Bu bildiğiniz ikinci şans hikayelerinden değil, ikinci şans için bir tarafın pişman olması gerekir. Peki ya iki tarafta pişmansa?

Otobüste çarptığım çocuğa aşık oldum

Aynı savaşın içinde, farklı yönlere bakan iki asker. Biri bulutların arasından umut ararken, diğeri toprağın üzerinde hayatta kalmayı öğrenir. Yolları nadiren kesişir ama bakışları hep aynı yerde durur: aynı ufukta. Aynı Ufuk, savaşın sertliğine rağmen filizlenen, mesafelerle sınanan ve umuttan güç alan bir aşkın hikâyesi.

Bence herkesin çocukluk arkadaşı vardır ama büyüdükçe araları açılır.. Ama kızılçam mahallesinin hiç öyle olmadı olmayacak...

"İpi geçiren baban ve abin olabilir ama... Sandalyeyi iten sendin." Kılıç Karaman her şeyi geride bırakarak yeni bir sayfa açmaya çalıştı. Normal bir hayat sürmeyi başarır mıydı bilmiyordu ama artık onun ismini geçirmek istemiyordu sayfalarında. Çocukluğu olan kadınla geçirdiği tüm anıların üzerini karalamaya çalışıyordu. O kadın; Gazel Saraç`tı. Kılıç Karaman`ın ne yaparsa yapsın unutamadığı, sayfalarından silmesine rağmen kalbinden söküp atamadığı kadındı. Geçen bu üç yılda tekrardan bir araya geldiklerinde, onlara karşı sayısız oyun oynandığının farkında değillerdi. Başkalarına rağmen, en çok da birbirilerine rağmen bir olmayı başaracaklar mıydı? Herkes biliyordu; maviler ezelden yangındı. "Geçmişim dikiş tutardı; geleceğimi kanatmasalardı." ♙

Huzur, Hatice’nin hayatına kısa bir süreliğine uğramıştı. Sessizdi. Güvenliydi. Ama gerçek huzur hiçbir zaman uzun sürmezdi. Geçmiş yeniden kapıyı çaldığında, karanlık da onunla birlikte geri döner. Gölge… Eski, güçlü ve unutulmuş bir düşman. Hatice’nin ailesiyle, özellikle babasının sakladığı sırlarla doğrudan bağlantılıdır. Sadık dostu Ece, karanlığın içine çekilirken; Yakup, Gölge’nin geçmişini ve ölümcül zayıflığını bilen tek kişidir. Ancak her bilginin bir bedeli vardır. Geçitler açılır. Sorular soran kapılar ortaya çıkar. Dostluklar sınanır, ihanetler açığa çıkar. Ve Hatice, kendisine bırakılan karanlığın mirasıyla yüzleşmek zorunda kalır.

Şuan bir açıklama yok.

duygular,mantık ve kaos.. herşey tek bir odaya çıkar.

yanlış numara bu sefer kadın rus

Okulun bahçesindeki kulübede beraber nöbetçi olan ve birbirinden nefret eden iki gencin hikayesi... (Burada olan ilk kitabım umarım beğenirsiniiz)

...............

Gölgeler Kasabası, üç erkek kardeşin hâkim olduğu, yabancılara kapalı ve sessizliğiyle ürküten bir yerdir. Kasabada yaşayan Araza Weldond, Deren Weldond ve Elyon Weldond kardeşler; büyük, ortanca ve küçük olarak birlikte yaşar. Kim oldukları, ne yaptıkları açıkça bilinmez. Ancak kasaba onları bilir, konuşmaz. Bir gün kasabaya Dolya Buzar adında genç bir kız gelir. Daha kasabaya adım attığı andan itibaren, üç kardeşin dikkatini çeker. Kız farkında olmadan izlenir; bakışlar saklanmaz, gizlenmez. Bu izlenme hâli sessiz ama tehditkârdır. Dolya evine girmeden önce, pencereden içeri baktığında evin içinde üç erkek olduğunu görür. Dehşete kapılır. Panikle en yakın komşunun kapısını çalar ve yardım ister: “Lütfen bana yardım edin, evimde üç erkek var—” Sözünü bitiremeden kapı sertçe kapanır. Kapının arkasından sadece şu cümle duyulur: “Sana yardım etmem mümkün değil.” Bu andan itibaren Dolya, Gölgeler Kasabası’nda yalnız olduğunu anlar. Çünkü bu kasabada kapılar yabancılara değil, gerçeğe kapanır.

Nefes gitmeyi bilen bir kadındı. Dönmemek üzere çıktığı her yolculukta, kalbini de yanında taşımamayı öğrenmişti. Doğan ise beklemeyi bilmeyen bir adamdı. Hayatı kontrol etmeye alışmış, hiçbir şeye uzun süre tahammül etmemişti — ta ki bir kadına denk gelene kadar. Bir “asla” cümlesiyle başlayan bu hikâye, inatla sürdürülen bir yakınlaşmaya, yanlış anlaşılmalarla dolu kahkahalara ve beklenmedik bir aşka dönüşür. Çünkü bazı insanlar “dönmem” derken, bazıları ilk kez sabretmeyi öğrenir. Sanma Sana Dönerim, gülümseten diyalogları, tatlı atışmaları ve kalpten gelen duygusuyla; aşkı inkâr edenlerin bile kalbine dokunan, hafif ama iz bırakan bir romantik komedi.

Siz; Sevgili yapmışsın. Siz; Şaşırdım doğrusu. Siz; Neyse konumuz bu değil. Siz; Bugün seni rüyamda gördüm.

"Barış uğruna aynı çatıya giren iki yabancı... Töreyle başlayan bu yolculukta Elif’in suskunluğu ve Devran’ın öfkesi, yavaş yavaş birbirlerine sığınan iki kalbe dönüşüyor...

Her şey son senemde okuldan atılmamla meydana geldi...

Selin, arkadaşlarıyla girdiği masum bir kahve akımında şekerli kahveyi alınca olanlar olur. Eğlence olsun diye yapılan bir şey, bir videoyla birlikte kontrolden çıkar. Bir kafe, bir garson, yanlış zamanda yakalanan bakışlar ve sosyal medyanın abartısı… Selin ve Poyraz, daha ne olduğunu bile anlamadan aynı hikâyenin içine düşerler. Arkadaşlıklar, üniversite ortamı ve yeni yeni farkedilen duygular… Sende bu hikayede yanımızda yer almak istersen kapımız her daim açık.

Hatırlamanın yasak olduğu bu şehirde, ne var benim geçmişimde? Hatırladıkça tükendiğim. Zihnimdeki boşluklar neyin nesi? Anılarımı benden kim çaldı?

O vardı hayatımda var olması gereken adam. En masum zamanlarımın aşkı, serserisi, ihaneti. Belki de çocukluktan gelen bir şeydi bu. Yaşadığı yıkımlarla dolu o çocukluğundan. Biz vardık hayatta savaşmak zorunda kalan biz. O vardı hayatımda elimi bırakmamaya yemin etmiş o. Ben onu hep aradım mesaj attım ulaştım. Oda hep açtı cevap verdi geldi. İnadına bizi ayırmaya çalışan birde hayat vardı. Şimdi kim kazandı? Sizce savaşarak kazandık mı?

Zorbam bana takıntılı !

Aşk yasaktı ama kalbim onu dinlemedi…

Klasik,tatlı ve Wattpad’den fırlamış kadar güzel bir hikaye

-Babamın düşmanıyla bu kadar samimi olmak sence de tehlikeli değil mi?

Yasa dışı işlerle uğraşan bir adamın karanlık olaylarına ortak olan Efnan ve onun sayesinde beyaza bulanan Mirza.. Bir şekilde her ortamda bir araya gelmeye başlayan ikili tahmin edemeyeceği şeyler yaşarlar, bunun sonucunda ise kendilerini büyük bir kaosun içinde bulurlar. Ancak hayatlarının dönüm noktasını yaşamış olan bu ikili için her şey çok geçtir. Efnan Mirza`yı beyaza boyarken, Mirza siyahını kaybetmek üzeredir.

Bazı melodiler vardı, ilk kez duyduğunu sanırsın. Ancak o melodiyi yıllar önce bir yerlerde zaten duymuşsundur. Kendini lise hayatı boyunca sadece derslerine adayıp insanları boş vermiş bir kız olan Asena, şimdilerde beyaz önlüğü ile hastane koridorlarında yürüyordur. Onun için başarmak tam olarak bu demektir. Mantıklı, kontrolcü bir yanı olsa da içten içe deli ve manyak bir tarafı da vardır. Bir tarafta ise karanlık dünyaya ait bir adam vardır. Hayatın şartları onu karanlik tarafa sürüklemiştir. Mafya denince akla gelen sayılı isimlerden biri olan Aybars ise bu geleceği hiç istememiştir. Dışarıya karşı korkunç ve tehlikeli görünen bu adam aslında tanıdıkça tamamen farklı bir adama dönüşecek bir yapıya sahiptir. Bu ikili yıllar sonra tanışmış olsalar dahi aslında birbirlerini lise dönemlerinde dahi tanıyorlardır. Asena bundan bir haberken Aybars bunu çoktan fark etmişti. Bu karşılaşma yıllar önce çalan o melodileri tekrar çaldıracaktı. Çünkü bazı aşklar yalnızca duyulana kadar sessiz kalırlardı.