ZALİMLER VE MASUMLAR Bir tarafta gücün, paranın ve soyadının hüküm sürdüğü bir dünya… Diğer tarafta ise sevgiye, adalete ve biraz olsun huzura tutunmaya çalışan insanlar… Akçetinler için hayat, başkalarının kaderini belirlemekten ibarettir. Onların dünyasında güçsüz olanın sesi duyulmaz, masumiyet ise her zaman kurtuluş anlamına gelmez. Kimi insan doğuştan zalim değildir. Kimi masum da göründüğü kadar masum değildir. Bazen bir insanı zalim yapan yaşadıklarıdır. Bazen de masum görünen birinin yaptığı tek bir seçim, onlarca insanın hayatını değiştirebilir. Aşk, ihanet, intikam, aile sırları ve yıllarca saklanan gerçekler ve entrikalar... Eren ve Defne`nin yolları kesiştiğinde, ikisinin de hayatı geri dönülmez biçimde değişecektir. Eren, geçmişinin yaralarını kalbinin kapısında kilitli tutarken; Defne, o kapının ardında saklanan adamı sevmeye çalışacaktır. Fakat bu hikâyede herkesin bir sırrı vardır. Ve bazı sırlar ortaya çıktığında, masum ile zalim arasındaki çizgi tamamen ortadan kalkacaktır. Çünkü bazen… En büyük zalim, kendisini masum sanandır. En büyük masum ise, yaşadıkları yüzünden zalim görünendir. ZALİMLER VE MASUMLAR Bir aşk hikâyesinden çok daha fazlası…

Çılgınca ve eğlenceli bir gerçek ailem kurgusudur. 🤪 Her hafta Çarşamba günü yeni bölüm. Düzenli olarak gelecek. Hesabımdan Instagram ve Tiktok hesabıma bakabilir ve karakter kartları, her bölümden bir kesit ve karakter editleri izleyebilirsiniz. Sizi seviyorum canım okurlarımmm😘

10 ya??nda ailesi taraf?nfan terk edilen Neva amcas?n?n gözetimi alt?nda hayat?na devam etmeye ba?lar. Amcas? d???nda kimsesi olmayan Neva'n?n 16 ya??nda ise amcas?n?n ondan saklad??? gerçekler ve kendi ailesi ile yüzle?ir.

"Bazen sevmek de?il de nefret etmek gerekirdi; nefret etmek için hayat?n, sevdi?in her ?eyi elinden alaca??n? nerden bilebilirdin ki?"

Daha 3 günlükken annesinin sıcak kollarından basit ama bütün hayatını karartan bir hata ile ayrılan Nefes Ada Afet, 17 yaşına kadar ıssız sokaklarda kötü annesi ve babası, Ayşe ve Fehmi tarafından büyütülmüştür. Eh buna ne kadar büyütülmüş dersek... Daha küçük yaştan psikolojik ve fiziksel şiddet görmüş ailesi tarafından sürekli ihmal edilmiştir. Vücudunun saylı yerlerinde küçüklüğünden kalma ve hayatı boyunca yediği dayakların damgasını taşıyacaktır. Bu zorlu dönemlerinde hep yanında olduğu biyolojik olmasa da manevi abisi Ferit ve küçük kardeşi Merih hep yanında olmuş ona destek olmuş ve yalnızlığı taddırmamaya çalışmışlardır. Daha orta okuldayken sevdiği ve saydığı sayılı öğretmenlerinden biri ondaki parlak ışı sönmeden görmüş ve onu ilgili yerlere yönlendirmiş böylece yeteneğinin boşa gitmemesine neden olmuştur. Diğer günlerden ona farksız gibi gelen ve kızımızın bilmediği şey ise, uğursuz bir salı gününde ıssız ve izbe sokaklarındaki tahrip olmuş evlerinin önün de bir düzine siyah sedan tarafından çalınan kapı ziliyle hayatının akışının tamamen değişeceğiydi...

Leyla 16 yıl boyunca annesinin ölümü iin kendini suçlamıştı ve bu yüzden babasının zulüümlerine boyun eğmiştir.Peki ya aslında bu zulümlere boşuna katlandığını karıştırıldığını öğrenirse.Gerçek ailesi onu isteyecek mi???

Defne, do?du?u gece hastanede ba?ka bir bebekle kar??t?r?l?r. Y?llarca öz ailesi sand??? insanlar?n yan?nda sevgisiz ve ?iddetin eksik olmad??? bir evde büyür. Çocuklu?undan beri ast?m hastas?d?r ve geçirdi?i krizler hayat?n? daha da zorla?t?r?r. Tek s???na?? ise gitar? ve müziktir. Bir gün geçirdi?i a??r bir ast?m krizi sonras? hastanede yap?lan testler, Defne`nin ailesi sand??? insanlarla kan ba??n?n olmad???n? ortaya ç?kar?r. Gerçekler ara?t?r?ld?kça do?umda kar??t?r?ld??? anla??l?r. Defne, bir yandan gerçek ailesini tan?maya çal???rken di?er yandan "Aile, kan ba?? m?d?r; yoksa sevgiyi hissettiren insanlar m??" sorusunun cevab?n? arar. Bu yolculukta hem geçmi?in s?rlar?yla hem de kendi kimli?iyle yüzle?mek zorunda kal?r.

Klasik bir gerçek ailem hikâyesi ama kaossuz ve önyargısız olanından. 🌸

Güneş, henüz üç buçuk yaşında yaşına sığamayacak kadar kırılgan, sessiz ve içine kapanık bir çocuktu. babası bildiği adamla büyürken yaşadığı travmalar, onun dünyasını korkularla doldurmuş,güven duygusu onun için fazlasıyla zor bir hale getirmişti.Hele ki hayatına bir anda giren "baba" kavramı ile herşey dahada zorlaşmıştı küçük kız için... İki yabancı... Aynı kandan, ama birbirine tamamen uzak. Baba-kız Alparslan..başarılı, disiplinli ve işine fazlasıyla bağlı bir adamken, hayatını ülkeden ülkeye koşturarak, duygularını ikinci plana atarak geçiriyordu. onun için hayat; planlar, toplantılar ve bitmek bilmeyen sorumluluklardan ibaretti. Ta ki hiç bilmediği bir gerçekle yüzleşene kadar: Bir kızı vardı. Alparslan, kızı ile kaçırdığı zamanları telafi etmeye çalışırken, küçük kızın kalbine ulaşmanın düşündüğünden çok daha zor olduğunu fark etmişti.. kızına sevgiyle yaklaşsa da, her bir adımı duvara çarpıp geri sekiyordu. çünkü, bazı yaralar, sadece zamanla değil; sabır, anlayış ve gerçek bir bağ ile iyileşirdi.. Peki, bu küçük kız, babasına kalbini açabilecek miydi? Alparslan, baba olmayı gerçekten öğrenebilecek miydi?

İşaret parmağıyla sus işareti yaptı. "Elimi çekeceğim ve sen de susup beni dinleyeceksin." Ses tonu sakindi ama bakışları insanı delip geçiyordu. "Anladın mı?" Başımı salladım korkuyla. Bütün bu olanlar korkunç bir kabusun içindeymiş gibi hissettiriyordu. Elini indirdi. "Bana bak küçük şeytan, ne olursa olsun buraya gelmek istemediğini söyleyeceksin. Tamam mı? Ne olursa olsun. Buraya bir daha adımını bile atmayacaksın. Ben ne Atlas kadar ılımlı ne de Ata kadar hassas biriyim. Çocuk falan dinlemem senin canını yakarım. Anlıyor musun beni?" Cevap alamayınca kolumu sıktı. "Anlıyor musun dedim!" Bir an önce kurtulmak için onayladım. Geriye çekildi ve kolumdan tutarak itti beni. "Şimdi hangi cehennemden geldiysen oraya geri dön." "Yanlış adres." dedim içimden. "Burası benim evim değil." Öyle ya... Bazı evler sizi içeri alır fakat asla size ait olmazdı. Mutlu değilseniz, etrafa bakın. Belki de yanlış adrestesinizdir.

"İstemeyi bıraktım, alıştım." Böyle demişti Defne. Kimse "hoş geldin" demeden büyümüştü. Ta ki bir kapı açılana kadar... Baran: Karısını ve oğlunu kaybetmiş bir adam. Efe: Annesiz kalmış 3 günlük bebek Defne: Sevilmeyi unutan bir kız. Üç yaralı insan, "Annen olamam belki ama seni hep seveceğim." Bazen yolunu kaybedersin. Bazen yolun kendisi seni bulur. Yolum Sensin.