Ben Asena Yıldız bazen ben bile kim olduğumu bilmiyorum. Başkaları için bir avukat, vatanım için ise bir mit ajanı veya bir askerim. Hayattan öğreneceğim bir çok şey var mesela; ben kimim, ailem kim, gerçek ben kimim bu gibi soruların cevabını merak ediyorum ama ben en çok da bir türk evladıyım. Kısaca kıdemli üsteğmen Asena Yıldız hem mit ajanı hem de bir türk askeriyim. Şunu söylemek gerekirse kader benim için kartlarını tekrar oynayacak sizinle birlikte neler olacağını birlikte öğreneceğim benimle birlikte öğrenmeye hazır mısınız?...

Bu bir kahramanlık hikâyesi değil. Bu; susarak büyüyen askerlerin, geride bıraktıkları hayatların ve içlerinde taşıdıkları savaşların hikâyesi. Gökalp için üniforma sadece görev değil, sığınılacak tek yer. Uzak bir üs bölgesinde geçen günler; silah arkadaşları, emirler, kayıplar ve dinmeyen bir iç hesaplaşma… Ama insan nereye giderse gitsin geçmişinden de kalbinden de kaçamaz. Bazen en sert adamı bile hayata bağlayan şey, beklenmedik bir karşılaşmadır. Sessiz Yemin, görevle vicdan, yalnızlıkla umut arasında sıkışmış bir askerin hikâyesi. Çünkü bazı sözler yüksek sesle verilmez.

Kimdim ben .Neydim ? Bilmeden taşınmıştım o kasabaya başımı gelecekleri bilmeden normal miydi yaşadıklarım ?

Karlar Kadar Masum Aşkın, Aşıkların Hikayesi... 𝙀𝙡𝙞𝙛&𝘼𝙡𝙞

Burak, ailesini öldüren teröristlerden intikam almaya çalışırken saniyeler önce yaşadığını öğrendiği kardeşini kaybeder... 💙🖤İyi Okumalar🖤💙

Hayat ne kadar acıdır. Ya da insanlar mı desem. 23 yılım bir yalan belki geçirdiğim çoçukluğum belki de bu hayat nereden bilirsin ki. Ben Kaan oğlum Barış Efe ile başbaşa kaldım. "Oğlum, umarım görmediğim baba sevgisini sana en güzel bir şekilde gösteririm ve sana çok iyi bir baba olabilirim Barışım benim." ★★★

"Ey kahraman Türk kadını! Sen yerlerde sürünmeye değil, omuzlar üzerinde göklere yükselmeye layıksın." -Gazi Mustafa Kemal Atatürk Albeyaz Yeminler Ceylan Savaş, 28 yaşında bir terörle mücadele savcısı ve geçmişin acılarıyla şekillenen bir kadındır. 1998`de terkedilen küçük bir kız olarak, Türk konsolosluğunun yardımıyla ülkesine döner ve onu büyüten kişi, evlat edindiği babası Albay Kaan Savaş`tır. Albay Kaan, sevgiyle büyüttüğü kızının ülkesine adanmış bir kadına dönüşmesine tanıklık eder. Alpkan Aslan, 29 yaşında Özel Kuvvetler Kıdemli Üsteğmeni, küçük yaşta ailesini kaybetmiş ve devletin kollarında büyümüştür. Zorlu görevleriyle tanınan Alpkan, Cizre`deki "Savaşçı" timinin komutanıdır. 2018`de bir kaza sonucu tanışan Alpkan ve Ceylan, yıllar sonra, 2025`te Cizre`de tekrar karşılaşır. Ceylan, babasının komutanlık yaptığı timle çalışmak için Cizre`ye gelir ve burada Alpkan ile yolları kesişir. "Albeyaz Yeminler", bir aşk hikayesi değil, aynı zamanda bir kahramanlık destanıdır. Cesaret, kayıplar ve yeminlerle dolu bu yolculuk, onları yalnızca birbirlerine değil, ülkenin geleceğine ve büyük bir savaşa da sürükleyecektir. Eğer hoşunuza gitmişse kitabıma göz atmayı unutmayınn ❤️

Metrobüste tanışan iki gençin hikayesidir bu. Ayrılıklar, barışlar vardır her zaman işte bu iki gencin sonudur bunlardan biri. Ya sonsuza kadar ayrılık yaşıyacaklar ya da sonsuza kadar aşk. İyi okumalar dilerim

Alaranın doğumundan buyana her zaman acılar çekmiş babasından şiddet görmüştü yıllar sonra ise en sevdiği arkadaşı Umay asker olmuş gelmişti. Onun yanında kardeşini ziyaretler ediyordu. Babası ne öldürüyordu nede yaşatıyordu liseden mezun olduktan sonra okulu bırakmak zorunda kalmıştı

"Alacağım kız seni" "Olmaz vermez babam" "Kaçarsı o vakit" "Bilmem...kaçarım sana senden başkasına yar olmam"

Bu "konuşmanı istemiyorum", aslında yıllar önce de konuşmadın" demenin başka bir yoluydu.. ... Hayat onlara yeni bir yol çizmişti,İki yaralı kalp.Babası tarafından geri planda tutulan hayatı boyunca yanlız kalacağını düşünüp erkeklere güvenemeyen bir hemşire. ‎ ‎Annesinin Şehit olmasının ardından soğuk duygusuz gözüken birine dönüşen Asker. ‎İkili için yeni bir hayat yeni bir kader çizilmişti. ‎Yolları kesişen ikili birbirinin yaralarını sarıp kendilerine bir masal yaratmışlardı. ‎ ‎Birde bu masalın en önemli çizgisine yıllar sonra sahip olmuşlardı. . ‎ ‎Bu yolun sonunda ikilinin sonu nasıl olur bilemeyiz ama bir birine olan sevgilerini en içten bir şekilde okuyacağızz. ‎ Hayat onlara yeni bir yol çizmişti,İki yaralı kalp.Babası tarafından geri planda tutulan hayatı boyunca yanlız kalacağını düşünüp erkeklere güvenemeyen bir hemşire. ‎ ‎Annesinin Şehit olmasının ardından soğuk duygusuz gözüken birine dönüşen Asker. ‎İkili için yeni bir hayat yeni bir kader çizilmişti. ‎Yolları kesişen ikili birbirinin yaralarını sarıp kendilerine bir masal yaratmışlardı. ‎Bu yolun sonunda ikilinin sonu nasıl olur bilemeyiz ama bir birine olan sevgilerini en içten bir şekilde okuyacağızz. ‎

> “Şehitler ölmez, vatan bölünmez!” Bu söz artık sadece bir haykırış değil, bir gerçektir. Çünkü bu toprak, uğruna can verilen toprağın adıdır: VATAN. “Vatan Sağ Olsun” dört kalbin birleşip tek bir kalem olduğu, kanla yazılan tarihe duyulan derin saygının ifadesidir. Her satırı, bir şehidin alnındaki son buse, bir annenin göğsünde sakladığı son mektup, bir çocuğun rüyasında gördüğü ama artık dönmeyen babadır. Bu kitapta; Ömer Halisdemir’in karanlığı yaran cesareti, Eren Bülbül’ün çocuk yüreğiyle ettiği son ihbar, Berat Mecit Day’ın sessiz şehadeti ve Cengiz Topel’in göğe yükselen son selamı vardır. Bu kitap, ne kurgu, ne destan, ne roman… Bu kitap bir ağıt, bir dua, ve bir emanettir. Şehitliğin ne olduğunu unutanlara hatırlatma, geride kalanların ne yaşadığını görmeyenlere aynadır. Bir milletin en kutsal cümlesiyle son bulur her sayfa: “Vatan sağ olsun.” --- ÜÇ YÜREK (DOĞA, GÖKÇEN, KAAN)

Ayrılıklar. Can yakıcı ve habersiz ayrılıklar... Sevdiğin birisi gider bazen ama haberin olmaz. Birisini çok seversin, delicesine korkarsın onu kaybetmekten. Bu kişi illa sevdalın olmak zorunda da değil... Aile. Mesela, Korkmaz ailesi. Şu anda kaybetmekten korktukları, çokça sevdikleri ve evlerinin direği olarak gördükleri Salim Korkmaz’ı kaybetmişlerdi. Fakat haberler yoktu... Zaten hiçbir şehit haberi telefondan verilmezdi, nereden haberleri olacaktı ki?.. Bir gece vakti hepsi sıcacık yatağında mışıl mışıl uyurken, Salim Korkmaz gittiği görevde Alsancak uğruna şehit düşmüştü. Sonsuzluğa giderken çehresinde gülümseme, yüreğindeyse burukluk vardı. Ailesinin üzülecek olmasını bıraktığı sızıyla kapanmıştı gözleri. Fakat beyaz ışığı gördüğünde her şey son bulmuştu. Şehit olmuştu. Bundan daha güzel ne vardı? Ailesi olan bitenden habersizdi ama o; unutulmayacak, unutturulmayacak kahramanlardan birisi olmuştu. Şehit olacağını anladığında aklına ilk eşi gelmişti. Yıllardır sevdiği kadını hep çaresiz ve de yalnız başına bırakmıştı. Onun çilesini hep çekmişti, Mehtap Korkmaz. Sonra soy adını ilk ona bahşettiği gün geldi aklına. Belki de bencillikti yaptığı ama ne kadar mutlulardı... Oysa iç sesi haklı çıkmıştı; kısa sürmüştü bu neşeleri çünkü evliliklerinin ikinci günü göreve çağırılmıştı... Üzülmüştü güzel karısı. Ama elden biçare gelmeyince gelmiyordu. Birden Mehtap’la anıları toz bulutu olup uçtuktan sonra aşklarının, iki kişilik yuvanın büyümesini sağlayan oğulları geldi aklına; Akalp’ti adı. Dürüst, doğru kişi demekti. Mehtap’ı istemişti bu ismi. Delikanlı oğlu annesine ve kızına sahip çıkardı. Her ne kadar onun omuzların ağır yükler devretmek istemese de hep olduğu gibi yine elinden bir çare gelmezdi. Kaderdi tüm bunlar. Onun önüne nasıl geçecekti?

Ateş bizdik. Bazı insanlar hayata iz bırakmaz. Bazılarıysa dokunduğu her şeyi yakar. Onlar birbirlerini sevdiklerinde dünya aydınlanmadı — dünya yandı. Yanmak güzeldi başta. Isıttı, umut verdi, cesaret oldu. Ta ki ateş kontrolden çıkana kadar. Çünkü bazı aşklar iki kişiyi de kurtarmaz. Bazıları sadece birlikte yok eder. Bu bir kavuşma hikâyesi değil. Bu, yanmayı seçen iki insanın geriye kalan sessizliğidir. Ateş bizdik. Ve kül… hala içimizde.

disiplinli ve mantığı ile haraket eden aslıhan duygu ve sezgileriyle haraket eden bir adama tutulacağını bilmiyordu.

"— Sonra görüşeceğiz Asena Üsteğmen! — Görüşürüz komutanım..."

Bir hilal uğruna Ya Rab! Ne güneşler batıyor…

Abisini bulamayan Liva, bir anda yalnışlıkla Atlas`a sarıldı. Atlas, şaşkınlıkla,ona sarılan kıza bakıyordu. Liva, başını kaldırıp, "Abi..." diye fısıldadı. Atlas, derin bir nefes aldı, ve konuştu "Söyle abisi"

Biri geçmişini kendi elleriyle susturdu, diğeri geçmişi ile gömüldü. Arden ve Rüzgar,gerçeğin asla söylenemediği bir cephede,birbirinden habersiz savaştı. Aynı cephenin,birbirine yabancı iki askeri; yoğun acılarla sınanarak aynı safta buluştu. Yıllardır aynı amaca hizmet eden iki asker, artık o amaca birlikte yürüyeceklerdi. O amaç uğruna yaratacakları enkaz, kalplerinde çoktan oluşmuş olanın aynısı olana dek durmayacaklardı. Ve durduklarında,yaratıkları enkazın altında, adını koyamadıkları bir şey filizlenmiş olacaktı.

Dumanla kaplı ölü bölgede, binlerce kırık kafesin arasında tek bir kuş özgürlüğe kavuşur. Ve o uçuş, savaşın içindeki bir askere unuttuğu bir şeyi hatırlatır: Yaşamak. Fakat gölgeler yakındır. Ve bazen en büyük savaş, silahlarla değil, ruhla olan savaştır.

"Bir tim... Altı yürek... Ve geriye kalan bir yüzbaşı." Yüzbaşı, timini kaybettikten tam bir ay sonra, hâlâ aynı sabaha uyanıyor. Aynı vicdan azabı, aynı sessizlik, aynı boşluk. Bu bir savaş değil, bir sorgulama. Düşman dışarda değil bu kez içeride. Koridorlar daha soğuk, mahkeme salonları daha sessiz, üniforma daha ağır. Bin Ölür Bin Diriliriz, savaşın yalnızca cephede olmadığını anlatan bir hikâye. Adaletin, vicdanın ve askerî disiplinin kesiştiği ince çizgide yürüyen bir adamın içsel çatışmasını gözler önüne seriyor.

Alev insanın içini ısıtır. Ama bazılarına göre herşey küle çeviren o alevdir.. Çünkü o alev, küçük bir kıvılcımla dünyayı yakabilir... Kimisini yakıp küle dönüştürür, kimisi o ateşte kavrulur. Kerem o hikayede kavrulacaklardan biriydi. ~~ "Öğrendiler başarmadım" Dedi "Alev kendine gel! Hala yaşıyorsan böyle başarmadım diyemezsin" Telsizden bir kahkaha sesi duyuldu "pek de yaşıyor sayılmam ihtiyar.." Timdekiler birbiriyle bakıştı.

Beni takip etmeyi unutma

Deha Turan herkesin bildiği hayalet gerçek ailesini bulduktan sonra ne olacak hemen alışabilecek mi? Peki kızını koruyabilecek mi? Dehanın hayatını merek eden buyursun gelsin ☺️ Umarım bunuda beğenirsiniz 🥹 Diğerinede bakın canlarım lütfen 🙏🏻🤍

Allahın Has ve Öz Adıyaman`lısı ile Has ve Öz Rize`li iki insanı Siirt`te tehlikenin göbeğinde karşılaştılar ve hikaye bundan sonra başladı... Biri hayatının baharında bir kız biri ise hayatının en zorlu günlerinde bir oğlan...