"Ne çocuğu? " "Kız çocuğu" dedi bana Onların hikayesi böyle başlamıştı. Tek isteği mezun olmak ve bunu babasına göstermek isteyen bir kızdı Fatma. Ama hem ölüm onu bulmuş hem de yeni kişiler girmişti hayatına . Ama o bunları nerden bilebilirdi ki.... ( İki üç bölüm yanılamıştı ama biraz daha değişiklik yapıp yeniden yazdım)

Bazı karanlıklar, bir daha çıkamayacağın kadar derindir. Esin Vural... Narkotik şubenin en zeki, en soğukkanlı dedektifi. Kurallara bağlı, geçmişe kapalı. Ta ki bir soruşturmanın ortasında, yıllar önce sadece bir gece tanıdığı o adamla tekrar karşılaşana dek. Araf Azer Karzun... Bir zamanlar yeraltı dünyasının karanlığında yaşayan, sonra her şeyi bırakıp kayıplara karışan bir adam. Ama intikam denen yara, kapanmadan kanamaya devam eder. Ve şimdi, aynı çeteye karşı yolları kesiştiğinde, Esin’le arasında kalmış geçmiş kadar, gelecek de tehlikeye girecek. O gece sustular. Bu kez konuşurlarsa, hem hayatları hem de kalpleri yanacak. Polisiye, tutku ve intikamın iç içe geçtiği bu hikâyede, kim dost kim düşman bilinmez. Çünkü bu dünyada adalet gri, aşksa ölümcül olabilir.

Ben lina herkes tarafından lina olarak tanındım uysal sakin olgun ama ben duruyum yıllar önce urfa ondan duruyu aldı başka bir şehir yetimhane ona linayı verdi ama ben kimim

Toprağın haykırışları oldu pusulam. Benliğimi bıraktığım kanatlarım ölümün habercisiyle buluştu. Sarmaşıklarına sarılı bedenler onun varlığında vücut bulurken, hayat verdiği topaktan can alacaktım. O kefene sarılmamış ruhları benim için süslerken, kasvetli havasını mavi kanatlarımla dağıtacaktım. Ruhu arşa çıkmış bu insanların, cellatlarının son tanıklarıydık biz. Varlığım yok oluşun miladı. Yaşamı var oluşun yok oluşu.

Varlığını kaybettiğim ruhumun ayak izlerini takip ederken karşılaştığım anılarımdan birkaç dakika... Közleri ruhumu yakan hayatımın ödettiği bedeller sayesinde dimdik duran bedenim... Çoktan ateşe verilip yanıp kül olmuş bir hayatım vardı. Ruhum yoktu. Yangın, ruhumu bile yakıp köze çevirmişti ve varlığının artık bir önemi olmayan ruhum yürüdüğü yollarda yanık ayak izleri bırakıyordu. Ruhumun boşluğuyla kıvranan bedenim o ayak izlerini takip ederken her adımda eski bir anıyla karşılaşıyor, yeni bir anıyla doluyordu. Yanıp kül olmuş ruhumu, ayak izlerini takip ederek aramaya devam mı edecektim yoksa bedenimi dolduran yeni anılarla yeni bir ruha mı sahip olacaktım... Bir adım attım. Bir adım daha ve bir adım daha. Umutlarımın parçalanıp gittiği ve umutlarımın yeniden doğduğu o yere geldim...

Hollanda’dan Malatya’ya uzanan gerçek bir hikaye.

"Bu sefer olmadı Havuç Kafa." dedi, biri imalı bir şekilde arkamdan. Tabanca mı çıkarıp ona doğru namluyu uzattığımda. İkimizin de tabancaları birbirine bakıyordu. Babası mafya olan bir kız düşünün. Babası tarafından verilen ilk görevde polisin oğluna aşık olacağını nereden bilebilir ki. Adel, Babasının verdiği görevin, merdivenlerini büyük bir hırs ile çıkmaya çalışıyordu. Fakat merdivenin sonunda onu bekleyen`in Babası olmadığını çok geç fark edecekti. Bu görev ona hem en yakınındakini, hemde mesafeleri aşamadığı kişiyi verecekti. Adel`in bir çok kez düşeceği bu merdivende yaşadığı hayatını okuyacağız.

Düzenleniyor • Dostluktan doğan düşmanlığın, düşmanlıktan doğan dostluğun, ölümden doğan yaşamın, yaşamdan doğan ölümün izi. Var olan ve yeni oluşacak düşmanlık.... Düşmanlar arası kapışmalar ve alınan intikamlar... Vazgeçmek güzeldi ama vazgeçmeye çalışmak büyük bir hataydı. Bu aşk beni ölüme götürdü, ölümün kıyısından döndürdü. Herkesi teker teker kaybettim ve kazanmak bir oyun değil ölümle yaşam savaşıydı.

"Şirket şubelerine yatırımlarınız ne kadar tutuyor Aslan Bey?" "Sizi geçen hafta Mood Bar`dan sarışın bir hatunla çıkarken görmüşler. Bu doğru mu?" "Aşk hayatınızda farklı şeyler mi var?" "Kaç ülkede ev ve iş yerine sahipsiniz? Size göre başarının sırrı ne?" Bunlar gibi onlarca sorular... Hepsi de tek bir kişiye yöneltiliyordu; Aslan Bozyel`e. Peşinde iz sürdüğüm adamı Taksim`de bir kafenin çıkışında yakalamıştım. Daha doğrusu diğer meslektaşlarım gazetecilerle yakalamıştık ancak soru sorma sırası henüz bana gelmemişti. Açıkçası bu karşılaşmaya mikrofonsuzluğum ve kameramansızlığımla hazırlıksız yakalandığım söylenebilirdi. O, diğer gazetecilerin sordukları soruları cevapsız bırakmakla birlikte kalabalığı yarıp son model arabasına ilerlerken ani bir şekilde bozdum suskunluğumu: "Çevrenizde anlaşmazlıklar yaşadığınız veya aranızın iyi olmadığı rakiplerinizin peş peşe ölümü hakkında ne düşünüyorsunuz?" Durdu. Sırtı bana dönük olan bedenini bedenime çevirdi ve birkaç ağır adımla yanıma yanaştı. "Azra Özşan," dedi küçük harflerle ve kulağıma eğilerek fısıldamaya devam etti, "Eğer internetteki son dakika gelişmelerinde ölüm haberin olsun istemiyorsan o lanet çeneni kapa ve bir daha sakın karşıma çıkma." Beni onlarca insanın içinde sessizce tehdit edişini iğneleyici bir tebessümle karşıladım. Elbette görüşecektik. Mahkeme salonunda.

gözlerde mi kaybolmak yoksa onunkilerde mi? ☆ ★ hanna: sana ne verebilirim ki , askerin var ve fazlasıyla teçhizatında bırak beni!? ???: seni istiyorum, birtek. ★ ☆ ordum için bir Rus a kendimi feda mı edicem? ★ ☆ bxg

3 yakın arkadaş Genel cerrahide uzmanlık yapan Umay Öztürk Başarılı avukat Tomris Kayatürk Hayatı eşi tarafından mahfedilmiş Marya Demirgan En yakın arkadaşlarının hayatını kurtarmak için elinden geleni yaparlar peki ne kadar başarılı oldular?