Hayatın da yaşadıklarından yorulmuş en sonunda da hayata karşı yenilmiş, intihar etmeden önce de sevdiği çocuğa yazan kız. Bu zamana kadar her zaman hayata iyi tarafından bakmış, asla isyan etmemiş bi gence bir gece yarısı bilmediği bir kızdan hem aşk hem de intihar mesajları alırsa ne olur? Tekrardan yaşamak için çabalayan bir kız mı olur yoksa korkarak bir köşeye çekilip direkt ölmek için çalışmalara mı başlar? Bunu hikayenin sonuna kadar bilemeyiz. Gelin beraber bakalım.

Çocukluk aşkı Zorunlu ayrılık Araya giren zaman Amansız karşılaşma Bir birlerini unutmamak için verilmiş bir kolye....

Lisede baslayan bir aşk hikayesi

Annemi ve babamı bir trafik kazasında kaybetmiştim. Hayatı tek başıma sürdürüyordum. Evde, onlara ait olan ve benim için anlamını hiç yitirmeyen eşyalar hâlâ yerli yerindeydi. Onları kaybettikten sonra hayat anlamsızlaşmıştı. Ev, artık tarifsiz bir sessizlik içindeydi. Bir ses duymayı, bir nefes işitmeyi özlemiştim. Anne sıcaklığını, baba şefkatini; mutfaktan gelen tabak çanak seslerinin anneme ait olmasını... Babamın bana "Nova" diye seslenişini... Bir anne babanın çocuğuna duyduğu o tarifsiz sevgiyi çok özlemiştim. Sevgiye aç kalmıştım. Henüz genç bir kızdım. Bir gün evde yalnız otururken, elimde kumanda televizyon kanalları arasında dolaşıyordum. Bir sahnede karşıma çıkan mutlu bir aile tablosu gözüme takıldı. Ne kadar huzurlu ve sıcak görünüyordu... O an bir kez daha, aileye olan hasretimin ne kadar derinleştiğini hissettim. Bir ablamın ya da bir ağabeyimin olmasını çok isterdim. Yalnız yaşamak her geçen gün daha da zorlaşıyordu. Bir ev arkadaşına, bir sese, bir paylaşıma ihtiyaç duyuyordum. Yalnızlık gün geçtikçe içimi boğuyordu. Yine bir akşamüstü, yürüyüş yapmak için dışarı çıktım. Yağmur yağıyordu. İstanbul’un büyüleyici sonbaharında, tenha sokaklarda yavaş adımlarla yürüyordum. Yağmurun serinliğini ve havanın nemli kokusunu içime çekerek, ruhuma iyi gelecek bir şeyler arıyordum. Buna gerçekten ihtiyacım vardı. Akasya ağaçları, çam fidanları… Ve havada yükselen, ne olduğu tam belli olmayan bir duman: toz mu, buhar mı, yoksa bir inşaattan savrulan atıklar mı? Yol kenarında, üstü başı inşaat kıyafetleriyle kirlenmiş işçiler yavaş yavaş ilerliyorlardı. Kambur duruşları, başları öne eğik… Sessiz ve yorgundular. Hepsi kendi dünyasına gömülmüş.

Bir Karadeniz aşk hikayesi

05**: ben senden şikayetçiyim 05**: çünkü kalbime izinsiz girdin

Altı hayat üç hikaye ...

Kitapta şiddet bulunmaktadır (Gerçek ailem kurgusudur çalınması durumunda telif hakkına şikayet edilecekdir.)

Hayatta bazen yeni bir başlangıç yapmak gerekir. Değişiklik isteyen Ece, üniversitenin yeni döneminde yüzme takımından ayrılır ve müzik grubunun solisti olur. En yakın arkadaşı Berfin`le hayalini kurdukları eve taşındıklarında bir sürprizle karşılaşırlar: Üst komşuları, Ece`nin yıllardır aşık olduğu sınıf arkadaşı ve müzik grubunun yeni gitaristi Aras’tır. Birbirlerine bu kadar yakınlarken Ece için hislerini saklamak ve arkadaş rolü yapmak neredeyse imkansız hâle gelir. Okul gezileri, karışan duygular, yanlış anlamalar ve tesadüflerle dolu bu hikayede Ece ve Aras bir araya gelebilecek mi? Yoksa bu tek taraflı bir aşk şarkısı olarak mı kalacak? Bazen hayatın en güzel melodisi, hiç beklemediğin anda çalmaya başlar...

15 yaşında genç bir kız. Yaşadığı travmatik kazanın ardından uzunca bir süre komaya girer. Uyandığında lise yıllarını çoktan kaybetmiş, hayalleri yıkılmıştır. Bu kitap, 15 yaşında komaya girip 23 yaşında uyanan bir kızın hikayesini ele alır.

Qaranlıqdan qorxan bir qız və onu ölüm yuvasına məhkum edən bir adam. Qızın aydınlığı və adamın qaranlığı. Məğlub olanın öldüyü bir qəfəs döyüşündə bir ilk olacaqdı. Sevənlər qarşı-qarşıya gələrsə, bu döyüşdə bir deyil iki insan ölərdi... Bizimki kimsəsizlikdən çıxış yolu idi. Bizimki sevgi, eşq və eşqlə nifrət idi. O sevgiyi bilmir, biz eşqi anlamırdıq. Bizimki eşq idimi? İnsanların bu qədər ucaltdığı eşq bu qədər iyrəncliyin, çirkəfliyin içində ola bilməzdi. Bəlkə də tam əksi, bu qədər iyrəncliyin içində bizi yaşadan eşq idi. Yaşadan eşq, həyatda tutan intiqam alovu idi. Amma bizi "biz" etməyi bacarmayan isə biz idik...

Çok sevipte kavuşamayan genç kızımızın yıllar sonra kavuştum sanarken gerçekleri anlaması...

Fransa`da stajyer bir kız ve lunaparktaki gizemli bir adamın ilginç hikayesi... Lütfen çalmayınız. Telif hakkı vardır.

Lise son sınıfta olan Derin, çocukluğundan beri gökyüzüne âşıktır. Herkesin bir “aşk yıldızı” olduğuna inanır; yani bir gün karşılaşacağı, onun kaderine yazılmış kişi… Ama hayat o kadar da masal değildir. Ta ki okula yeni gelen Atlas adındaki sessiz, gizemli çocukla tanışana dek. Atlas’ın geceleri tek başına yıldızlara baktığını fark eden Derin, onun da bir şeyler sakladığını hisseder. Aralarındaki bağ, yavaş yavaş büyür. Ama Atlas’ın geçmişinde karanlık bir gerçek yatmaktadır… Ve bu sır ortaya çıktığında, yıldızların bile sessiz kalacağı bir gece yaşanacaktır.

İSİMSİZ KİTAPbeekemekek

Öncelikle selamün aleyküm Bu benim ilk kitabım ve basmayı gerçekten çok istediğim bir kitabım Ben yazarken çok keyif alıyorum. Umarım siz de okurken en az benim kadar keyif alırsınız Tüm okurlarımı çok seviyorum Hepinize bol keyifli okumalar diliyorum Bol bol yorumlarınızı ve beğenmelerinizi bekliyorum... Kitabımı yazmaya başladığım tarih: 21/02/2025 cuma Yayınladığı tarih:

"Eski bir mezarın başında dönen rüzgar gülü, hem geçmişin sessizliğini hem de hayatın hala süren döngüsünü hatırlatıyordu."

Kaybedişlerin ve vazgeçişlerin hikayesi. 🦋 Aşık olmak mutluluktu. Aşık olmak güçtü, zordu, yorucuydu ama ucunda yaşam vardı. En başta bütün çabamız yaşam için değil miydi zaten? Neydi bu kavgamız, bitmeyen çatışmalarımız, içsel sorunlarımız? Çok mu zordu affetmek? Değildi. Eğer ucunda ölüm olduğunu bilseydik, yemin ederim kırgın olduğumuz o insana sarılmak o kadar zor değildi. Aksine son bir kez sarılmak için çırpınırdık. Salaktık. Aptaldık. Gururumuza yenilip, son bir sarılmayı bile birbirimize çok görecek kadar salak ve aptaldık. Aptallığım benim sonum olmuştu. Kendimi bilmediğim yollarda kaybetmeme neden olmuştu. Kaybolmuştum. O kadar kaybolmuştum ki, kaybolduğum o yolda kendimi kaybetmiştim. Önümdeki mezar taşı benim evimdi. Bir taş parçası insanın evi olabilir miydi? Benim olmuştu. Buz gibi bir taş parçası benim evim olmuştu. Öyle ki soğuktan nefret eden ben, buz gibi olan mezar taşına sarılmadan uyuyamaz olmuştum. İçimde yanan cehennemi, mezar taşının soğukluğu söndürür hale gelmişti. Bir hata yapmıştım. O küçücük hata, binbir zorlukla kurduğum hayatımın ortasına kara bir is lekesi olmuştu. Bu zorluklarla dolu bir aşk hikayesi değildi. Bu mutlu bir kadının hayatı da değildi. Burası Kalp kırıklıklarının yeriydi. Burası mahşere kalan hikayelerin eviydi. Burası kaybedişlerin ve vazgeçişlerin evreniydi. Ya kaybedecektim, ya vazgeçecektim. Hem vazgeçtim, hemde yana yana kaybettim. Ben kalbimi diri diri toprağa verdim. Ben hem vazgeçtim, hemde yana yana kaybettim. 🦋

Daha çok küçük yaşlarda teyzesi tarafından uluslararası bir teşkilatın eline bırakılan Alâ Adin Sancak yıllarca acımasız testlerden geçerek büyütülür. Yirmi altıncı yaş gününde artık daha fazla çamura ve kana batmak istemediğini farkeden Adin`e teşkilat bir şart koyar. Yapması gereken son altı görevi vardır. Beşini tamamlayan Adin`in son görevinde bir sorun çıkar. Bunun bedelleri Ala için ağır olur. Yeni ve son görevi Atmacadır. Atmacanın inine sızması gerekmektedir. Oysa en yüksekte olan Atmaca`nın ininden yere çakılacağının henüz farkında değildir.

deneme aabi denemeeee

Başka evrene gecan Aylin orda hem arkadaşlı hemde ihaneti tadar...

"Canım Nefes," dedi herkesin yüreğine yaslar getiren o kadın. "Dokunmaya korktuğun o bale ayakkabıların, senin yasının bedeli değildi. şimdi onları giy ve tekrardan dans et. Fakat bunu bu sefer benim için yap. O bale ayakkabıların kanla yoğurulmak zorunda değil." Not; bu hikayedeki her olay tamamen hayal ürünüdür. Gerçeklik ele alınmamıştır. benzerlik tesadüfidir.

kaderle buluşan iki çift aslında en baştan beraberlerdi.

Liseli gençlerin uzun süren macerası

Tatlı, lisedeki gençlerin mutluluğu. Konu alan bir kitap