Flaş patladı; o bembeyaz, keskin ışık bir anda yüzüme çarptı. Gözlerimi kapatmadım, aksine meydan okurcasına başımı dikleştirdim. Göğsümün düzensiz iniş kalkışlarını bastırarak nefesimi sabit tutmaya çalıştım. Bileklerimdeki soğuk metal kelepçe, her hareketimde tenimi acımasızca kesiyordu; elimin titremesini en aza indirmeye, o zayıflık belirtisini gizlemeye çalışıyordum. "Sağa dön!" Polis memurunun sert ve aşağılayıcı sesi buz gibi yankılandı odada. "Sabaha kadar bekleyemem," diye ekledi sertçe. Komutuyla birlikte yavaşça sağa döndüm. Flaş tekrar patladı, kör edici ışık bir kez daha zihnimi yaladı. Derin bir nefes aldım, ciğerlerimi emniyetin o ağır, tozlu havasıyla doldurdum. "Sola dön dedim sana, hadi! Uyuşukluğun sırası değil." Bana bir suçluymuşum gibi değil de, bir nesneymişim gibi bakan o adama karşı sessizce sola döndüm. Tekrar flaş patladı; ışık bu sefer her şeyi, odadaki çıplaklığı ve üzerimdeki baskıyı daha da gerçek kılıyordu. Titreyen ellerimle göğüs hizamda tuttuğum kodlu plakaya son bir kez baktım: İstanbul Emniyeti İsim Soyisim: Orelia Soydan Dosya No: 458921 Tarih: 12.10

Okyanus’un Altında Hazine Avı Dünya okyanuslarının en karanlık derinliklerinde, hiçbir haritanın işaretlemediği bir sır saklıdır. Tecrübeli dalış kaptanı Tunahan, teknik deha Yusuf, cesur genç Kerem, meraklı biyolog Selin ve gizem avcısı tarihçi Lara… Efsanevi bir hazine arayışıyla başlayan maceraları, onları beklenmedik bir akıntının kucağında binlerce yıllık devasa bir su altı mağarasına sürükler. Fosforlu taşların gündüz gibi aydınlattığı, tarih öncesi canlıların gölgeleriyle dolu bu mağara; hem büyüleyici bir cennet, hem de ölümcül bir tuzaktır. Oksijen azalırken, yollar kapanırken ve korkular derinleşirken tek umut, mağaranın kalbinde yatan paslı denizaltıyı çalıştırabilmektir. Ama önce… Mağaranın sırrını çözmeleri, birbirlerine güvenmeleri ve karanlığın altındaki gerçek hazineyi keşfetmeleri gerekir. Keşif, gerilim ve dostluğun sınırlarını zorlayan bu macera, okyanusun sessizliğinde nefesinizi kesecek.

Deniz gecenin karanlığında kaybolmuş, liman sessizliğe gömülmüştü. Vanya, taş ve demir arasında bildiği hayatın sınırlarında dururken, ufukta bir gölge belirdi—sessiz, keskin ve beklenmedik. Ne fırtına, ne deniz, ne de gemi onun için bir uyarıydı; yalnızca başlamış bir yolculuğun ilk nefesiydi.

Uzun yıllar önce, bir korsanın gizli hazinesini bulan dedektif ,diyarı hatta geleceği etkileyecek bir hata yapmak üzeredir.

Dünya ölümün pençesinde hapsolmuş çaresiz ruhuma kucak açtı. Bir ressamın elindeki palette, siyahın en karanlık tonlarına ev sahipliği yapmaya hazırdım. Rüzgar her bir ağacın yapraklarını tek tek okşarken, çetinliği o yaprakların savrulmasına sebep oluyordu. Karanlık hiç olmadığı kadar zalim. Yıldızlar parçalanmış, ay dolunaydı. Saatler gece yarısını gösteriyordu. Keskin bir ürperti etrafımı sardı. Yere düşüp dağılan bir cam parçasını andırarak vücudumun her yerine saplandı. Ressam fırçasını kaldırdı, kan damlıyordu. Belirli bir bölgeyi işaret edercesine kağıda bastırdı. Göğüsümün altında hissettiğim o acı, çığlıklar eşliğinde haykırıyordu. Kağıt yırtıldı. Kaderin sayfası yeniden açılıyordu.

Her şeyini kaybetmiş bir genç adam. Her şey bitti derken elinde bir define haritasından fazla olan geçmişin gizli hikayesi.