Bazı kuklalar iplerle hareket eder. Bazıları ise kendi kendine… Kasabanın yıllardır terk edilmiş kukla tiyatrosu, geceleri yeniden ışıklandırılmaya başladığında kimse bunun nedenini anlayamaz. Ta ki kaybolan insanların ardından aynı kuklanın her yerde görülmesine kadar. Merakına yenik düşen genç bir kız, tiyatronun kapısından içeri girdiğinde yıllardır saklanan bir sırrın ortasına düşer. İçerideki kuklalar yalnızca eski oyuncaklar değildir. Her birinin geçmişte yaşanmış korkunç bir olayla bağlantısı vardır. Ve gece yarısı olduğunda… kuklalar uyanır. Artık tiyatrodan çıkmak, içeri girmek kadar kolay değildir. Çünkü bu gece sahnede bir oyun oynanacak. Ve bu kez kuklaları oynatan kişi… görünürde değildir.

"İpler Kimin Elinde?" Kuklalar Sahnesi açıldı. ipler çekildi, oyun başladı. Vane Enstitüsü’nün kasvetli surlarının arkasında, kaderin kimin parmaklarında şekillendiğini çözmek Tanem için bir ölüm kalım savaşına dönüşür. Akay, Tanem`in kurtarıcısı mı, yoksa onu daha derin bir karanlığa çeken bir kukla ustası mı? "Kuklalar ve Kargalar" ile tanışın. İpleri elinize alıp, bu karanlık akademinin sırlarını çözmeye hazır mısınız? Okumaya başlayın ve atmosferde kaybolun!

"Merhamet, cehennemde sadece bir intihar biçimidir." On sekiz yıl boyunca sahte bir hayatın içinde, sıradan bir insan olduğuna inandırılarak korunan Savannah, evrenin en dibine, Derinlik`e fırlatıldığında sarsıcı bir gerçekle yüzleşir: O bir kurban değil; evrenin kodlarını yazan Kozmik Mimar Lusifer`in oyununda, zamanı geldiğinde patlaması için tasarlanmış biyolojik bir "mayındır". Önünde tek bir kurtuluş yolu vardır: Kendi insanlığını, kendi elleriyle boğmak. 9 Kat 9 Dehşet Damarlarında kaynayan zehirli Siyah Kan ve bedenini saran sıvı-metal zırhıyla Savannah, acıyı bir silaha, kusurlarını ise mutlak bir vahşete dönüştürür. Çıktığı bu kanlı basamaklarda kendi kusursuz kopyasını delirtir, onu büyüten babasının anısını hiçliğe gömer ve cehennemin en karanlık varlıklarını dize getirir. Zihnindeki sesleri susturup saf bir psikopata dönüşürken, sadist ablası Blood Raina ile evrenin en zehirli ittifakını kurar. Şimdi, o kanlı obsidyen tahtın yeni sahibi o. Cennet`in steril kapılarını kırmaya, meleklerin kanatlarını kendi et tezgahlarında dikmeye hazırlanan, acımasız Cehennem Kraliçesi. Ancak tahtın soğukluğu tenine işlediğinde, karanlığın içinden o devasa, kozmik sır fısıldanacaktır: Lusifer kaçmadı. İpler kopmadı. Ve oyun bitmedi. Kuklanın kendi iplerini kestiğini sandığı an, asıl cehennemin başladığı andır.

"Düş Elara... Düş ki, gökyüzünün sadece kanatları olanlara değil, düşmekten korkmayanlara ait olduğunu anla."

|Musumiyet Yuvası Serisi: 1| Eksik bir aşk hikayesi. Mutlu bir evliliğin kısa bir süreliğine bozulmasıyla ortaya çıkan pişmanlık. Eşini görmek için evin kapısını açtığında içindeki tek duygu buydu. Korkuyordu, eşinin başına bir şey gelmesinden. Korkuyordu, bir daha onu görememekten. Korkuyordu, bir daha yanlız olmaktan. Korkuyordu, bir daha terkedilmekten. Tanrı onun geleceğini uzun uykuya hapsetmişken ve en büyük kabusunu yaşatıyorken istediği tek bir şey vardı. Artık uyku bana günahtı, artık mutluluk bana günahtı. O görüntüleri izlerken aklımda oluşan plan aynıydı. Hayallerim ve geleceğim beni içerideki yatakta beklerken yapmaya karar verdiğim tek bir plan vardı. İntikam almak. **Hikayede geçen olaylar ve kişiler gerçek değildi. İçerisinde tetikleyici (cinayet, zorbalık, şiddet) gibi unsurlar barındırmaktadır bu uyarıyı göze alarak okumaya başlayınız. **Hikaye distopya kategorisindedir. Gerçekle bağlantılı tek unsur ülkedir. Şimdiden okuduğunuz için teşekkürler

Amelia Adams, ailesini sadece magazin ve gazetelerde görmüş, kendini bildi bileli kuklacı olarak tanımladığı yaşlı bir adamın yanında büyümüştür. 5 yaşından itibaren yaşlı adamın yerine geçebilmek için her türlü zorluğu aşmış ve sonun da kuklacının yerine geçip ailesini bulmayı başarmıştır. Dışarıdan veteriner ve sıradan bir hayatı olduğu düşünülen Amelia Adams, aslında o kadar da masum değildir. Yine sıradan bir günde her ay geldiği kitapçıya gelip kitap almak isteyen genç kadın Amelia, uzun zaman sonra bulabildiği babasından ölesiye nefret eden, düşmanı Cedric Davis ile karşılaşsa neler olabilirdi ki ? THE PUPPETEER.

Bileğime bağlanmış bir beyaz kurdele, arkamda geçmişim önümde kuklalar. Ya bir kukla olup emirlere itaat edecektim ya da düzene karşı gelip bir oyun kurucusu olacaktım. Üç yol, üç mezarlık. Altı ay ve altı intihar eden beden, Hayır. altı tane kurban. Ve kurbanların ilki Ayça Alkım. Bu bir varoluş savaşıydı. Gösteri oynanacaktı. Roller yeniden dağıtılırken, Bersu Alkım saklanmış yüzüyle bir oyuncu olacak. Oysa bir rol dahi istememişti. 6 kurban ve arkalarında kalan kuklalar, ya ipleri elimize alacaktık ya da o ipler bizi yönetecekti. Oysa ben bir balerindim. Çoktan ipleri birinin ellerine vermiştim. Kartlar yeniden dağıtılıyor kız kardeşimi öldüren adamı bulacaktım ve layığını alacaktı. Her şey güzeldi, ta ki 6 ay öncesine kadar. Şimdi kaybettiklerimizle ve kazanacaklarımız ile bir yola çıkıyorduk. Yanımda üç adam vardı. Güveniyle sırlarıyla gerçeklerin peşinde koşmama yardım eden üç adam. 6 Kurban, tek ortak yönleri ise 𝘚𝘪𝘺𝘢𝘩 𝘒𝘶𝘳𝘥𝘦𝘭𝘦. - Kitap kendi yazım dilimle beraber bütün hakları bana aittir. Psikolojik, Polisiye, Dostluk ve Sırlar gibi konular yer alır. İyi okumalar dilerim.

İnsanların gözünde, Türkiye`nin sayılı zenginlerinden biri olan Kahraman Hancı`nın biricik kızı gibi görünüyor olabilirdim ama aynaya baktığımda gerçeği gören sadece bendim. Babası tarafından hiç sevilmemiş, yıllarca zorlu eğitimlerle ve antrenmanlarla ince ince işlenmiş, asi ruhumu zapt etmek için korkunç cezalardan nasibini almış ve en sonunda da amacına ulaşılmış bir proje. Profesyonel bir hırsız... Ama hikâyem bu değil. Yani bütünüyle değil demek istedim... Bilemezdim, yıllarca vücuduma kod gibi işlenen tüm bu yeteneklerimin, bambaşka bir noktada hayatımı kurtaracağını... Ben İzel İzem Hancı... Bir gün inadım yüzünden bir adamı öptüm... Nazik, kibar ve düşünceli bir adam... Her genç kızın hayallerini süsleyecek türden... Hayır sorun adamda değildi, o gerçekten öyle biriydi. Sorun o adama takıntılı olan başka bir kızdaydı. Başta klişeleri oynuyorduk. O, okulun popüler kötü kızı, bense okula yeni gelmiş burslu, normal bir üniversite öğrencisi... Onun beni tanımadığını düşündüm ama asıl onu tanımayan bendim. Hayatımı nasıl bir belaya bulaştırdığımı bilmeyen... ~~~ Klişenin nasıl bir noktaya evrildiğine inanamayacağınız bir evren sizleri bekliyor. Aile baskısı, özgürlük mücadelesi, hacker savaşları ve doğuştan psikopatların bir arada olduğu bir dünya. Ve İzel ve Savaş`ın soft ama bir o kadar da tutkulu aşkı...

Yeni taşındığım evin bodrumunda bulduğum bir şey... Bir kukla. Onu ilk bulduğum dakika hatta saniye atmam gerekiyordu. Ancak bir hata yapmış ve ondan kurtulmamıştım. Şimdi ise o beni istiyordu... Daha doğrusu benim RUHUMU!

Onlar sahnede güldürüyor, perde arkasında ise kayboluyorlardı. Bu sirkte artık hayvanlar değil, insanlar eğitiliyordu. Alkışların ardında saklanan karanlık bir düzen vardı: zorla çalıştırılan, duyguları ellerinden alınan ve yalnızca seyircileri eğlendirmek için birer “gösteri”ye dönüştürülen insanlar… Kukla kızımız Lalin, ipleri başkalarının elinde olan bir hayatın içinde kendi sesini ararken; palyaçomuz, herkesi güldürürken içinde büyüyen acıyı saklamaya çalışır. İkisi de bu acımasız sirkin kurallarına boyun eğmek zorunda kalmıştır. Ta ki içlerindeki insanlığı tamamen kaybetmediklerini fark edene kadar… Bu sirkte en zor numara ip üstünde yürümek değil; kim olduğunu unutmamaktır.

"Sence bizde kuklacı olabilir miyiz?" Salıncağını daha da hızlı salladı ve iç çekti, "Neden kuklacı olmayı bu kadar çok istiyorsun?" Sorusu biraz düşünmeme neden oldu. Sahi neden kuklacı olmak istiyordum? Bir tiyatroya sahip olmak için miydi? Sanmıyorum, artık neden kuklacı olmak istediğimi de unutmuştum. Bu dünyada nedeni olmayan şeyler uzun süre hafızanızda kalmazdı, benimde mi öyle olacaktı? Sanırım.