Hastanede yapılan hata yüzünden... Asya`nın hayatı yerle bir olmuştu peki bundan sonra her şey düzelecek mi....

Saye Ailesinden gördüğü baskı nedeniyle hayatının çoğunu gizli saklı yaşarken, bu süreçte lisedeki bir çocuk onunla konuşmaya çalışır. Fakat Saye nasıl insanlarla muhattap olmasını bilen biri ... mi?

Ilgaz Şahir, hayatını voleybola adamış, kendi ayaklarının üstünde durmaya alışmış bir lise öğrencisidir. En yakın arkadaşı Bade`nin, hoşlandığını bile itiraf edemediği Kaan yüzünden futbol takımıyla istemeden iç içe girer. Gösteri projesi, Ilgaz`ı Asil`le beklenmedik bir eşleşmeye, Bade`yi duygularıyla yüzleşmeye, Kaan`ı ise sürekli kaçtığı şeyin ortasına sürükler. Bu karmaşanın içinde Demir Sancar Koçhan vardır; lafını sakınmayan, özür dilemeyen ve Ilgaz`la ilk andan itibaren ters düşen biri. Herkesin birine yaklaştığı bu süreçte Ilgaz için bazı insanlar sadece gürültü, bazıları geçici bir ortaklık, bazılarıysa adını koyamadığı bir gerilimden ibarettir. Kimin hikâyede gerçekten kalacağı ise başta hiç belli değildir.

Bazı şeyler anlatılmaz, sadece yaşanır. O gece bir yol vardı. Bir motor sesi. Ve geri alınamayan bir an. Hayatın ne zaman değiştiğini fark etmedi. Bazen bir saniye bile her şeyi ikiye bölebilirdi. Sonra geriye sadece sessizlik kalırdı. Acılar kalırdı. Ve geri alınmak istenen ama asla geri alınamayacak zaman… İnsanın boğazına düğüm gibi otururdu. Ne yapsa hatırlatırdı.

İki düşman köy... Bir gün elbet gelecekti ki neva ile demir`i karşılaştıracaktı, o gün gelmişti eskiden buluştukları iki sevdalının kavgası kanlı bitmişti Sende bu iki sevdalının aşkını okumak istersen buyurr...

Samira 2 yaşındayken yurda bırakılmıştı şuan 16 yaşındaydı ve ailesini istemiyordu neden isterdiki sonuçta yurda bırakmışlardi Ama bilmedikleri bisey vardı ne samira biliyordu ailesinin onu bırakmadıgini nede ailesi biliyordu kızlarının kaybolmadigini

Arel Kayahan, yıllar önce kardeşine verdiği sözü yerine getirmek için girdiği tıp fakültesinde hayatının aşkı Aren Demir`i bulacağını ve Aren sayesinde aile sıcaklığını yaşayacağını bilmiyordu. Aren sayesinde geleceği umut dolu ise geçmişinde bilmediği sırlar yatıyordur. "Şeker yemenin yaşı olmazdı. Olmamalıydı. Şeker sadece çocuklar için değildi. Şeker yemenin bir diğer anlamı ben çocuk olamadım demekti. Benim de çocuk olamadığım gibi." Her haftasonu yeni bölüm:)) 210626

(Gerçek ailem kurgusudur!) Her şey büyüdüğü ailesini kaybetmesiyle başladı. Önce adı, sonra kimliği duyuldu. Biyolojik ailesi kızlarının peşine düşerken unuttukları detay abilerinin kızı istemediğiydi. Minel Naz Kumray, Kumray varisi iken Karmil kızı olduğunu öğrenirse neyi seçecek?

"Sadece öylesine anonim yazdığım bir numarayla hayatım ne kadar degişebilir ki?" Tabi yazdığın kişi mafya çıkarsa işler farklı. [DÜZENLENECEK VE BÖLÜM EKLENECEK]

Masum bir sevdaya dahil olmak Suedâ’nın yolcuğuna eşlik etmeye hazır mısınız? O halde bağlayın kemerleri uçuşa geçiyoruz. ••• “Kedi misin sen neden miyavlıyorsun?” Dedi genç adam. Genç kız utançla başını kaldırıp usulca baktı yanakları çoktan kızarmıştı. “Şey halinden anlamaya çalışıyorum.” Dedi usulca. Genç adam gülümseyerek; “Keşke benim de biraz halimden anlasan.”

İstanbul’un gökyüzü, günlerdir şehri boğacakmış gibi üzerimize çöken ağır ve gri bir örtüyle kaplıydı. Şehrin karmaşası, korna sesleri ve bitmek bilmeyen insan kalabalığı, her zamanki gibi yine Efsun’un omuzlarına ağır bir yük gibi biniyordu. Kadıköy’deki küçük hukuk bürosunda, masasının üzerindeki yığılı dosyaların arasında sıkışıp kalmıştı. Ancak o dosyaların arasında biri vardı ki, varlığı bile odadaki havayı değiştiriyordu. Dosyanın kapağında sadece tek bir isim yazılıydı: Şahin Karayel. Efsun, hukuk fakültesinden mezun olduğundan beri pek çok zorlu dosya almıştı ama böylesi bir ismin ağırlığını ilk kez hissediyordu. Şahin Karayel, yeraltı dünyasının ulaşılmaz, soğuk ve acımasız ismiydi. Hakkında anlatılan efsaneler, şehrin en kuytu köşelerinden, en lüks restoranlarına kadar dilden dile dolaşıyordu. Polisin bile kapısına gitmeye cesaret edemediği, yasaların sınırlarında değil, kendi yasalarını koyduğu bir hayalet... Efsun, bu dosyayı ilk önüne koyduklarında elinin titremesine engel olamamıştı. Bürosunun biriken kiraları, icra memurlarının ofisin kapısını her çalışında içini kaplayan o soğuk korku... Tüm bunlar, onu bu tehlikeli ateşe elini uzatmaya zorlamıştı. Kendi zihninde ona dair kesin bir imaj çizmişti: 60’larında, saçlarına aklar düşmüş, yüzünde hayatın tüm sertliğini taşıyan çizgiler olan, puro içen, sesi boğuk ve aksi bir adam. Klasik bir mafya babası... "Bir hayaletle çalışıyorum," diye mırıldandı Efsun, elindeki kalemle oynarken. Kumral saçlarının arasına karışmış sarı tutamları huzursuzca kulağının arkasına itti. Çilli yüzünde, kendi kendine verdiği sözü tutamamanın verdiği hafif bir burukluk vardı. "Sadece hukuki danışmanlık. Bir imza, birkaç dosya, belki biraz para... Sonra bu dünyadan sonsuza dek çekip gideceğim." Ancak kaderin Efsun için başka planları olduğu, o gün ofise gelen acil bir notla gün yüzüne çıkacaktı. İstanbul’un tüm o gürültüsü, yerini Karadeniz’in o soğuk ve sessiz gizemine bırakmak üzereydi. Efsun, bir müvekkilin peşinden sürüklenirken, hayatının en büyük bilinmezine doğru attığı ilk adımın sadece bir imza dosyasıyla sınırlı kalmayacağından habersizdi. O, yaşlı ve aksi bir mafya babası ararken; sislerin ardında, Karadeniz’in hırçın dalgaları gibi sert ve derin bir adamın, onu kendi dünyasına davet edeceğinden, daha doğrusu onu bir tutsak gibi o dünyaya çekeceğinden haberi yoktu. Şahin Karayel, İstanbul’un gri gökyüzünde bir isimdi. Poyraz ise Karadeniz’in sisli dağlarında bir gerçekti. Ve Efsun, bu ikisinin aynı bedende hayat bulduğunu henüz bilmiyordu. Sözleşmeyi imzalatmak ve müvekkiliyle nihayet yüz yüze görüşmek için Şahin Karayel’in İstanbul’daki merkez ofisine gittiğinde, kendini her şeye hazırlamıştı. İhtişamlı kapının önünde durduğunda kalbi göğüs kafesini zorluyordu. Ancak kapıyı açtığında karşılaştığı manzara büyük bir hayal kırıklığıydı: Oda boştu...

"Ecmel Hanım, bu noktada yatışınız acilen yapılmalı ve ameliyata almamız gerekli. Aksi takdirde, bunun geri dönüşü olmaz." Demişti doktor bana ciddiyetle tüm olacaklardan bahsederken. Aylardır gelip kemoterapi görüyor, inatla tümörlerin küçülme yapmasını bekliyordum. Olmuyordu. Metastaz yapmaya devam ettiği için sigorta kapsamından da çıkmıştı, benim tedavinin kalanında kullanılacak ilaçlara verebilecek bir bütçem kalmamıştı. "Ne kadar sürem var?" Demiştim aylardır gelip gittiğim doktora ifadesizce bakarken. Bu sorumu beklemediği açıktı. "Tedavi devam ettikçe en azından ameliyat tarihini ileri.." Diyordu ki açıklamasını kesip, "Doktor Bey, ben daha fazla devam etmeyeceğim. Ne kadar daha yaşayabileceğim?" Demiştim kesin bir cevabı ondan duymayı bekleyerek. Tavrımın netliği karşımdaki yaşlı adamı dumura uğratmış ve gözlüklerini gözüne geri itip sonuçlarıma tekrar bakmıştı sıkıntıyla. "En fazla sekiz ay." Demişti Doktor Bey aynı sıkıntılı ifadeyle. Sekiz ay. Güzel, diye geçirmiştim içimden. Babamla tanışmak için önümde sekiz ayım vardı.

Gerçek ailesiyle yaşayan hayatı gayet iyi olan Ela toprak yani gerçek adıyla İnci özsoy ailesinin biyolojik ailesi olmadığını öğrenirse neler olur gerçek ailesinde onu büyük bir aile ve yeni maceralar bekliyordu kitaba bir şans verin yeni bölümler zamanla gelecektir oy verip yorum yaparak bana destek olup fikir alışverişinde bulunursak kitap daha kaliteli olacağına eminim

Bazı ölüler yanarak susmazdı. Küllerinin arasından gerçeği fısıldamaya devam ederdi. Ve ben, bu kelimelerin arasında gizli olan umuda inanarak yaşamaya çalışmıştım. Yıllar önce verilen bir söz. Sebebi açıklanmayan bir yasak. Ve kimsenin yüksek sesle dile getirmeye cesaret edemediği bir gerçek. Ya da bir çok gerçek mi demeliyim? Babam, neyin peşinde olduğunu söylemeden beni herkesten uzak tutmak istemişti. Ben ise nedenini bilmeden susmayı öğrenmiştim. Bazı yaşananlar, fark etmeden kaderime karışmıştı ve buna engel olamamıştım. Günler gelip geçmiş, sırları teker teker gün yüzüne çıkarmaya başlamıştı. Artık bildiğim tek bir şey vardı. Zaman, gerçeklerden kaçmak değil, öğrendiğim her gerçekle bir bir savaşmaktı.

Bu hikâye, susturulmuş tüm kızlara... Lal, konuşmaktan çok susmayı öğrenmiş bir kızdı. Geçmişinin bıraktığı yaralarla yaşamaya alışmış, acılarını içine gömmeyi seçmişti. Fakat bazı izler vardır; ne kadar kaçarsan kaç, peşini bırakmaz. Hayatını yeniden kurmaya çalışırken yaşanan beklenmedik bir olay onu yeni bir liseye sürükler. Lal için bu sadece okul değişikliğidir. Ta ki okulun en popüler ve en korkulan üç öğrencisiyle yolları kesişene kadar... Onlar, Lal`ın unutmaya çalıştığı her şeyi gün yüzüne çıkarır. Sessizliği, yıllardır sığındığı güvenli limanken artık onu boğmaya başlar. Her gün biraz daha kırılan Lal, bir noktadan sonra mücadele etmekten yorulur. Çünkü bazen insanı en çok yoran şey yaşadıkları değil, onları tek başına taşımaktır. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu; kırılmış insanların birbirinde yuva bulmasının, kaybolmuş ruhların birbirine tutunmasının hikâyesi. Lal, kendini tamamen yalnız sanarken karşısına kendi yaralarını taşıyan bir kız çıkacak. Ve ikisi de fark edecek ki bazen aile, aynı kanı taşıdığın insanlar değil; seni en karanlık hâlinle gören ve yine de yanında kalanlardır. Bu hikâyede belki kendinden bir parça bulacaksın. Belki Lal`ın sustuğu yerde sen konuşacaksın. Belki de yıllardır sakladığın yaraların bir yansımasını göreceksin. Çünkü bazı gerçekler vardır... Önce canını yakarlar. Sonra ailen olurlar. 🖤✨

sevdiğim çocuk sandığım yabancı hayatımın aşkı olucak adam çıktı

“Bir kalp,bir kördüğüm ve çözülmeyi bekleyen sırlar.." Kördüğüm`ün gizemine hazırmısın?

Safir kitabımın devam kitabıdır. Bağımsız okunabilir. "Tavrını sevmedim, Duru. Çocuklar için düzgün bir aile ortamı oluşturmak istiyorum, diyorum. Ve dalga mı geçiyorsun?" Demişti Bulut Yağız sinirlenmeye başlarken. Kızın bu düşüncesiyle boynuna atlamasını beklememişti. Evet, boynuna atlasa hoşuna giderdi ama aralarında bu kadar duvarlar varken beklememişti, Bulut Yağız. Yine de bu kadar alaycı bir ton da beklediği bir nokta değildi. "Yağız, bizim bir aile olma ihtimalimiz o kadar yok ki. Yani seninle bir ilişkim olacağına, gider babamın çocukları öğrenince bulduğu adamla evlenirim daha iyi.." Demişti Duru gülüşünü yavaş yavaş keserken.

Bu kitabın ana konusu büyüklerin yaptığı aksilikler babaların bir şeyi tamir ederim deyip daha da bozma zannelerin son dakika misafir gelirken yemeği yakması ve nicesi bence bu kitabı kaçırmayın.

"Mert malmısın gecenin 3 de aranırmı " " Ateş ne olduğuna inanamicaksın " " Uykumdan önemlimi " " Evet " dediğinde derin bir nefes verdim " Tamam konuş " " Ben doğumda karıstırılmısım , beni sabah aradılar hastaneden . Bebeği ölen bir hemşire  bebekleri  karıştırmış" " Eeee " " Dna mena dediler gitmiyiçem " Dundan bana ne ? Uykum var y-LAN Bİ DAKİKA #B×B#GERÇEK AİLEM

Escinsel bir kurgu iste, lincleyeceksen girme.

Berat, sevgilisinin geçmişinden çıkıp gelen o tekinsiz adamın gözlerinde kendi sonunu izlerken kendine şunları sormak zorundaydı: Dört yıldır titizlikle kurduğu bu oyunda, tek bir yanlış hamleyle mat mı olacaktı; yoksa bu kusursuz yıkımı Çetin mi başlatmıştı?

Benim adım Güneş Alkan. Bazılarının "anasız babasız yetim" dediği, fakat düşmanının bile saygı duyduğu Kıdemli Üsteğmen Güneş Alkan. Hayatım, yağmurlu bir 12 Ekim sabahı, yetimhane kapısına bırakıldığım o gün başladı. Doğduğum an tereddüt etmeden terk edilmiştim. O günden sonra kimseyi kaybetme lüksüm olmadı, çünkü kaybedecek kimsem yoktu. Ta ki hayatımın temelinin bir yalan üzerine kurulduğunu öğrenene kadar. Yirmi dokuz yıl önce, masumiyetim bir teröristin intikam oyununa kurban gitti. Bir babanın kararlılığı, bir annenin sevgisi ve bir ailenin hayatı o oyunun enkazında kaldı. Benim gerçek ailem de o enkazın içindeydi. Ama o enkazda bir şey daha kaybolmuştu: Güneş`in kalbindeki o küçücük neşe kırıntısı ve yumuşacık gerçek benlik. Yıllardır görmezden geldiği, sert kabuğunun altında sakladığı o kırılgan Güneş. Bu yol, onu yeniden tamamlayacak, sert duvarlarını kıracak ve hayatında eksik olan o tek parçayı, o küçücük neşe kırıntısını bulmakla ilgili. Güneş, ailesinin sevgisinde kaybolan benliğini bulmak ve o kırık güneşi yeniden yakacak olan ışığa ulaşmak zorundadır.

“Yeni bir ev… ve yeni sırlar. Duru, babasının evleneceğini öğrendiğinde hayatının tamamen değişeceğini fark etti. Karan, babasının yeni eşinin oğlu… karanlık, mesafeli ve tehlikeli. Sessiz bakışlar, bastırılmış gerilim ve yasak bir çekim… İki farklı dünya, tek bir ev ve sırlarla dolu bir aşk… Üvey Abim, yasakların ve duyguların çarpıştığı bir roman. Her bakış, her sessiz adım ve her karanlık sır sizi içine çekecek.”

Ben ruhuma açtıkları yaralar için ağlıyorum ruhumdaki o kalıcı izler için ağlıyorum ben kendime ağlıyorum ve düşünüyorum yeni ailemde onlar gibiyse diye o yüzden istemiyorum onlarla gitmek…