Yarım kalan bir aşk, hiç unutulmayan bir koku ve yıllar sonra gelen bir tesadüf... Afra ve Buğra’nın kalplerinde sakladıkları geçmiş, şimdi bir kafenin kapısında yeniden karşılarına çıkıyor. Bazı duygular zamanla silinmez. Bazı kokular unutulmaz. Ve bazı karşılaşmalar, kaderin en sessiz haykırışıdır. "Manolya", kaybedilenlerin ardından gelen ikinci bir şansın hikâyesi.

Polis teşkilatı, uzun süredir bir mafya örgütünün peşindedir. Mafya örgütüne çökertmeye dayalı son operasyon başarısız olmuştur. Polis teşkilatı mafya örgütüne karşı çıkmazdadır. Başarısız operasyonda ulaşılan tek bilgi ve belki de mafya örgütünü çökertmeye yarayacak bilgi a milli erkek voleybol takımından bir oyuncunun mafyayla bağlantısı olduğu yönündedir. Geçmişinde voleybol oynamış komiser yardımcısı Açılay Soylu, polis teşkilatını düştüğü çıkmazdan çıkartmak için milli takımda yardımcı antrenör olarak görev yapacaktı. Sözde görev oldukça basitti. Peki, Açılay için basit miydi? Kesinlikle hayır. O; takımın güvenini kazanmalı, kimliğini gizli tutmayı başarmalı ve duygularına yenik düşüp görevini unutmamalıdır. ‼️Bu hikayede geçen kişilerin, kurum, kuruluş ve olayların gerçek hayatla bir bağlantısı bulunmamaktadır. ‼️ ‼️Bu hikayenin bazı kısımları için yapay zekadan fikir alınmıştır.‼️

bir güneş doğamadan battı

Üniversiteli bir kızın gerçek ailesini öğrenmesi ve hayatındaki zorlu yol.....

Bir kızın en büyük aşkını anlatır

Adana akşamında sahilde kendi kendine yürüyen ve şarkı söyleyen kıza aşık olur ve onu Trabzon`a kaçırır. (İntikam, aşk,kaçış ,sevgi...)

Babasının işi yüzünden yeni bir şehre taşınan Jis yeni okuöundaki ilk günden zorbalığa uğramıştı.

Romantizm ile başlayan ve paranormal biten bir kitap tüyleriniz diken diken olacak

"Bazı melodiler vardır... Sözcüklere ihtiyaç duymadan iki kalbi aynı ritimde attırır; bizimkisi işte tam da öyle bir şarkıydı, yıldızların arasında doğan."

"Bazı melodiler vardır... Sözcüklere ihtiyaç duymadan iki kalbi aynı ritimde attırır; bizimkisi işte tam da öyle bir şarkıydı, yıldızların arasında doğan."

Bir kızın aşk hayatı

İşte buradaydım. Düşünmeden,umursamadan gelmiştim buraya. Herşeyin farklı olmasını umuyordum. Yanılıyordum. Değişmemişti. Hemde hiç. Dünden bugüne hiç bir şey değişmemişti. Peki bu sefer çekip gidebilecek miydik? Birdaha buna izin verebilecek miydik?

Hayatın da yaşadıklarından yorulmuş en sonunda da hayata karşı yenilmiş, intihar etmeden önce de sevdiği çocuğa yazan kız. Bu zamana kadar her zaman hayata iyi tarafından bakmış, asla isyan etmemiş bi gence bir gece yarısı bilmediği bir kızdan hem aşk hem de intihar mesajları alırsa ne olur? Tekrardan yaşamak için çabalayan bir kız mı olur yoksa korkarak bir köşeye çekilip direkt ölmek için çalışmalara mı başlar? Bunu hikayenin sonuna kadar bilemeyiz. Gelin beraber bakalım.

Çocukluk aşkı Zorunlu ayrılık Araya giren zaman Amansız karşılaşma Bir birlerini unutmamak için verilmiş bir kolye....

Lisede baslayan bir aşk hikayesi

Annemi ve babamı bir trafik kazasında kaybetmiştim. Hayatı tek başıma sürdürüyordum. Evde, onlara ait olan ve benim için anlamını hiç yitirmeyen eşyalar hâlâ yerli yerindeydi. Onları kaybettikten sonra hayat anlamsızlaşmıştı. Ev, artık tarifsiz bir sessizlik içindeydi. Bir ses duymayı, bir nefes işitmeyi özlemiştim. Anne sıcaklığını, baba şefkatini; mutfaktan gelen tabak çanak seslerinin anneme ait olmasını... Babamın bana "Nova" diye seslenişini... Bir anne babanın çocuğuna duyduğu o tarifsiz sevgiyi çok özlemiştim. Sevgiye aç kalmıştım. Henüz genç bir kızdım. Bir gün evde yalnız otururken, elimde kumanda televizyon kanalları arasında dolaşıyordum. Bir sahnede karşıma çıkan mutlu bir aile tablosu gözüme takıldı. Ne kadar huzurlu ve sıcak görünüyordu... O an bir kez daha, aileye olan hasretimin ne kadar derinleştiğini hissettim. Bir ablamın ya da bir ağabeyimin olmasını çok isterdim. Yalnız yaşamak her geçen gün daha da zorlaşıyordu. Bir ev arkadaşına, bir sese, bir paylaşıma ihtiyaç duyuyordum. Yalnızlık gün geçtikçe içimi boğuyordu. Yine bir akşamüstü, yürüyüş yapmak için dışarı çıktım. Yağmur yağıyordu. İstanbul’un büyüleyici sonbaharında, tenha sokaklarda yavaş adımlarla yürüyordum. Yağmurun serinliğini ve havanın nemli kokusunu içime çekerek, ruhuma iyi gelecek bir şeyler arıyordum. Buna gerçekten ihtiyacım vardı. Akasya ağaçları, çam fidanları… Ve havada yükselen, ne olduğu tam belli olmayan bir duman: toz mu, buhar mı, yoksa bir inşaattan savrulan atıklar mı? Yol kenarında, üstü başı inşaat kıyafetleriyle kirlenmiş işçiler yavaş yavaş ilerliyorlardı. Kambur duruşları, başları öne eğik… Sessiz ve yorgundular. Hepsi kendi dünyasına gömülmüş.

Bir Karadeniz aşk hikayesi

05**: ben senden şikayetçiyim 05**: çünkü kalbime izinsiz girdin

Altı hayat üç hikaye ...

Kitapta şiddet bulunmaktadır (Gerçek ailem kurgusudur çalınması durumunda telif hakkına şikayet edilecekdir.)

Hayatta bazen yeni bir başlangıç yapmak gerekir. Değişiklik isteyen Ece, üniversitenin yeni döneminde yüzme takımından ayrılır ve müzik grubunun solisti olur. En yakın arkadaşı Berfin`le hayalini kurdukları eve taşındıklarında bir sürprizle karşılaşırlar: Üst komşuları, Ece`nin yıllardır aşık olduğu sınıf arkadaşı ve müzik grubunun yeni gitaristi Aras’tır. Birbirlerine bu kadar yakınlarken Ece için hislerini saklamak ve arkadaş rolü yapmak neredeyse imkansız hâle gelir. Okul gezileri, karışan duygular, yanlış anlamalar ve tesadüflerle dolu bu hikayede Ece ve Aras bir araya gelebilecek mi? Yoksa bu tek taraflı bir aşk şarkısı olarak mı kalacak? Bazen hayatın en güzel melodisi, hiç beklemediğin anda çalmaya başlar...

15 yaşında genç bir kız. Yaşadığı travmatik kazanın ardından uzunca bir süre komaya girer. Uyandığında lise yıllarını çoktan kaybetmiş, hayalleri yıkılmıştır. Bu kitap, 15 yaşında komaya girip 23 yaşında uyanan bir kızın hikayesini ele alır.

Qaranlıqdan qorxan bir qız və onu ölüm yuvasına məhkum edən bir adam. Qızın aydınlığı və adamın qaranlığı. Məğlub olanın öldüyü bir qəfəs döyüşündə bir ilk olacaqdı. Sevənlər qarşı-qarşıya gələrsə, bu döyüşdə bir deyil iki insan ölərdi... Bizimki kimsəsizlikdən çıxış yolu idi. Bizimki sevgi, eşq və eşqlə nifrət idi. O sevgiyi bilmir, biz eşqi anlamırdıq. Bizimki eşq idimi? İnsanların bu qədər ucaltdığı eşq bu qədər iyrəncliyin, çirkəfliyin içində ola bilməzdi. Bəlkə də tam əksi, bu qədər iyrəncliyin içində bizi yaşadan eşq idi. Yaşadan eşq, həyatda tutan intiqam alovu idi. Amma bizi "biz" etməyi bacarmayan isə biz idik...

Çok sevipte kavuşamayan genç kızımızın yıllar sonra kavuştum sanarken gerçekleri anlaması...

Fransa`da stajyer bir kız ve lunaparktaki gizemli bir adamın ilginç hikayesi... Lütfen çalmayınız. Telif hakkı vardır.