❗eşcinsel bir kurgudur❗ Rakip olmanız gereken çocukla bir anda kendini aynı takımda bulursan?

Bir taraf seçin; Zulüm mü? Ölüm mü? Seçtiğiniz taraf size hikaye boyunca eşlik edecek🩷✨ Bir oyun İki düşman Bunun sonunda kimse kazanamayacaktı. Ama bir kaybeden her zaman vardır… “Bu iş burada bitmedi Zulüm” “Ben bitti demeden bitmez zaten Ölüm“

-Beni delirtmek mi istiyorsun? Büzme o dudaklarını.+Üzdü mü? -Hayır, delirtti.

Ailesinin tüm yükünü taşıyan Lena Aksel ve aileye yeni katılan Harp Akay Aksel ile nasıl başa çıkacaktır ya da onunla beraber bu yolda beraber yürüyecek midir?Peki Agâh bu hikayenin neresinde yer edinecektir? Lena Aksel`in hayatı amcasının yıllardır sır gibi sakladığı ailesini yalıya getirmesiyle değişecek. Peki Lena Aksel, Harp ile nasıl başa çıkabilecek ya da anlaşabilecek mi?Agâh Karatay:Lena`ya takıntılı olan bir aşık,babalarının geçmiş zamanlardan bu yana düşman olması dahil,aynı zaman da Harp ile motor yarışlarında birbirlerine ezelî rakipler... + Bakalım Lena Harp`i mi yoksa Agâhı mı seçecek?Eminim okurken sizde en az Lena kadar kararsız kalacaksınız.

Gizlilik ve tehlike, bir ajanın hayatının kaçınılmaz parçalarıdır. Devran Gür, sadece adıyla bile efsaneleşmiş bir isimdir. Kimse onun gerçekte kim olduğunu bilmez. Halk onu erkek olarak tanır, ancak gerçek kimliği bir sırdır. Zekası, cesareti ve soğukkanlılığı ile Devran, herkesin aradığı kahraman ama kimse onun içindeki karanlık dünyayı göremez. Bir gün, adı tüm dünyada yankılanacak bir film yapılır: “Yıldızların Altında”. Ama filmde Devran’ı, halkın gözünde oluşturulan sahte bir kahraman olarak görürüz. Gerçek Devran’ı ise kimse tanıyamaz. Filmde, Tuğrul Ak tarafından canlandırılan karakter, halkın sevdiği, idol haline gelmiş figürü yansıtır. Ama Devran, arka planda kalmaya karar verir ve gizlice galaya katılır. Ne var ki, bu gece yalnızca bir başlangıçtır. Devran, Tuğrul’un aslında bir ajan olduğunu keşfeder ve aralarındaki gerilim artmaya başlar. İki ajan, birbiriyle tezatlık içinde, aynı görevde birleşirler. Ama aralarındaki güven kırılmaya başladıkça, bir aşk doğar. Düşmanlık, gizli bir çekime dönüşürken, Devran ve Tuğrul’un kaderi birbirine bağlı olacaktır.

İnsan güvendiği insan tarafından vurulup yeniden onu sevebilirmiş

Hafızanı kaybedersen düşmanına âşık olabilir misin? Karaca Yıldırım, ailesini kaybettiği kazadan aylar sonra iyileştiğinde teyzesinin yanına taşınır. Hayatına devam etmek için üniversiteye kaydolup güzel sanatlar bölümüne gitmeye başlar. Başlangıçta her şey iyidir. Onu çok seven bir teyzesi, samimi arkadaşları ve başarılı olduğu bir üniversitesi vardır. Ta ki geçmişinden gelen gizemli bir çocuk işleri karıştırana dek. Şimdi, her şey değişmiştir. Karaca artık ne arkadaşlarına, ne teyzesine ne de çok iyi bildiği hayatına güvenemez hale gelir. Sırlarla dolu Aram Alevhan, ansızın çıkıp geldiğinde Kar`ın hayatı tepetaklak olur. Artık geçmişten anılarla günümüzdeki hayatı iç içe geçmiştir. Karaca Yıldırım, gerçekten de sandığı kişi mi? Tabloların altına fiyakalı bir imza atan ressam öğrenci mi yoksa gerçek çok daha karanlık bir mahzende henüz çocukluğuna kazınmış bir gölge mi? Peki ya Aram? O, Karaca`nın neyi? Düşmanı mı? Peki, neden düşman olduğunu hatırlamıyorsa... Ona âşık olabilir mi?

Karaca ve Bora; gençlik yıllarının tozunu çoktan attırmış, bir plazada çalışan iki beyaz yakalıdır. 30`lu yaşlarının ortasına gelen bu iki yetişkin çevresinden devamlı olarak "Ne zaman evleneceksin?" "Evlenmeyi düşünmüyor musun?" gibi sorular almaktadır. Evlenmeyi aklından bile geçirmeyen bu iki yetişkin, bir proje için aynı takımda Uzman Mühendisler olarak görevlendirilince aralarında kimsenin anlamadığı bir rekabet gelişir. İki yetişkinin derdi proje mi yoksa geçmişten gelen duygular mı? İşte onu zaman gösterecekti. Karaca IŞIK x Bora Han ÇELİK

"Niye yaptın bunu?" derken onu izliyordum. Yarasından dolayı yüzüstü uzanıyordu ve dün geceye göre daha iyi görünüyordu. Yeşil gözleri karanlıkta bile kendini belli ederken, "Seni sevdiğimi biliyorsun," demişti. Bu, sol tarafımda bir kıpırdanış olmasını sağlarken gözlerimizin bağlantısı kesilmemişti. "Bu kadar mı seviyorsun beni?" dedim, mırıldanarak. "Canını hiçe sayıp önüme atlayacak kadar mı?" "Ceylin ben sana üç yıldır aşığım," dediği an dudaklarım arasından usulca bir nefes vermiştim. "Ben vurulmasam sen vurulacaktın, tabii ki önüne atlayacağım." "Kafayı yemişsin." "Hayır sana aşığım sadece." Bu sözleriyle birlikte aramızda derin bir sessizlik olduğunda gözlerim sol omzunun altındaki sargıya kaydı dakikalardır olduğu gibi. Aynı yatağın iki ayrı uçlarında uzanırken her zamankinin aksine aramızda bir boşluk vardı. Bu sefer daha masum hislerle aynı yataktaydık.

Başta iki rakip sonrasında ise iki aşık olarak odadan ayrılmışlardı. İki farklı firma ve iki farklı CEO. Kader onları bir araya getirdi çünkü onlar birbirlerine aitti her ne kadar istemeselerde…