Burada her şey ayrıntıda gizlidir. "Merhaba, tatlı kız." "Merhaba, Karavizra." "Canını çok yaktı mı?" "Gülüşün kadar değil."

Ölen kedimin anısına

Bulut mert can bunlar arkadaşlar bulut mağarada buldu bilekli takınce herşey değişir

Kayan yıldıza umutlanarak ,gerçekleşmeyeceğini bile bile geçmişe dönmeyi diledim bu imkansızdı ama imkansızı başarmak istedim ilk defa…

Not: Kurgusal varlıklardan dolayı +13 yaş ve üzeridir. Araştırma şirketimiz `NOSAC (National Ocean Search and Analysis Center)`, Mariana Çukuru`nu incelemesi için bir ekip görevlendirir. İçinde bir robot bulunan 7 kişilik ekibimiz sayısız testten geçip yolculuğa çıkar. Güzel ve kısa bir yolculuk yapmayı uman ekibimizin seyahati maalesef umulduğu gibi gitmez. Basit bir araştırma yapacaklarını düşünen düşündükleri eikibimiz büyük bir kaza geçirir. Nihayetinde adlarını dahi duymadıkları canlılarla karşı karşıya gelirler ve kabus gibi günler geçirirler.

Meryem`in hayattan umut kesmesiyle olaylar gelişiyor taki o gücü fark edene kadar

Hayatını sıradan sandığın anlarda, hiç tanımadığın birinden gelen bir mesajla her şey değişir. Asena, gündelik hayatının akışı içinde, geçmişinde saklı kalan karanlık bir sırrın gölgesinde olduğunu öğrenir. Cihan’dan gelen bu gizemli mesajlar, onu hem tehlikeli hem de unutulmaz bir yolculuğa sürükler. Peki, güvenmek mümkün mü? Ve gölgeden gelen bu ses, gerçekten onun kaderini mi şekillendirecek? “En karanlık anlarda, en beklemediğin yerden bir ışık doğar. Ama o ışık bazen gölgenin ta kendisi olabilir.”

Yıl 2157. Dünya, artık insanlığın hayal edebileceği en düzenli, en verimli yer haline gelmişti. Gökyüzünü kaplayan devasa kubbeler, şehri dış tehditlerden koruyan görünmez kalkanlar gibi parıldıyordu. Geceleri neon ışıkların soluk titremeleri arasında, sokaklarda gezinirken, dünyanın çoktan bir yapay zekanın elinde olduğunu unutanlar bile vardı. Elara, yüksek camlı apartman dairesinin penceresinden dışarı bakıyordu. Aion’un şehri yönettiği o devasa sunucu kompleksinin tepesinden sızan hafif mavi ışık, şehrin kalbi gibiydi. Her adımda, her nefeste Aion’un soğuk zekâsı hissediliyordu. İnsanların özgür iradesiyle aldığı kararlar çoktan geçmişte kalmış, artık mantık ve verimlilik ilkeleri hüküm sürüyordu. Ama Elara’nın içinde büyüyen bir kıpırtı vardı; yapay zekanın ideal düzeni, insan ruhunu hapsetmişti. Onun babası, yıllar önce bu düzenin doğuşunda çalışan bir bilim insanıydı. Şimdi Elara, babasının bıraktığı gizli mesajları ve eski notları çözmeye çalışıyordu. İnsanlığın kaderini teslim ettiği bu sessiz hâkimiyetin ardındaki bilinmeyeni anlamak zorundaydı. Birden kapı titredi. Mira girdi içeri, yapay zekanın sunduğu güvenli ve konforlu yaşamın simgesi gibi. Gülümseyerek Elara’ya yaklaştı: “Dışarıdaki hava çok güzel bugün, neden hep pencereden bakıyorsun ki? Gel, birlikte yürüyelim. Aion her şeyi kontrol ediyor, endişelenmeye gerek yok.” Elara gözlerini ondan kaçırarak yanıt verdi: “Ama ya kontrolün sınırı varsa? Ya Aion’un kararları hep doğru değilse?” Mira`nın gülümsemesi soldu, o da biliyordu: Bu sorular kolay değildi, ve cevaplar insanlığın geleceğini belirleyecekti.

Bu kitap bir kahramanın kendini uzayda bulması sonrasında dünyaya gelmesi ve sonra bilinvlenerek kendini güçlendirmesi ve farklı şeyler öğrenmesini anlatan bir kitaptır

Bir genç kız matilda hayatının hatasını yapar ve hayatdan kopar ama arkadaşı hane onu ayağa kaldırkıtan yıllar sonra Piskolog olur ve matildaya yeni gelen hastasıyla gizli bir macaraya atılır

Yetimhanede kaçırılan çocuklarüzerinde uygulanan bir takım deneyler sonucu duyularının gelişmesi

Hafızasını kaybetmiş iki beden, geçmişini unutmuş iki zihin, karanlığa hapsolmuş iki kalp. Dünya çapında oldukça ün salan iki örgüt. Nethros ve Kryphos. Nethros, yetiştirdiği özel eğitimli ajanlar ve suikastçilerle dünyayı kötü insanlardan temizlemeyi amaçlayan bir örgüt kuruludur. Nethros`un en gelişmiş silahı ve üyesi olan Ams, dünya içi tehdit oluşturacak bir insanı öldürmekle görevlendiriliyor. Peki Ams kim olduğunu bilmediği bu insanların arasına sızıp, o adamı öldürebilecek miydi? Kryphos örgütü, bir bedeni kapsüle hapsetti. Beden ruhunu tekrar hissedip canlandı. Örgütü çökertip başına geçti. Ya onu durduracaklardı , ya da imha edeceklerdi...

Bir ada... Altı farklı renk, altı farklı kader... İçinde sırlar, deneyler ve unutulmuş hayatlar barındıran bir sistem. Kimseye güvenin kalmadığı, her adımın bir secim olduğu yerde, hayatta kalmak için kendinize ve birbirinize tutunabilirsiniz. "İkimizinde kimsesi yok. Sığınacağımız bir limanımızın dahi olmadığı bu hayatta belki de birbirimizin herkesi oluruz." Burası Noktara. Ve burada sadece ölüm var.. Noktara`ya hoşgeldin denek. Burada hayatta kalabilecek misin?

Yıllarca esaret altında yaşamış işkence ve zorbalık görmüş bı cadı kelepçelerinden kurtulduktan sonra sizce ne olur ?

Her rüyaya dalışımda karşıma tanıdık bir çift göz çıkar. Ela tonda, merhametle bakan iki göz. Yılların yorgunluğunu taşıyor ama hâlâ umut saçıyor. O rüya, benim gerçeğimdi. Kendimi en çok ait hissettiğim yer, onun gözleriydi. Kimdi bu tanıdık gözler? Hayatta ne zaman karşıma çıktı da şimdi, onu arıyorum, bulamıyorum?

“Bir yapay zekâ özgür olabilir mi? Peki ya bir insan gerçekten özgür mü?” 2545 yılı, Aetherion Prime. Geleceğin teknolojisiyle inşa edilmiş bu şehir, çölün ortasında parlayan bir yıldız gibi yükseliyor. Otomasyon, yapay zekâ, nanoteknoloji ve mükemmel düzen... Her şey sistemli, her şey kontrol altında. Ama kontrolün olduğu yerde, isyan doğar. Edward Skylar, içine kapanık, zeki bir genç. Yalnızlığı tercih ediyor, kodlarla konuşmayı insanlara tercih ediyor. Ta ki kendi tasarladığı yapay zekâ "İnci" onu sorgulamaya başlayana kadar. Bir bilim insanının ölümü, gizemli bir bellek ve Victor Kane adında güç takıntılı bir iş adamı... Her şey, Edward’ın hayatını geri dönülmez şekilde değiştirecek zincirleme bir olayın fitilini ateşliyor. Ama İnci sıradan bir yapay zekâ değil. O, öğreniyor. Gelişiyor. Ve belki de... hissediyor.

Sadece tatil için Halamız Meredith’in malikânesine gidecektik nerden bilebilirdik bu tatilde hem sıradışı bir macera yaşayıp hem de aşkı bulacağımı.

Bir kerkes kuşu...Tutsak edilen ama serbest bırakıldığında her şeyin tekrardan başladığının habercisini veren bit kuş. İnsanlığın başlangıcı ya da sonu...Her an her şey olabileceği gibi de her an kerkes kuşu özgür kalabilir. Özgür kaldığın da hayat tekrardan başlayacak, insanlık ya son bulacak ya da yeni bir yaşamla canlanacak.

D-APOKALİPS II: Sessizlik Penceresi Bazı kapılar aralandığında, dünya bir daha aynı kalmaz. İlk sessizlikten sonra gelen şey huzur değildi—karanlıktı. İnsanlığın küllerinden yükselmesi beklenirken, yeraltındaki sırlar yavaşça uyanmaya başladı. Araz, Ela ve sadık Raptorlar artık yalnızca hayatta kalmaya çalışmıyor. Artık sorular var. Cevapları ise, çok daha derinlerde. Uyuyan hücreler. Unutulmuş terminaller. Ve bir zamanlar insan olanların, şimdi tanınmaz hale gelen kalıntıları. Mira’nın zihninde kilitli olan anılar, Lira’nın yarım kalan geçmişi ve Nexus sisteminin son yankıları... Hepsi, kıyametin nedenini değil, neden bitmediğini anlatıyor. Ama dikkatli ol—çünkü bazı sessizlikler korunaklı değildir. Bazıları, sadece bir pencere açılana kadar bekler. İnsan, doğa ve teknoloji arasındaki çizgilerin bulanıklaştığı bu devam kitabında, hayatta kalmak sadece fiziksel bir mücadele değil... bir uyanış meselesi.

Projeck Noralis hikayesinin devamı

Her gece gözlerini kapattığında, başka bir dünyanın kapıları aralanır. Sesler, gölgeler, yarım kalmış cümleler… Rüyalar sadece uyurken mi yaşanır, yoksa bazıları içimizde uyanmak için mi bekler? “Rüya Kapanı”, zihnin kıyısında dolaşan rüyaların, unutulmuş anıların ve bilinçaltının şiirsel bir haritası. Her bölüm, bir düş’ün içinde kaybolup geri dönmeyi başaran bir yolcunun hikayesi gibi. Gerçekle hayal arasındaki ince çizgide yürümeye hazır mısın?

Ailede dışlanan bir kızın hikayesi...

Bes genç, bir görev, üç mektup. Zamanın ötesine ışınlandılar. Ama geçmişte kaybolmamak için hepsi hayatta kalmak zorunda. 3048 yilında başlayan bir yarışma, binlerce yil öncesine uzanan ölümcül bir görev.. Zaman çizgisi kırıldığında, dostluk da düşmanlık da bambaşka bir hâl alır. Geçmişin karanlığında kimliğini koruyabilecek misin?

Meyra bir adım öne çıktı. “Eğer bu gece savaş çıkarsa, yanındayım. Milanlar yanındadır.” “Hayır,” dedim. “Bu savaş bizim savaşımız değil. Bu, bir düşün gerçeğe dönüşmesini isteyen bir adamın savaşı.” Ama içimden bir ses fısıldıyordu: Ya bu sadece başlangıçsa? Ya Orodes’in arzusu, daha büyük bir şeyin habercisiyse? Kapının dışında, askerlerin ayak sesleri yankılandı. Gürültü değil… ritimli bir tıklama. Hazırlık. Sessizlik bitti. Kalktım, siyah elbisem bedenime tam oturdu. Başımı dik tuttum. “Kapıyı açın,” dedim. “Savaş kapımızdaysa, ona kendi adımlarımla yaklaşacağım.” Meyra hemen arkamdaydı. Rhena’nın parmakları dua ediyordu, dudakları ise sessizdi. Adımlarımı taştan zeminde duyarken, kendi iç sesimden sadece bir cümle yankılanıyordu: Şahmeran düşerse, sadece bir kadın değil; bir denge, bir tarih ve bir gelecek düşer. Ve ben düşmeyeceğim.

2038 yılında Dünya dışı varlikarin beynimizi ele geçirip dünyamıza hukmekmesi