Her yol bir çıkmazı, her çıkmaz bir kalbi saklar... Aşk, bazen en karanlık labirenttir. İçinde kaybolduğunda, geri dönüş yoktur. Bir kalbin ateşle sınandığı, sırların duvar ördüğü bu labirentte, yolunu bulan kurtulur mu? Yoksa herkes kendi kalbinde kül olmaya mahkum mudur?

“Daima parla, yanında olamasamda her zaman seni izliyor olacağım Ay parçası…”

Bir genç kızın aşkı, Abisinin arkaşını görüşüyle başlar,nerden bilebilirsin ki bu çocugun motor tutkusu yüzünden başına ne tür belaların gelebileceğini ve ne tür güzel anıların birikebilecegini..

Ben Elif Naz Aksoy. Mahallede herkes beni “deli dolu avukat kız” diye tanır. Dışarıdan baktığında kahkaham eksik olmaz, ama mahkemede görsen tanımazsın... sert, net, dosya gibi konuşurum. Hâkim bile bazen gözlerini kaçırır benden, o derece. Ama işte kalp… kalp mantıkla yargılanmıyor biliyorsun. Benimkisi çocukluk aşkı. Yaman Aras Öztürk. Evet, adını bile söyleyince sinirlerim geriliyor. Dünyanın en mesafeli, en suskun, en “odun” adamı. Yakışıklı mı? Evet, sinirleri bozacak kadar! Motoru, deri ceketi, o ciddiyeti… İnsan görse dava açmadan ifade almak ister. Ama ben, aklı başında bir insan olarak, yıllardır aynı hatayı yapıyorum: ona hâlâ aşığım. Sayısalcı yedi sülalenin tek sözelcisiyim, belki de bu yüzden her şeyi cümlelerle çözeceğimi sanıyorum. Ama Yaman, nefret ettiğim o matematik gibi… duygularını denklemle gizliyor benden. Ancak ben Elif pes edecek biri değilim... Hele ki kalbinde “olmaz” yazan bir dosya varsa, o davayı mutlaka temyize götürürüm!

Yok niye bi açıklama olsunki

BİR YANDA KANUN, DİĞER YANDA KAOS. İKİSİNİN ORTASINDA ATEŞE YÜRÜYEN BİR KADIN. Bu, kör bir düğümün hikayesi. Kayıp bir kardeş. Sahte bir kimlik. Biri kanun, biri kaos. İki adam. Ve düğümün tam ortasında bir kadın: Umay Güneş. O, düğümü aşkla çözeceğini sandı. Ama aşk, düğümü daha da sıktı. Artık tek bir yol kalmıştı: Düğümü çözmek değil, kılıçla kesmek. Ve Umay`ın kılıcı, onun kamerası olacaktı. Her gün başkalarının kayıp hikayesini anlatan Sunucu Umay Güneş, bir gün kendi trajedisinin başrolü oldu. Umay Güneş için her şey, kardeşi Yekta`nın kaybolmasıyla başladı. Bu kayıp, onu sadece polis kayıtlarına değil, Yekta`nın "Ilgaz Yücel" adıyla yarattığı gizli hayata ve o hayatın merkezindeki acımasız lider Mirza "Alaz" Atahan`a götürdü. Soruşturmayı yürüten Amir Borahan, Umay`ın vicdanı olmaya çalışırken, Alaz onun zaafı oldu. Ama bilmediği bir şey vardı: Alaz, bu hikayedeki herkesin kaderini elinde tutuyordu ve Umay`ın aşkı, o kaderi değiştirmek için yeterli olmayacaktı. İhanetle bilenmiş bir kadın, şimdi en büyük kozunu oynamak için ekran karşısına geçiyor.

“Sen ağlamadan, sen ağlaya.”

Sanki nefesim kesilmişti, her şey sanki durmuş gibiydi… Önümdeki boş sıraya yavaş yavaş ilerledi, gerçekten o muydu, beni hatırlamışmıydı? Ama gözlerindeki soğukluk, pek sıcak değildi…

Ben yaren.Sadece yaren.

Bir kızın okula gittiğinde yeni gelen bir çocukla karşılaşır ve birbirleriyle anlasmazlar ama yinede Aynı ortamdalardır ve sonra çocuğun evine gittiğinde o günden sonra herşey değişir

Annesinin öldüğünü zanneden Asel kolyesini yere düşürüp Ateş Yakınoğlu ile karşılaşması aslında birçok gerçeği öğrenmesinin bir yolu oluyo ve Asel bunun peşini bırakmıycaktı....

Bu bir berdel kitabıdır...

Ne olursa olsun benim olsun

İnsanlık için basit, sıradan hatta ve hatta belki de önemsiz diye nitelendirebileceğimiz bir günde tanışan ve birbirlerinin destekçisi olan bu üç gencin hikayesine hazır mısınız? Ya da boşverin, hiç sormamışım sayın. Efsaneler zamansız ve habersiz gelir. Ama siz yine de hoşgeldiniz.

Arkadaşının abisine duygular besleyen Derin bir gün dayanamaz ve anonimden Çağıla yazmaya başlar ve onlarinin hikayesi başlar

İlk bölüm bakalım nasıl olacak :))

Bu ilk kitapim inşallah beğenirsiniz 💙✨

Hagxgsjgjfxjgv gdshsgshsh sslam

· · ─ ·𖥸· ─ · ·· · ─ ·𖥸· ─ · ·· · ─ ·𖥸· · · · ─ ·𖥸· "Bu bir savaş, bu bir kıyamet ve bu bir ölüm Efsun." dedi cesaret dolu gözleri. Bir seçeneğiniz kalmadığında, bütün yollar mübahtı. Ve bizim tam olarak şu anda önümüzdeki yoldan başka seçeneğimiz yoktu. Ellerimi ellerine daha sıkı kenetledim. Ellerim ellerini sararken bütün dünyaya karşı gelebilirdim, göğsümdeki huzurla. Yaralarına değdi parmaklarım..Tek tek kararmış kışlarına, baharı uzatmaya çalıştı. Kahve gözleri yeşillerimde gezindi. Kar soğuğunun kuruttuğu dudakları, ısırarak kanattığım dudaklarımı örttü. Normalinden uzun kaldı dudakları. Sanki her milimini aklına kazımak istiyor gibiydi, bu öpücükte bir veda saklıydı. Sanki kelebekler içimde son kez kanat çırpıyor, sanki Volkan beni son kez hayatta tutuyordu. Ve bazı sonları bilmek, onların gelmesinden daha çok can yakıyordu. Çünkü insan umutla vedalaşmayı, kaybetmekten daha zor öğreniyordu. Alnını alnıma dayadı. Nefesi titriyordu; bunu saklamaya çalışsa da göğsü ele veriyordu onu. Volkan korkmuyordu, biliyordum. Ama cesaret, korkunun yokluğu değildi; onunla birlikte yürüyebilmekti. Ve biz, korkunun tam ortasında el ele duruyorduk. “Geri dönemeyebiliriz Efsun`um. Biliyorsun değil mi?” dedi fısıltıyla. Bu bir uyarı değildi, bir itiraftı. Başımı salladım. Gözlerimdeki yaşlar dolmuş, taşmak üzereydi. “Zaten hiçbirimiz başladığımız yere dönemiyoruz,” dedim. "Ben sende başladım Volkan, sende bitsin hikayem." Savaş, insanın sadece geleceğini değil, geçmişini de yakıyordu. Masumiyetimizi çoktan geride bırakmıştık; şimdi sıra hatıralardaydı. Hani babalar kızlarının kahramanıydı? Hani anneler kızlarını hep kollar, yalan söylemezdi? Gökyüzü uğuldadı. Uzaklardan gelen fakat yaklaşmakta olan tekerlek sesleri ayrılığımızın sesiydi. Bu bir savaş değildi artık; bu, dünyanın kendine karşı açtığı bir davaydı. Bir kıyamet, sessiz çığlıklarla geliyordu. Volkan ellerimi bıraktı. İlk kez. İşte o an anladım: Asıl ölüm, ruhun bedenden çıkması değil, ait olduğu kalpten uzak kalmasıydı. Ve benim ruhum tamamıyla Volkan`ın kalbine aitti.

507*** sizi "Amacımız 100!!" Grubuna ekledi. 507***: Selam gacılar, hacılar edebiyattan kalanlar. Bu yıl beraberiz! Siz:?? 507***: Edebiyattan diyorum... kaldınız diyorum... Siz: Yoo 507***: Nasıl yoo??!?! Siz: Benim edebiyat notum 100? 507***: Kimsin sen ya? Yanlış numaramı aldim acaba. Siz: Yiğit 507***: Nasil?

"Bizim kalplerimiz arasında bir savaş var, Onur. Neden anlamıyorsun?!" "Eğer bu savaşın sonunda seni kazanacaksam, ölmeye bile razıyım ben Gökçe!"

Henüz ismi yok yani *isimsiz*

Küçüklükten birbirlerine bağlı olan iki yürek yıllar sonra tekrar karşı karşıya gelir Ama bu sefer sırlar ve yalanlarla birlikte… Peki bu sır neydi? Aralarındaki bağı nası etkileyecekti? Bunun sonucunda onlara ne olacaktı? Çocukluk aşkıyla başlayan bu hikayeye adım atma sırası sende.

✨ Akasya Serisi`nin ikinci kitabıdır. ✨ Serinin ilk kitabı olan Bizim Şarkımız ile aynı zaman ve mekanda geçmektedir. Serinin kitapları birbirleri ile bağlantılı ama farklı karakter kadrolarına sahiptir. Kitaplarda birbirlerine ilişkin spoilerlar yer almamaktadır. Bu sebeple istenilen sıra ile okunabilir. Ama kafa karışıklığı yaşamamak için seriyi biricik yazarınız (O mükemmel kişi ben oluyorum) tavsiyesi üzerine kronolojik sırayla okumanız şiddetle önerilmektedir. (Kronolojik sıralamadan da bir ara behsederim artık aldksldkslkdlsk) Ülkeye seçkin sanatçı ve sporcular yetiltirmeyi hedef hâline getirmiş bir kolejin gayet popüler olan son sınıf öğrencisi Efsa ve son senesinde başına gelenleri konu almaktadır.

✨ Akasya Serisi`nin üçüncü ve son kitabıdır. ✨ Serinin ilk kitabı olan Bizim Şarkımız ve ikinci kitabı olan Tam On İkiden ile aynı zaman ve mekanda geçmektedir. Serinin kitapları birbirleri ile bağlantılı ama farklı karakter kadrolarına sahiptir. Kitaplarda birbirlerine ilişkin spoilerlar yer almamaktadır. Bu sebeple istenilen sıra ile okunabilir. Ama kafa karışıklığı yaşamamak için seriyi biricik yazarınız (O mükemmel kişi ben oluyorum) tavsiyesi üzerine kronolojik sırayla okumanız şiddetle önerilmektedir. (Kronolojik sıralamadan da bir ara behsederim artık aldksldkslkdlsk) Ülkeye seçkin sanatçı ve sporcular yetiştirmeyi hedef hâline getirmiş bir kolejin sessiz ve asosyal kızı olan Büge`nin son senesinde başına gelenleri konu almaktadır.