Ece`nin abisinin Azad`ın aşiretindeki küçük bir kızı kaçırıp öldürmesiyle aşiret ağasının ailesi ile Ece`nin ailesinde kan davası başlar. Ece doğduğu gün bu kan davasını bitirmek için Ece ve Azad`ı evlendirmeye karar verirler. Ece 23 yaşına gelince evlenmeye hazır olduğunu herkes anlar. Ama Ece ne Azad ı tanıyordu ne de seviyordu. Ama bilmiyor du ki Azad o on yaşına girdikten sonra sırılsıklam ona aşık olduğunu.

"Aynı kandan gelen iki sarışın, canından çok sakınan korumacı abiler... Ve o koruma kalkanının tam ortasına düşen, gece kadar karanlık bir adam." İzem, 19 yıl boyunca rutubetli bir evde, sevgisizliğin ve değersizliğin gölgesinde büyümüştü. Ta ki bir kış sabahı eline tutuşturulan o DNA testi, hayatındaki tüm doğruları darmadağın edene kadar. Kendini bir anda lüks bir villada; otoriter en büyük abisi Yalın, gölgesinden bile nem kapan kıskanç abisi Aden ve evin neşeli serserisi Levent`in arasında buldu. Her şey tam yoluna girdi derken, evlatlık acısını unutturan o sıcak yuvanın kapısında hayatının en tehlikeli fırtınasıyla karşılaştı: Aras. Aras, abisi Aden`in çocukluğundan beri canından öte bildiği, bu evin dördüncü oğlu sayılan sarsılmaz dostuydu. Ve şimdi o simsiyah, dipsiz gözlerini İzem’in parıl parıl parlayan mavi gözlerine dikmişti. Aden`in herkesten sakındığı kız kardeşi ile en güvendiği çocukluk arkadaşı arasında, abilerin gözü önünde gizli bir günah filizleniyordu. Sadakat mi kazanacaktı, yoksa simsiyah bir girdap herkesi yutup kül mü edecekti? ------------------------------ "Gözlerini gözlerimden çekme sarışın. Çünkü bu girdaptan ikimizin de kaçışı yok."

Yasemin ve Biricik... Aynı gün, aynı hastanede doğan iki kız. Ancak kader, onları birbirlerinin hayatına uzak ama birbirlerinin yerine koyar. Yıllar sonra, Biricik`in babası Kenan, kızının aslında öz çocuğu olmadığını tesadüfen öğrenir. Bu gerçekle sarsılan Kenan, gerçek kızını bulmak için harekete geçer. Araştırmaları onu, kendi halinde, sessiz bir genç kız olan Yasemin`e götürür. Yasemin, ailesine düşkün, içine kapanık ve sevdikleri için kendini arka plana atan biridir. Biricik ise üç abinin ardından gelen, şımarıkça sevilen, prenses gibi büyütülmüş bir genç kız. Onları birbirine bağlayan ise kimliklerini yerle bir eden büyük bir sırdır: Gerçek aileleri başkalarıdır. Biricik, merakla öz ailesini tanımak ve onlarla yeni bir hayata başlamak isterken; Yasemin, sevdiği ailesinden kopmak istemez ve biyolojik bağları kabullenmekte zorlanır. Gerçek bir ailenin ne olduğu, yalnızca kan bağıyla mı yoksa kalpten gelen bağlarla mı kurulduğu sorusu, iki genç kızın hayatını altüst edecektir. ---

onu ilk g�r�?temi kazand?n yoksa ilk g�r�?temi kaybettim?!

Gerçek sandığı ailesi tarafından sevilmemiş ve türlü acılar yaşamış bir kız büyüyüp asker olursa ve gerçek sandığı ailesinin aslında gerçek olmadığını öğrenirse ne olurr Tüm hakları bana aittir çalınması durumunda hukuki süreç başlatılacaktır

Bazı insanlar hayatına tesadüfen girer. Bazılarıysa seni değiştirmek için. Ben dostluğu, aynı yaraya birlikte katlanmak sanmıştım. Oysa bazı insanlar en karanlık uçuruma seni kendi elleriyle iterken bile yüzüne gülümseyebiliyormuş. İhanet… Bir düşmandan geldiğinde yalnızca öfke bırakır. Ama sevdiğin insanlardan geldiğinde, içinde yavaşça büyüyen bir enkaza dönüşür. Çünkü insan en çok, güvendiği yerde kırılır. Bir zamanlar aynı gökyüzüne baktığım insanlar artık bambaşka dünyaların parçasıydı. Ve ben, geçmişin küllerinin arasında ayakta kalmaya çalışırken, onların hangi tarafta olduğunu anlamaya çalışıyordum. Bu; dostlukların parçalandığı, sırların kan kadar ağır olduğu ve herkesin birbirini yaraladığı bir hikâye. Çünkü bazen insanı yok eden şey nefret değil… En yakınındakilerin sessizce sırtından vurmasıdır. Aynı gökyüzü altında, farklı dünyalarda… Biri yıkıldığında, diğeri gerçekten ayakta kalabilir mi?

iki kalbin bulu?tu?u sahne

Töre ile başlayan bir aşk hikayesi. GECE KRALİÇESİ KİTABIMIN SERİSİDİR. “Bunu yapamazlar sana,” dedi ve beni kollarının arasına aldı. “Biliyordum… Abim hayatımı mahvetti,” dedim, gözyaşlarımla boynuna sıkıca sarılarak. Ben şimdi ne yapacaktım? Bütün yük bana ve Demir’e kalmıştı. İçeriden gelen sesle Açela yengemden ayrıldım. Daha iyi dinlemek için yeniden kulağımı kapıya dayadım ama tüm vücudum tir tir titriyordu. “Baba, ne dersin sen? O kız çok küçük. Ben böyle bir şeyi kabul etmiyorum,” diye bağırdı Demir. “Olmaz, Ahmet Ağa. Zelal’im daha küçük, okuyacak o. Onun hayalleri var. Hayallerini yıkan ben olmak istemiyorum. Kızım benim kıymetlim. Bu dediğin olmaz. Ben senin kızını gelir isterim. Açela kızımdan sonra o da benim kızım olur,” diyen babamdı. Bir kez daha babamla gurur duydum. Desteğini hiçbir zaman benden esirgemediği gibi yine dimdik arkamda durmuştu. Babam benim bu hayattaki tek servetimdi. Onun bir yokluğu aklıma gelince bile delirecek gibi hissediyordum. “Allah’ım, benim ömrümden alıp babama ver,” dedim fısıltıyla. “Hüseyin Ağa haklısın, bir şey diyemem. Lakin kan aksın istemem. Kızını yine okuturum, çalışmak isterse çalışmasına izin veririm. Ne derse kabulüm,” dedi Ahmet Ağa. O an kararımı ne yazık ki babam ve abilerim için vermiştim. Onların tırnağına zarar gelse ölürdüm. Bu bedel asla Jehat abim için değildi; babam, Siyam abim ve Robar abimin hayatı içindi. Bir saniye bile düşünmeden kapı kolunu indirip odaya daldım. Tüm bakışlar kapıdaki kişiye, yani bana döndü. Kan çanağına dönen gözlerimi gören babam ve abim, bu hâlimi görünce önce yutkundular. Siyam abim ayağa kalkarak birkaç adımda yanıma geldi. “Zelal kızım…” diyen babamın sesini duyduğumda ise çoktan güvenli limanım olan Siyam abimin kollarındaydım. “Güzelim, nasıl kıydın sen zeytin gözlerine?” dediğinde daha çok sokuldum göğsüne. Gözyaşlarım sinesini ıslattı. Bir süre kollarında soluklandım. Başıma bir öpücük kondurdu ve kollarından ayrıldım. Gözlerimin benzeri olan abime baktım. “İstemediğin hiçbir şey olmayacak,” dedi, güven verircesine. Biliyordum; ben istemiyorum dediğim hiçbir şeye beni zorlamazdı. Sadece başımı salladım. Sonra babamın yanına gittim. “Kusura bakma baba, destursuz girdim odaya,” dediğimde, “Gel buraya,” diyerek beni göğsüne çekti, sıkıca sarıldı. Babam saçlarımı okşayıp başıma bir öpücük kondururken kollarından ayrılmadan yönümü karşımda duran Ahmet Ağa ve Demir’e çevirdim. Demir’in bakışları, ağlamaktan kızarmış gözlerime değdi. Yüzümün her bir yerine dikkatlice baktıktan sonra yutkunduğunu gördüm. Uzun siyah saçlarıma, kavruk tenime baktıkça gözlerinde anlamlandıramadığım bir duygu beliriyordu. Bakışları yeniden gözlerimde bir süre oyalandı. Az önce konuştuklarını duyduğumu anladığı anda gözlerini kısıp “yapma” der gibi baktı. Kendimi toparladım ve bakışlarımı ondan çektim. Babama döndüm. Kararımı vermiştim ve bunu herkesin duymasını istiyordum. “Ben bu evliliği kabul ediyorum,” dediğimde bütün gözlerin şaşkınlıkla bana döndüğünü biliyordum. Ama benim bakışlarım sadece babamdaydı. Açela yengemin “Nee?” dediğini duydum. Abimin sesi ise daha sert ve keskindi. “Ne saçmalıyorsun, Zelal?” Siyam abime bakmadım. “Baba, Ahmet Ağa… Ben bu evliliği kabul ediyorum. Yalnız şartlarım var,” dediğimde son cümlem Ahmet Ağa ve Demir’eydi.

Biz birbirimizi seçmedik. Ailelerimiz bizi aynı hayata mecbur bıraktı.O, benim tanımadığım bir adamdı.Ben de onun istemediği bir kadındım. Ama bazen aşk, seçimle değil; iki yabancının kaçamadığı bir kaderle başlardı... İkimiz de bu evliliği istemiyorduk. Ama kader, iki yabancıyı aynı soyadında birleştirmeye kararlıydı.

- Aşıksın bana -Anca rüyanda -Dün gece vardın zaten ;)

Onu sevmek, onun en büyük hatasıydı. Efsun… Babasının gölgesinde büyüyen, kırılmış ama asla tamamen yıkılmamış bir kız. Arven… Geçmişinin yükünü sırtında taşıyan, kaçmayı seçen bir adam. Bir nişanla kesişen yolları, bir gecede paramparça oldu. Ve aradan geçen yıllar… Efsun’u güçlü bir kadına dönüştürdü. Arven’i ise pişmanlıkla yüzleşmeye zorladı. Ama bazı yaralar iyileşmez… Bazı insanlar affedilmez… Ve bazı aşklar, ne kadar kaçsan da seni bırakmaz.

Alina geçmişinde bıraktığını sandığı her şeyden uzaklaşmak için annesiyle birlikte başka bir şehre taşınır. Tek istediği kimsenin onu tanımadığı bir yerde geçmişini unutup hayatına yeniden başlamaktır. Ta ki karşı apartmanda yaşayan Arven’le tanışana kadar. Üstelik kader, onları yalnızca komşu yapmakla kalmaz. Aynı sınıfta da buluşturur.

Geri çekilmek istedim ama sırtım soğuk taş duvarla buluştuğunda, kaçacak hiçbir yerimin kalmadığını anladım. Elini yanı başımdaki duvara yaslayıp üzerime biraz daha eğildi; üzerimdeki o ağır, tanıdık parfüm kokusu nefesimi kesmeye yetmişti. "Kaçıyorsun benden," dedi, sesindeki o tehlikeli tını zihnimi bulandırırken. Başımı dik tutmaya çalışarak gözlerine meydan okudum. "Kaçmıyorum," diye fısıldadım, sesimin titremesini engellemek için büyük bir savaş vererek. "Sadece ateşe yaklaşmamak için direniyorum." Dudaklarında alaylı, bir o kadar da tehlikeli bir kıvrılma belirdi. "Geç kaldın," diye mırıldandı parmakları çenemle buluştuğunda. "Çoktan yandın, güzelim. Şimdi sadece kül olmamızı izleyeceğiz.” **** Nazlı çok yanlış birine aşık olmuştu Ateşe... Ateşi seven yanmayıda göze alırdı.

Bilge, sevgiyle değil korkuyla büyüdü. Bir evin içinde yaşadı ama o evde hiç çocuk olmadı. Bir gün tek başınayken eve iki yabancı geldi ve onun hayatı 180 derece değişti. Değişmiş hayatında öncekinden daha mutluyken duyduğu şey ile hayatı altüst oldu. Annesi ve babası onun gerçek ailesi değildi. Bilge, o andan itibaren ailesini ne pahasına olursa olsun aramaya başladı. Bazen gerçek olmayan ailesiyle, bazen hoşlandığı çoçukla, bazen arkadaşlarıyla zor anlar yaşadı ama asla pes etmedi. Sizce Bilge ailesini bulabilecek mi? ************ Yeni bölüm her hafta Pazar 20.00`da. 🌱

*Bu kitaptaki tüm olaylar ve karakterler kurgusaldır. Gerçekle ilgisi yoktur.

Daha 17 fic kurgudur. Diziden esinlenmiştir. TEODEN 🧜🏻‍♀️🐎 Deniz Kızı & İngiliz Atı🧜🏻‍♀️🐎 KEYİFLİ OKUMALAR İNGİLİZ ATLARIMMM 🐎🧜🏻‍♀️⚜️✅

Asi namı değer Yeşil ya kendinden 4 yaş büyük biri ile sevgili olursa ve bu kişi mafya abisinin arkadaşlarından Barlas Savran ise işte o zaman işler değişir

Eskiden partner olan ama yolları ayrılınca yıllarca görüşmeyen o iki aşığın yeni partnerlik serüveni

Birlikte geçen çocukluk ve o çocuklukla birlikte yeşeren aşk. Küçük kıskançlıklar, hüzünlü anlar ve unutulmaz hatıralar. Bir pencere mesafesiyle başlayan tatlı bir mahalle kurgusuna hoşgeldiniz.

Siz: selamm Siz: biliyorum sizi deli edeceğim ama önemli bir işim varr Siz: zengin koca bulurum Siz: kaslı hemde Siz: evlenelimmi 0527**: kimdiniz 0527: çocuklarla uğraşamam Siz: tüh gelecekte bizim olacaktı

Mutlu sand??? ailesi yalanm??. Telefonuna gelen gizemli mesajlar ve bir slayt, Duru�yu hem kimli?ini hem ger�ek ailesini aramaya iter.

"Telefonumda tan?mad???m biri, evimde bilmedi?im bir s?r" (e?lenece?inize eminim, bir ?ans verin)

Oxford Üniversitesi her ülkeden öğrenciler almaya başlar. Derin derslerinde çok başarılı bir öğrencidir ve Oxford`dan mektup alır...

Karmen Asena Alsay arkadaşlarıyla oynadığı doğruluk cesaretlik oyununda cesareti seçer. Arkadaşları görev olarak bir numara tuşlayıp ona yazmasını ister. Karmen Karşı da ki kişiyi amca veya dede sanar ve bir iki mesaj atıp onu siler ancak Buraz Alpay Karalar`ın namıdeğer Serserinin onu bırakmaya pek niyeti yoktur.

Eylül, adını bilmediği bir hayatın içine bırakıldığında tek istediği şey biraz huzurdu. Miraç ise bu evliliğin sadece bir zorunluluk olmadığını kendine bile itiraf edemiyordu. Aynı evde, aynı sofrada, aynı kalabalığın içinde… Ama bambaşka yalnızlıklarda. Miraç, Eylül’ün yabancılık çekmemesi için çabaladıkça; Eylül, kalbini korumak için bir adım geri durdu. Çünkü bazı evlilikler imzayla başlar, ama güven zamanla yazılır. “Bir Papatya Meselesi”, iki inatçı kalbin, gururla sevgi arasında verdiği sessiz mücadelenin hikâyesi. Aynı zamanda ise sırların, travmaların içinde olan bir hikaye.

K?sacas? klasik gercek ailem kurgusu

Sedef ac?yla b�y�m�? bir k?z �ocu?udur as?r d???nda kimse taraf?ndan sevilmemi? hor g�r�lm�?t�r tak? ger�ek ailesiyle tan??ana kadar
-S�ylesene ikiz �okmu sevd?n onu hic m? anlamad?n hi� mi kalbin a?r?mad? ya hic mi hissetmedin sen beni s�ylesene ikizim bo?lu?umu cok mu kolay doldurdun?