**Kayıp Zamanın Peşinde** Yıl 2137. İnsanlık, ışık hızını aşan ilk uzay gemisi olan *Aetherion*’u inşa etmeyi başardı. Bu gemi, evrenin en uzak köşelerine seyahat edebilme kapasitesine sahipti. Ancak *Aetherion*’un en önemli misyonu sadece keşif değil, aynı zamanda kayıp bir medeniyeti bulmaktı: Chronoslar. Bu kadim medeniyet, zamanda yolculuk yapmayı başarmış ve bir anda tüm izlerini silmişti. Geminin mürettebatı, bir grup seçkin bilim insanı ve askerlerden oluşuyordu. Her biri, farklı alanlarda uzmanlaşmıştı; kaptan Amara, askeri taktiklerde bir dâhi; Dr. Elias, zaman teorisi üzerine dünya çapında tanınan bir fizikçi; ve astrobiyolog Kael, evrenin en gizemli yaşam formlarını incelemede uzmandı. İlk görevleri, galaksinin en karanlık bölgelerinden birine, *Nullus Abyss* adlı bir bölgeye gitmekti. Efsaneye göre, Chronoslar bu bölgede zamanda kaybolmuştu. Ancak bu sadece bir efsane miydi, yoksa ardında daha büyük bir sır mı yatıyordu? Yolculuk boyunca gemide garip olaylar baş göstermeye başladı. Geminin sistemleri beklenmedik arızalar veriyor, mürettebat rüyalarında aynı gizemli sembolleri görüyordu: Bir saat, ama akrebi ve yelkovanı birbirine dolanmış, hareket edemez halde. Dr. Elias, bu sembollerin bir zaman tuzağına işaret ettiğini düşündü, ancak daha derine inmek için daha fazla veri gerekiyordu. *Nullus Abyss*’e yaklaştıklarında, bir anda geminin zaman algısı bozuldu. Mürettebat, aynı anları tekrar tekrar yaşamaya başladı. Her seferinde aynı karanlık boşluk, aynı garip yankılar... Ama bir şey farklıydı. Her döngüde, aralarından biri eksiliyordu. Kaptan Amara, mürettebatı bir arada tutmaya çalışırken, Dr. Elias bu döngünün bir parçası olabilecek bir ipucu buldu: Bir zaman kristali, sadece Chronosların yapabileceği türden bir teknoloji. Bu kristal, zamanda bir yırtık oluşturmuş olabilir miydi? Eğer öyleyse, mürettebat bu sonsuz döngüden nasıl kurtulacaktı? ---

Yıl olmuş 2034... İnsanlar artık kendi kararlarını veremiyor, bir durumda nasıl hissedeceği, hangi duyguyu yaşayacağını kendi başına yapamıyor. Artık insanların bu durumları yapabilmesi için 5 tane yaşamsal elemente bağlıydı. Bilim insanları , insanları bir yaşa geldiğinde zorlayıcı bir sınava sokar. Bu sınavı geçemenlerin elementlerini onlardan alıp onları köleleştirme. Ailesi bu durumun kurbanı olan Evren, kendini, ailesini, ve tüm insanları kurtarmak için mücadele eder.

Eda ve Kerem’in onlardan intikam almak isteyen kişilerle başa çıkma hikayesi… bu mücadelede onlara katılmak ister misiniz?

Açıklama yok sjskhsjsgsjsgsjsi

Bu olay 1542 yılında küçük bir çocuk doğmuştur doğduğu andan itibaren dahiyanece icatlar yapmaya başlamış ve ünlü bir profesör uzun yıllardır uğraştığı evrenler arası geçiş makinesini artık bitirmişti ama çok yaşlandığından dolayı bir çocuğa vermek ister şehirleri gezer ama istediği bir çocuk bulamaz sonra sıra köylere gelir ve çocuğu bulduktan sonra evrenler arası geçiş makinesini çocuğa veriyor ve adam ölüyor

...snsjzjzkzjxkxkxjzjsj

💓https://media.tenor.com/bfSkxDt6sSYAAAAM/go-for.gif

Unutulmuş bir evrende, iki yabancı bir kaderi paylaşır. Ama ya biri, diğerinin sonunu yazmak için buradaysa? Zahara… Karanlıkla yoğrulmuş bir ışık. Nova’nın külleri üzerine kurulu bir gerçekliğin mimarı. Her adımında geçmişi çığlık atıyor, her nefesinde evren yeniden yazılıyor. Ama en çok… gözlerinden düşen bir yıldız gibi seviyor. Kael… Sessizliğin içinden doğan bir bilmece. Sadakatiyle güven veren, ama içindeki fırtınayı gizleyen bir yankı. Zahara’nın yaralarını sararken kendi elleriyle yeni yaralar açan biri. O mu kurtarıcı, yoksa düşüşün ta kendisi mi? Bir evren yaratıldı. Ama bu evrende sadece aşk değil, gölge de büyüyor. Tanrıların terk ettiği gezegenlerde, ölü anıların kristalleştiği tavanlarda, ve bir zamanlar her şey olan bir kadının yavaş yavaş hiçbir şeye dönüşmesinde bir soru çınlıyor: “Eğer birini seviyorsan… onu kendi suretinle mi, yoksa onun gözleriyle mi yaratırsın?”

MARAL ATMACa`nın kitabıdır.

Neyin içerisinde olduğumuzdan habersiz, on sekiz gençtik biz. Ölülerin arasında unutulan yaşayanlar. Hepimizin ortak ve tek bir amacı vardı: Elimizde kalanları da kaybetmemek. Peki, kaçımız hayatta kalabilecektik?...

Neyin içerisinde olduğumuzdan habersiz, on sekiz gençtik biz. Ölülerin arasında unutulan yaşayanlar. Hepimizin ortak ve tek bir amacı vardı: Elimizde kalanları da kaybetmemek. Peki, kaçımız hayatta kalabilecektik?...

İhtiyar adam birkaç parça eşyasını alıp gençliğinin ve mutlu evliliğinin geçtiği evden hüzünle ayrıldı

Kur`an kursu öğretmeni kızın aşkı

Ben Talya Karaca; zamanın verdiği zulümle, hayatın yaşattığı acıyla Meyus’a sahip olan Talya. Taşıyıcı olan Talya. Yaşadığımız evrenin prensibi vardı, ben dünyanın aradığı taşıyıcıydım. Paha biçilemez değerim vardı, o değer benim Sanrı’mdı. Sanrı’m insanların gözünü kırpmadan kendisini öldürecek kadar arzulayacakları tek nesneydi. Herkesten sakındığım Sanrı’mı benden alabilecekler miydi?

Yıl 2300. Dünya artık kuantum temelli bir yapay zeka tarafından yönetiliyor. İnsanlık yeryüzü ve gökyüzü insanları olarak ikiye ayrılmış. Asteroid madenciliği sonucunda keşfedilen bir materyalle yeryüzünün üzerine inşa edilerek gökyüzüne yükselen şehirler. Aşağıdaki insanlar güneşten mahrum, yapay ışıklarla aydınlatılmış dünyalarında düzene boğun eğmek zorundalar. Gökyüzü insanları beyin saplarına yerleştirilen implantlarla Oneiros adındaki kurgulanmış dünyalarında. Yenidüzende revaçta olan tek bir meslek var. Oneiros yazarı olup gökyüzü insanlarına yeni düşler sunmak. Lethe de onlardan biri. Ve bu onun ölümünden sonraki hikayesi.

Kendi hikayesinin peşinden koşan bir genç kız

Açıklama yok sjskhsjsgsjsgsjsi

bebeklikten bu yana dislanan cocugun hikayesi

"Çünkü ucubeler, en tuhaf sırlara sahiptir..."

Baharın ilk ışıkları aynı zamanda bir sonun müjdecisidir.

Uzun süren bir mahkumiyetten sonra artık özgürdüm. Ancak ne kadar süredir mahkumdum ki şehir bu hale dönmüştü? İnsanlar dönüşüyordu. Hayır! Dönüştürülüyordu. İsmim Hera. Peki ben insanlığı ve şehri kurtaracak kişi miydim? Yoksa sadece kumar mı oynuyordum?

Hayatın bir sonu var sınav için yaşadığımız bu hayatta olmasını istediğimiz bir heycan yok mu acı çekerken mutlu olmak klâsik olsada yaşama tat katan tek şey ...sizce?

"Zihnin Oyunu`na hoş geldin Vera Alkor." "Zihnin Oyunu`na hoş geldin Nisa Sönmez." "Zihnin Oyunu`na hoş geldin Gizem Çetin." "Zihnin Oyunu`na hoş geldin Yaman Çetin." Oyuncular seçildi, hayaller belirlendi. Şimdiyse geriye kalan tek şey oyuncuların hayalleri için savaşmaları. Onlar hazır, peki ya sen? Hayaller ve Hayatta Kalanlar`a sen hazır mısın?

Barcelona’nın iyi doktorlarından biri olan Elias Hawke,eşi ile mutlu bir hayat sürmektedir. Taa ki eşi, kanserin pençesine düşene kadar. Elias, eşini bu hastalıktan kurtarabilmek için ne kadar uğraşsa da başaramaz, ve hastalık sahip olduğu en değerli şeyi ondan sonsuza dek koparır. Eşinin kaybıyla derinden sarsılan Elias, mesleği dahil her şeyi bırakıp, Barcelonayı terk eder ve ıssız bir kasabaya yerleşip, herkesten ve her şeyden uzak bir yaşam sürer. Amacının yalnız kalmak ve kafasını toparlamak olduğunu sanıyorsanız, yanılıyorsunuz. Elias eşini tekrardan hayata döndürecek Bx842 adında bir ilaç hazırlamaya başlar. Ona göre bu ilaç hem kanseri yok edecek, hem de ölen insanları tekrardan hayata döndürecekti, ama işler planladığı gibi gitmedi. Elias hazırladığı ilacı cansız bir bedene enjekte ettiğinde,bütün dünyayı felakete sürükleyecek bir hamle yaptığının farkında değildi. Farkına vardığında ise, artık her şey için çok geçti. Elias, ardında gizemli ve şifreli bir not bırakarak kayıplara karıştı. Dünya artık bir felaketin eşiğindeydi. İnsanlar, büyük bir salgın ile karşı karşıyaydı. bu ölümcül virüs, yalnızca bedenleri değil, ruhları da tüketiyordu. Geçmişin hataları, karanlık bir geleceğin kapılarını aralamıştı. Elias Hawke’ın yarattığı şey, tüm insanlığı yok olma noktasına getirecek kadar güçlüydü. Şimdi, hayatta kalanlar sadece hayatta kalmaya değil, varlıklarını korumak için de mücadele ediyordu.

Elementlerin olduğu dünyada elementi bilinmeyen bir erkek çocuk (14 yaşında).4 element vardır biliyorsunuzdur ama burda beşincide var boşluk, onlar paracılardır. Ve istediği yeri havasız bırakabilir tabi hava elementi orayı doldurmadığı sürece havasız biraktı yerlerde yer çekimide olmaz