Arkadaşlar merhaba, bu kurguyu uzun süre önce yazmıştım. Şuan burada ilk bölümünü paylaşıyorum, okuyarak fikirlerinizi belirtebilir misiniz ? Ona göre devam etmeyi düşünüyorum. Sizden isteğim zaten 1 bölümü olan hikayeme bir göz atmanız. Eleştirilerinizi merakla bekliyor olacağım ✨️

Onlarca yıl önce insanlar dünyayı tanrıları yönetmesini hazmedemeyip istekleri üzerine tanrıların kalbi olan taş 4`e bölündü. İnsanlara, perilere, tanrılara ve gölgelere verildi. Böylece dünya uyum içinde olacaktı ama bu insanlara yetmedi. Dünyanın en güçsüz canlıları olmalarını kaldıramıyolardı ve bir ayaklanma çıkardılar. Güçsüz olmaları yüzünden bu engellenmiş olsa da sonunda dayanamayıp kendilerine verilen kalp parçasını kırdıkları söyleniyor. Tanrıların ortadan kaybolması üzerine bütün dünya buna inandı ve koca bir yas tuttu. İnsanlar hariç. Bunu zayıflık gördüler ve fırsat bilip sessizce saldırdılar. Yeri bilinmeyen bir yerde güçlü olanları düşman belirleyip hapsettiler ve o günden beri tanrıların felaketi gelmesi bekleniyor ama bunlar hiçbir şey hikaye yeni başlıyor.

Kazanmak için boynunu egmekgerekiyormua o halde ben maglubum

bir prensesin günlüğünü okumaya hazırmısınız

Yüzyıllardır süregelen karanlık bir kehanet, dolunayın gölgesinde yeniden canlanıyor. Bir yanda Ay’ın Varisi, soğuk ve mağrur; diğer yanda Kan’ın Tahtı’na talip, hırslı ve ateşli bir kraliçe adayı. Aralarında ise sadece bir taht değil, kana bulanmış eski bir intikam yeminı duruyor. "Kan bağı, ölümüne düşmanlık." Gümüş ve kızılın birbirine karıştığı bu savaşta, dostluklar birer ihanet maskesine, aşklar ise en keskin kılıçlara dönüşüyor. Kurtların uluması ormanda yankılanırken, kaderin çarkı sadece biri için zaferle dönecek. Ayın Varisi: Gölgelerin içinden gelen, buzdan bir yürek. Kanın Tahtı: Küllerinden doğan, ateşiyle dünyayı yakmaya hazır bir güç. Tahtın sahibi kim olacak? Hayatta kalmak için mi savaşacaklar, yoksa birbirlerini yok etmek için mi?

Eskiden vampirler, periler, insanlar ve deniz canlıları bir arada yaşarlardı fakat Bu olaydan sonra Vampirler artık herkes saldırmaya başladılar ve insanları köle gibi yaptılar. Sadece küçük bir bölümü insanların haklarını istemeye başladılar. Fakat bir süre sonra bu haklar yenilmiş, insanlar artık sadece köle olarak tanınıyor ve buna karşı çıkan birkaç grup insan vampirler, vampir imparatorluğunu yıkmak için elinden geleni yapıyorlar. Kahraman, başkahraman Maya duracak mı?

Eskiden vampirler, periler, insanlar ve deniz canlıları bir arada yaşarlardı fakat Bu olaydan sonra Vampirler artık herkes saldırmaya başladılar ve insanları köle gibi yaptılar. Sadece küçük bir bölümü insanların haklarını istemeye başladılar. Fakat bir süre sonra bu haklar yenilmiş, insanlar artık sadece köle olarak tanınıyor ve buna karşı çıkan birkaç grup insan vampirler, vampir imparatorluğunu yıkmak için elinden geleni yapıyorlar. Kahraman, başkahraman Maya duracak mı?

“Her köyün sakladığı bir korku vardır. Bizimkisi dağın tepesinde yaşıyordu. Durmuş bir saat. Kendi kendine çalan bir çan. Ve her dolunayda, her ölümde dağdan yükselen bir ağıt… İnsanlar bunun bir lanet olduğunu söylüyordu. Ama bazı lanetler sonradan doğmaz. Bazıları yüzyıllardır oradadır.”

İlkokul çağındaki çocuklarımız için

Asırlar önce büyük bir evren vardı. O evrenin içinde bir evren vardı ve sayısız gezegenler göktaşları ve daha bir çok gizem dolu yerler... Her şey yolunda gibiydi ta ki Her şeyin rayından çıkmasaydı Birkaç ırk Tek ortak noktaları içlerinde doğan en büyük duygu her şeyi yönetme isteğiydi. Aralarında olan gerginlikten hiçbir şeyi görmüyorken her şeyden haberi olan faniler yani insanlar kendi hallerinde yaşıyorlardı. Uzak duruyorlardı. Yani çalışıyorlardı ancak bir şekilde onlarda işin içinde girebilirlerdi.... Ta ki yaşanan kırılma noktası Bu noktadan sonra devasa evrenin içindeki evren 3 e bölündü 3 evren oldular gezgenler ayrı kaldı Nasıl ve neden bölündüğü ise bir sır kaldı Ancak bu bir son değildi Kötü gideni durdurmaya çalışmak daha da kötü kapıyı açmak demekti 🌌🌕

5 farklı krallık ve onları birbirine bağlayan merkez krallık Aurelia... Lunaverde,Dravenholt,Solmare,Liravia ve Erythros adaları her biri birbirinden farklı ve eşsiz. Yüzyıllar önce imzalanmış olan barış antlaşmasının unutulmaya başladığı bir zamanda kehanet krallığı Solmare`ye bir kehanet indi. "Ay her daim en tepede olmaya mahkumdur." Başta lütuf gibi görünen bu kehanet gerçekte ne anlama geliyordu?

Sayge su krallığının kız varisi yakında tahta geçecek ve su kralıığını yöneterek gücün sahibi olacak. Üvey annesi Bernadette eski bir savaşcı ve eski ateş kraliçesi Berna sayge in önüne çeşitli engeller koyarak güce ulaşmasını engellemeye çalışırken sayge her şeyin farkında ve Ateş lordu ile onun sonunu getirecek

Bir demircinin kızı olarak hayatını sürdüren Ophelia bir gün komşu diyarda çıkan savaşın, yaşadığı King krallığının sınırlarınada sıçradığını görür. Küçüklüğünden beri duyduğu gizemli ses, ona bu savaştan uzak durmasını söylerken, kalbi ona başka bir yol çizmiştir bile. Babasının işini devam ettirmektense muhafızlık akademisine girmek isteyen Ophelia bu karışıklığı fırsat bilerek kendini kanıtlamak ister. Savaşta kral için büyük önem taşıyan birini ölümden kurtarınca, kral ona bir şans vererek düellolara katılmasına izin verir. Düellolar sırasında tökezleyen Ophelia, daha önce tanımış olduğu yabancının yardımı ile düeolloyu kazanır ve akademiye girer. Bu yabancı ile arasındaki tanıdık çekim onu eskilere götürür fakat bu rüya kısa sürecektir çünkü ihanet, onun hiç beklemediği yönden gelir."

Elementlerin birbirine olan savaşları yıllardan beğridir devam ediyordu çocuklarının akıllarını bulandırıp bir birlerine düşmanlığı öğretmişlerdi. Ama bir sır vardı eskiden yaşayan insanlar bu sırrı çok iyi bilirken sustular ki kan dökülmesin diye

"Nasıl ama bu imkansız..." resimde rüyamda gördüğüm kişiler vardı ama bu nasıl olurdu.

Kraliyet şenliğinin olduğu o gün Diana sıradan bir gün gibi geçeceğini sanmaktaydi. Ancak şunu bilmiyordu o gün şatoya gelen soytarıya kapılacaktı, fakat 1 hafta sonra kraliyetin en soylu ailelerinden gelen bir prensle düğün merasimi olacaktı.

Herkesin bir elementin gücüne sahip olduğu bir evrende güçlerin yönetildiği bir akademi. Yoğun dersler ve yorucu bir tempo ile devam eden zorlu bir eğitim. Fakat yolunda gitmeyen bir şeyler var. Evrenin dengesi bozuluyor ve karanlık bir güç akademiyi içine çekiyor. Peki akademi o karanlık güce karşı koyabilecek mi yoksa karanlığa boyun mu eğecek?

Annesi tarafından terk edilen Merivella, babasının gemisinde onun varisi olarak yetişiyor. O kaptan olmak için yaratıldı, daha azı değil. Fakat Kaptan Draven, kızına istediği o özgürlüğü tanımıyor. Kaos olmazsa sonradan gelene düzen diyemeyiz Kael Kotanis`in uyandırmak istediği cadı, sandıkları gibi kurtuluşu getirir miydi? Korsan baronlarının arasında tartışılan bu konu Draven tarafından reddedildi. Bu adım, iki baron arasındaki savaşı başlattı. Suya adanmış yaşamların, boğulmadan yüzeyde kalanlarını anlatan bir hikaye. Uyandırılmak istenen efsanevi Skorpia cadısı, Mara. Onu kim durdurabilirdi? Herhangi bir insanoğlu buna cesaret edebilir miydi? Skuggan dan yükselen keman sesleri, okyanusun her bir kaybına adandı. Kaosu da onlar getirdi ölümü de. İhanet kokan dalgaların arasında gerçekleri bulabilmek mümkün müydü? İlk kurgum ve ona güveniyorum. Hatalarım olabilir bunları bildirirseniz mutluluk duyarım. Skuggan`ın yolculuğunda tayfamıza katılın.⋆༺𓆩☠︎︎𓆪༻⋆

Bir grup kız dans yarışması için mısıra gider ve mısıra geldiklerinde dinlenmem için odasına çıkan x uyandığında kendini eski mısırda bulur

Ailesi vefat eden ikiz veliahtlar Nyxara ve Nolan,Krallığın bir yöneticiye ihtiyacı olduğu için mecburen tahta geçer.ve krallık,büyük bir düşüşe uğrar.

Herkese doğuştan verilen o maske Auril`e verilmedi.Şansa bak bu kıza bir hayat dâhi verilmedi...

O okulda birşeyler olduğunu biliyordum ama önemli olan ne olduğuydu ?

Küllerinden doğan bir kızın hikayesi.

Bir sabah uyandığınızda güçlerinizin olduğunu fark etseniz ne yapardınız? Hayatınız değişirken sadece izler miydiniz yoksa kontrolü elinize mi almaya çalışırdınız? Peki bu güçler size düşmanlar kazandırırsa ve siz farkında olmadan hayatınıza sızarlarsa…

Hayatın, bir düzene sahip olduğuna inanırdık; her şeyin görünmez bir zincirle birbirine bağlandığını, hiçbir şeyin tesadüf olmadığını düşünürdük. Güneş doğar, gece inerdi; dünya değişmez, sadece kendini tekrar ederdi. Biz de bu düzenin içinde özgür olduğunu sanan sessiz tanıklardık. Sonra fark ettik ki “düzen” sandığımız şey, aslında çoktan yazılmış bir hikâyenin yalnızca işleyen satırlarıydı. Ve bu hikayeye bizi hapseden en yakın arkadaşımızdı... Biz yazmıyorduk, seçmiyorduk… sadece okunuyorduk. Ve gerçek, geriye tek bir şey bıraktı: Biz hikâyeyi yaşıyorduk ama hikâye bizi çoktan bitirmişti. Şimdi ise asıl soru şuydu: Bitmiş bir hikayenin içinde yaşamaya devam mı edecektik… yoksa sonu yazılmış olsa bile, ilk kez bir cümleyi değiştirmeyi deneyecek kadar cesur mu olacaktık...