21122025 __________ "Giray, Mine...çok uyumlu olmasada uyumlu isimler aslında ya ?"...."Haklısın güzelim.".."Ya dediklerime azıcık yorum yap bari ?"..."Ne dersen tamamım ondan güzelim benim." Giray`ın sözü ile şok içinde kalmış olmama rağmen ağzımdan çıkan kahkahayı tutamadım. Zaten tutma gibi bir amacım da yoktu. Sonuçta gülümserken elimle ağzımı kapatmamam gerektiği öğreten de Giray değil miydi ? ________________

Sadece bir aşk hikayesi...

Geçmişinde büyük bir sırrın olduğuna inanan ama hatırlayamadığı için bunu ispatlayamayan genç bir kadın... Yaşadığı ihanetten sonra ailesinden başka herkese gönlünün kapılarını kapatan, kendini yalnızca işine adayan genç bir adam... Ve DOLUNAY... Her şey dolunaylı bir gecede başlamıştı. Dolunaylı bir gecede devam etmişti. Ama dolunaylı bir gecede son bulmayacaktı. Çünkü kader buna izin vermeyecekti. Genç kadın, var olduğuna inandığı sırrı açığa çıkarmak için çok fazla beklemişti. Ancak ansızın masasında bulduğu not, daha fazla beklemeyeceğinin kanıtıydı. Artık yola çıkma zamanıydı. Hem de hiç tanımadığı genç bir adamla beraber.

Bazı insanlar hayata bir adım geriden başlar. Mihri de onlardan biri. Yetimhanenin soğuk duvarlarından çıkıp, kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan genç bir kız… Sessiz, dikkatli, kırılgan ama inatla hayatta kalmaya kararlı. Baran Karayel ise bambaşka bir dünya. Ünlü, güçlü, yalnız. Herkesin tanıdığı yüzünün ardında kimsenin konuşmadığı karanlık taraflar var. Kurallarla yaşayan, duygularını kilitlemiş bir adam. İkisi aynı yerde, aynı anda karşılaştığında… Zaman tuhaf bir oyun oynuyor. Mihri, Baran’ın gözlerinde adını koyamadığı bir ağırlık hissediyor. Baran ise Mihri’de, yıllardır görmezden geldiği bir boşluğun yankısını. Bu bir aşk mı, bir hata mı, yoksa sadece iki yaralı ruhun birbirine fazla yaklaşması mı? Geçmiş suskun, gelecek belirsiz. Ve bazı karşılaşmalar vardır… İnsanın hayatını sessizce yerinden oynatır. Çünkü bu hikâye bir aşk hikâyesi değil sadece. Bu, kimsesizliğin neye dönüştüğünün meselesi.

Ben Meyra. 23 yaşındayım. Hayvanlarla, sessizlikle ve kendi kurduğum küçük dünyayla yaşıyorum. Herkesin “büyü” dediği yerden bilerek uzak durdum. Çünkü bazı hayaller, kalabalıkta soluyor. Bir gece, bu sessizliğin ortasına yaralı bir yabancı düştü. Adını sonradan öğrendim. Atlas. Onun dünyası gürültülüydü, benimki yavaş. Bir haftalığına aynı çatı altında kaldık. Hayvanlar, sabah sesleri, toprak ve iyileşen yaralar arasında Atlas ilk kez durmayı öğrendi. Ben ise kurduğum dünyanın ne kadar kırılgan olduğunu fark ettim. Gitti. Ama bazı insanlar giderken arkalarında sessizlik bırakmaz. Bu hikâye; iki ayrı hayatın, aynı yerde nefes almayı öğrenmesini anlatıyor. Ve evet, bizim anlatıcak çok şeyimiz var.

Ölümle burun buruna yaşıyorum. Karşımda ki adamın ayaklarına baktım. Yüzüne bakmak midemi bulandırdığı için bakışlarımı ayakkabılarından çekmedim. Boğazımı temizleyip merdivenlere yöneldim. Tam o an kolumdan tutmasıyla durdum. "Biz bu karanlık Dünya`nın içine doğduk. Beni bu kadar garipseme..korkuyor musun benden?" Yüzüne boş boş baktım. Önce yutkundum sonra konuşmaya başladım." Haklısın biz bu dünyanın içine doğduk. Babanın yaptığı iş belli babamın yaptığı iş belli..ama ben nasıl bu kanlı dünyada temiz kalmayı başarıp kimsenin canına kıymadıysam herkes yapabilirdi.." işaret parmağımı ona doğru diktim." Ama sen böylesin bunu kabullenmedim ama senin bu olduğunu sindirdim..ve senden korkmuyorum. İlerleyen zamanlarda kim kimden korkmalı onu o zaman konuşuruz" kolumu elinden kurtarıp yukarı çıktım böyle bir konuşmayı bende beklemiyordum ama bu saatten sonra herkes sonra..önce ben sonrası sonra

İzmir`de yaşayan Hayal`in İstanbul`a taşınmasıyla Hayal İstanbul`da ne yaşayacak?

Bu kitap gecmişinin tutsağı olan ve geleceğe esir düşenlere gelsin...

Bir intikam için Papatya SEREN ajan olarak psikolojik destek merkezine öğretmen olarak gider ama takı onun öldürceği kişiye aşık olacağından haberi yoktu

Düşman saflarında yetişen iki insan, kendilerini ülkenin kaderini değiştirecek bir oyunun ortasında bulur. Bir yanda geçmişin kanlı hesapları, diğer yanda söz geçiremedikleri kalpleri... Bazı efsaneler ölmez. Bazı yaralar unutulmaz. Ve bazı aşklar, bir ülkenin kaderini değiştirecek kadar güçlüdür. ❝Ya düşman kalıp birbirimizle birlikte her şeyi yok edeceğiz, ya da birbirimize tutunup bu ülkeyi yeniden inşa edeceğiz.❞

Dolunay, karanlığı aydınlatmaz; sadece her şeyi görünür kılar. Bazı geceler nefesin kesilir, kalbinin ritmi gecenin sessizliğini belirler. Bazı geceler ise hiçbir yerde saklanamazsın; geçmişin, hataların, korkuların bir anda önüne düşer. O gece, her şey farklıydı. Hiçbir adımın seni geri götürmeyecek, hiçbir seçim güvenli olmayacak kadar kesindi. Gözlerini bir kez kitaba diktiğinde, her sayfa seni içine çeker; sayfalar ilerledikçe, kendi karanlığınla yüzleşmek zorunda kalırsın. Ve o gece, bir isim gölgelerden çıktı: Kael Nox. Sessiz, soğukkanlı ve tehlikeli… Lina’nın hayatına dokunduğunda her şey değişti. Onun bakışları, her hareketi bir sınav gibi. Ve o, ilk kez seslendiğinde ona bir lakap taktı: “Ay Işığım.”

Her Fırtına`nın içinde kaybolmuş bir ruh vardır. Kumsal, sevilmeyi bilmeden büyümüş, kendini sessiz bir acının ortasında bulan bir kız. Ailesinin sevgisizliğiyle başlayan bu fırtına, onu kendi iç dünyasında savururken... Bir gün, kaybolduğu o karanlıkta bir ışık belirir. Ama bazı ışıklar ısıtmaz... Bazı ışıklar yakar. "Kimsesiz Fırtına" ----- Sevilmeyi öğrenememiş bir kalbin, kendini bulma hikâyesi. Belki de bu hikâye, sadece Kumsal`ın değil --- kendi içindeki fırtınada kaybolan herkesin hikâyesi. Birlikte savrulmaya ve yeniden toparlanmaya ne dersiniz?

Sahne ışıkları kimleri parlatır, kimleri yakar? Lara lider. Merkezde. Kontrolde. Mira ise geri planda kalacak biri değil—hiç olmadı. Aynı grupta, aynı sahnede, aynı ritimde… Rekabetle başlayan şey, zamanla başka bir gerilime dönüşür. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu bir güç hikâyesi. İki hırslı, başarılı kadının; kontrolü bırakmadan yakınlaşmayı, birbirini ezmeden yan yana durmayı öğrenme hikâyesi.

Ortaokulda shiplenen çift aynı liseye düşerse?...

Hikaye kurgu içermektedir. Sevdiğine kavuşamayan bir genç kızımız bu kitabı ayrıldığı gece yazmıştır. Hepsi hayal ürünüdür.

Işığın da fısıltısı vardır elbet.

Bu iki bir birine zıt karakterin tutkulu aşkına şahit olucaz.... Onların tutkulu bu aşkı sonuç bulucak mı? ikisininde en iyisi olması bir engel mi? james Leo, 21 yaşında kanadalı-türk buz hokeycisi. gaddar ve inatçı olmasıyla bilinir.james, daha çok güçlü biri olmasıyla bilinir , ona göre hokey güçle ilgilidir. Buz hokeyinde 2 büyük bir numaradan birincisidir. Glacier Hawks`da ( Buzul Şahinler) oynamaktadır. Onur Kara, 21 yaşında türk buz hokeycisi. Onur Crya Blazers ( Soğuk Ateşliler) takımının kaptanıdır. Onur`a göre buz hokeyi zeka işidir ve ancak böyle oynanır. Onur , dünya buz hokeyinde diğer birincidir. Bu kitap eşcinsel kurgudur. homofobik yorumlar engellenecektir.

O güne kadar sıkıcı bir hayatı olan Ada`nın sadece bir telefonla hayatının düzelmesi sizce nasıl olurdu? Merak ederseniz Ada`nın hayatını tek bir tuşa basarak öğrenebilirsiniz.

Bilinmeyen numara: Seviyorum seni. Bilinmeyen numara: Deliler gibi. Bilinmeyen numara: Geçer diye bekledim. Bilinmeyen Numara: Geçmiyor. Sana olan sevgim gün geçtikçe artıyor. Bilinmeyen Numara: Elimden hiçbir şey gelmiyor. Bilinmeyen Numara: Bembeyaz saçlarını, küçük ela gözlerini her gördüğümde aklım bulanıyor. Bilinmeyen Numara: Sevsene beni, Ayda.

Kendi okullarında bulunan yan okulun casusunu bulmak için bir serüvene başlayan kız grubunun karşılaşacağı sonuçlar...

Bazı yerlere dönmek cesaret ister. Deren için bu dönüş, geçmişin susturulan cümleleriyle yüzleşmek demektir. Değişmeyen bir ev, yarım kalan duygular ve iç sesinin susmadığı geceler arasında; kalmanın mı yoksa gitmenin mi daha zor olduğunu anlamaya çalışır. Eve Dönmek, kayıplarla büyüyenlerin ve susarak yaralananların hikâyesi.

Son aşka duyulan özlemin anlatıldığı derin duygu

Tanrı, bazı çocukları bataklığın ortasına bir mücevher gibi bırakır; sadece kimin onu ilk parçalayacağını görmek için. On sekiz yıl boyunca bir gecekondunun rutubetli duvarları arasında, "fazlalık" olduğunu düşünerek büyüdü Kutsal. Altın sarısı saçları, o evin kasvetine bir hakaret gibiydi. Bir gecede, bir kavgada öğrendi gerçeği: Ait olduğu yer o döküntü ev değil, İstanbul’un soğuk zirvesindeki Sancaktar Malikanesi’ydi. Ve onu almaya gelen beş adam... Abileri. Beş farklı öfke, beş farklı güç ve tek bir yemin. "Onu bir kez kaybettik, dünyayı yakmadan bir daha kaybetmeyeceğiz." Kutsal, bu beş devin arasında sadece bir kız kardeş mi olacaktı, yoksa hepsinin sonunu getirecek olan o büyük günahın başlangıcı mı? Kan fobisiyle mühürlenmiş bir geçmiş, demir parmaklıklarla çevrilmiş bir gelecek... Gerçek aileniz, sizi kurtarmak için dünyayı yakmaya hazırsa... O yangından sağ çıkabilir misiniz?

Birlik içinde olduğumuz huzurla yaşadığımız yerdi Sevgi Mahallesi. Sokağında oyun oynayan çocuklar, bilgi aktarımı yapan teyzeler, mis gibi kokan rengarenk çiçekler. Sıcak bir temmuz gününde açılan kapı ve karşılaşan iki genç...

"Sen, o adamsın." Wattyden buraya taşındık. Herhangi bir çalınma olayı yoktur!