mahkum. Ve bu mahkum özgürlüğü için bir mücadele verememekte. Çünkü zihninde ölen cesetler onun özgürlüğüne gölge düşürmektedir. Göğüs kafesi boşluğunda bir ağrı vardı sebebiyse içinde çürüyen ruhlardı. Onların varlığının yaydığı karanlıktı. Emira yaşadığı her şeyin gölgesinde saklanarak hayat mücadelesi veriyordu. Kendi yalnızlığınızda boğulup kalmışken birden onu farklı bir dünya kendisine çeker. Ve o dünya da gizemlerle dolu hayatlarla karşılaşacaktır. Geçmiş geleceği olacak, geleceği ise geçmişi. Zaman kavramı yitirilecek ve her şey sonsuz bir zaman dilimi içerisinde var olup zamansız ana hapsolacak. Her yeni gün dünün acı bir hatırasıdır. Onun acılarından nefes alıp yaşamaktır. Her yeni gün dünün sancısıdır. Onun yaralarının sızısını sonsuza kadar hissetmektir. Emira bilinmeyen bir fantastik dünyada gizemli kapıları aralayrak gizemli sırlara ulaşır. Ondan saklanan ve öğrenilmesi istenmeyen sırları keşfeder. Bu sırlar açığa çıkarken yaşamında onu derinden sarsan bir aşk onu bulur. Ama sandığı şeylerin çok farklı olduğu gerçeğiyle yüzleşir. Aşk, ihanet ve dostluk... Bu üç kelime onun hayatında büyük bir devrim yaratır. ⚖️🛡️⚖️

Kralyet ailesinin soyundan gelmesine rağmen küçüklüğünden beri birçok eziyet çeken prensesin anne ve babasının gizli ölümünün ardındaki sırrı çözmeye çalışması ve birçok büyük sırrın kapalı kapılar ardında saklandığını öğrenmesi ardından gerçekleşen büyük hayal kırıklığını anlatan hikaye👑&👑

Adım Meyra okuma hevesi kursağında kalan genç bir kızım. Babam ve annem beni para için hiç tanımadıkları birine kuma verdi. Üniversiteye gideceğim yerde kuma gitmiştim. [Yorum ve Voteleriniz Benim İçin Çok Değerli]

" BU BİR AJAN KİTABIDIR" "intikam! intikam istiyorum. Benden alınan he şeyi ,yıllardır dağ taş demeden aradığım annemin mezarını!" dedim bağırarak. Son söylediklerim onu şaşırtmıştı ama hemen toparlandı. " Sana neden inanayım? " dedi. Bana inamasını beklemiyordum. " Bana inanmana ihtiyacım yok" onaellerinle getireceksin!" Desteğiniz benim için en büyük motivasyon sizden isteğim yorum ve yıldızlarınızı eksik etmeyin iyi okumalar❤️❤️

Thomas Van der Berg...

İstanbulda görev yapan savcı aylin tayinin hakkariye çıkması sonucu orda görevine devam eder ama kaderin onun için farklı planları vardır KARAN ALADAĞ Hiç bir gerçeklikle ilgisi yok hayal ürünudür 🤪

Dünya üçe bölündüğü gün insanlar sadece yaşadıkları yeri değil, birbirlerine olan güvenlerini de kaybetti. Artık hayatta kalmanın tek bir yolu vardı: Bir örgüt seçmek. Maskeliler. Maskesizler. Yarı Maskeliler. Sienna ise hiçbirine ait olmayı reddetti. Çünkü onun aradığı bir düzen değil, kaybettiği ailesiydi. Fakat bu dünyada bağımsızlık bir özgürlük değil, ölüm fermanıydı. Ve bazen tek bir yanlış adım, seni seçmek istemediğin bir kaderin tam ortasına sürükler...

Üç…İki…Bir… Aç gözlerini! Sonunda kimin öleceğini ölüler seçer, Solen. Bu gece hepimiz ölülerle dans ettik, bu gece hepimiz öldük.

Hayatınızı üzerine inşa ettiğiniz geçmişin koca bir yalan olduğunu öğrenseydiniz, ait olduğunuz yere mi yürürdünüz yoksa arkanızı dönüp gider miydiniz? Genç bir doktor, bir laboratuvar raporunun soğuk satırları arasında kendi gerçeğiyle yüzleştiğinde, hayatı geri dönülemez bir şekilde sarsıldı. Damarlarında akan kan, büyüdüğü insanlara ait değildi. O, hiç bilmediği köklü bir geçmişin elinden koparılmış kayıp bir parçaydı.Kendi kimliğinin peşine düştüğü o puslu günde, yolları sarsılmaz duvarlarla çevrili, dışarıya kapalı bir aileyle kesişti. Yıllar önce bir gecede en büyük yarasını alan bu aile, şimdi karşılarında duran yabancı kadının, o kanlı geçmişin eksik halkası olduğundan habersizdi. Peki, sarsılmaz bir kale gibi birbirine kenetlenmiş bu aile, aralarına bir yabancı gibi sızan gerçeği kabul edebilecek miydi? Yoksa kopan aile bağlarını yeniden dikmek, o bağların tamamen kopmasına mı yol açacaktı?

❝Ait olmadığın bir yerle savaşın bittiğinde, sonucu ne olursa olsun her zaman gitmen gerekir.❞ ~ "Gerçek özgürlük senin için hiçbir zaman bu taştan konak olmadı," dedi fısıltıyla. "Çünkü bu duvarların içinde sevgi dışında her şey var." Kulağıma değen saçlarımı geriye çekti. Nefesi bu kez boynuma çöktü. Sıcaklığı tenimde iz bırakır gibiydi. "Ve sen buraya özgür olmak için gelmedin. Esir olacağını bile bile geldin. Yine de özgürlük diye yanıp tutuşuyorsun." dedi, bu uğurda kendimi bile yakacağımdan habersiz. Sözleri kadar yakınlığı da kaçacak yer bırakmıyordu. Gözlerim kendiliğinden kapandı. Vücudumdan geçen ürperti korkudan çok tanıdık bir teslimiyet gibiydi. "Bir gün," diye mırıldandı, sesi umut kadar yumuşaktı, "sana özgürlüğün gerçekten ne olduğunu göstereceğim, komşu kızı." Sırtım tamamen göğsüne yaslanmıştı artık. Nefes almak bile zor geldi. "O gün geldiğinde, sana ‘özgürsün’ diyerek zincir takan herkes arkamızda kalacak. İntikamın için kinin en büyük silahın,” Bir an durdu. Nefesi kulağımın dibinde ağırlaştı. "Ben ise," dedi alçak bir sesle. Gözlerimi daha sıkı kapattım, açmaya korktum "o karanlıkta yürürken elini bırakamayacak kadar sana adanmış, sadece sana ait olan yoldaşınım." ~~ Onu tanıdım... Ya da en azından tanıdığımı sandım. Karanlığın içinde büyüyen bazı insanlar vardır; kim olduklarını anlatmaya gerek kalmaz, gözlerindeki boşluk her şeyi söyler. O da öyleydi. Bir bakışında terk edilişin izleri, bir gülüşünde işkencenin soğukluğu saklıydı. Hangi yüzüyle karşılaşacağını kimse bilemezdi. Bazen sessiz, ürkek, gözleri dolmuş küçük bir kız gibi konuşurdu. Sonra birden değişirdi; ses tonu sertleşir, bakışları buz keserdi. O an yanındaki insanın içini donduracak kadar soğuk olurdu. Sonra bir kahkaha atar, sanki az önceki hâli hiç olmamış gibi davranırdı. Kim olduğunu sormayın. Çünkü bir cevabı yok. Ya da belki çok fazla cevabı var... ~

Arhan`ın sıcak nefesi boynuma çarparken göğsüne daha da sokuldum. Onun da benim gibi anın etkisiyle mest olduğunu hissedebiliyordum. Kalp atışlarımız düzene girerken Arhan saçlarımdan öptü. "Sana bir hediyem daha var," dedi kısık bir sesle. "Hediyelerin en güzelini aldım ben," dedim mırıldanarak. Dudaklarımda asılı kalan o gülümseme hiç gitmeyecek gibi oraya yerleşmişti. Arhan`ın iç ısıtan keyifli gülüşünü duydum. Kollarını bana daha sıkı sarıp, beni iyice göğsüne bastırdı. "O sana değil, bana hediye sevgilim," dedi gülerken. Ben de güldüm. •_________ "İkimize bir mutlu son, hayal et sevgilim." Efsun, geçmişin gölgelerinden kaçarken hiç beklemediği anda karşısına çıkan Arhan sayesinde kendine sevgiyle, güvenle, aşkla ve umutla örülmüş bir dünya kurdu; ama bazı sırlar ve gerçekler öyle ağırdı ki, büyü bozulduğunda geriye yalnızca hiçlik kaldı. Bazı anlar öyle lanetliydi ki, Arhan`ın gidişiyle Efsun`dan sadece bir kalp değil aynı zamanda bir akıl da eksilmişti. Efsun`un kendine dünya bildiği o güvenli yuvası başına yıkılmıştı. Ve artık Efsun Arslan bir hiçlikten ibaretti... ⸻

15 farklı beden 15 farklı yaşam. Bir kaza, üç yıl süren bir koma. Ve yaşamla ölüm arasındaki karanlık bir eşik. Manolya, ölüme mahkûm edilmiş on beş farklı insanın bedeninde yeniden yaşayacak her yaşamda bir gerçeği keşfederken her ölümde insan olmanın anlamını yeniden sorgulayacaktır. Fakat onun karşısındaki düşman yalnızca zaman değildir. Yıllardır insanlığa umut dağıtan Flawless Foundation şirketi, kusursuz bir insan yaratma hayali uğruna yaşamı, ölümü ve insan doğasını yeniden yazmaya çalışmaktadır. Bir yanda kusursuzluk uğruna her şeyi feda etmeye hazır insanlar... Diğer yanda kusurların insanı insan yaptığını kanıtlamaya çalışan tek bir kadın... Peki ya gerçekten kusurlar yok edilmesi gereken hatalar değil de insan olmanın en değerli parçasıysa?

Kalmak mı? Gitmek mi?

Elisa okuduğu lisede motorcu çetesinin liderine aşık olur ve ona yazma kararı alır. Miraç okulda popüler olmasına rağmen okul dışında çetesiyle takılan aşka inanmayan biriydi. Elisa`nın ona yazmasıyla Miraç için beklenmedik bir andı.

Karşımda gördüğüm görüntü bir adamın alnının ortasındaki delikten akan kanla son nefesini vermesiydi. Korku bütün ruhumu sarmalarken iki elimle kapattığım ağzımla geriye adım atmaya başladım. Hiç olmasını istemeyeceğim şey gerçekleşti ve arkamda çarptığım bir cisim ile ortama sesin yankılanmasına sebep oldum. Bütün vücudum titremenin akımına kapılmışken yerde ölü bir şekilde yatan adamı vuran büyük cüsseli katil elindeki silahı yavaşça indirerek omzunun üstünde başını çevirip bana baktı. “Gözlerinde bir şey vardı. Onun gözleri ölümün ta kendisiydi.” *** Bir an önce buradan gitmem gerektiğini yukarıda gördüğüm gerçekler ile çok iyi anlamıştım. Adamın itibarının ne kadar büyük ve her şeye sahip olacak kuvvette olduğunu müdüre verdiğim görüntülerin o adama iletilmesi ile görmüştüm. Otoparkın sürgülü kapısından adımımı attığım anda kolumdan tutulup bir anda kenara çekilmemle çığırmama fırsat olmadan ağzım kapatılmıştı. Karşımdaki camdan yansıyan görüntüye baktığımda arkamda dağ gibi çağlayan cüssedeki adam ile ölümün beni çağırdığını anladım. “Korkma, ölüm çiçeği. Ölümün şimdi değil” dedi kulağıma doğru fısıldayarak. 03.02.2026 ÇOK YAKINDA SİZLERLE. (KİTABIMIN İSMİ, KONUSU, AKIŞI TAMAMEN BANA AİTTİR. ÇALINMASI, KOPYALANMASI HALİNDE HİÇ DÜŞÜNMEDEN YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR)

Alışmak insan oğlunun en büyük lanetiydi. İnsan bir çok şeye zamanla alışırdı. İnsan zamanla iyileşmezdi. Sadece alışırdı. Açelya Çelik on dört yaşına kadar binbir acıya göğüs germiş bir çocuktur. Zamanla alıştığı bu acıları sevdiği insanlar için yok etmiş fakat bu kez de kalbinde bir yara açmıştır. Her anlamda yaralı olan Açelya Çelik bu yaralarını iki yıl boyunca kanatmış,kimsenin sarmasına izin vermemiştir. Annesi`nin Pars Çakmak`la evlenmesi sonucu hayatının devam ettiğini fark etmiş ve yaralarını sarmaya karar vermiştir. Yıllardır kız kardeş isteyen Çakmak erkekleri babasının evlenmesi sonucu üvey de olsa bir kardeşe sahip olmuşlardır. Çakmak erkekleri Açelyanın hayatına girmek isterken Açelya hayatına daha fazla insan almak istememektedir. Bakalım bu hikayesin sonunda Açelya yeni ailesini kabul edecek mi? Çakmak ailesinin gerçek yüzü ortaya çıkacak mı? Açelya daha çok yara alacak mı? Toprağa gömülen o saklı sırlar karşımıza çıkacak mı? Değerli vaktinizi ayırdığınız için teşekkür ederim

Hayattan kopan Ediz karaca ve süpriz yumurta gibi hayatına giren Mavera sadece mavera kendi hakkında tek bildiği şey adı olan mavera... Sokaklarda büyümüş iki çocuğun hikayesi... Aralarındaki yaş farkı onlara engel olacak mı? Tüm dünya bize karşıydı bizde birbirimize karşıydık her türlü imkânsızdık...

*YETİŞKİNLER İÇİN UYGUNDUR!!!* Alıntı: Adamın parmağı tetiğe gittiğinde, Zeydan sert bir hamleyle beni kenara savurdu. Dengeyi kaybedip tökezlerken, ilk silah sesi mekânı yırttı. Cam bir şişe patladı. İnsanlar çığlık atarak sağa sola kaçıştı. Zeydan hızla silahına davrandı ama adam bizden önce davranmıştı. İkinci patlama, benden sadece birkaç santim ötedeki duvara saplandı. Birkaç saniye içinde mekânın içi kargaşaya döndü. Masalar devrildi, sandalyeler yerlere savruldu. Kalabalık panik içinde çıkışa koşarken, Zeydan elimi kavradı ve beni hızla yere çekti. "Hassiktir! Destina, eğil!" Yerde sürünerek devrilmiş bir masanın arkasına sığındık. Kalbim göğüs kafesimi kıracakmış gibi atıyordu. Zeydan dişlerini sıkarak silahını kontrol etti. "Kim lan bu herif?!" Boğazım düğümlendi. "Sanırım... beni takip etmiş," dedim titrek bir sesle. Zeydan kaşlarını çattı. "Sikeyim..." Ateş etmeye devam ediyordu adam. Masanın tahtasına kurşunlar saplanırken, Zeydan hızla yer değiştirdi ve karşılık vermek için silahını kaldırdı. Ama o an fark ettim... Adam ateş ederken hedef biz değildik. Etrafımdaki kargaşanın arasında, bir başka adamın daha mekâna girdiğini gördüm. Uzun boylu, kapüşonunun gölgesinde saklanmış bir yüz... Ve elinde susturuculu bir silah vardı. Bir hedefi vardı. Ve o hedef Zeydan Alparslan Demir`in ta kendisiydi. .............. Karanlığın içinde filizlenen bir intikam ateşi... Yalnızlığın derin kuyularında kaybolmuş, hayata küsmüş bir kız... Ölüme her an bir adım daha yaklaşırken, içindeki öfke onu hayatta tutan tek şey olur. Bir sardunya gibi, en zorlu topraklarda bile kök salmaya çalışan kırılgan ama dirençli ruhu, intikamla beslenir. Ancak kaderin cilvesi, onu karanlık dünyanın en güçlü isimlerinden biriyle karşı karşıya getirir. Soğuk bir mafya babasının gölgesi altında, ölümle iç içe yaşayan bu adam, onu beklenmedik bir yola sürükler. Kan ve barut kokan sokaklarda, gözyaşları ve yeminler arasında filizlenen bir bağ... Aşk mı, yoksa yalnızca bir yanılsama mı? Geçmişin hayaletleri peşlerini bırakmazken, ölüm her köşede onları izler. Birbirine tutunan iki kırık ruh, kurtuluşa mı erecek, yoksa daha derin bir karanlığa mı sürüklenecek? Bu hikâye, sizi intikamın gölgesinde soluk soluğa bir yolculuğa çıkaracak. Ölümün karanlık kalbinde, aşk ve ihanet iç içe geçerken, hiçbir şey göründüğü gibi olmayacak. ........ Ben, Destina. Daha çok küçükken, hayatımı kökten değiştiren bir dönüm noktası yaşadım. Ailemi kaybettim. Ama aslında kaybettiğim sadece ailem değildi... kendimi de kaybetmiştim. Çocukken dinlediğim hikâyelerin en büyük yalanlardan ibaret olduğunu anladım. Gerçek hayatımın sandığımdan çok daha farklı olduğunu öğrendim. İnancımı, hedeflerimi, benliğimi yitirdiğim bu yolda, bir şeyleri düzeltmeye çalışırken birilerinin desteğine ihtiyacım var. Bana destek olur, yanımda olduğunu hissettirir misin? Bu, Destina`nın hikâyesi. Ölen ve yeniden doğan Destina`nın... ........ Uyarı: Tüm hakları kendi şahsıma aittir. Çalınma durumunda işlem yapılacaktır.

İncelikle rivayet edilmiş kutsal kitaptan bir adam cümleler okurdu. Kadın adamı dinler ve iman ederdi. Adamın sözcüklerinin kıyısına köşesine kıvrılır, uyuklardı. "Biraz daha dinlemek istiyorum." Kadın, mahmur sesiyle mırıldandı. Adamın gözlerinden inci taneleri gibi dökülen merhamet, kadının yanaklarındaki çukurda birikmeye başladı; ona kıyamıyordu. "Uykun geliyor, Eslem." Kadın, küçük bir kız çocuğu gibi dudaklarını büktü. Adam, o dudaklara buse kondurdu. Kaderleri, pembe bir alın yazısı gibi gözüküyordu. Fakat kaderlerini yazan kalem tükenmişti. Yarım kalan kaderlerini adam ısrarla yazma çalıştı. "Bu evren ve hayat sen varsın diye var. Eğer yoksan yok." Kadın bir aynayla anlaştı; ruhunu sattı. Adam, açık artırmaya çıkmış bu ruhun peşine düştü. İşte bu noktada kaleme mürekkep doldurdu. Yazdı... Yazdı... Ve kadını sevdi.

Hayat gayelerimiz, mutluluklarımız ve hüzünlerimiz. Belki de gerçekten yaşayanlar için önemli olan şeylerdir. Benim var oluşum lanetli bir kehanetin çevresinde hayat bulmuş, hayat veren bitince geriye hiçbir şey kalmamıştı. Tanıdığım herkes tanımadıklarıma, anılarım yaşanmamışlıklara, aşkım ise gönlümüze hiç düşmemiş gibi olacaktı. Belki de annemin rüyalarımda seslenişi bile yalandır... belki de kendi kendime varım ben demenin yollarını aramış kendime sahte bir benlik yaratmışımdır. İsiliel`in yaptıklarına ve Yunor`un batırdıklarına karşın eski kehanet beni seçmiş ve bir noktaya kadar istediği yere getirtmişti. Artık gelinen bu noktada yapılacak olan ne varsa bana ait değildi. Ben sadece işlerini görebilsinler diye birkaç pürüzü halletmiştim. Tüm malzemeleri ayarlamıştım keki yapmaları için ve artık benim görevim bitmişti. İsiliel`in kehaneti neydi? Ne oldu? Kimse bilmiyor. Ama ben eski kehanetin gerekliliklerini başka bir kehanet ile sağlamıştım. Tek bildiğim buydu ve birde artık bana gerek kalmadığı...

Yanıyorum... Yok olmak için değil Yeniden doğmak için Anka kuşu misali Vatanım için ……… bir görev dönüşü kimsenin beklemediği fakat herkesin hayranlık duyduğu ankayım ben . yanıyorum yok olmak için değil anka kuşu gibi yeniden doğmak için Bu beden de olduğum sürece umut her daim var olucak Kaybedecek bir şeyim yoksa neden korkayım ki Ölünce üzülücek kimsen yoksa ölümden neden korkayım ki Sadece Vatanım için yaşayan kişiydim ben Ben... Kıdemli üsteğmen asena`yım şehitlik bir ödüldür benim için o zaman ........ Şehadet şerbetini içme vakti

Dora Kalender, Gizli İstihbaratçı Yavuz Kalender`in kızı. Doğduğu andan beri annesiyle İran`da yaşayan Dora, baba özleminden dolayı annesinden gizli Türkiye`ye gider ve babasını aramaya başlar fakat hiç düşünmeden hareket ettiği için kendini bir karmaşada bulur. Babasını çok tehlikeli bir işte çalıştığına tanık olan Dora, üstüne birde babasının kaçırıldığını ve öldürülmek üzere olduğunu öğrendiğinde işte o zaman kendini tamamen hiç bilmediği ülkeye, Türkiye`ye bağlar ve belki de hiç bilmediği hislere. "Öleceğini, ailesini ardında bırakacağını bile bile bu işten vazgeçmeyen Yavuz Kalender`in kızıyım ben, bu karardan dönen Dora Kalender`in gözü kör olsun." "Gözü kör mü olsun?" "Evet, sizin burda böyle demiyorlar mı?"