Bir semte başlayan aşk

Asya 5 yaşında ailesinin yanındayken kendini bir anda ilk defa gördüğü bir şehirde hiç bilmediği bir binanın önünde açar. Güneş Çocuk Yuvası Asya orada 17 yaşına kadar kalır çoğu kişiyle çok iyi anlaşıyordur, herkes tarafından seviliyordur ama bir gün yetimhaneye bir aile gelip onun ailsi olduğunu iddia eder. Ondan sonrasını öğrenmek istiyorsanız kitabıma buyurun lütfen.

Emanete saygı önemlidir

Hayır… kardeşimin katiline aşık olamam…

“Bu okulda yön tabelaları işe yaramaz.”

"Herkes bir hikayenin kurbanı olduğunu sanır; oysa bazıları o hikayeyi kökten yakıp kül etmek için gelmiştir." Nisa, Arif Kayhan’ın görkemli malikanesine adım attığında, herkes onun kaybolmuş masum bir evlat olduğunu sanıyordu. Oysa Nisa, kendisine uzatılan o zehirli eli çoktan tanımış, kurulan kumpasın kokusunu kapıdan girmeden almıştı. DNA testleri yalan söyleyebilir, sahte gülümsemeler gerçeği maskeleyebilirdi; ancak Nisa’nın zihnindeki intikam planını kimse hesaba katmamıştı. Bir yanda, Nisa’yı bir intikam piyonu sanıp onu kalbinden vurmaya yeminli, gizli kimliğinin arkasına saklanan Kaya… Diğer yanda, sırlar ve yalanlarla örülü bu cehennemde Nisa’nın sağ çıkabilmesi için sessizce nöbet tutan, her şeyi bilen ama susan abi: Mert. Kaya, Nisa’yı kendine aşık edip terk etmenin kurnaz planlarını yaparken; Nisa, celladının gözlerinin içine bakarak kendi yangınını başlatmak üzereydi. Bu evde kimse göründüğü kişi, hiçbir bağ sanıldığı kadar kutsal değildi. Duyguların silah olarak kullanıldığı bu savaşta, avcı avına aşık olduğunda kumpas bozulacak; izler silinecek ve geriye sadece yalanların külü kalacaktır. "Bazı sırlar kan bağından daha güçlü, bazı yangınlar intikamdan daha yakıcıdır." "Bu evde herkes bir kumpasın mimarı, herkes birbirinin katiliydi. Ben ise o büyük yangından geriye kalan tek küldüm. Ama unuttukları bir şey vardı; küller arasından sadece yangınlar değil, intikamlar da doğardı."

Bu bildiğiniz ikinci şans hikayelerinden değil, ikinci şans için bir tarafın pişman olması gerekir. Peki ya iki tarafta pişmansa?

Otobüste çarptığım çocuğa aşık oldum

Aynı savaşın içinde, farklı yönlere bakan iki asker. Biri bulutların arasından umut ararken, diğeri toprağın üzerinde hayatta kalmayı öğrenir. Yolları nadiren kesişir ama bakışları hep aynı yerde durur: aynı ufukta. Aynı Ufuk, savaşın sertliğine rağmen filizlenen, mesafelerle sınanan ve umuttan güç alan bir aşkın hikâyesi.

Bence herkesin çocukluk arkadaşı vardır ama büyüdükçe araları açılır.. Ama kızılçam mahallesinin hiç öyle olmadı olmayacak...

"İpi geçiren baban ve abin olabilir ama... Sandalyeyi iten sendin." Kılıç Karaman her şeyi geride bırakarak yeni bir sayfa açmaya çalıştı. Normal bir hayat sürmeyi başarır mıydı bilmiyordu ama artık onun ismini geçirmek istemiyordu sayfalarında. Çocukluğu olan kadınla geçirdiği tüm anıların üzerini karalamaya çalışıyordu. O kadın; Gazel Saraç`tı. Kılıç Karaman`ın ne yaparsa yapsın unutamadığı, sayfalarından silmesine rağmen kalbinden söküp atamadığı kadındı. Geçen bu üç yılda tekrardan bir araya geldiklerinde, onlara karşı sayısız oyun oynandığının farkında değillerdi. Başkalarına rağmen, en çok da birbirilerine rağmen bir olmayı başaracaklar mıydı? Herkes biliyordu; maviler ezelden yangındı. "Geçmişim dikiş tutardı; geleceğimi kanatmasalardı." ♙

Huzur, Hatice’nin hayatına kısa bir süreliğine uğramıştı. Sessizdi. Güvenliydi. Ama gerçek huzur hiçbir zaman uzun sürmezdi. Geçmiş yeniden kapıyı çaldığında, karanlık da onunla birlikte geri döner. Gölge… Eski, güçlü ve unutulmuş bir düşman. Hatice’nin ailesiyle, özellikle babasının sakladığı sırlarla doğrudan bağlantılıdır. Sadık dostu Ece, karanlığın içine çekilirken; Yakup, Gölge’nin geçmişini ve ölümcül zayıflığını bilen tek kişidir. Ancak her bilginin bir bedeli vardır. Geçitler açılır. Sorular soran kapılar ortaya çıkar. Dostluklar sınanır, ihanetler açığa çıkar. Ve Hatice, kendisine bırakılan karanlığın mirasıyla yüzleşmek zorunda kalır.

Şuan bir açıklama yok.

duygular,mantık ve kaos.. herşey tek bir odaya çıkar.

yanlış numara bu sefer kadın rus

Okulun bahçesindeki kulübede beraber nöbetçi olan ve birbirinden nefret eden iki gencin hikayesi... (Burada olan ilk kitabım umarım beğenirsiniiz)

...............

Gölgeler Kasabası, üç erkek kardeşin hâkim olduğu, yabancılara kapalı ve sessizliğiyle ürküten bir yerdir. Kasabada yaşayan Araza Weldond, Deren Weldond ve Elyon Weldond kardeşler; büyük, ortanca ve küçük olarak birlikte yaşar. Kim oldukları, ne yaptıkları açıkça bilinmez. Ancak kasaba onları bilir, konuşmaz. Bir gün kasabaya Dolya Buzar adında genç bir kız gelir. Daha kasabaya adım attığı andan itibaren, üç kardeşin dikkatini çeker. Kız farkında olmadan izlenir; bakışlar saklanmaz, gizlenmez. Bu izlenme hâli sessiz ama tehditkârdır. Dolya evine girmeden önce, pencereden içeri baktığında evin içinde üç erkek olduğunu görür. Dehşete kapılır. Panikle en yakın komşunun kapısını çalar ve yardım ister: “Lütfen bana yardım edin, evimde üç erkek var—” Sözünü bitiremeden kapı sertçe kapanır. Kapının arkasından sadece şu cümle duyulur: “Sana yardım etmem mümkün değil.” Bu andan itibaren Dolya, Gölgeler Kasabası’nda yalnız olduğunu anlar. Çünkü bu kasabada kapılar yabancılara değil, gerçeğe kapanır.

Nefes gitmeyi bilen bir kadındı. Dönmemek üzere çıktığı her yolculukta, kalbini de yanında taşımamayı öğrenmişti. Doğan ise beklemeyi bilmeyen bir adamdı. Hayatı kontrol etmeye alışmış, hiçbir şeye uzun süre tahammül etmemişti — ta ki bir kadına denk gelene kadar. Bir “asla” cümlesiyle başlayan bu hikâye, inatla sürdürülen bir yakınlaşmaya, yanlış anlaşılmalarla dolu kahkahalara ve beklenmedik bir aşka dönüşür. Çünkü bazı insanlar “dönmem” derken, bazıları ilk kez sabretmeyi öğrenir. Sanma Sana Dönerim, gülümseten diyalogları, tatlı atışmaları ve kalpten gelen duygusuyla; aşkı inkâr edenlerin bile kalbine dokunan, hafif ama iz bırakan bir romantik komedi.

Siz; Sevgili yapmışsın. Siz; Şaşırdım doğrusu. Siz; Neyse konumuz bu değil. Siz; Bugün seni rüyamda gördüm.

"Barış uğruna aynı çatıya giren iki yabancı... Töreyle başlayan bu yolculukta Elif’in suskunluğu ve Devran’ın öfkesi, yavaş yavaş birbirlerine sığınan iki kalbe dönüşüyor...

Her şey son senemde okuldan atılmamla meydana geldi...

Selin, arkadaşlarıyla girdiği masum bir kahve akımında şekerli kahveyi alınca olanlar olur. Eğlence olsun diye yapılan bir şey, bir videoyla birlikte kontrolden çıkar. Bir kafe, bir garson, yanlış zamanda yakalanan bakışlar ve sosyal medyanın abartısı… Selin ve Poyraz, daha ne olduğunu bile anlamadan aynı hikâyenin içine düşerler. Arkadaşlıklar, üniversite ortamı ve yeni yeni farkedilen duygular… Sende bu hikayede yanımızda yer almak istersen kapımız her daim açık.

Hatırlamanın yasak olduğu bu şehirde, ne var benim geçmişimde? Hatırladıkça tükendiğim. Zihnimdeki boşluklar neyin nesi? Anılarımı benden kim çaldı?

O vardı hayatımda var olması gereken adam. En masum zamanlarımın aşkı, serserisi, ihaneti. Belki de çocukluktan gelen bir şeydi bu. Yaşadığı yıkımlarla dolu o çocukluğundan. Biz vardık hayatta savaşmak zorunda kalan biz. O vardı hayatımda elimi bırakmamaya yemin etmiş o. Ben onu hep aradım mesaj attım ulaştım. Oda hep açtı cevap verdi geldi. İnadına bizi ayırmaya çalışan birde hayat vardı. Şimdi kim kazandı? Sizce savaşarak kazandık mı?