Bazı sürprizlerin bedeli, beklediğinden çok daha ağır olur. Ahu, çiçeği burnunda bir öğretmen olarak hayallerindeki atamayı almıştı. İstikameti; abisinin, kahramanının görev yaptığı o zorlu şehirdi. Hasretin bitmesine saatler kala, abisi Üsteğmen Yavuz`a hayatının sürprizini yapmak için sessizce yola çıktı. Ancak kız kardeşine ulaşamayınca dünyası başına yıkılan Yavuz Üsteğmen, Ahu’nun şehre geldiğini öğrendiğinde tüm timini heyecandan seferber eder. Şehrin meydanında büyük bir kavuşma planlanırken, Ateş Timi komutanlarının canından çok sevdiği bu gizemli misafiri beklemektedir.o sırada Ahu’nun çantasında taşıdığı öğretmenlik hayalleri, Hakkari’nin sert rüzgarıyla buluşmak üzeredir. ​

Sadece bana baktı ve arkasını döndü, o an bileğimdeki prangalara baktım. Hafifçe gülümsedim ve en sevdiğim, en çok dinlediğim şarkıyı bu sefer bağırarak söyledim; "Biz vatan çiçeğini Kanımızla sulardık. Tomurcuklar açtıkça Halay çeker oynardık. Horon teper oynardık." Kıpırdamadan başını arkaya çevirecek şekilde bana baktı yüzünü buruşturdu. "Prangaya vurulduk. Hücrelere konulduk. Bunlar yetmezmiş gibi Cellatlara sunulduk. Sehpalara sunulduk." Bu sefer tam olarak bana döndü ve sırıttı,ama şarkıyı bitireceğime emindi. "İhanetin bağrına Hançer olup saplandık. En sonunda mükâfat Yiğitlikle suçlandık. Faşistlikle suçlandık." Bi adım yaklaştı beni korkutmak için ,korktum da ama devam ettim. "Çarmıhlara gerildik. Ceryanlara verildik. Bizi "öldü" sanmayın! Bir öldük, Bin dirildik..." Bitirince bi adım daha yaklaştı, ve yüzüme tükürdü ardından yüzünü yeniden buruşturak "Belki bir öleceksiniz, ama asla bin dirilmenize izin vermeyecez." Bu sefer bağırdı. " Farkındasın demi sen bi gazeteci parçasısın sadece bu ve seni unutacaklar!" Arkasını dönüp çıktı. Biraz duvara baktım ve yine bir gerçekle yüzleştim, ben kimim ki? Kim benim peşime düşsün ki, ben bi yetimim ben bi öksüzüm. Gözlerim yavaş yavaş kapanıyodu, yeniden...

Savaşın ortasında bir kız. Göğe yazılan tek gerçek: Vazgeçmemek.

Unutmayın vanilyanın kokusu sıkmadıkça çıkmaz.

Ülkemizde yeni yeni oluşum gösteren, büyük ve tehlikeli terör örgütü olan Karanlık Hilal ile Yüzbaşı Aras Demir bir savaşa girer. Bu savaşta Candaş`ı olan Yüzbaşı Ali Kılıç ile irtibatı kesilir. Aylarca aramasına rağmen ne ölüsünü ne de ondan bir iz bulur. Karanlık Hilal terör örgütü ile girdiği büyük bir savaşın içerisinde olan Yüzbaşı Aras Demir, İntikam-Aşk-Görev üçgeninin tam ortasında kalır. Çıktığı sınır ötesi bir görevde yaralanan Aras, götürüldüğü hastanede o gece nöbette olan Doktor Elif Karaca tarafından acil olarak ameliyata alınır. Doktor Elif, ilk başlarda Aras`a karşı ön yargılı olsa da geçmişteki yaşamış olduğu travmaları Aras ile iyileştirir.

Sadece başarılı olmakla neye sürüklenirsiniz? Her şeye. Ama siz sürüklenmezsiniz onlar sürerler. Tek mermi artık beş mermi. Atılan her kurşun vatanı, düşen her saçak acılarımı temsil ediyordu...

Çok spoiler vermek istemiyorum o yüzden yazmıyorum.

Üniforma giyildiğinde geride bırakılan sadece ev değildir. Sevdikler, hayaller ve korkular da cephede kalır. Bu kitap, vatan uğruna susmayı öğrenen askerlerin iç dünyasına açılan bir kapı.

Biz Şafak Timi Geldiğimiz bu yolda Vatan için savaşmaya Ant içtik

Aşklarım merhabaa!! Umarım seveceğiniz bir kurgu olur🫶🏻🫶🏻 Yorumlarınız ve oylarınız benim için çok önemli unutmayın!! kitapla alakalı fikirlerinizi yazınn

Ben sekiz yaşında sokaklarda yaşamaya mahkum edilmiştim, ben kim miyim ? "Yüzbaşı Alara soylu Mardin emret komutanım"

Diğerini silemedim ama şuan devam etmeyeceğim. Çünkü çok karıştı ciddilisini yazacağım.

Umay adında bir askerin bir mesaj aldıktan sonra değişen hayatını okuyacaksınız iyi okumalar

Geçmişinde işkence görmüş bir kadın yüzbaşı ve onu kurtaran gizli bir kahraman...

Asker ve doktor ilişkisi

ikisi de dik kafalıydı. İkisi de kendi sözünden başka kimseyi dinlemezdi. Aynı göreve verildiklerinde, ilk ortak noktaları nefret oldu. Tartıştılar. Çatıştılar. Geri adım atmadılar. Ama görev uzadıkça bakışlar değişti. İnat yoruldu. Kalp konuşmaya başladı. Bazı aşklar bir anda doğmaz. Bazıları inatla başlar.

Ben ailesine aykırı olan o kız , ben sırf ailesine aykırı davranışlardan dolayı cezalandırılmış olan o kız, ben ailesine laf getirmiş olan o kız,ben ailesine sırf laf getirdi diye tam 1 yıl 8 ay boyunca cezalandırılan o kız, ben haksızlığa uğramış ama sesimi duyurmayım diye sessizlikle cezalandırılmış o kız, ben varlık içinde olan ama şuan sadece bir odayla yalnızlığa mahkum edilmiş, ailesi tarafından dinlenmemiş ama cezalandırılmış o kızım ben ailesi tarafından akıl hastanesine yatırılmış, geçirdiğim krizler sonucu ailem tarafından deli teşhisi konulmuş ve paranın verdiği güçle bu hastaneye kapatılmış ve sesimin kesilmesi sağlanmış o kız Lily Blaze buydum. Blaze kanından olan ama o soyadına leke getirdiği için sonuçlarna katlanan Lily’dim.

Asker olan kızın esir düşmesi ve kızın tim tarafından bulunması ve devamında olanlar...

Hayat bizi nerden nereye götürür bilmeyiz. Almanyada başlayan hayat bizi türkiyeye kendi toprağımıza geri çağırır ve orda başlar aslında hayatımız köklerimize geri dönmek Kendi Sınırlarımızı zorlamak Herşey bi aile düğününle başladı.. o kömür gözleri.. Bi hata.. Neler değiştirdi hayatımda neler.. Ilk hikayem hoşunuza gider umarım 🌹

Yıllar sonra ailesini bulan kız

Yıllar önce bi iftiraya uğrayıp ailesinin ona inanmayıp mahalleden ayrılması ve yıllar sonra ülkenin en başarılı savcısı olarak mahalleye geri dönüp eski abisini herkesin içinde nişanında tutuklayan CUMHURİYET SAVCISI EDA İPEK KARADAĞ (Eski adı kalp yarası)

“Korel dur.” sözlerimle adımları bıçak gibi kesildi ve durup bana döndü.Gözlerinde o kadar çok duygu vardı ki nefret,hayal kırıklığı ve bitmek üzere olan bir aşkın kırıntıları. “Nasıl yapabildin Lalin ben senin için canımı vermeye hazırken,aşkınla yanıp tutuşurken, sen nasıl bizim saf ve temiz duygularla inşaa edilmiş aşkımıza ihaneti bulaştırabildin?” söyledikleriyle yapmadığım birşey yüzünden başımı öne eğdim.Elini kaldırdı ve yüzüme dokunmak istedi ama dokunmadan elini yumruk yaparak aşağıya indirdi. “Yüzüme bak yaparken utanmadın şimdi mi utanıyorsun?” dediğini yaptım ve ona baktım gözlerim dolmuştu. “Korel ben-“ susmam için elini kaldırdı. “Tek kelime etme çünkü inanırım.Sen bana bir kere yapmadım desen ben bütün gördüklerime rağmen yine sana inanırım,yine seni evim,yurdum bellerim.” söyledikleri boğazımda bir yumru oluşmasına sebep oldu.Yutkunamadım canım yandı.Cevap vermeyişime karşılık yüzünde buruk bir tebessüm oluştu. “Diyemiyorsun çünkü yaptın.Söylesene Lalin ağır mı geldi sana sevgim? Sen sevilmeyi bilmeyen bir kadınken,hiç sevilmemişken,benim seni canımdan çok sevmem sana ağır mı geldi?” Çağan birşey söyleyeceği sırada susması için kolundan tuttum.Korel Çağan’ın kolundaki elime bakıp gülümsedi. “Değmezmişsin sen sevilmeyi hak etmiyorsun hele ki benim tarafımdan sevilmeyi hiç hak etmiyorsun.Sana şehit haberim gelirse sakın cenazeme gelme.Varlığımda yanımda olmayan yokluğumda hiç olmasın.Sen varlığımın canını yaktın,yokluğumda senin canını yaksın Lalin.” *** 15.09.2025✨ Kapak tasarımı @yazarinbahcesi’ne aittir.

Dolmuşta birbirlerini görür görmez etkilenen iki gencin yıllar sonra tekrar bir dolmuşta karşılaşmasıyla olaylar sarpa sarar. Hayatın onlara sunduğu ikinci şansı nasıl gerçekleştireceklerini bilmeden yaşamlarına devam etmeleri kaderi sinirlendirmiş olmalı ki sürekli yollarını birbirlerine çıkartıp yeni bir aşk doğurmuştur... Öğretmen olarak atanan Kardelen lise yıllarında karşılaştığı çocukla beraber yıllar sonra tekrar karşılaşır. Bu süreç boyunca kendisini bir askere aşık olmamak için zorlayan Kardelen en sonunda kaderin oyununa yenik düşer. Sinan ise Kardelen`i ilk gördüğü anda ona vurulmuş ve uzun zamandır sıkıcı olan hayatı renklenmişti fakat sorunlar asla peşlerini bırakmıyordu. Biri bitip diğeri başlayan engeller yüzünden Sinan kökten çözüm bulmuştu...

Askerliğin ilk günü, herkes için aynıdır sanılır. Aynı üniforma, aynı emirler, aynı soğuk sabah. Ama onun için farklıydı. Dağların arasında, karın sessizliğinde başlayan bu görev; yalnızca birliğe değil, kendine de alışma savaşıydı. Geçmişini geride bırakmaya çalışırken, hiç tanımaması gereken birine rastladı. Yan birlikten gelen, adı söylenmeyen, yüzü tam seçilmeyen biri… Vardı. Ama yok gibiydi. Emirler nettir, duygular yasak. Yine de bazı insanlar gider gibi yapar… Ve insanın içinden hiç çıkmaz. Sanki Hiç Gitmemiş, bir askerin ilk gününden başlayan, yoklukla varlık arasındaki ince çizgide geçen, sessiz ama derin bir hikâye.

Asena ve Bozkurt