Alina Zeynep Yıldırım, Karahan Anadolu Lisesi`ne nakil olur. Nakil olduğu ilk gün okul müdürünün oğluyla bir tartışma yaşarlar ve Baran Ulu Karahan, kızın ona verdiği cevaptan etkilenir. Ve böylelikle Alina Zeynep Yıldırım ile uğraşmaya başlar. Ona aşık olacağını düşünmeden…

Oxford Üniversitesi her ülkeden öğrenciler almaya başlar. Derin derslerinde çok başarılı bir öğrencidir ve Oxford`dan mektup alır...

“Bir an okuduğum yazıyı algılayamadım. Kalbim göğüs kafesime şiddetle çarpıyordu. Hayır, bu doğru değildi. Ben yıllarca bir yalanı yaşamış olamazdım.”

​İspanya’da, Mendoza ailesinin yanında büyüyen Elena için hayat, eline geçen tek bir belgeyle yerle bir oldu. Büyütüldüğü tüm hayatın ve kimliğinin sahte bir masaldan ibaret olduğunu öğrendiğinde, geride sadece tek bir seçenek kaldı: Gerçek köklerini bulmak.

Çünkü bazı geçmişler gömüldüğü yerde kalmaz. Ve bazı ışıklar, ne kadar karartılsa da parıldamaya devam eder.

Bu hikaye kusursuz insanların değil, birbirinin yaralarını sarmaya çalışan iki insanın hikayesi. Her şey bir karşılaşmayla başladı. Devamı ise ne ikisinin ne de kaderin tahmin ettiği gibi oldu.🤍

"bana bir şans ver, birbirimize olalım." dedi gözlerime adeta yalvararak.

"ben kendime iyi gelemiyorum Berk, sana nasıl ilaç olayım." gözlerine beni anlamasını umarak baktım.

"sana iyi gelmeyen şey neyse bırak, ben sana iyi gelmeye çalışırım güzelim." derken gözlerim umutla bakıyordu. peki sözüne güvenmeli miydim? ona bir şans vermeli miydim?

peki, Beyza Berk ile olan geçmişine rağmen karşısına çıkan bu şansı ona verecek miydi? okuyup görelim.

551;Yakışıklım 553;Yakışıklım mı? 553;Siz kimsiniz? 551;Ben sana aşığım,ama itiraf edemiyorum yakışıklım.

❗️BÖLÜMLER HER PAZAR GELECEKTİR.❗️ ---------- BİLİNMEYEN NUMARA: Aslında yazmayacaktım ama dünden sonra merak etmeden duramadım. Bugün nasılsın? SİZ: Dünden daha kötü. BİLİNMEYEN NUMARA: Peki o zaman sana bir soru sorayım; Anlatırsan rahatlar mısın? SİZ: Belki. BİLİNMEYEN NUMARA: Anlat o zaman. Hem bu sorunun cevabını bulmuş olursun. ---------- ❗️Kitaptaki hiç bir karakterin gerçeklikle ilgisi yoktur. Olay örgüsü tamamen benim hayal ürünümdür.

Bilinmeyen Numara: Limandaki nöbetçileri indirin, kamyonlar girmeden önce kameraları tamamen devre dışı bırakın. Sıkıntı istemiyorum. ​ Lavin: Limandaki nöbetçilere benden birer oralet söyledim, kameralara da el salladık canım. Sıkıntı çıkmaz, rahat ol. Kamyonlar bende. ​ Bilinmeyen Numara: Erdem? Ağzını topla ve işini yap. Kameralar hala açık görünüyor sistemde. Beni delirtme. ​ Lavin: Ah, patron... Kameralar açık çünkü arkada çok güzel bir fon müziği çalıyor, ortamı bozmak istemedim. Hem kamyonların rengi kırmızıysa geçirmiyorum, benim kırmızı takıntım var biliyorsun. ​ Bilinmeyen Numara: Kırmızı takıntısı olan bir Erdem... Çok yaratıcı. Kimsin sen ve Erdem nerede? ​Lavin: Erdem şu an limanda oraletinin dibini sıyırıyor, telsizi de bana bıraktı. Telsiz nöbetçisiyim ben. Telsiz başında kırmızı kamyon bekliyorum. ​ Bilinmeyen Numara: Güzel oyun. Ama kötü haber; Erdem şu an tam karşımda duruyor ve telefonu elinde. Bu gece benimle kimin eğlendiğini bulduğumda, o kırmızı kamyonun arkasına ilk seni bindireceğim.

Ece Ada ailesini küçük yaşta bir yangında kaybetmiştir burslu katıldığı kolejde neler yaşayacak.

oku belki seversin.

İLK KİTABIM SİZİN DEDİKLERİNİZİ GÖRE BÖLÜM GELİCEK

NEFRETTEN ASKA, LİSE KURGUSU, YARI TEXTİNG, AŞK ÜÇGENİ

seungmin eski sınıfındaki zorbalar yüzünden başka bir sınıfa kayıt oluyor

Bir aile düşmanlığı, iki çocuk ve yıllarca ezberletilmiş bir kural: Birbirinize güvenmeyin. Gece ve Karan bu kuralla büyüdü. Aileleri birbirinden nefret ediyordu, onlar da bu konuda ailelerini hayal kırıklığına uğratmıyordu. Gerçi Gece`ye sorarsanız Karan, ailesinin düşmanlığına gerek kalmadan da yeterince sinir bozucuydu. İkisi de bu düşmanlığın hiç değişmeyeceğinden emindi. Ne de olsa akılları, birbirlerinden uzak durmalarını söylüyordu. Ama kalbin, aklın kararlarına uyma gibi bir zorunluluğu yoktu. Çünkü düşmanlık aklın kararıydı, aşk kalbin itaatsizliği. Ve bazen insan, en son seçeceğini söylediği kişiden vazgeçemiyordu.

0554********: İyi akşamlar Eylem, rahatsız ettim kusura bakma. (23.22)

0554********: 11/A'dan Mustafa ben, Tülin hoca seninle iletişime geçmemi söyledi numaranı verdi. (23.22)

Siz: İyi akşamlar Mustafa abi(00.28)

Siz: Evet Tülin hoca söylemişti numaramı vereceğini(00.28)

Siz: Konu nedir(00.28)

0554********: Kulüp etkinlikleri için 2 hafta sonrasına tören hazırlamayı planlıyoruz, kulüp başkanı olarak sorumluluk bende. Eğer kabul edersen senin de etkinlikte ekipten bir arkadaşımızla düet yapmanı istiyoruz. (00.29)

Siz: Ben mi? (00.29)

0554********: Evet(00.29)

Devamı için kitabıma giriş yapabilirsinizz, iyi okumalarrr🫶

Elis ve Akay aileleri tarafından küçük yaşta yetimhaneye bırakılan iki çocuktur. Bir gün bir adamın Elis`i evlat edinmesi ile ayrılırlar fakat kaderin onlara farklı bir yol çizdiğini henüz bilmezler.

Alisa nın yıllarca yetimhanede kalıp sonra birisi tarafından evlatlık alınması o kişi tarafından pek hoş şeyler olamayıp geri yetimhaneye döndükten 2 3 ay sonra asıl ailesi onun değiştirildiğini öğreniyor ve alisayı yanına alıyorlar ve gerçeklerin açıklanması abileri arasındaki anlaşmaları vs

- 𝓵𝓪𝓷𝓮𝓽𝓵𝓮𝓻𝓮 𝓲𝓷𝓪𝓷ı𝓻𝓶ı𝓼ı𝓷ı𝔃, 𝓼̧𝓪𝓱𝓼𝓮𝓷 𝓫𝓮𝓷 𝓲𝓷𝓪𝓷𝓪𝓶𝓪𝔃𝓭ı𝓶. 𝓣𝓪𝓴i 𝔂𝓪𝓼̧𝓪𝔂𝓪𝓷𝓪 𝓴𝓪𝓭𝓪𝓻......

Hayatında çok başarılı olan 16 yaşındaki Doğa en yakın arkadaşım dediği kişinin ihanetinden sonra hayatı değişmeye başlar.

Hayat bazen insanı en savunmasız anında yakalar ve bir gecede her şeyi değiştirir...
Deren, ölü doğarak başladığı yaşam savaşında çocukluğunu SP ile, gençliğini ise lösemiyle geçiren bir kız. Bedeni kırılgan, ruhu inatçı, umudu ise her şeye rağmen dimdik ayakta.
Arın ise yirmi yaşında, küçük kardeşini bir anda kaybetmiş ve suçluluğun karanlığına gömülmüş bir genç. İçinde dinmeyen çığlıklar, her korna sesinde yeniden açılan yaralar, nefesini bile unutturan panik ataklar...
İkisi de aynı hastanenin duvarlarında kaybettikleri yanlarını ararken, hayat onları sessizce birbirine doğru sürüklüyor.
Birinin bedeni savaşırken diğerinin ruhu kanıyor; ama kader, iki kırılmayı tek bir bütün yapmanın yolunu biliyor.
Bazen yeniden doğmak, tek başına mümkün değildir...
Ve bazen insanı hayata döndüren şey bir mucize değil, göz göze geldiğin anda içindeki karanlığı susturan bir yabancıdır.
Bu hikâye, iki yaralı kalbin birbirinde nefes bulmasının, acının içinden filizlenen sevginin ve 'tutunmanın' en güçlü hâlinin öyküsü."

---

Yetimhanede büyüyen bir kız

gerçek ailem kurgusu

Bomboş bir sınav kağıdı, omuzlara yüklenen ağır bir sessizlik... Melis, her gün yüzüne yerleştirdiği o sahte tebessümün arkasında, hem evindeki acımasız fırtınalarla hem de okulun koridorlarında kurulan zorba tuzaklarıyla tek başına savaşıyor. Kimseye güvenmeyen, içindeki çığlıkları kimselere duyuramayan bir kız... Peki ya her şeyi sessizce izleyen o tekinsiz gölge, Rüzgar? Ve her şeyi değiştirmek için gelen o yeni yüz, Pelin? Sessiz çığlıkların ve gizli yaraların hikayesi başlıyor

" Sizi kurtarmayı teklif etsem ama karşılığında kız kardeşimi kurtarsanız "

dedi . Düşünecek bir saniyem bile yoktu hemen karar vermeliyim ve kelimeler kontrolsüzce ağzımdan döküldü

" Tamam neyi var kardeşinin"

Derin bir nefes alıp konuşmaya başladı

" Ya ben ya kız kardeşim evlenmeli ama o daha reşit bile değil"

demişti.Tek seçeneğim vardı kabul edicektim...

" Tamam tamam evlicem seninle ama sende beni kurtarıcaksın"

Bu kitabın düzenlenmemiş hali hesabımda zaten var, silmek istemediğim için düzenlenmiş halini ayrı olarak yayınlıyorum. 🌀 Rusyada büyüyen nadya nın türkiyede gerçek ailesini bulmasıyla başlar • "Yaralarımı görebilirsin ama hikayemi asla bilemezsin." • "sende bana uyuşturucuyu bırakacağın konusunda söz vermiştin! Ama görüyorum günden güne erimeye devam ediyorsun! Sen ve o salak kalbin, değerli beynini mahvediyor ama farkında değilsin! Hayatını yaşa artık Nad! Yas tutmaktan vaz geç, ölen öldü ama sen hâlâ yaşıyorsun! Adında umudu, ışığı taşıyorsun ama bir viranesin! Kendine gel-" • "sen hangi sürtüksün" Dehşet görmüş gibi eliyle ağzını kapattı ve sonra "ANNEEEEEE!!!" diye gürledi. • Çakal? O kim be? • "abi" "bana abi mi dedin" "abim değil misin" "evet, evet öyleyim!" • nad hastalandığında eve koyu saçlı bir erkek gelmiş, fyodornun talimatıyla odadan çıkmıyordu • "doğukan, nad nerde" "şu an ters kelepçeyle okuldan çıkıyor" • yıllar onu çok değiştirmişti, maskesini yüzünden çıkartmıyor, saçlarını taramaya tenezzül etmiyor, kimseyi kırıp kırmamayı önemsemiyordu • "sen niye yine buradasın?!" "insan hiç kardeşine öyle der mi seni görmeye geldik işte" "bak velet, ben karakolda değil savcılıkta çalışıyorum ama sayende karakolda uyuyacağım artık!" "uyuyacak yerin var birde şikayet mi ediyorsun" "sabır..." • "hayvanları mı öldürüyorsun" "sende insanları öldürüyorsun" "ama ben para kazanıyorum" "bende kazanıyorum" "senin paran var" "seninde var" • "lena kim" "lena kim" "LENA KİM" • "Benim iş yerime hâlâ gelmedin Nad" *** "NAD İYİ MİSİN" "abi..." "Efendim güzelim" "Ben...Ben arabadan..." "Korkuyor musun?" Daha fazla dayanamayıp bayılmıştım. • "Piskologa gitmek ister misin?" "Piskologluk bir deli olduğumu mu ima ediyorsun?!" • "Çıksana odamdan!" "Nedenmiş?" "Senin bir odan var!" "Kardeşimin odasında durmak istiyorum!" "İsteme! İsteme kardeşim, isteme!" "Aha bana kardeşim dedin! Şimdi tekrar et bakayım `a-bi`" "Çık git odamdan!" • "Poker mi oynayacağız?" "Evet! Yoksa bilmiyor musunuz?" "Biliyoruz ama az önce masaya 50 sterlin koydun!" • "Bu soruları nasıl çözebiliyorsun?" Robert kafamı duvara vura vura öğretmişti abi. • "Senin sevgilin mi var?!" "Olamaz mı?" "Olamaz! Kim o özürlü herif?!" "Var demedim ki."

Bir telefonla bütün hayatım değişti