Ben, Züleyha. Adımı halamdan almışım. Babam, annem her ne kadar istemese de, Züleyha olsun ismi demiş. Bu isim halamdan çok, bir nevi babamdan yadigar bana. Bizim köyün hikayesini bilmeyen yoktur. Dilden dile dolanmış zamanında... aşk hikayesi. Klasik aslında, sevenler yine kavuşamamış. Aşkın kanunu mudur kavuşamamak? Dedim ya... bizim köyün hikayesini bilmeyen yoktur. O tarihten itibaren, sevenlerin bir daha kavuşamayacağına inanmış bizimkiler. Öyle bir aşkmış ki, Tasos ve Züleyha`nınki... yıllar sonra bile konuşulur olmuş. Onlar kavuşamayınca, köy bir nevi lanetlenmiş sanki. En azından abimler öyle olduğunu savunuyor. Bizim köy küçüktür. Sıcaktır ama... kışları sert geçer. E Karadeniz tabii. İnsanı da en az coğrafyası kadar sert. Bu gözünü sevdiğimin memleketine yaşayıp da sert olmamak mümkün mü sanki? Kadını da merttir bizim buraların. Durmaz. Sırtında bebesi, ahırda ineği, elinde orağı... çalışır durur. Ne diyordum en son? Züleyha ve Tasos... onların aşkına hep özendim. Her dinlediğimde içim gitti. Olabilir mi böyle bir aşk dedim. Aşıklar tepesi diyorlar onların yan yana yattığı yere. Yaşarlarken, yan yana olmayı çok görmüşler onlara ama şimdi yan yanalar. İki mezar taşı. Birbirine kalpten bağlı, iki mezar taşı. Size anlatacağım onların hikayesidir. Kendi hikayemi nerede, ne zaman ve nasıl bulurum bilemem ancak, bir gün olur da ben de Tasos`umu bulursam... o gün onu da anlatırım elbet. Ben, Züleyha. Yarı ahşaptan, yarı taştan yapılmış eski köy evinde ailesiyle yaşayan, bu satırları da size serenderin ahşaptan merdivenine tünemişken yazan Züleyha. Adını da, inatçılığını da halasından almış Züleyha. Yalnızca bir aşk hikayesinin anlatıcısı değil, kendi hikayesini de arayan Züleyha...

gerçek hayattan alınmış bir hikaye

Bu hikaye mutlu sonla bitmeyebilir ama mutlu ve doyasıya eğlendiğim bir hayat yaşadığımı asla inkar edemem

Aşk tesadüf ile gelir....

Bu hikaye, sevgi, fedakarlık ve güçle ilgili karanlık bir yolculuğa çıkarken insanın içsel çatışmalarını, hayatta kalma mücadelesini ve en derin korkularını keşfeder. Bir köyde geçen bu dramda, her karakterin içindeki karanlıklar ve hayatta kalma arzusu, onları sınırlarını zorlamaya iter. Fadime’nin, Osman’ın ve çevresindekilerin acımasız bir dünyada kendi kimliklerini ararken, bazen ölüm ve fedakarlık arasındaki ince çizgide nasıl kalacaklarını bulmaları gerekir. Hayat, sevgilerinin, öfkelerinin ve geçmişin izlerinin gölgesinde şekillenirken, her seçim bir sonuca yol açacaktır. Bu hikaye, insan ruhunun ne kadar kırılgan ve aynı zamanda ne kadar güçlü olduğunu anlatan bir keşif yolculuğudur.

Üzerine atılan her toprakta seninle beraber beni de o mezara haps ettiler sanki , acım asla fiziksel değildi benim acım ruhumun derinliklerinden bütün bedenima aklıma zihnime ve diğer kalan her bir zerreme nüfüs eden ve bitmesi asla mümkün olmayan bir ruhsal acıydı ve inanın bana bu acıların en kötü olanıydı.

Arkadaşlar ben kitabı başrol kızın ağzından yazıcam yani asminin

3 arkadaşın hayatı

Yanlız bir kız çocuğunun yaşadıkları

seni severdim, ve sana rağmen

Bir gencin kendisini yaşadığı yere hissetmeyişi dolayısıyla kendisine yazdığı biraz felsefi bir mektuptur. "Ergen" gençlerin safsatalarını dinlemek istemeyip "" dünyasına çivilenmiş , yozlaşmış gönüllerin okumaması rica olunur zira bu metnin lerin zamanından çalınmasına vesile olması istenmez .

~1.bölüm~: Eylül gökyüzünün griye döndüğü bir kasım sabahı telefonundaki mesajlara dalmıştı bir isim bir fotoğraf bir anı hepsi ona yüzlerce kilometre ötedeki bir adamı hatırlatıyordu kerem onu sosyal medyada tanımış birkaç kelimelik bir sohbetle başlayan ilişki zamanda hayatının merkezi olmuştu kerem. Başka bir şehirde yaşıyordu mesafeler aralarında bir engel gibi görünsede Eylül için bu durum hiç önemli degildi çünkü onun için kerem hayalini kurduğu sevgiyi bağlılığı ve sıcaklığı temsil ediyordu İlk günlerde keremin nazik sözleri bitmeyen ilgisi ve vaatleri eylülün hayatında hiç hissetmediği bir huzur yaratmıştı ama zamanla bu masalın altındaki gerçekler Yavaşça yüzeye çıkacaktı Eylül keremle ilk konuştuğu günü hatırlıyordu sosyal medyada tamamen tesadüfen karşılaşmışlardı keremin bir gönderisine yaptığı yorum kısa bir sohbetin başlamasına vesile olmuştu. İlk başta bu kadar derinleşeceğinu düşünmemişti Ama keremin sıcak ve etkileyici konuşmaları onun içine işleyen melodi gibi yankılanmıştı. "Seninle konuşmak uzun zamandır hissetmediğim bir şey hissettiriyordu."demişti Kerem bir gün."sanki yıllardır seni tanıyor mu şun gibi" Eylül o anda içindeki yalnızlığını Yavaş yavaş dağıldığını hissetmişti. Yıllardır kimseyle böylesine rahat konuşmamıştı keremin kelimeleri ona bir güven hissi veriyordu belkide tamda bu yüzden mesafeler önemini yitirmişti. Onun sesini duyduğu onlarda şehirler arası uzaklıklar bir anda kayboluyor gibiydi kerem hayatındaki boşluğu dolduran bir ışik gibi görünüyordu. Ona çocukluğunu anlatmıştı annesini ne kadar özlediginden kasabanın ıssızlığın dan büyümenin verdiği yalnızlıktan bahsetmişti. Keremde kendi hayatını paylaşmıştı büyük bir şehirde çalıştığını yoğun iş temposundan ve bazan kaçıp uzaklaşmak istediğinden söz etmişti. Fakat Eylül`ün fark etmediği bir şey vardı. Keremin sözlerinin ardından anlatılmamış hikâyeler ve gizlenmiş gerçekler saklıydı.bir gece kerem ona bir mesaj attı. "Seninle konuştuğum her gün hayatımdaki en güzel an oluyor." Eylül`ün kalbi bu cümleyle doldu taştı ama aynı gece keremden bir saat buyunca ses seda çıkmazdı . Bu Eylül`ün içinde küçük bir huzursuzluk uyandırdı ancak bu huzursuzluk bastırmaya çalıştı "belkide işleri var" diye düşündü. kerem zamanla bu sessizlik anları daha sıklaşmaya başladı kerem bazı günler ortadan kayboluyor ardından yoğun bir bahaneyle geri dönüyordu yinede Eylül`ün içindeki hisler okadar güçlüydü ki keremin her şeyi unutuyordu sevgi ona körlüğün bir çeşidini sunmuştu. O ilk zamanlarin heyecanıyla dolu günler yavaş yavaş yerini bir meraka ve huzursuzluğa bırakıyordu ama Eylül bunu henüz açıkça kabul edemiyordu çünkü kerem`in varlığı onun yalnızlığını öyle derin bir şekilde doldurmuştu ki bu boşluğu geri dönmekten korkuyordu bir sabah Eylül telefon ekranına bakarken içten içe bir soru sordu. "BENİ BU KADAR SEVDİĞİNİ SÖYLÜYOR AMA NEDEN HER ZAMAN BİR EKSİKLİK HİSSEDİYORUM?"

Ariana diye bir kız varmış 25 yaşındaymış bu kız deniz Kızıymış ingiltere okyanusunda,ama nefret edermiş deniz kızı olmaktan karaya çıkınca insana dönüşürmüş ama sadece 24 saat insan kalabiliyormuş ama Ariana hep insan olmak istiyormuş, ailesi o daha 10 yaşındayken deniz avcıları tarafından katledildi,Ariana hep tek kaldı ama asla vazgeçmedi,insanlardan korkmuyordu. Alex Williams ingilterede 26 yaşında polis olan Alex Williams babası özel kuvvetlerde askerken hayatını kaybetmiştir,annesi ve ablasıyla yaşıyordur,babasına bir sözü varmış polis olma sözü ve Alex polis olmuştur babasına verdiği sözü tutmuştur,hep iyilik adalet için savaşmıştır.

Meltemin şehre uyumu arkadaşlariyla anlaşma ve ailesinin desteğini almadan yaşarken yaşadığı cokusleri anlatıyor.iyi okumalar

Dikkat !!! Kitap rüyalardan oluşur.

Yiğit adında bir çocuk dönemin başlarında sevilmeyen ve başarısızdı. Çok çalışıp çabaladı ve hayatını değiştirecek olan üniversiteyi kazandı tüm olumsuz eleştirilere rağmen kendi hayallerinin peşinden koştu...

En son 7 yıl önce görüştüğü arkadaşıyla istanbulda bir caddede karşılaşan elvin arkadaşı liya ile tekrar sık görüşür taki ikisi motor ile kötü bir kaza geçirene kadar…

ndjdenendnkdnenenjxjdjenenebbe bxjdjenendkkdnenenejdjne jdjdnenejdjenen jdjenend

bilgisayar muhendisi kiz ve ozel kuvvetci adam

Bir arkadaş gurubu ve arkadaş gurubunun içindeki sevgililer ve onların maceralari (6 kişiler ge 6`sı da aynı evde yaşıyorlar)

1.BÖLÜM(TANITIM) Bir kız vardı 25 yaşındaydı mavi gözlü bembeyaz tenli 1.67 boyunda incecik bedenli bir kızdı ismi,ariana wolkow`du ingiltere sularında bir deniz kızıydı ama nefret ederdi deniz kızı olmaktan,hep sonsuza dek insan olmak istemişti ama sadece karaya çıkınca insan olabiliyordu,buda sadece 24 saat,ariana ailesini daha 7 yaşındayken kaybetti. Bunu yapan kişiler ise,insanlar`dı ama ariana onları suçlaması aralarında iyi olanlarda vardı,sonuçta oda onlara benzemek istiyordu. Alex Williams 27 yaşındaydı ela gözlü kaslı 1.81 boyunda orta tenliydi,ingilterede özel kuvvetlerde askerdi,babasıda öyleydi ama düşmanları tarafından öldürüldü babası,babasına bir sözü vardı asker olmak ve babasının sözünü tuttu asker oldu babasının intikamını almak için çalışıyordu,annesi ve ablası vardı onlar ile yaşıyordu. Bölümleri kısa yazıyorum daha doğrusu kısa bir kurgu olacak,bazı nedenlerden dolayı.

İçimizdeki Ajanlar

Bir gün bana biri gül verdi hep bir gül geliyordu kapı çalıyor kapıya bakıyorum gül geliyor okuldan arkadaşlarım gül veriyor ve ben bu gülleri anılarına saklıyorum sonra bir gün küçük gül verdi biri bana Ben onu kitabımın hemde en sevdiğim kitabının arasına koydum 1 hafta sonra kurumustu ama eskisi gibi çok güzel diye daha sonra biri gelip oda benimle aynı şeyi yapmış ben güllere kıyamam parçalanmasına bile üzülürdüm Yanıma bir kız gelip bir gül kurulmuş ve onu gözümün önünde parçaladı masama koydu ve ben çok üzülmüştüm en hassas noktamdan vurmuştu beni ve bende bu kızı karşılıksiz bakmamıştım Devamı geliyor her bölüm kısa olacaktır teşekkürlet:))

Aşkımızolayolacak: AŞKIMIZ OLAY OLACAK Yaral_sancak: aşkımız mı bilmem ama senin bu sıkıcı hayatıma olay olduğun kesin

Futbolcu erkek%oyuncu kız