Ey Türk kızı ! Dön bak aynaya Uyansın gönlündeki Asena.. Lidan`da aynen öyle yaptı. Babasının öldüğü gün Asena olmuştu bu Vatana.. Hayat öyle bir şeydi ki; doğarken neden ağladığını yaşarken tek tek fark ettiriyordu... Henüz 7 yaşındayken hayatı altüst olan ve yaşadığı acılar sonucu travma geçirip tüm geçmişini unutan bir kız... Babasını şehit verdiği gün aynı an da sevdiği kızı da kaybeden küçük Görkem... "Gerçek kişi,kurum ve kuruluşlarla hiçbir ilgisi yoktur! Kapak: hayalperestanka 🙏

Diğerini silemedim ama şuan devam etmeyeceğim. Çünkü çok karıştı ciddilisini yazacağım.

"Çıktığım bu yolda emanetin emanetim`dir baba..."

Sınır Hattı, yalnızca bir coğrafyanın değil, kalplerin de keskin çizgilerle ayrıldığı bir hikâye.Urfa`nın en güçlü aşiretlerinden birinin kızı olan Dilan, geçmişin yükünü ve ailesinin gölgesini omuzlarında taşıyarak yaşar. Hayatı, seçme hakkı tanınmadan çizilmiş bir kader gibidir. Ta ki sınırda görev yapan, disiplinli, sert ve bir o kadar da sessiz bir askerle, Kıdemli Üsteğmen Alp Bozkurt ile yolları kesişene kadar.Alp için sınır, korunması gereken bir vatan çizgisidir. Dilan içinse aşılması imkânsız bir duvar.iki farklı dünyanın insanı, aynı ateş hattında yan yana geldiğinde; görev, sadakat, aile ve aşk birbirine karışır.Silah seslerinin arasında filizlenen bir yakınlık,suskun bakışlara sığdırılan duygularve her adımda biraz daha tehlikeli hâle gelen bir bağ... Sınır Hattı, vatan uğruna verilen mücadelenin ortasında, kalbin hangi tarafta duracağını sorgulatan; güçlü kadın karakteri, sert asker atmosferi ve yavaş yavaş derinleşen aşkıyla okuru içine çeken bir hikâye.Bazen en büyük savaş, düşmana karşı değil;kalbine karşı verilir.

Umay adında bir askerin bir mesaj aldıktan sonra değişen hayatını okuyacaksınız iyi okumalar

Karadenizden ayrılmak zorunda olan, yağmur yaşadıkları zorluklardan dolayı. Tekrar memleketine geri dönmesi ile kitap başlıyor

Geçmişinde işkence görmüş bir kadın yüzbaşı ve onu kurtaran gizli bir kahraman...

Asker ve doktor ilişkisi

"Yine emirlere uymadın." Soğuk sesi, gecenin sessizliğini bıçak gibi kesti. Gözlerinde öfke yoktu. Daha beteri vardı: Hayal kırıklığı. "Yine bir hayat kurtardım," dedi diğeri. Sırtına dayadığı kayanın soğukluğuna rağmen başını dik tutuyordu. "Kendi hayatını hiçe sayarak." "Sana ne benim hayatımdan?" demek istedi. Diyemedi. Onun yerine: "Senin gibi sadece emirleri uygulamıyorum." Kısa bir sessizlik oldu. Sonra tokat gibi gelen kelimeler: "Senin özgürlüğün, başkalarının mezarı olabilir." Gözlerini kaçırmadı. Dudakları acı bir gülümsemeyle kıvrıldı. "Senin disiplinin de bir çocuğun mezarı olacak bir gün." Olmuştuda. Aralarında yalnızca bir adım mesafe vardı ama bu, bin kilometrelik bir suskunluk gibiydi. Aynı safta savaşıyorlardı. Aynı timin parçasıydılar. Ama farklıydılar. Biri görev için yaşıyordu. Disiplinliydi, sertti ve asla geri adım atmazdı. Duygularını güçle bastırır, zayıflığa yer vermezdi. Diğeri de öyleydi. Sert, soğuk ve kararlı. Kalbindeki ateşi kimse görmezdi ama o ateş, onu daha da dayanıklı kılıyordu. İnatçıydı; sınırlarını zorlar, kimseye boyun eğmezdi. İkisinin de kendi doğrusu vardı. Ve her doğrusu, diğerinin sınırlarını zorluyordu. Aynı bedenin iki ruhu gibiydiler. Aynı gökyüzüne bakıyordular. Ama o bedendeki kurtlar farklı yönlere yürüyordu. İkisi de kendi yolunda savaşçıydı. Kurtun iki yüzüydüler. Ve biri mutlaka diğerini ısıracaktı. Tüm kurgu hayal ürünüme aittir! Küfür ve argo kelimeler içerir.

ikisi de dik kafalıydı. İkisi de kendi sözünden başka kimseyi dinlemezdi. Aynı göreve verildiklerinde, ilk ortak noktaları nefret oldu. Tartıştılar. Çatıştılar. Geri adım atmadılar. Ama görev uzadıkça bakışlar değişti. İnat yoruldu. Kalp konuşmaya başladı. Bazı aşklar bir anda doğmaz. Bazıları inatla başlar.

Ben ailesine aykırı olan o kız , ben sırf ailesine aykırı davranışlardan dolayı cezalandırılmış olan o kız, ben ailesine laf getirmiş olan o kız,ben ailesine sırf laf getirdi diye tam 1 yıl 8 ay boyunca cezalandırılan o kız, ben haksızlığa uğramış ama sesimi duyurmayım diye sessizlikle cezalandırılmış o kız, ben varlık içinde olan ama şuan sadece bir odayla yalnızlığa mahkum edilmiş, ailesi tarafından dinlenmemiş ama cezalandırılmış o kızım ben ailesi tarafından akıl hastanesine yatırılmış, geçirdiğim krizler sonucu ailem tarafından deli teşhisi konulmuş ve paranın verdiği güçle bu hastaneye kapatılmış ve sesimin kesilmesi sağlanmış o kız Lily Blaze buydum. Blaze kanından olan ama o soyadına leke getirdiği için sonuçlarna katlanan Lily’dim.

Gökyüzü kirliydi, ama hâlâ oradaydı. Bulutların arkasında, inatla. Ben çekiliyordum, geri. Hayattan birkaç adım uzaklaşarak. Hiçlik sessizdi. Ne yargı vardı, ne acı. Ama içimde bir şey direniyordu. Bir yüz, bir ses, yarım kalmış bir his. Ve o an şunu anladım: Beni hayata bağlayan şey yaşamak isteği değildi. Birine, daha dönememiş olmamdı.

"Sancağı kurabiliriz." Sancak yıllardır hayali kurulan bir timdi gerektiğinde şahin gerektiğinde aslan olacaktı. Artık sancağın devri başlıyordu.

Asker olan kızın esir düşmesi ve kızın tim tarafından bulunması ve devamında olanlar...

Hayat bizi nerden nereye götürür bilmeyiz. Almanyada başlayan hayat bizi türkiyeye kendi toprağımıza geri çağırır ve orda başlar aslında hayatımız köklerimize geri dönmek Kendi Sınırlarımızı zorlamak Herşey bi aile düğününle başladı.. o kömür gözleri.. Bi hata.. Neler değiştirdi hayatımda neler.. Ilk hikayem hoşunuza gider umarım 🌹

Yıllar sonra ailesini bulan kız

İlk başta anlamazsınız bir durumun iyiye mi?Kötüye mi?gittiğini işte hayatın anlamı da bu değil mi?İlk başta bize hiç birşey olmamış yanını gösterir.Ancak öbür tarafında kıyamet kopar.Bu yanı sadece masumların canını yakar…Yeni başlıyoruz hikayeme şans verir misin?🦋

İlk kitabım bu yüzden biraz acemi olabilirim. Hatalarımı düzeltirseniz sevinirim. Keyifli okumalar🫶🏻🎶 Küçüklüğünden beri dedektif olmak isteyen Gizem, bir gün hayatını tamamen değiştiren bir ihanetle karşı karşıya gelir. Bu ihanet hayatını tamamen değiştirir ve bu yüzden dedektif olmaz. Bir kaç kez intihar etmeye çalışan Gizem başarılı olamaz ve vatanına hizmet etmek için asker olur fakat timinin ölümüyle işler değişir. Her gün travmalarla uyanan Gizemin timine gelen yeni yüzbaşıyla her şey değişir

"Bu gece günceme yazacağım." "Neyi?" "Ateşten eli yanan çocuğun ateşi sevdiğini." 14.02.2026 21.10`

“Korel dur.” sözlerimle adımları bıçak gibi kesildi ve durup bana döndü.Gözlerinde o kadar çok duygu vardı ki nefret,hayal kırıklığı ve bitmek üzere olan bir aşkın kırıntıları. “Nasıl yapabildin Lalin ben senin için canımı vermeye hazırken,aşkınla yanıp tutuşurken, sen nasıl bizim saf ve temiz duygularla inşaa edilmiş aşkımıza ihaneti bulaştırabildin?” söyledikleriyle yapmadığım birşey yüzünden başımı öne eğdim.Elini kaldırdı ve yüzüme dokunmak istedi ama dokunmadan elini yumruk yaparak aşağıya indirdi. “Yüzüme bak yaparken utanmadın şimdi mi utanıyorsun?” dediğini yaptım ve ona baktım gözlerim dolmuştu. “Korel ben-“ susmam için elini kaldırdı. “Tek kelime etme çünkü inanırım.Sen bana bir kere yapmadım desen ben bütün gördüklerime rağmen yine sana inanırım,yine seni evim,yurdum bellerim.” söyledikleri boğazımda bir yumru oluşmasına sebep oldu.Yutkunamadım canım yandı.Cevap vermeyişime karşılık yüzünde buruk bir tebessüm oluştu. “Diyemiyorsun çünkü yaptın.Söylesene Lalin ağır mı geldi sana sevgim? Sen sevilmeyi bilmeyen bir kadınken,hiç sevilmemişken,benim seni canımdan çok sevmem sana ağır mı geldi?” Çağan birşey söyleyeceği sırada susması için kolundan tuttum.Korel Çağan’ın kolundaki elime bakıp gülümsedi. “Değmezmişsin sen sevilmeyi hak etmiyorsun hele ki benim tarafımdan sevilmeyi hiç hak etmiyorsun.Sana şehit haberim gelirse sakın cenazeme gelme.Varlığımda yanımda olmayan yokluğumda hiç olmasın.Sen varlığımın canını yaktın,yokluğumda senin canını yaksın Lalin.” *** 15.09.2025✨ Kapak tasarımı @yazarinbahcesi’ne aittir.

Dolmuşta birbirlerini görür görmez etkilenen iki gencin yıllar sonra tekrar bir dolmuşta karşılaşmasıyla olaylar sarpa sarar. Hayatın onlara sunduğu ikinci şansı nasıl gerçekleştireceklerini bilmeden yaşamlarına devam etmeleri kaderi sinirlendirmiş olmalı ki sürekli yollarını birbirlerine çıkartıp yeni bir aşk doğurmuştur... Öğretmen olarak atanan Kardelen lise yıllarında karşılaştığı çocukla beraber yıllar sonra tekrar karşılaşır. Bu süreç boyunca kendisini bir askere aşık olmamak için zorlayan Kardelen en sonunda kaderin oyununa yenik düşer. Sinan ise Kardelen`i ilk gördüğü anda ona vurulmuş ve uzun zamandır sıkıcı olan hayatı renklenmişti fakat sorunlar asla peşlerini bırakmıyordu. Biri bitip diğeri başlayan engeller yüzünden Sinan kökten çözüm bulmuştu...

Askerliğin ilk günü, herkes için aynıdır sanılır. Aynı üniforma, aynı emirler, aynı soğuk sabah. Ama onun için farklıydı. Dağların arasında, karın sessizliğinde başlayan bu görev; yalnızca birliğe değil, kendine de alışma savaşıydı. Geçmişini geride bırakmaya çalışırken, hiç tanımaması gereken birine rastladı. Yan birlikten gelen, adı söylenmeyen, yüzü tam seçilmeyen biri… Vardı. Ama yok gibiydi. Emirler nettir, duygular yasak. Yine de bazı insanlar gider gibi yapar… Ve insanın içinden hiç çıkmaz. Sanki Hiç Gitmemiş, bir askerin ilk gününden başlayan, yoklukla varlık arasındaki ince çizgide geçen, sessiz ama derin bir hikâye.

Bir savcı… Bir asker… Bir şehrin karanlık sırları… Ankara’daki bir parkta başlayan veda, Hakkâri’nin gölgelerinde ihanetlere, dostluklara ve beklenmedik bir aşka dönüşecek. Ve tüm hikâye, kalbimizin en derin yerinde, kalbin müziğinde son bulacak.

"Dört yıl önce bir pusuyla dağılan hayatlar, yarım kalan bir aşk ve tek bir emirle yeniden yazılan bir kader... Teğmen Beliz Kayran, geçmişin izlerini silmek için geri döndüğünde, karşısında sadece eski düşmanları değil, kalbini enkaz altında bırakan Yüzbaşı Alaz Korel’i bulacaktır. İhanetin gölgesinde, her şey bitti denilen yerden yeniden başlar."

Asena ve Bozkurt