Arzulardan doğan bir çocuk.. dünyaya gelmemesi gereken bir çocuk.. şanssız bir çocuk.. doğumunda hiç bir yetkisi ve kararı olmayan bir çocuk sırf doğdu diye çektiği sıkıntılar bir gün kendisine ilk defa uzanan yardım sever ellerle talihi tersine çeviriyor. İçinde geçmişi geleceği, doğaüstü durumları ve reenkarnasyon barındırıyor.

Güçlü Arslan ailesine yapılan bir ihanet sonrası, küçük Tolgay bir intikam planının parçası olur. Yıllar sonra geçmişin sırları ortaya çıktığında, Tolgay gerçek ailesinin kim olduğunu ve neden seçildiğini öğrenmek zorunda kalır.

Herkes onu ‘Kartal’ diye bildi. Adını ise sadece geçmişi fısıldadı... Çünkü o isim, kanayan bir yaraydı. Kartal’dı o… Gökte süzülen bir yalnızlık. Adıysa toprağın altında bir sır gibi gömülüydü. Ve onu ortaya çıkaracak tek kişi, bir kadın… ve sadece bir geceydi.”

Doğumda karıştırılan kızın hikayesi ... -" Ne oldu? " keyifle koltuğa oturup "doğumda karışmış olabilir DNA testi istiyorlar ... " " Ne ?! " Acaba Deniz yeni ailesine alışabilecek mi ? Ailesi onu kabul edecek mi ?

Aylin Melis, hayallerinin peşinden koşarken, Babası Oğuz`un onu kabul etmemesiyle zorlu bir mücadeleye girişir. Oğuz yaptıkların pişmanlığıyla kabul etmediği kızını aramaya çıkar fakat Aylin Melis bunu yanlış anlar babasının kanser olan kızı için aradığını sanıyor. Bu hikaye, aile bağlarının karmaşıklığını ve bireysel özgürlüğün önemini vurgulayan duygusal bir yolculuktur.

“Çul Çürüten”, yalnızlıkla büyüyen bir ruhun, ait olduğu yeri bulma mücadelesini anlatıyor. Karışan bebekler kurgusuyla merak uyandırırken; sevgi, aidiyet ve içsel dönüşüm temalarıyla kalplere dokunuyor.

Çerağ: Işık, Aydınlık. 🕯️ Menekşe, okumak için geldiği İstanbul`un küçük bir mahallesine taşındığında yolunu bulduğunu sanarken; başına gelenlerle kendini tamamen karanlıkta kaybolmuş hisseder. Mahallenin genç muhtarı Cihan ise, ağırbaşlı duruşunun ardında sakladığı sessiz ve sıcak ışığıyla Menekşe`nin karanlığa düşen yolunu adım adım aydınlatmaya yemin eder. ❗️Kitabı mart ayında yazmaya başlamış olduğumdan, aylar önceki yazılarım ve yazım tarzım bugünkünden oldukça farklı ve daha acemi. O yüzden ilk bölümlerde yazım yanlışları, mantık hataları veya acele yazılmış sahneler görebilirsiniz. Şu an bölümleri tek tek düzenleme sürecindeyim, okurken karşılaşabileceğiniz aksaklıklar olabilir. Bilginize. 🤍

Daha önce hiç bir erkek karakterin azından gerçek ailem kurgusu okumuşmudunuz. Cevabınız hayır sa sizi kurguma beklerim. Kalp cerrahı olan Emir bir anda gerçekleri öğrenir... Eğlencesine yazılmıştır gerçek ailem kurgusudur♡

Kalp akıl işi değildi. Kalbe söz geçiremezdin. Eğer sevdiyse, sevme diyemezsin. Dinlemezdi. Onu sevmek istememiştim ama en çok da onu sevmiştim. O ise beni hiç sevmemişti. Onun için çocukluğundan öylesine bir hatıraydım sadece. Nazlı`ydım ben. Nazlı Aladağ. Babasının Nazlı kızı. Annesinin baş belası. Abilerinin kıymetlisi. Onunsa hiçbir şeyi. Emre. Benim kalbimin en büyük yanlışı. ************ Hâlâ eski Naz`sın." "Değilim," dedim keskin bir tonla. Eski Nazlı severdi onu, çok aşıktı ona. "Çok zaman geçti üstünden. Büyüdüm ben." "Evet," dediğinde gözleri gözlerimi buldu. Gözlerimin içine bakarak konuştu. "Büyümüşsün." "Niye geldin?" Sesim istemsiz sitemli bir şekilde çıkmıştı. "Sıkılmıştın buralardan, öyle diyordun abime en son?" abime dediğim kısmı özellikle bastırmıştım. "Naz, sen bana sinirli misin?" "Ben sana niye sinirli olayım, Emre?" dedim kendimle çelişip, sinirli konuşurken. "Sen benim hayatımda mısın ki sana karşı herhangi bir duygu besleyeyim?" Şaşırmıştı. "Biz beraber büyüdük, Naz. Değil miyim hayatında?" "Değilsin!" dedim bir hışımla. "4 yıl oldu, Emre. 4 yıl. Öyle senin her yaz burada olmandan bahsetmiyorum ben. 4 yıldır hiç gelmedin sen. Arayıp sormadın bile. Sence sen benim hayatımda mısın?" ***

✨theWattys 2021 Yarı Finalisti✨ Hande için son derece sıradan bir günken hayatı bir anda değişmişti. Geçirdiği kaza sonucu komaya girmiş bitmek bilmeyen sonsuz bir rüyanın içinde bulmuştu kendini ama bilmediği bir şey vardı. Bu rüyayı gören sadece o değildi. Onlar aynı rüyaya hapsolmuş iki yabancıydı ve bu rüyadan uyanmanın tek bir yolu vardı. O da gözlerini yaşamak için açmaktı. “Uyanıncaya dek rüyalarda buluşalım.”