ALBAY ALPUĞAN : "Ben, seni hayatta tutmak için savaşan bir adamdım." EFSER IŞIK : "Ben ise senin hayatına girebilmek için savaşan bir kadındım."

Limon tadında bu hayat. Şekeri katıp limonata yapmak da tuz basıp yemek de sana kalmış... Bir ninni çağırdığın vakit, ben o kayan yıldızın rûyasına uyanacağım limon çiçeğim... 🍋 17 yaşında yazmaya başladığım bu romanı bitirmem yaklaşık beş yılımı aldı. Şimdi ise onunla tekrar yüzleşip Kitappad`de değerli okuyuculara sunuyorum... umarım beğenirsiniz... Kapak çizimi bana aittir.

Bu aslında bir kitap değil bir hatıra. Yazmaya başlarken bir planım yoktu. Bir hikâye kurmak, bir şey anlatmak, bir yere varmak istemedim. Sadece durmak istedim. Bakmak. Unutmamak. Elmas büyürken günler hızlı geçiyor. Aynı sabahlar, aynı akşamlar, benzer sorular, benzer susuşlar… Ama her benzerliğin içinde küçük farklar var. O farklar kaybolmasın istedim. Yazmasam kaybolacaklarını biliyordum. Bu bir baba hikâyesi değil. Bir çocuk hikâyesi de değil. Bu, birlikte geçen zamanların kaydı. Büyük olayların değil, küçük anların. Yüksek seslerin değil, sessizliklerin. Burada bir baba var. Bazen sessiz, bazen konuşkan. Bazen şakacı, bazen içine atan. Zaman zaman kızan, ama hep geri dönen. Bir anne var. Yumuşak bir yer gibi. Bir çocuk var. Meraklı, inatçı, dağınık, süslü. Patates kızartmasını seven, kedilere bakan, sorularla yürüyen bir çocuk. Bu hatıraları yazarken süslemek istemedim. Eksiltmedim de. Olduğu gibi bıraktım. Çünkü Elmas zaten yeterince gerçek. Benim yapmam gereken tek şey, onu dikkatle izlemekti. Bu sayfalar bir hatıra olsun istedim. Bir gün okunur ya da okunmaz, bilmiyorum. Ama yazıldığı anlar yaşandı. Bu bana yeter.

Timinin ölümünden hemen sonra esir alınan üsteğmen Gece`nin onu o depodan kurtaran time katılmasıyla aynı zamanda komutanı Yüzbaşı Kılıç Aydoğan`ın kalbine de girmiştir

Eşinin ölümüyle hayatını oğluna adayan Jandarma Özel Harekat Yüzbaşı Oğuzhan Yener ile komşu olan sınıf öğretmeni olan Nur Su Yalın’ın hikayesidir…

Sekiz yıl boyunca aynı sıraları, aynı hayalleri ve aynı yorgunluğu paylaşan iki genç doktor adayı... Üniversitenin kalabalık amfilerinde başlayan bu sessiz aşk, yıllar içinde derinleşir, fedakârlıklarla büyür ve bir evlilik hayaline dönüşür. Azra, sevdiği adamla kuracağı gelecek uğruna mesleğinden vazgeçmeye bile hazırdır; çünkü ona göre bazı aşklar, her şeyden önce gelir. Ancak bir sabah, her şey tek bir notla altüst olur. Geride kalan cevaplanmamış sorular, yarım kalan hayaller ve söylenememiş gerçeklerdir. Azra için asıl yıkım, terk edilmekten çok, neden terk edildiğini asla bilememektir. Üstelik bu gidişin ardından hayat, ona sessiz ama sarsıcı bir gerçeği daha bırakır: Azra hamiledir. Sevdiği adamdan geriye kalan tek bağ, karnında büyüyen bir bebektir. Yıllar Azra`yı anneliğe, yalnızlığa ve mecburi bir olgunluğa taşır. Geçmişi kalbinde mühürlü tutarak yaşamayı öğrenir; bazı yaralar kapanmaz, sadece alışılır. Ta ki bir gün, tesadüf sandığı bir an, kaderin gecikmiş yüzleşmesine dönüşene kadar... Bir trafik kazasına ilk yardım eden Azra, yaralıyla birlikte hastaneye gittiğinde, onu karşılayan doktoru gördüğünde zaman yeniden durur. Karşısındaki adam, yıllar önce bir not bırakıp giden, hayatını yarım bırakan adamdır. Artık roller değişmiştir: Azra bir hasta yakını değil, geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalan bir kadındır; adam ise suskunluğunu beyaz önlüğünün arkasına saklayan bir doktordur. Bu kitap; yarım kalan bir aşkın, yıllar sonra beklenmedik bir karşılaşmayla yeniden açılan yaralarını, söylenememiş gerçekleri ve bir çocuğun varlığıyla daha da ağırlaşan sırları anlatıyor. Azra`nın hikâyesi, aşkın zamana yenilmeyen hâlini, kaçılan geçmişin bir gün mutlaka karşıya çıkacağını ve bazı hesapların asla kapanmadığını hatırlatıyor. Bu kitapta geçen karakterler, kurumlar ve olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir. Benzeri hiçbir yer de yoktur bilginize. Kitappadde SON HASTAN BENİM adında yazılan ilk kurgudur!!

Vatan Savunucuları, Fırtına birliği adındaki bir birliğin içinde bulunan askerlerin hayat hikayesini konu almaktadır. Bu askerler arasında bulunan Teğmen Elif Aydın, fazlasıyla disiplinli ve cesurdur. Elif’in düzenli ve kontrollü hayatı, Üstteğmen Kerem Demir’in birliğine katılmasıyla beklenmedik bir şekilde değişir. Bir operasyonda Kerem’in ağır yaralanması ve Elif’in onu kurtarmak için hayatını riske atması, sadece savaşın değil, bastırılmış duyguların da yüzeye çıkmasına neden olur. Bu olay, Elif’i hem askerî kimliğiyle hem de kalbiyle yüzleşmek zorunda bırakır. Savaşın acımasız koşulları, ölümle yaşam arasındaki ince çizgi ve görev bilinci; Elif ve Kerem’in birbirlerine duyduğu hisleri sınarken, ikili hayatta kalmak ve birbirlerini korumak için büyük bir mücadele verir. Vatan Savunucuları, verilen fiziksel mücadelenin yanı sıra, insanın iç dünyasında verdiği en zor savaşları anlatan; cesaret, fedakârlık ve umut dolu bir askeri-dram hikâyesidir.

İlk kitabım olucak o yüzden yazım hataları varsa kusura bakmayın

Mafyam........ Doktorum............. Umudun olmadığında aydınlatan elimden tutan mafyam ~Nida Güneş karaarslan~ Benim yanlızlığıma ilaç olan doktoruma ~Araz karaarslan~ "Romantik bir kurgudur ." (Kitap bittikten sonra yazım hataları ve birkaç yer düzenlenicek.)

Bir akşam, köyde dedikodular yayıldı:“Azad Ağa’nın kızı büyümüş, güzelliği dillere destanmış.”Bu sözler Şahmaran konağına kadar gitti.Ve kader, o gün yeniden yazılmaya başladı.Azad, kızını korumak için her zamankinden sertleşti.Ama Avjin’in kalbinde artık bir kıvılcım vardı.Annesi Zelal gibi sevmeyi bilmeyen bir dünyada, sevmeyi öğrenecekti belki de.Oysa kimse bilmiyordu…Sevda, bu topraklarda kadınlar için ya dua olurdu, ya da kefen.O gece rüyasında annesini gördü Avjin.Zelal beyazlar içinde, uzaktan ona bakıyordu.“Avjin…” dedi ince bir sesle, “sevda bazen ateştir kızım. Isıtmaz… yakar.”Sabah olduğunda Avjin’in gözleri yaşlıydı.Ama içinde ilk kez, annesinin kanından gelen o inatçı sevda kıpırdanıyordu.