Sude ve osmanın aşkını anlatan bir kitap ama çok büyüleyici olacak....

Genç bir kadın, şehrin gürültüsünden kaçıp tarihi taş duvarlı, eski bir eve taşınır, evin her köşesi geçmişin tozlu nefesini taşımaktadır. Inanılmaz ancak duvarlar sadece taş ve harçlardan ibaret değildir, gözlerine bakıp kadın bir sabah uyandığında salonun duvarındaki çatlağın içinden daha önce orada olmayan eski bir dizeyle karşılaşır. Bu ne bir şaka, ne de bir halüsinasyondur, duvarlar konuşmaya ev kendi hatıralarını kusmaya başlar.

Kaslı erkek ve yağmur

"Athena, hayatın bazen beklenmedik yollar çizdiğini biliyordu. Ama bir gün karşısına çıkan gizemli bir kurtarıcı, dünyasını sessizce değiştirdi. Birlikte geçen zaman kalplerini birbirine bağladı. Ama hayat her zaman masum değildi ; küçük sırlar ve gölgeler , onları sınayan sessiz bir oyun gibiydi. Güven ve sevgi arasında denge kurarken , kalbinin sesini dinlemeyi öğrendi. Ve her adımda , yanında olana daha çok bağlanırken, bilinmezlikte gizemini koruyordu .Yanındakine bağlandıkça, en yakınının bile bir oyun sakladığını fark etti .

Yağmur onların tanışmasına şahitlik ediyordu ama Lara bu aşkın sonrasında başına nasıl bir bela alacağını bilmiyordu

Bazı mahalleler vardır; sokakları dar, duvarları eskidir ama asıl eskimiş olan duvarlar değil, insanların söyledikleriyle söylemedikleri arasındaki mesafedir. Lavin, o mahallede büyüdü. Her sabah aynı sokaklardan geçti, aynı yüzleri gördü, aynı sesleri duyduğunu sandı. Ta ki bir gün, bazı şeylerin aslında hiç “aynı” olmadığını fark edene kadar. Bir duvara yazılan basit bir cümleyle başlayan bu hikâye, zamanla kimsenin tam olarak anlatmadığı olaylara, yarım bırakılmış konuşmalara ve geceleri mahallede dolaşan sessizliklere doğru büyür. Çünkü bazen en tehlikeli şey, olan biten değil; kimsenin konuşmamayı seçmesidir. Lavin artık sadece bakmayan, aynı zamanda görmeye başlayan biridir. Ama gördüklerinin ne kadarını anlaması gerektiğini, ne kadarını unutması gerektiğini ve en önemlisi, ne kadarına rağmen yoluna devam edebileceğini henüz bilmiyordur. Bu hikâye bir gerçeğin peşine düşmenin hikâyesi değildir sadece. Aynı zamanda, gerçeğin bazen insanı nasıl değiştirdiğinin de hikâyesidir. Ve bazı fısıltılar… eksik kaldıkça daha çok duyulur.

Ölümle dans ederken, kalbinin atışını hiç bu kadar net duymamıştım.

Onu unutmayı diledi Ve gerçekten unuttu Ama kalbi her şeye rağmen onu hatırlamaya devam etti. Şimdi kader onları tekrar bir araya getirdi. Bu kez ayrılmak için mi yoksa, tekrar sevmek için mi?

Her hikâye sessiz bir kıvılcımla başlar... Kumru Anadolu Lisesi`ne yeni gelen Naz, sakin ve çekingen tavırlarıyla dikkat çeker. Ama okulun "belalı" öğrencisi Can`ın yolları kesişince, sıradan bir gün aniden karmaşaya dönüşür. Aralarındaki inat ve gıcıklık, farkında olmadan duyguların filizlenmesine yol açar. Naz susmayı, duygularını içe atmayı seçer; Can ise her adımda sınırlarını zorlar. Aralarındaki sessiz çekişme, başka birinin de ortaya çıkmasıyla karmaşık bir hâl alır. Kim ne hissediyor, kim neyi saklıyor... ve en sessiz olan, en çok acıyandır. Bu kitap, ilk bakışta sıradan görünen bir lise hayatının, göz ardı edilen duyguların ve küçük anların nasıl büyük bir hikâyeye dönüştüğünü anlatıyor.

masal ülkü gürsoy bir gece hastanede nöbet tutarken kanlar içinde yatan durumu acil olan biri geliyor ve onu tedavi ediyor ama o hastadan sonra işler karşıyor karan karsu o gece kanlar içinde gelen hasta masal ile bağlantısı ise geçmişte masalın babasını öldüren kişinin oğlu

Lavin Aksay, Ankara Üniversitesi Gazetecilik Bölümü’nde okuyan, dışarıdan neşeli ama içinde büyük bir boşluk taşıyan 25 yaşında bir kızdır. Ailesinin dağılmasından sonra hayatını sadece derslerine ve en büyük takıntısına adar: abisi Emir Aksay’ın şüpheli ölümünün gerçeğini bulmak. Elindeki birkaç ipucu onu, yeraltı dünyasının en güçlü isimlerinden biri olan “Demir” lakaplı Karan Erdemir’e götürür. Soğukkanlı, duygularını göstermeyen ve kendi kurallarına göre yaşayan Karan, dışarıdan bakıldığında Lavin’in ulaşması imkânsız bir dünyadadır. Ama Lavin geri adım atmaz. Gerçeğe ulaşmak için Karan’ın hayatına sızmaya çalışırken, ikisinin yolları kaçınılmaz şekilde kesişir. Bu süreçte hem tehlikeli sırlar ortaya çıkmaya başlar hem de ikisi istemeden birbirlerinin hayatında daha büyük bir yer edinir. Gerçek, sandıklarından çok daha karanlıktır. Ve Lavin gerçeğe yaklaştıkça tek bir soru büyür: Karan gerçekten düşmanı mı… yoksa aynı yalanın içinde sıkışmış biri mi?

Ailesi mafya olan bir kız ve onların düşmanı...

Ailesindeki herkesi korkunç bir ölümle kaybedip, Dayısının evinde yaşamaya başlayan Kumsal, içindeki dertlerden dolayı herzaman gittiği yere, bir sahile gitmişti. O sahilde neler yaşana bilirdi? Hayat ona kötü bir oyun oynuyordu. Bir intikam evliliği yapan kumsal hayatında ilk defa bir kişiye güvenmiş, ona kapılarını açmıştı. ismi gibi soğuk Karadeniz gibi hırçın bir adama güvenip, onunla beraber yol kat eden kumsal. Girdiği bu yolun nereye çıkacağını bilmiyordu.

Geçmişte saklanan acıların, kanayacağı bir gelecek. Gelecekteki kabuk bağlayan izlerin açılacağı bir geçmiş. Asaletin yanacağı kuytu, ASİL BEYOĞLU.

Bir mafya olduğunuzu düşünün. Genç yaşta elini kana bulamış , geçmişini hiç açmamak üzere kilitli bir kutuya kapatmış hatta artık geçmişini hatırlayamayan , kalbinde en ufak bir sevgi kırıntısı bile kalmamış bir mafya... Ve bir gün kızın biri geçmişinizi size bir hançer gibi saplıyor unutmak istiyorsunuz ama geçmişin izlerini takip etmekten kendinizi alıkoyamıyorsunuz. Kendi kendinize geçmişinizi hatalarınızı ve hatalarınızın sebeplerini araştırırken içinde bulunduğunuz suç dünyasından sıkılacak mısınız yoksa karanlık sularda yüzmeye devammı ediceksiniz , birine güvenebilecemisiniz , tekrar masummiyet kazanabilecekmisiniz ? Bu kabustan uyanabilecekmisiniz ?

Onun d�nyas? karanl?kt?, ben de o karanl???n tutsa??yd?m.???

Kar?? kom?um Kenan, erotik romanlar yaz?yordu. Ben sadece ona pasta g�t�rmeye gitmi?tim... Ama kendimi bir roman?n ba?rol� olarak buldum.
Ta ki ba?ka biri o hik�yeyi yeniden yazmak isteyene kadar.

O, kendi adaletini kendi elleriyle yazdı. O ise o adaletin içine düşen tek istisna oldu

Bu kitaptaki hiç bir şey hayal ürünü değildir.Hepsi yaşanmış ve tanık olduğum olaylardır.Keyifli okumalar dilerim.

Biri güneşin doğuşu kadar aydınlık, diğeri kışın en keskin soğuğu kadar sert... Şafak Güneş, yirmi bir yaşında, neşesi cebinde, ukulelesi omzunda, adımlarıyla geçtiği her sokağa yazı getiren bir öğretmen adayıdır. Onun dünyasında her sorunun çözümü bir top dondurma, her hüznün ilacı ise yüksek sesle söylenen bir şarkıdır. Antalya’nın kavurucu sıcağında bile erimeyen tek şey, Şafak’ın bitmek bilmeyen yaşam enerjisidir. Ayaz Demir ise isminin hakkını veren, kuralları demirden, bakışları buzdan bir adamdır. Yirmi yedi yaşında, sessizliği bir sığınak, ciddiyeti ise bir zırh olarak kullanan Ayaz için hayat; sadece planlar, projeler ve kusursuz bir düzenden ibarettir. Onun dünyasında tesadüflere yer, gürültülü kahkahalara ise tahammül yoktur. Ancak güneşin doğuşuyla buzun erimesi kaçınılmazdır. Şafak, tüm sakarlığı ve cıvıl cıvıl ruhuyla Ayaz’ın o aşılmaz duvarlarına çarptığında, ortaya sadece bir aşk değil; tüm kuralları altüst eden bir fırtına çıkar. Ayaz’ın sessiz dünyası, Şafak’ın ukulelesinden çıkan notalarla sarsılırken; Şafak, hayatın sadece oyunlardan ibaret olmadığını Ayaz’ın derin bakışlarında keşfedecektir. Peki, en sert "Ayaz", bir "Şafak" vaktinin sıcaklığına ne kadar direnebilir? Begonvil kokulu sokaklarda, dondurma tadında, kalbinizi eritecek cıvıl cıvıl bir yaz masalına davetlisiniz. *** Kitabın tüm hakları bana aittir, çalınması veya kopyalanması dahilinde yasal işlem başlatılır. Keyifli okumalar...

Geçmişte ilişki yaşadığınız adam yıllar sonra karşınıza evli olmanıza rağmen çıkmışsa...Tek bir an, tüm doğruları yerle bir etmeye yeter mi? Bir ihanetin soğuk nefesi ensenizdeyken, intikam ne kadar ileri gidebilir?

Bir dünya, iki insan… Ve her seferinde birinin sol kanadı kırık. Bu, uçmayı öğrenenlerin değil, düşerken birbirine tutunanların hikâyesi...

Bu kitap insanlar ın Zorba olduğu nu değil de aşk ile mücadele eden bir kızın hikayesi....onu seviyor ama krallık onu kaçırıyor öldü diyorlar ama ölmedi.. yaşıyor

“İlacı zehir yapan dozu mudur, yoksa onu kullananın amacı mı?” Ben Derin Karaca. Hayatımı anlatırken genelde doğru kelimeleri seçerim; yanlış anlaşılmak istemem. Zaten insan, niyetini düzgün cümlelerle anlattığında daha inandırıcı olur. Bunu zamanla öğrendim. Kimseye zarar vermek gibi bir planım hiç olmadı. En azından başlangıçta. Sonrası mı? Sonrası, şartların beni nereye götürdüğüyle ilgiliydi—ya da öyle söylemek daha kolaydı. İnsan bazen başına gelenleri kader diye adlandırır, sorumluluğu hafifler. Geçmişimi detaylandırmayacağım. Çünkü detaylar, gerçeği sabitleme gibi kötü bir huy taşır. Ben hareketi severim; sabitlenmeyi değil. Amacım olduğunu düşünüyorsanız, yanılıyorsunuz. Ya da haklısınız. İkisi arasındaki fark, şimdilik önemsiz. Bu hikâyede her şey anlatıldığı kadar basit. Ve hiçbir şey anlatıldığı kadar masum değil.

Sofia annesiyle beraber yaşıyordu, babası annesi Meleği aldattığı için boşanmışlardı. Uzun zaman sonra annesi Hakan`a aşık olmuş hatta evlenme kararı bile almışlardı. Bundan habersiz iki genç biri Sofia biri ise William.....