Bazen gitmek, birini kaybetmek değil… onu korumanın tek yoludur. Esra ve Özkan, yıllar önce yarım kalmış bir hikâyenin iki tarafı. Yeniden karşılaştıklarında ikisi de aynı şirkette, aynı çatının altında, aynı kalp ağrısıyla sınanır. Aile baskıları, geçmişin sırları ve yarım kalmış cümleler arasında; ikisi de bir karar vermek zorundadır. “Gitmek Seni Korumaktı”; aşk, gurur, pişmanlık ve yeniden başlamanın mümkün olup olmadığını sorgulayan bir romantik dram romanıdır.

Elisa bir reklam şirketinde patronun sekreteridir.Ancak asıl olay Esilanın gözünü zenginlik ile karartmış ve patronu ile ilişki yaşaması ile başlamıştır.Giray ve Ece ile anlaşma yapmaya gelen Asır ise Elisa`nın kafasını karıştırmış ve onu sıradanlaşmış aşk mı para mı sorusuna maruz bırakmıştır. Not:Bölümler ve hikâye kısadır. »ALINTI« "Aşk mı para mı"diye sordu hâlâ denizi seyrederken.Hiç durmadan"Senle tanışmadan önce sorsalar para derdim hemde hiç durmadan, ama sen Asır, sen benim kalbim oldun." dedim ve dudaklarımızı birleştirdim...

Sessizlikten daha çok şey anlatan bir duvar… Başarılı bir adam, güçlü bir kadın ve aralarında asla adı konmamış bir çekim. Cam Duvar, gerilimle harmanlanmış, duyguların gölgesinde şekillenen bir aşk hikayesi. Her kelime ipucu, her suskunluk bir sır.

Jenny Fransa`da sıradan sakin bir hayatı vardır, arkadaşı Lily ile birlikte Londra`ya taşınana kadar. Jenny ve Lily Londra`daki dairesine yerleştikten sonra Jenny iş ilanlarına bakmaya başlar. Birkaç kötü giden görüşmeden sonra bir ilan daha bulur. Black Holding için sekreter ilanı verilmiştir. Jenny`nin sakin ve sesiz hayatı iş görüşmesinden sonra değişecektir.

"Sanırım geceyi başımda nöbet tutarak geçirecek kadar etkilendin benden."

Başına geleceklerden habersiz Urfa`ya yolu düşen Gülsüm... Bir kaya kadar sert ve disiplinli Behram Ağa... Mersin`den Urfa`ya, Urfa`dan Eskişehir`e uzanan bir aşk hikayesi. Gülsüm, amcasına yardım etmek için gittiği Urfa`dan, aklında bir çift yeşille ayrılacağını hesaba katmadan düşer imkansız bir aşkın pençesine. Peki, Urfa`nın sert ama bir o kadar da merhametli ağası Behram Ağa da bilebilir miydi aklının bir çift ela da kalacağını? Tek bir soru sormuştu onu gördüğünde: Nereden çıktın sen? Nereden çıktığını bilmediği hırçın sevdası ona ne demişti peki? "Asıl sen nereden çıktın?" Bu hikaye, bir çift ela ve yeşilin birbirinde kaybolmasının hikayesidir ve unutmayın, hiçbir şey imkansız değildir. Her aşk bir gün gerçekleşmeyi hak ediyor ve herkes, ikinci bir şansı hak ediyor.

Gazamız mübarek ola mümin kardeşler anlık gazla yazıyom ahahaszgzahaha

"Gerçek, en güvenli sandığın yerden gelen o ilk yalandır." Beş yıl önce Soydaner ve Arkan ailelerini birleştiren o evlilik, aslında büyük bir yıkımın başlangıcıydı. Anlaşmalı olan bu evlilik yine ailelerin kararıyla en ağır şekilde çevrilen oyunlarla bitirilmiştir. Efsun Soydaner bu enkazdan sağ çıkmayı kalbindeki o saf temiz duyguların yerini, her geçen gün büyüyen ve onu ayakta tutan tek şeye intikam hırsına bıraktı. Demir Arkan ise kendi karanlığında, her şeyin sorumlusu olarak görülen o sessizliğin içine gömüldü. Aralarındaki o sarsılmaz bağ, ailelerin kirli oyunu ve fısıldanan büyük yalanlarla bir "Yalan Mevsimi"ne dönüştü. İntikam için kuşanılan o maskeler, gerçek hisler karşısında parçalanmaya mahkûm. Peki bu mevsim bittiğinde geriye sadece küller mi kalacak, yoksa yalanların üzerine kurulan o büyük enkazdan gerçek bir aşk yeniden mi doğacak? Aşkın nefrete, nefretin ise bir oyuna dönüştüğü bu yalan yolculuğuna hazır mısın?

Kızılçam Mahallesi... Adı gibi yemyeşil çam ağaçlarıyla dolu, sıcak ve samimi bir yer. Burada büyüdüm, burada kendimi buldum. İnsan Kızılçam`da her sokağa bir anısını bırakır. Bahar geldiğinde çam kokusu evlerin içine kadar dolarken, mahalle çocuklarının neşesi her köşeye yayılır. Ama benim için Kızılçam, sadece bir mahalle değil. Benim hikayemin başladığı yerdi. Karan, abimin en yakın arkadaşı, aynı zamanda bizim ailemizin bir parçası gibiydi. Çocukken onu hep "Koca Karan" diye çağırırdım. Mahallenin en uzun boylusu, en hızlı koşanıydı. O zamanlar sadece abimin dostu olarak görürdüm onu. Ama yıllar geçti, her şey değişti, ben de değiştim. Ve fark ettim ki, o hep daha fazlasıymış. Mahallede nereye baksam bir anımız vardı onunla. Kızılçam`ın toprak yollarında koştururken düştüğümde elini uzatan hep oydu. Bisiklet sürmeyi öğretirken korktuğumda, "Korkma, ben buradayım," diyen de. O zamanlar gözümde sadece bir ağabey gibiydi. Ama yıllar geçti, hislerim değişti. Artık ona "abi" demek bile zor geliyordu.