Geçmisin kırıklarını geride bırakıp yıllar sonra doğduğu şehire geri dönen Morannanın yapması gereken bir ölüm defteri vardı.

artistik patinajcı x buz hokeyi takım kaptanı

Bir metroda uyandılar. Nasıl geldiklerini hatırlamıyor, nereye gittiklerini bilmiyorlardı. Tek bildikleri birbirlerine sahip olduklarıydı. Ama birbirlerine güvenmek yaptıkları en büyük hata olabilirdi. Her durak yeni bir kuralla, yen bir tehditle ve cevaplardan çok daha fazla soruyla geliyordu. Onlar doğru görünmeye çalışan yanlış yerlerdi. Treni kaçırmak göze alınabilecek bir risk değildi.

Lidya gözünü açtığında kendisini hiç beklemediği bir yerde bulur. Uyandığında elleri kelepçelidir. Onun gibi başkalarıda vardır. Sonra onlarla karşılaşır...

Bazı insanlar karanlıkla doğar… bazıları ise karanlığa mecbur bırakılırdı. Saye Karahan, gücün kanla, acıyla ve susarak öğrenildiği bir dünyanın varisiydi. Dışarıdan bakıldığında soğuk, ulaşılmaz ve tehlikeli görünürdü. Ama kimse bilmezdi; onun en büyük savaşı başkalarıyla değil, kendi içinde sakladığı o sessizlikleydi. Gülümsemesi bir maskeydi, gözleri ise anlatamadığı bir geçmişin ağırlığını taşıyordu. Kaan Demir Karaaslan ise kendi imparatorluğunu sıfırdan kurmuş bir adamdı. Babasının gölgesini reddetmiş, adını altın harflerle kendi kanıyla yazmıştı. Soğuk zekâsı, kontrol edilemez gücü ve geçmişinden kaçmak yerine onunla savaşmayı seçmesiyle tanınıyordu. Ama en büyük savaşı iş dünyasında değil, hiç kimseye göstermediği yaralarındaydı. İkisi de kırılmıştı. İkisi de güçlüydü. Ve ikisi de birbirine denk tek tehlikeydi. Birinin gölgesi diğerinin ateşiydi… ve bu karşılaşma, sadece bir aşkı değil, iki imparatorluğu da yerle bir edebilirdi. "Herkesten saklanan bir Virandı.." "Kendini Vira gibi gösteren bir Virandı..." Hayır. `O Vira`nın Viran`ıydı...`

beste ve arakadaşlarıyla geçmiş lerinde yaşadıkları olaylar sonucunda kendilerince ceza kesmeleri ve sonrasında yaşanan olaylar....

Gözümüzü açtığımızda gördüğümüz manzara bizi fazlasıyla şaşırtmıştı. Polislerin her yerde aradığı mafya grubu karşımızda duruyordu. -Demirhan Keleş -Aslan Akıncı -Göktuğ Beşerler Mafya kurgusu⭐️

Aynı evin içindeki farklı hayatlar... Kimi bir odaya razı gelir kimileri özgürlüğü ve düşkün olduğu alışkanlıkları için her şeye sırt çevirir. İçten içe rüzgarda savrulan yaprak misali hayatın sürüklediği yöne ilerleyen birinin kendi içindeki boşluğu fark edip kendini odaya razı geldiği sevdiğinde bulur.

ŞOK ŞOK ŞOK Ünlü ceo Okyanu Gece Dalgalı`nın ailesinin gerçek olmadığı öğrenildi ... Decamını oku.👇🏻

Seren’in yıllar sonra Türkiye’ye dönüşü, sadece yeni bir iş anlaşması değil; geçmişin gölgeleriyle, bilinmeyen bir gelecekle ve kaderin ona hazırladığı büyük bir yüzleşmeyle başlayan bir yolculuktur. New York’un düzenli hayatından İstanbul’un kaotik akışına adım atan Seren, Soysal Holding ile yapacağı iş birliğinin aslında çok daha derin bir hikâyenin kapılarını açtığını fark eder. Kontrollü ama kırılgan, güçlü ama yalnız iki insan. Birbirini fark etmeden önce, aralarına giren karanlık güçler onları sınavdan geçirecektir. Bir dönüş, bir sır, bir karşılaşma. Ve bir tehlike. Bu kitap; tutku, merak, güç oyunları, geçmişin ağır izleri ve kaderin çizdiği kesişen yollar üzerine nefes kesici bir hikâye anlatıyor.

Siz: Merhaba, ben aynı sınıftan Efsa. Numaranı sınıf grubundan aldım. Hoca ödevleri verirken uyuyordun. Sayfa 113`ten 120`ye kadar ödev var. 12/A Yaman: Ödevleri almak istesem zaten sınıf grubuna yazardım. Siz: Sessiz ve çekingen bir öğrenci gibi duruyorsun, o yüzden söylemek istedim. 12/A Yaman: Tamam.

Yaman Ali, Melih, Meyra ve Havin arasında geçen acı bir aşk hikayesi... Yaman Ali yıllarca Meyra`yı kalbinde taşımışken, Meyra yıllarını onun kardeşini sevip beklemekle geçirir. Yıllarca sevip beklediği adam, yıllar sonra başka bir kızla evlenerek döner...

Bir gece. Bir sır. 9 kader. Bir grup genç, geçmişe giderler ve geçmişte genç ailelerinin işlediği bir cinayete tanık olurlar. Bir grup gencin müdahalesiyle zamanın kanlı çarkları farklı akmaya başlar. Tarih baştan yazılır. Bir grup genç geçmişini düzeltmeye çalışırken, geleceğini kaybetmiştir.

📕 Kırmızı Günah Bazı lekeler suyla çıkmaz… Kanla yazılan kaderler, sessizlikle aklanmaz. “Bir zamanlar ben kurtarıldım. Şimdi sıra bende.” On yaşındaydı. Sarhoş bir grubun kirli niyeti, küçük bir bedeni ve sessiz bir çığlığı vardı. Tam her şey bitecekken, bir adam çıktı karşılarına. Onu kurtardı. Ve sonra... evlat edindi. O günden sonra, artık yalnız değildi. Yıllar geçti. O kız büyüdü, doktor oldu, hayatı iyileştirmeye adadı. Ama bir gün babası öldü… Ve onunla birlikte gömülmeyen bir sır açığa çıktı. Babasının ardında bıraktığı karanlık işlerin tam ortasında, artık bir seçim yapmalıydı. Adı Ödün. Artık bir doktor değil. Karanlığın tam kalbinde, elini kirletmeden kimseyi temizleyemeyeceğini biliyor. Çünkü bazen birini kurtarmak için önce kendi içindeki kötülükle yüzleşmen gerekir. Ve Ödün şimdi, bir zamanlar kendi kurtulduğu karanlıktan çocukları ve kadınları çekip çıkarmaya kararlı. Bu, onun kendi günahıyla baş etme, adaletini kendi elleriyle yazma hikâyesi. Geçmişin suskunluğunda yankılanan bir çığlık… Adaletle yoğrulmuş, kırmızıya boyanmış bir hayat… Bu roman, yalnızca karanlığı anlatmıyor — onun içinden doğan gücü de hatırlatıyor.

Mafya dünyasının içinde büyümüş Derin Korkmaz mafya babasının zoruyla Sinan Kızıl ile evlenir soy ismi artık Kızıl dır başarılı bir doktor olan Derin`e bir gün İstanbul`da ki bir hastaneden iş teklifi gelir ama Derin düşüneceğini söyler ve hemen kabul etmez taki annesinin bıraktığı mektubu okuyana kadar derin sırlar yüzeye çıkarken babası ile arası açılır ve kocasıne boşanma davası açar bir hırşımla İstanbul`da ki hastanede çalışmayı kabul eder ama bilmez ki bu onu çıkmaz bir yola sokacaktır kabul ettiği hastanenin ortağı düşmanı olan Mafya lideridir yani Alex Karahan dır Derin ne gidebilir ne kalabilir peki Derin ne yapacaktır?

"Bazı bakışlar sessiz başlar, her şeyi değiştirir. Bazı insanlar sessiz gelir, ama gürültü bırakır. Onlar birbirini görmedi... hissetti."

Savaş bitmişti. Peki ya enkaz, ardında bıraktığı izler? Onlar bitmiş miydi? Bir çocuğun gözünden akan yaş akıtan kişiye kaç acıya mâl olurdu? Savaşın izleri mekanlardan silinse bile ruhlardan siline bilir miydi? Savaştan sonra her şey eskisi gibi olur muydu peki? İnsan kaderini değiştirebilir miydi? O çocuk bunları aşabilecek kadar büyümüş müydü? Peki savaşın en kızgın zamanlarından birinde doğan bu çocuk Dünya`yı nasıl bir yer olarak biliyordu? Masallardaki gibi mi yoksa anne babasının anlattığı destanlar gibi mi? Burda insanlar iki sınıfa ayrılırdı. Masumlar ve Caniler. İki grup birbirleriyle iç içeydi ama kim masum kim cani ayırt edilemezdi çünkü insanlar kalpleri göremezdi. Masumların canileri, canilerise masumları bitirmeye çalıştığı bu Dünya`da bu çocuk nasıl hayatta kalıcaktı? Kalbini dinleyerek. O çocuk kalbinin sesini dinleyerek hayatta kaplıcaktı ve bunu kendi imkânlarıyla yapacaktı. Şanslıydı ki bu hayatta sadece çocuklar kalbinin sesini dinleyerek hareket ederdi. Diğerleri hep aklını kullanırdı ama unuttukları bir şey vardı. Kalbinin sesini dinleyenler gerçekten kazanırdı.

Köklerinden kopan bir nehir, kendi yatağını hangi girdapta bulur? Melike, Kızılkum’un sert rüzgarlarıyla kavrulmuş, toprağın terbiyesiyle büyümüş yirmi yaşında bir genç kızdır. Onun dünyası, doğup büyüdüğü o sarı duvarlı evin avlusundan ve toprağın kokusundan ibarettir. Ta ki köye gelen Ceren Öğretmen’in sunduğu o bilinmez şans kapısını çalana kadar. Arkasında çocuk kokulu kardeşini, anasının gözyaşlarını ve babasının "İyi insanlar yoldaşın olsun," duasını bırakarak siyah bir arabanın içinde meçhule doğru yola çıkar. Yolun sonu; insanı kucağında eriten, bir dakikada şah yapıp aynı dakikada alaşağı eden acımasız, sahte ama bir o kadar da büyüleyici bir girdaba, İstanbul’a çıkmaktadır. Geri dönüş biletinin olmadığı bu zamansız vedada Melike, İstanbul’un azametine diz mi çökecek, yoksa toprağın ciğerini söken elleriyle bu asi şehre kendi kurallarını mı dayatacaktır? Tolbay Yoldaşoğlu’nun güçlü ve sinematik kaleminden; köklerinden koparılan bir kadının, bilinmezin tam ortasında kendini yeniden inşa etme mücadelesi.

Her yol seni bulmak için bahandeydi.

Bu evliliğe mecbursun Elfida ben de öyle. O yüzden çocukça hareketleri bırak.

Bir krallıkta kalbi camdan gözleri denizden bir prenses yaşarmış.Bu prensesin kalbinin kötülere geçmemesi gerekiyormuş.Çünkü bu cam kalp aynı zamanda onun olana bazı şeyler katıyormuş, ölümsüzlük gibi şeyler.Bu yüzden bu değerli kalbin yanlış ellere geçmemesi gerekiyormuş.Her şey ters mi gidecek yoksa cesur şövalye prensesin kalbini, prensesi koruyabilecek mi?

Aşk gibi değil sadece, bağımlılık gibi... Tutku gibi, zehir gibi... İkisini de yavaş yavaş yıpratıyor ama bırakmak da mümkün olmuyor.

Devam hiç gelmemiş, bir hikayenin sonu merak edilir değil mi? Hikayeyi anlatan kişi değişince hikayede değişir. Bazılarımız bunu sadece uzaktan görür. Bazılarımız ise o hikayeyi değiştirir. Değiştirir ki mutlu bir son olsun, ama gerçekte o hikaye mutsuz bir sona aittir. Ama bu hikayeyi değiştirecek biri yok. Ben ve onlar bu hikayeyi değiştiremeyeceğiz zaten değiştirmek isteyen de yok. Bütün acılar sen gidince artmadı, aksine azaldı. Ben Caterina, bu hikayenin sonunu değiştirmeden anlatacağım. Ne de olsa zarar gören ben olmayacağım. Doğduğumuz aile ve ev seçlimez. Ancak hayatımızdaki insanları seçebiliriz ve ben sadece onu seçmiştim. O ise Olivia`yı. Bu bir son değil bunu biliyorum. İşte şimdi geri geliyorum...

Ayaz: hayatta ki en zor şeyde bu değilmi düşmek ve kalkmak `Düş ve kalk`

Yetimhanenin duvarları onların evi olmuştu. Deha ve safir lakaplarıyla tanınan iki küçük çoçuk abi kardeş gibi o yetimhanede büyümeye çalışıyorlardı,yetimhane şartları buna izin vermiyor onlara daha zor bir yaşam sunuyordu.Yaşadıkları olay karşısında kaçmaya çalışan iki çoçuğun yolları ayrılır ve bir daha hiç karşılaşmazlar. Ta ki İkiside büyüyüp birer genç oluncaya dek. Bakalım onca olaydan sonra hala o küçük çocuklar kadar mutlu olabilecekler mi?