Bataklıkta temiz kalmış olanlara... Karya..ismim karya... kar mı yağdı kalbine karya.. Nedeni neydi insanları duymamanın karya...

Kadın mafya lideri olan Afra`nın düşmanı olan Aras ile düşmandan aşka olan hikayesi #güçlükadın

Ezgi Güneş`in arkadaşı Ece Özkaya ünlü iş adamı Doruk Karahanla röportaj yapmalıdır,ama Ece hastadır ve onun yerine arkadaşı Ezgi gider. Gölge lakaplı bu adamla yaptığı görüşmenin hayatını tümden değiştireceğini nereden bilebilirdi.

“Kan kokusunu alan köpekler gibi yaşarız biz.Ama bizim dişlerimiz, sıradan köpeklerin ısırığından derindir…Bu şehirde her şeyin bir sahibi vardır; sokakların, limanların, kumar masalarının… ve insanların.Biz, sahip olunan tarafta değiliz — sahip olan taraftayız.İsmimi duyduğunda ya selam durursun… ya da son duanı edersin.Çünkü biz, aile deriz; ama kan bağı değil, kan dökerek kurarız ailemizi.Ve bu şehirde bir kural vardır:Yemin bozulursa, can alınır.” Yarı Rus yarı türk bir mafya vârisi Baran Vasiliev düşman ailenin kızı ile tek gecelik ilişkisi olursa ne mi olur ?

Sessizliğin bir sesi vardı. Ve bazen en büyük çarpışmalar, tek bir kelime edilmeden yaşanırdı. Duru, hayatla arasına kalın duvarlar örmüş, az konuşan ama derin hisseden bir kızdı. Babasının gölgesinde, yokluğun içinde, kendi küçük evreninde büyümüştü. Gülümsemeyi unutmamıştı ama kimseye de göstermiyordu. Savaş... Hayatı ciddiye almayan, küfrüyle bile ruhunu örten, yaralı bir adamdı. Ama gözleri, bakışları ve çığlığı başka bir şey anlatıyordu. Onlar hiç konuşmamışlardı. Ta ki bir bakış, bir sessizlik ve bir karşılaşma, onları içten içe birbirlerine çarpana kadar. Bu bir aşk hikâyesi değildi sadece. Bu, iki ruhun gürültüsüz bir çarpışmasıydı. İz bırakan, kanatmayan ama unutturmaz bir çarpışma.

“Bazı adamlar sadece bakmaz… Çeker. İçine, derinine, karanlığına.”

Sevdiklerimiz için. Çünkü başımıza gelen herşeyden onlar sorumlu.

Bütün zorluklara rağmen, enkazların arasında hayatta birbirine kavuşan örgüt lideri ve seri katil... Bi göz atın derim...

•Türkiye`de profesyonel olarak dedektif olan Alaeva, hayatı bir mafya çetesi yüzünden atılan iftira ile kararır.• •Emekleri boşa gider, ellerinin arasından tüm çabaları kayıp gider ve artık son noktaya gelmiştir.• •Ve hayatının en karanlık kısmında bir ışık doğar.• •Ama bu ışık onu aydınlığa değil karanlığa götürecektir• •Dipnot:Gt var.• •İnstagram: @beyazgecelerinkizi •

Her şeyini kaybedince korku da kaybolur. Ağlamak da. Yalvarmak da. Geriye sadece sessizlik kalır. Ve sessiz bir insan en tehlikeli insandır. Taras Volkov bunu bilmiyordu. Rusya`nın en karanlık adamı, en güçlü adamı. Hiç kimse ona hayır dememiş. Hiç kimse ona meydan okumamıştı. Ta ki kül sarısı saçlı, mavi gözlü, her şeyini kaybetmiş bir kız gelinceye kadar. --- 𝓑𝓪𝔃𝜾 𝓱𝓲𝓴𝓪𝓾𝓮𝓵𝓮𝓻 𝓴𝓾𝓻𝓽𝓪𝓻𝜾𝓵𝓶𝓪𝔂𝓵𝓪 𝓫𝓪𝓼̧𝓵𝓪𝓶𝓪𝔃. 𝓜𝓪𝓱𝔀𝓸𝓵𝓶𝓪𝓴𝓵𝓪 𝓫𝓪𝓼̧𝓵𝓪𝓻𝓭𝜾.

Kitap açıklamam Suan baska cihazda en yakin zamanda atmaya çalışıcagim.

Kim bile bilirdi ki ormana gittiğim gün neler yaşayacağı mı?

Qaranlıqdan qorxan bir qız və onu ölüm yuvasına məhkum edən bir adam. Qızın aydınlığı və adamın qaranlığı. Məğlub olanın öldüyü bir qəfəs döyüşündə bir ilk olacaqdı. Sevənlər qarşı-qarşıya gələrsə, bu döyüşdə bir deyil iki insan ölərdi... Bizimki kimsəsizlikdən çıxış yolu idi. Bizimki sevgi, eşq və eşqlə nifrət idi. O sevgiyi bilmir, biz eşqi anlamırdıq. Bizimki eşq idimi? İnsanların bu qədər ucaltdığı eşq bu qədər iyrəncliyin, çirkəfliyin içində ola bilməzdi. Bəlkə də tam əksi, bu qədər iyrəncliyin içində bizi yaşadan eşq idi. Yaşadan eşq, həyatda tutan intiqam alovu idi. Amma bizi "biz" etməyi bacarmayan isə biz idik...