[70 Yıl Önce]: Bir baloda dökülen kan, mühürlenen bir söz. [25 Yıl Önce]: İki ruhun imkansız kesişimi ve karanlığa gömülen o sır. [0]: Miran Ayaz Karan ve Selef Defne Araslı. Gökyüzünün binlerce fit üzerinde, lüks bir jetin içinde kan ve kadife birbirine karıştı. Herkes o parıltılı hayatları, elit davetleri ve paranın gücünü izlerken; perdenin arkasındaki asıl dahi henüz son hamlesini yapmamıştı. Defne Araslı, kendisine doğrultulan o ölümcül namluya bakıp gülümsediğinde, aslında karşısındakinin ölüm fermanını çoktan imzalamıştı. Çünkü bu, sadece sıradan bir intikam hikayesi değil; dâhilerin, piyonları tek tek devirdiği tehlikeli bir şah-mat mücadelesi. Gecenin en karanlık saatinde, rotasından sapan bir jet ve içinde kaderin birbirine kilitlediği iki yabancı. Biri, dünyayı hizaya getirmek için elinde infaz emriyle doğmuş bir cellat; diğeri ise şarabını kana bulayıp kendi kurallarını yazan, tehlikeli bir bilmece. İsimlerini birbirlerine söylemediler. İhtiyaçları yoktu çünkü bu uçuşta sadece birer "yabancı" olmaları gerekiyordu. "Sen sevaba gir, ben de günaha. En azından ikisi de bir işlev değil mi?!" Miran, babasının gönderdiği bir piyon olduğunu sanarak yola çıktı. Selef ise ölümün buz gibi nefesini ensesinde hissederken, celladının maskesini düşürecek o hamleyi çoktan planlamıştı. Ama ikisinin de bilmediği bir şey vardı: Bu jetin içinde yaşananlar, yedi göbekten gelen bir lanetin, yıllar sonra birbirini bulan iki kanın tek bir kadehte birleşmesiydi. Miran`ın buzdan duvarları, Selef`in o tehlikeli, o arızalı ama bir o kadar da yakıcı zekasıyla eriyor. Bu uçuşta türbülans sadece gökyüzünde değil; her satırda, her cümlede ruhunun tam merkezinde olacak. O jete adımını attığında artık geri dönüş yok. Sadece derin bir nefes al ve celladın sana uzattığı o kadehten bir yudum al. "Suikast için bir puanlama yapacak olsaydım, bana bulaşma cüretine on üzerinden on verirdim. Ama yaşama şansına, asla...``

"Bir gölgeyle mi müttefik oluyorsun, yoksa kendi celladına sırtını mı yaslıyorsun?" Lidya SOYKAN ve Hazar KORCAN... Ortak bir düşmanı yok etmek için tek bir namluda iki kurşun olmayı seçtiler. Biri zekasını bir tilki gibi gizledi, diğeri gücünü bir kurt gibi sergiledi. Ancak bu müttefiklik, güvenin değil; zorunluluğun eseriydi. Sırlar paylaşıldıkça yalanlar çatlıyor, av ile avcı arasındaki çizgi siliniyor. Çünkü kurt ininde tilki oyunu oynamaya kalkanlar, avın kim olduğunu ancak namlu alınlarına dayandığında anlarlar. "Küllerinden doğan tek şey Anka kuşu değildir; bazen o küller, bir imparatorluğu yakacak en büyük kıvılcımı saklar." Peki ya senin müttefiğin, aslında peşinde olduğun en büyük avcıysa?

Mihri Abay herkesin imrenerek baktığı zeki , güzel ve dahi kız 21 yıllık hayatı boyunca böyle anıldı. Peki babasının annesine ve kendisine ihanetini öğrenince nasıl biri olacak. Okuyalım ve görelim .