17 yaşındaki bir kız, yağmurlu bir akşam şehrin arka sokaklarında karşıdan karşıya geçerken bir motor kazasına karışır. Motorda 19 yaşındaki Altay vardır. Kaza hafif bir çarpmayla atlatılır ama bu olay, ikisinin yollarını beklenmedik bir şekilde kesiştirir. İlk başta birbirlerine tamamen yabancıdırlar, fakat aralarındaki gizemli bağ zamanla romantik bir hikâyeye dönüşür.

"Onu aldatan eski asker sevgilisine yazarken nerden bilebilirdi ki başka bir askere yazacağını..." Hikaye sadece bu kurgudan ibaret değil aslın da ana karakterimizin çok travmalı bir yaşantısı ve tehlikeli hayatını ele alıyor. Sizi de peşinden sürükleyecek eğlenceli ve bir o kadar koşuşturmalı hayatı olan karakterimize yardım etmek ister misiniz? Asla pişman olmayacağınız bir kitap iyi okumalar ballarımmm 🎀

Yalnız Kuş isminde ilk kitaptır. "Hayatımızı mahveden tek şey maskelerini takıp, bize gülümseyen insanlara öylece kanmamızdan başka bir şey değildi." Ailesi yüzünden peşine takılan karanlık adamlardan kurtulmaya çalışan Yalnız Kuştu o. Kaçarken asıl karanlığın kollarına sığındığından haberi yoktu. Karanlıktan korkan bir kadının karanlık bir adamla yollarının karşılaşmasının masalıydı bu. Yalnız Kuş`un masalıydı...⚜️

Hayatım çok güzeldi ta ki abim düşman aşiretin kızını kaçırana dek. Uzak dur benden ! Şşş karıcığım sesiz ol.

(Bu Kitap tamamen eğlence amaçlı yazılmıştır ve diğer mafya kitaplarına gore bu kitap daha çok komedi içerir yanii biraz farklı bir kurgu. Gerçek hayatla bir alakası yoktur. Bu yüzden Lütfen gerçek hayat ve kurguyu karıştırmadan başlayın. Bu Kitap hiç bir mesleği, dini, inancı kötülemek amaçlı yazılmamıştır.) Orduya ataması çıkan öğretmen Afra, kuzeni ile rastgele gittiği bir düğünde eğlenir, horon teper. Fakat bu eğlenme sırasında Özel olarak davet edilmiş bir Mafyanın dikkatini çekeceğini kim bilebilir? "Yıldız kayıyor. Hadi bir dilek tut Ordu güzeli..Ben seni diledim..seni diliyorum" (14/12/2024)

"Accidit in puncto quod non contingit in anno.” (Bir yılda olmayan, bir anda olur) Gerçekten öyle miydi? Balkonumda otururken karşımdaki karargâha bakıyordum. Önünde duran dört tankı gördüğümde sırtımı dikleştirip merakla onları izlemeye başladım. Hepsi tek tek indiğinde, ip gibi dizilmişlerdi. Albay olduğunu tahmin ettiğim kişi önce herkesi inceledi ve sert, itiraz istenmeyen tonla "Yüzbaşı Bintuğ Liva." diye seslendi. Bu isim, tüm orduyu sırtlayacak kadar güçlü, kuvvetliydi. Onunla karşılaşabilecek miydik? "Bir gün seninle ikinci kez karşılaşacağız, işte o zaman doğru olanı yapacağız."